۲۸ مهر

نماز غفیله و بهشتی کردن یزید!

برخی گویندگان مذهبی، گاهی اوقات، برای این که اهمیت نماز غفیله را برسانند، به روایتی مجعول و تازه‌تأسیس تمسک می‌کنند. در ضمن بررسی منبع و سابقه‌ی این روایت، اشکالی که در آن مستور است را نیز برملا می‌کنیم.

روایت اول:
ملا محمد باقر فشارکی می‌نویسد: در جایی دیدم بعد از اینکه یزید از کرده‌های خود پشیمان شد، از حضرت چیزی خواست که موجب تخفیف اعمال او شود. امام سجاد به او فرمود: مگر اینکه نماز غفیله بفریاد تو برسد. حضرت زینب خاتون فرمود: ای نور دیده‌ی برادر، این ملعون با وجود این همه بدیها که به ما نمود شما به او تعلیم می‌فرمایید؟ آن بزرگوار فرمود: موفق نمی‌شود، و چنان هم شد. هر وقت خواست بجا آورد به درد دل مبتلا شد.
منبع: عنوان الکلام، آخوند ملا محمد باقر فشارکی، صفحه‌ی ۹۸. نگارش‌یافته در حدود ۱۵۰ سال قبل.

روایت دوم:
مرحوم نهاوندی می‌نویسد: چنانچه علی ما هو المشهور یزید موفق به اتیان نماز غفیله که عقیله بنی هاشم حضرت زینب او را تعلیم ‏داده بودند نگردید …
منبع: عبقری الحسان، نهاوندی، جلد ۱، جزء ۳، صفحه‌ی ۶۷. که آموزش نماز غفیله به یزید را به حضرت زینب (سلام الله علیها) نسبت می‌دهد و ادعای شهرت دارد.

روایت سوم:
مرحوم سید جواد ذهنی تهرانی می‌نویسد: روزى از روزها که یزید پلید حضرت را خواسته و مشغول صحبت بود اظهار ندامت از کرده‏هاى خود مى‏کرد که حب ریاست و سلطنت چشم مرا کور کرد که قطع رحم کردم و با پدرت حسین (علیه السلام) نهایت خصومت بجاى آوردم و بد کردم خطا کردم یا على اکنون راه نجاتى از براى من هست هرگاه استغفار کنم خداوند از سر تقصیر من می ‏گذرد یا نه امام چهارم (علیه السلام) فرمود اى یزید ریختن خون امام که جگر گوشه حضرت خیرالأنام بود سهل کارى نبود که بتوان در صدد علاج آن بر آمد اگر به فرض من از تو بگذرم جدم رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) از تو نخواهد گذشت پدرم على مرتضى و جده‏ام فاطمه زهراء (سلام الله علیهما) از تو نخواهند گذشت خداوند و ملائکه ملاء اعلى به تو نفرین مى‏کنند.
اى یزید اگر اندکى بیاندیشى و در کارهاى زشت خود تفکر نمائى هر آینه به کوه‌ها فرار کرده و سر به بیابان‏‌ها می‌‏گذارى.
اى ظالم این چه ظلمى است که بعد از کشتن پدر و برادر و اعمام و بنى اعمام من و اسیرى حرم پیغمبر خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) و این همه خواری‏ها که بر سر ما آوردى به اینها اکتفاء نکرده اکنون سر نازنین پدرم حسین (علیه السلام) را بر دروازه شهر آویخته‏‌اى و هیچ نمی‌گویى که این امانت رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) است، مژده باد تو را به ندامت و پشیمانى که در روز جزا در نظر خلائق در محضر خالق بکشى و سزاى خود ببینى.
یزید آب حسرت از دیده ریخت و آه ندامت برکشید، عاقبت حضرت نماز غفیله را تعلیم او نمودند که جهت آمرزش گناهانش به خواندن آن مبادرت نماید ولى آن پلید موفق به خواندن آن نماز نشد و به همان حالت کفر و زندقه و ارتداد و الحاد روى به درک نهاد.
منبع: از مدینه تا مدینه، سید جواد ذهنی تهرانی، صفحه‌ی ۹۷۹.

نقد و بررسی:
برای واضح شدن اشتباه مفهومی این روایت، سه مقدمه عرض می‌کنیم:

مقدمه‌ی اول: در روایت معتبر آمده است: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام):‏ «کفَى‏ بِالنَّدَمِ‏ تَوْبَهً» [کافی، محدث کلینی، جلد ۲، صفحه‌ی ۴۲۶، باب الاعتراف بالذنوب و الندم علیها]
یعنی همین که انسان، از کرده‌ی خویش، پشیمان شود، برای قبول شدن توبه‌اش کفایت می‌کند.

مقدمه‌ی دوم: قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ یحِبُّ التَّوَّابِینَ» (سوره‌ی بقره،‌ آیه‌ی ۲۲۲) یعنی: همانا خداوند، توبه‌کنندگان را دوست دارد.

مقدمه‌ی سوم: امام باقر (علیه‌السلام) در زیارت عاشورا، یزید را لعن کرده و می‌فرمایند: «اَللّهُمَّ الْعَنْ یزیدَ خامِساً»

نتیجه: اگر نظر مرحوم فشارکی را بپذیریم که می‌نویسد: «بعد از اینکه یزید از کرده‌های خود پشیمان شد» و همچنین نظر مرحوم ذهنی را بپذیریم که می‌نویسد: «یزید، آب حسرت از دیده ریخت و آه ندامت برکشید»، باید معتقد شویم که یزید (لعنه الله علیه) توبه کرده است و اگر توبه کرده، خدایش دوست دارد و اگر خدایش دوست دارد، نباید لعنتش کرد!! همچنین کسی که توبه کرده، نیازی به خواندن نماز غفیله ندارد!! پس یا این فراز زیارت عاشورا اشکال دارد، یا یزید، توبه نکرده است. چون روایت تازه‌تأسیس فوق، نمی‌تواند از حیث سند و اعتبار، با زیارت عاشورا هماوردی کند، پس نتیجه می‌گیریم که روایت پشیمانی یزید و آموزش دادن نماز غفیله به او، نمی‌تواند اساس درستی داشته باشد.

نکته‌ی اصلی این نقد، آن است که اصحاب منهاج فردوسیان، توجه داشته باشند که قصه‌های مداحان و روضه‌خوانان را با قواعد نظری و قوانین عملی منهاج فردوسیان بسنجند، پس اگر تناقض و تضادی مشاهده کردند، آن قصه را مشکوک بدانند. همچنان که در حکایت فوق، ثابت شد که با اصول مسلم اعتقادی شیعه‌ی اثنی‌عشری، منافات دارد و سابقه‌اش نیز از یکصد و پنجاه سال قبل، فراتر نمی‌رود.

موفق باشید
حاج فردوسی

کلمات کلیدی: , ,

61
دیدگاه

55 نویسندگان
6 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
4 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
امیر علی

با سلام وخدا قوت فرمودند که هروقت مرتکب خطایی شدی وبعد از ان کار پشیمان شدی
توبه کنی خداوند میبخشد و هروقت کاری کردی که اشتباه بود تا هفت ساعت وقت داری که توبه کنی
بی نهایت خداوند امرزنده ومهربان است ولی کاری که یزید انجام داد فکر میکنم گناه کبیره است
دراینکه نماز غفیله اثار خوبی دارد شکی نیست اما خدا از روح خودش در ادم دمیده ومیخواهد
همیشه به انسان کمک کند درگه خدا درگه نومیدی نیست هر وقت توبه شکستی باز ای.

قربانی

آیا در بهشت انسانها همدیگر را می شناسند؟ آیا در بهشت هر چیزی که بخواهیم به ما می دهند ؟

محسن احمدی

چرا شر لازمه ی عالم ماده است؟ آیا در ملکوت و جبروت نیز شر وجود دارد؟

انا کلب الرقیه (سلام الله علیها)

سلام در قران خداوند فرموده اند که هر کس کار ناشایستی انجام دهد سپس از کردهخود پشیمان شود وعمل صالح انجام دهد انگاه خدا را غفور و رحیم میابد یزید ملعون اگر هم از کرده ی خود پشیمان شده بود فقط به زبان بوده و اگر قلبی بوده باید خلافت را رها می کرده و به مردم می گفته که این خلافت جایگاه ما نیست و حق امام حسین _علیه السلام _و جانشبنانشان است در صورتی که این کار را انجام نداد پس یزید مثل پدر ملعونش ملعون است
با علی

شمیم68

درباره یزید، می‌توان به طور قاطع گفت که او هرگز توبه نکرد و حقیقتاً از کار خود پشیمان نشد. این هم که در برخی نقلهای تاریخی گفته می‌شود که او اظهار ندامت و پشیمانی کرد و همه تقصیرات را گردن ابن زیاد انداخت، تحلیل نادرستی از یک رفتار ظاهری اوست. اظهار پشیمانی یزید، تنها یک بازی سیاسی بود برای فریب اذهان عمومی و نجات حکومت خودش از سقوط ناگهانی. یزید که در برابر خطبه‌های آتشین و افشاگری‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) خود را رسوا می‌دید، برای سر و سامان دادن به اوضاع و بازگرداندن آبروی ریخته شده حکومتش، به جزع و فزع افتاد و وانمود کرد که از کارش پشیمان شده است و سعی کرد از آن پس، در ظاهر، حرمت اسرا و خاندان رسالت را حفظ کند.

محمد سلمان

اگر یزید توبه حقیقی کرده بود چرا به قول خودش عامل اصلی یعنی ابن زیاد را عزل نکرد؟ بلکه پس از رخ دادن قیام ابن زبیر در سال ۶۳ ق، از ابن زیاد خواست تا به جنگ او برود!

بردبار

توبه حقیقی و واقعی، سبب آمرزش هر گناهی است، هرقدر هم آن معصیت بزرگ باشد، اما مهم آن است که شخص توفیق توبه پیدا کند .
گاهی آنقدر شخص در منجلاب گناه فرو می‌رود که تمام زمینه‌های بازگشت را در خود از بین می‌برد و عالمانه و عامدانه دست به جنایاتی می‌زند که جز از شخصی که پلیدی تمام وجودش را فراگرفته، سر نمی‌زند. به عبارت دیگر، ارتکاب برخی گناهان خود نشان از این دارد که این شخص از قبل تمام راه‌های نجات را به روی خود بسته و هیچ روزنه امیدی باقی نگذاشته است؛ قتل عمد امام و پیامبران نیز از همین قبیل است . یعنی این فرد باید به مرحله‌ای از قساوت قلب و پلیدی باطن رسیده باشد که بهترین خلق خدا که مظهر همه خوبی‌هاست را با علم به این مسأله، دشمن بدارد و به شهادت برساند

علی

قتل یکى از بزرگترین جنایات و گناهان خطرناک است و اگر با آن مبارزه نشود، امنیت که یکى از مهمترین شرائط یک اجتماع سالم است به کلى از بین مى رود: خداوند متعال در قرآن در این باره می فرماید “ومن یقتل مؤمنا متعمدا فجزاؤه جهنم خالدا فیها وغضب الله علیه ولعنه وأعد له عذابا عظیما”؛ سوره ی نساء، آیه ی ۹۳، و هر کس عمدا مؤمنی را بکشد، کیفرش دوزخ است که در آن ماندگار خواهد بود و خدا بر او خشم می گیرد و لعنتش می کند و عذابی بزرگ برایش آماده ساخته است به همین دلیل در آیه ی مورد بحث نیز براى کسانى که فرد با ایمانى را عمدا به قتل برسانند چهار مجازات و کیفر شدید اخروى علاوه بر مسئله قصاص که مجازات دنیوى قاتل است ذکر شده است : ۱-خلود یعنى جاودانه در آتش دوزخ ماندن “و من یقتل مؤمنا متعمدا فجزاؤه جهنم خالدا فیها” ۲-خشم و غضب الهى “و غضب الله علیه” ۳-دورى از رحمت خدا “و لعنه” ۴-مهیا ساختن عذاب عظیمى براى او “و أعد له عذابا عظیما” و به این ترتیب از نظر مجازات اخروى حد اکثر تشدید در مورد قتل عمدى شده است، به طورى که در هیچ مورد از… ادامه »

سیما اسدی

درباره یزید گفته شده که :یزید در زمان پدرش وقتی به مدینه می آمد با آنکه می دانست کردار ورفتارش به گوش بزرگان اسلام و صحابه می رسد دست از میگساری بر نمی داشت.(۱)
امام حسین علیه السلام در زمان معاویه نامه ای به وی می نویسد و می فرماید :تو می خواهی مردم را به اشتباه بیندازی ، مثل آنکه غائبی را وصف می کنی یاکسی را که در پشت پرده است بشناسانی ،یزید خود را با سگها و کبوترهایش و کنیزان خواننده و نوازده اش و با انواع کارهای لهو به دیگران شناسانده است ، رها کن آنچه اراده کرده ای ! سود نمی دهد ترا این که بر خدا وارد شوی در حالی که باگناهی که از ستم به این خلق داری بیشتر از این باشد (۲)
لذا یزید هم قبل و هم بعد از شهادت امام حسین علیه السلام در هرزه گری شهره خاص وعام بوده است و هیچ روزنه ای درباره پیشیمانی وی دیده نمی شود

۱.کامل ابن اثیر ج ۳ص ۳۱۷
۲.الامامه وسیاسه ج۱ص ۵۳

طاها

آیا یزید توبه کرد و آیا اصولاً توبه چنین شخصی پذیرفته می‏شود؟

محبوبه

ایا یزید توبه کرد آنچه به عنوان پشیمانی یزید مطرح می شود، نمی تواند صحت داشته باشد چون توبه معنایش پشیمانی از قبل ، تدارک مافات و تصمیم بر عدم ارتکاب درآینده است و هیچ کدام از این سه مورد در نقل توبه یزید دیده نمی شود روایاتی که پشیمانی یزید را نقل کرده اند بدین گونه گفته اندکه یزید گفته است : خداوند پسر مرجانه (عبیدالله بن زیاد) را لعنت کند که مرا نزد مسلمانان، مبغوض و منفور کرد و در دل‏هاى آنان، کینه مرا کاشت(۱) یعنی من از کشته شدن امام حسین خبر نداشته ام و دستور آن را صادر نکرده ام و ابن زیاد از جانب خود چنین جرمی را مرتکب شده است. اگر خلاف این ثابت شود ، یعنی در تاریخ ذکر شود که یزید دستور قتل امام حسین را صادر کرده است،معلوم می شود او در این پشیمانی ادعایی صادق نیست،وجهت عوامفریبی و به دست آوردن موقعیت از دست رفته خود بعد از خطبه حضرت سجاد علیه السلام و حضرت زینب سلام الله علیها به این پشیمانی دروغین پناه آورده است. اما با نگاه به تاریخ معلوم می شود یزیدبارها دستور قتل امام حسین علیه السلام را صادر کرده بود الف :یزید خطاب به حاکم… ادامه »

صدرا

آنچه از تاریخ می توان نتیجه گرفت این است که عمل کرد بعدی یزید نشانگر این است که وی توبه نکرده است ، و جهت عوام فریبی چنین چیزی مطرح شده است

زهرا

فرد پشیمان باید آینده بعد از گناهش با گذاشته قبل از گناهش و حین ارتکاب جرمش فرق کند
اگر کسی به تاریخ نگاه کند و عملکرد یزید را در دو سال بعد از شهادت امام حسین علیه السلام مطالعه کند،هیچ تغییری در کارش دیده نمی شود ، واین نشانگر این است که آن خبیث نه تنها توبه نکرده بلکه بر کارهای زشت خود مصر هم بوده است

ناشناس

یزید (لعنه الله و ملائکته و انبیائه و رسله و اولیائه علیه) قطعاً توبه نکرده است؛ زیرا توفیق توبه که از جانب خداوند متعال است به مثل یزید ملعون، عنایت نمی شود. بلکه بالاتر از این، از آیات و روایات شریفه به خوبی استفاده می شود که گناه اینگونه افراد، معصیت نابخشودنی و ذنب لایُغفَر است و زمینه برای ترحم و جلب رحمت خداوند رحمان و رحیم را از دست می دهند؛ و به بیان عبرت انگیز قرآن کریم، این گونه افراد نه تنها اهل جهنم بلکه تبدیل به هیزم جهنم شده اند.

قال الله تعالی: «انکم و ما تعبدون من دون الله حصب جهنم» (۹۸/انبیاء)

و قال الله تعالی: «و اما القاسطون فکانوا لجهنم حطبا» (۱۵/جن)

مشیر

پای منبر روضه خون ها که میشینی چیزهایی میشنوی که شاخ در میاری من نمیدونم چرا از هر روشی استفاده میکنن که اشک مردمو دربیارن یا تحت تاثیر قرار بدن. آیا از نظر شما اینجور حرف ها میتونه حق الناس داشته باشه؟؟ و بخاطر بدعت باعث باور های غلط شده و دین برگردن آنها بماند؟؟

مهدی حسینی

سلام به حاج فردوسی و دوستان منهاجی اگر میشه این سوال که جدیدا مطرح شده رو پاسخ بدین خیلی تردید ایجاد کرده و جواب قانع کننده ای براش نیست. شاید حاج فردوسی بتونن جواب بدن
گفته شده که شمر و یزد نیز در آخرت برهان می‌آورند که «اگر ما نبودیم، شما بر امام حسین (ع) گریه نمی‌کردید» و اثر مثبت جنایات آنها در شیعیان سبب بهشتی‌ شدن‌شان می‌گردد! پاسخ چیست؟

ناهید

دوست عزیز چه کسی گفته است که «گریه کردن» یک اصل است و هر کس سبب گریه شد، حتماً کاری نیکی کرده است، اگر چه امام حسین (ع) را بکشد، تا مردم برای او گریه کنند؟!

اگر چه گریه از محبت، فراق و مصیبت‌های وارده به اهل بیت (ع) و هر مظلوم دیگری در جهان سبب توجه قلب، بیداری و نیز وحدت حول محور یک حقیقت و عشق می‌گردد و می‌تواند انگیزه‌ی قدرتمندی برای حرکت گردد اما اصل بر رضایت، خشنودی، شادی و نشاط است و نه گریه. در کدام آیه یا حدیثی آمده است که اهل بهشت با دیدن نعمات الهی، انوار رحمت حق، امام حسین و سایر معصومین (ع) یا حتی پیامبر اکرم (ص) گریه می‌کنند؟! بلکه تصریح شده همه شاد، فرحناک و راضی شده و به حمد و تسبیح پروردگارشان می‌پردازند و اساساً بهشت جای حزن، اندوه، نگرانی، ترس، غم، غصه و گریه نیست

رضا فرد

طبق آیه زیر هیچ راه بازگشتی برای یزید وجود نداشته _سوره نساء، آیه ۹۳، “وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِدًا فیها وَ غَضِبَ اللّهُ عَلَیْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذابًا عَظیمًا”

و هر کس، فرد باایمانی را از روی عمد به قتل برساند، مجازاتِ او دوزخ است؛ در حالی که جاودانه در آن می‏ماند؛ و خداوند بر او غضب می‏کند؛ و او را از رحمتش دور می‏سازد؛ و عذاب عظیمی برای او آماده ساخته است.

زهرا مرتضوی

آنها که خدا و پیامبرش را آزار می‏دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته، و برای آنها عذاب خوارکننده‏ای آماده کرده است.و آنان که مردان و زنان باایمان را به خاطر کاری که انجام نداده‏اند آزار می‏دهند؛ بار بهتان و گناه آشکاری را به دوش کشیده‏اند.
پس این آیات هیچ جای حرفی باقی نمی گذارد. همان طور که رهبر معنوی ما حاج فردوسی فرمودن

فریبا محمدی

۶ مرحله و شرط توبه واقعی به پیشگاه خداوند چنین است: اول آن‌که وقتی به درگاه خدا توبه می کنید،حاشا نکنید و به تمامی گناهان خود اعتراف کنید زیرا خدا از تمامی اعمال ما آگاه است.بالاترین گناه ما این است که حواسمان به خدا نیست.دوم آنکه در هنگام توبه به بزرگی عفو خدا اعتراف کنید. سوم شکسته شدن و احساس حقارت در برابر خدا، چهارم هر چیزی که مسیر ورودی گناه است باید ببندیم. پنجم باید تصمیم به جبران بگیریم و اگر تصمیم گرفتیم و هرچه جبران نشد خدا جبران میکند. آخرین مرحله در توبه واسطه برای استغفار است و ما باید ائمه اطهار و پیغمبر را واسطه کنیم تا خداوند ما را ببخشد.

زینب علوی

عزیزان منهاجی در توبه به روی شما همیشه باز است پس توبه کنید استغفار و طلب عفو همیشه در درگاه خدا مطلوب و محبوب است ولی این استغفار و توبه در شب‌های قدر محبوب تر است. در همین زمینه خداوند می‌فرماید که اگر می‌خواهید شما  را ببخشم پس شما هم بنده های من را ببخشید.

یاسین

مگر قرآن نمی فرماید: هر کس انسانی مؤمنی را بدون گناه و عمداً بکشد جزای او جهنم است . آیا سیدالشهداء(ع) این فرزند پیامبر(ص) مستحق قتل بود؟ اگر حرف آنانی که اینگونه قرآن را تحلیل و تفسیر می کنند بپذیریم پس باید بگوئیم مگر ما مرض داریم که نماز بخوانیم روزه بگیریم و هزاران مسأله شرعی را رعایت کنیم خوب تن به هر گناهی باید داد و تنها مشرک نبود بنا بر تفسیری که در سؤال آمد احتمالاً شرک هم این است که قائل به دو خدا نشویم و دیگر دست ما در هر جنایتی باز باشد. راستی آیا این تفسیر پذیرفتنی است

مالک

یزید هیچوقت بخشیده نمیشه لعنت خدا به یزید

امیر رمضانی

در روایات به قدری بر مسأله توبه تأکید شده که در حدیثی از حضرت امام باقر(ع) می خوانیم: «ان الله تعالی اشد فرحا بتوبه عبده من رجل اضل راحلته و زاده فی لیله ظلما فوجدها؛ خداوند از توبه بنده اش بیش از کسی که مرکب و توشه خود را در بیابان در یک شب تاریک گم کرده و سپس آن را می یابد، شاد می گردد» از حاج فردوسی میخایم که منهاجی هارو بیشتر به توبه تشویق کنن

نازنین

خدایا! تو کسی هستی که دری به سوی عفوت بر روی بندگانت گشوده ای و نامش را توبه گذاشته ای و فرموده ای؛ بازگردید به سوی خدا و توبه خالص کنید

مهسا

از کجا متوجه شویم که خدا توبه ما را قبول کرده است؟ آیا می شود در اثر زیاد توبه کردن و توبه شکستن خدا دیگر توبه انسان را قبول نکند؟

محرم راز

نماز غُفَیله از نمازهای مستحبی مشهور که دو رکعت است و بین نماز مغرب و عِشا خوانده می‌شود. بر اساس روایات، این نماز برای برآورده شدن حاجات و آمرزش گناهان مؤثر است. در بسیاری از مساجد ایران، نمازگزاران بین نماز جماعت مغرب و عشا، این نماز را می‌خوانند.

مرجان

همانطور که دوستان گفتن از نماز غفیله بگید خاستم مقداری براتون توضیح بدم
غفیله اسم مصغر از غفلت است؛ یعنی غفلت کوچک و امام صادق علیه السلام از پدرش امام باقر علیه السلام و امام باقر علیه السلام از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در خصوص این نماز مستحبی چنین نقل می کند: «صَلُّوا فی ساعَهِ الْغَفْلَهِ وَلَوْ رَکْعَتَیْنِ فَاِنَّهُما تُورِدانِ دارَ الْکَرامه؛ نماز بخوانید در ساعت غفلت؛ اگرچه دو رکعت باشد، این دو رکعت نماز به بهشت وارد می کند.

نگار

سلام و خسته نباشید. کاش بجای این داستان کمی از ارزش های نماز غفیله می گفتین تا بشه بیشتر استفاده برد جامعه امروزه ما به انقلاب روحی و توبه به شدت نیاز منده که نماز غفیله می تونه راه کار خوبی برای شروع باشه

فرجام

من هم تحقیقات کردم و این روایات پایه و اساس ندارند با توضیحات کامل و منطقی حاج فردوسی دیگه مطمین شدم صحت نداره. جایگاه شما خیلی بالاست که جوانان رو از گمراهی حفظ میکنید.

ناشناس

مورخین نوشته اند که یزید پیوسته مست و مخمور بود. او باده گسار، طنبور زن، رقص پسند و سگ باز بوده است. او میمون های زیادی داشت، لباس های حریر و زیبا به تن آنها می کرد، گردن بندهای طلا به گردن آنها می آویخت و آنها را بر اسب سوار می کرد. بر گردن سگ های خود نیز طوق طلا می انداخت و با دست خود آنها را شستشو می داد و… . (۸)عبدالله بن حنظله با عده ای به نمایندگی از سوی اهل مدینه به شام رفت تا اوضاع حکومت را از نزدیک ببینند. وی در بازگشت، گفت: « فوالله ما خرجنا علی یزید حتی خفنا أن نرمی بالحجاره من السماء. إن رجلا ینکح الأمهات و البنات و الأخوات و یشرب الخمر و یدع الصلاه »؛ ای قوم از خدای یگانه که شریکی ندارد بترسید و به خدا سوگند ما بر یزید خروج نکردیم، مگر آنکه ترسیدیم به سبب اعمال او از آسمان بر ما سنگ ببارد. یزید چنان مردی است که با مادر و دختر و خواهر همبستر می شود و باده نوشی می کند و نماز گزاردن را رها کرده است. (۹)در بین کارهای ناشایستی که یزید مرتکب شد سه جنایت، مهم تر از دیگر جنایات… ادامه »

مهرداد

یزید منکر خدا و معاد بوده و دین را خرافه می دانسته است. ابوالفرج ابن جوزی در کتاب خود به نام « الرد علی المتعصب العنید » که همه ی اشعار و گفتار یزید را ثبت کرده می گوید: از اشعار یزید این شعر است که « هر چه هست همین دنیاست و غیر از این عالم، عالم دیگری وجود ندارد. پس دست از نعمت ها و لذت های این دنیا بر ندارید ». « برخیزید و پیاله ها را بر گیریدو به ساز و آواز گوش فرا داده، از شراب ناب استفاده کنید و خرافات دین را کنار بگذارید. آن چنان آواز مرا به خود جلب کرده که آن را با صدای اذان عوض نمی کنم و پیرزن های خواننده را با حوریان بهشتی معاوضه نمی کنم. » او در کتابش آورده است: هنگامی که اسرای کربلا را به شام آوردند و محمل اسرای آل رسول ظاهر شد، کلاغی قارقار می کرد (در عرب صدای کلاغ نحس است و به فال بد می گیرند)، یزید خطاب به کلاغ گفت: ای کلاغ تو چه بخوانی و چه نخوانی من طلب خود را از پیغمبر گرفتم ». این سخن یزید کنایه از آن است که پیامبر نزدیکان و بستگانم را در… ادامه »

شکوه

یزید از بُعد اخلاقی و رفتاری، سگ باز، دایم الخمر بوده و سه جنایتِ بزرگ را در دوران خلافت خود انجام داده است. این سه جنایت عبارت اند از: کشتن پاره تن پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم)، قتل و عام مردم مدینه و به آتش کشیدن خانه خدا.از نگاه کلامی اگر چه هیچ گاه درِ توبه به روی هیچ بنده ای بسته نخواهد شد و برای همه ی بندگان چنین امکانی وجود دارد که به سوی خداوند برگردند، اما به طور طبیعی تراکم کارهای بد، انسان را به جایی می رساند که برگشت به سوی خدا را دشوار می سازد، به گونه ای که شاید بتوان گفت: انسان در اثر گناهان بزرگ به مرحله ای می رسد که نمی توان عادتاً انتظاری به بازگشت او داشت؛ یعنی همان گونه که اندیشه در عمل تأثیر دارد و ایمان در ارتکاب اعمال صالح نقش اساسی را بازی می کند، عمل نیز در اندیشه اثر می گذارد؛ یعنی اعمال بد و ناپسند انسان باعث خواهد شد که او از نظر فکری نیز سر از تکذیب خدا و رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) درآورد و موفق به توبه نشود.بنابراین؛ اگرچه گناهانی مانند شرک، قتل ولی خدا و حمله به… ادامه »

شهلا

درمورد توبه فرعون در لحظات آخر زندگیش در قران ایه داریم و از او پذیرفته نشد
در مورد یزید ملعون برفرض توبه اصلا پذیرفته نخواهد شد
توبه فرعون و ایمان آوردن او ایمان اضطرارى و از سر ناچارى بود که هر جانى و مجرم و گناهکارى از آن دم مى‏زند بى‏آن که ارزشى داشته باشد یا دلیل بر تکامل و صدق گفتار او باشد. قرآن مجید مى‏فرماید: « حَتّى اًّذا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أنَّهُ لا اِلهَ اِلاَّ الَّذِى
آمَنَتْ بِهِ بَنُواِسْرائیِلَ وَ أَنا مِنَ الْمُسْلِمینَ؛ هنگامى که غرقاب دامن فرعون را گرفت، گفت: ایمان آوردم که هیچ معبودى جز کسى که بنى‏اسرائیل به او ایمان آورده‏اند، وجود ندارد و من از تسلیم شدگان هستم».۹۶
به همین جهت خداوند او را مخاطب ساخت و فرمود: « اَّلاْ َنَ وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبلُ وَ کُنْتَ مِنْ الْمُفْسِدِینَ؛ اکنون ایمان مى‏آورى، در حالى که پیش ازاین طغیان و عصیان کردى و در صف مفسدان قرار اشتى؟!»

لامیار

درباره یزید گفته شده که :یزید در زمان پدرش وقتی به مدینه می آمد با آنکه می دانست کردار ورفتارش به گوش بزرگان اسلام و صحابه می رسد دست از میگساری بر نمی داشت.
امام حسین علیه السلام در زمان معاویه نامه ای به وی می نویسد و می فرماید :تو می خواهی مردم را به اشتباه بیندازی ، مثل آنکه غائبی را وصف می کنی یاکسی را که در پشت پرده است بشناسانی ،یزید خود را با سگها و کبوترهایش و کنیزان خواننده و نوازده اش و با انواع کارهای لهو به دیگران شناسانده است ، رها کن آنچه اراده کرده ای ! سود نمی دهد ترا این که بر خدا وارد شوی در حالی که باگناهی که از ستم به این خلق داری بیشتر از این باشد.
لذا یزید هم قبل و هم بعد از شهادت امام حسین علیه السلام در هرزه گری شهره خاص وعام بوده است و هیچ روزنه ای درباره پیشیمانی وی دیده نمی شود

بی کس

با تشکر از حاج فردوسی عزیز
کسی که امام معصوم را به قتل میرساند حتی با قصاص هم گناهش بخشیده نخواهد شد
چون کسی که شخصی مساوی با خود را میکشد بالاخره با توبه و قصاص گناهش امید است بخشیده شود
اماکسی که امام معصوم رابه قتل میرساند هرگزباامام مساوی نیست گه مثلاباقصاص وتوبه بخشیده شود
و نکته ی دیگراینکه شخصی از امام سجاد (ع) پرسید آیا اگر یزید هم توبه کند توبه اش پذیرفته میشود؟
امام فرمودد: پذیرفته میشود اما او توفیق توبه را پیدا نخواهد کرد.
ما در روایات زیاد شنیده ایم که قاتلان کربلا با آن جنایت عظیم هرگز بخشیده نخواهند شد.

سارا000

روایاتی که پشیمانی یزید را نقل کرده اند بدین گونه گفته اندکه یزید گفته است : خداوند پسر مرجانه (عبیدالله بن زیاد) را لعنت کند که مرا نزد مسلمانان، مبغوض و منفور کرد و در دل‏هاى آنان، کینه مرا کاشت. یعنی من از کشته شدن امام حسین خبر نداشته ام و دستور آن را صادر نکرده ام و ابن زیاد از جانب خود چنین جرمی را مرتکب شده است. اگر خلاف این ثابت شود ، یعنی در تاریخ ذکر شود که یزید دستور قتل امام حسین را صادر کرده است،معلوم می شود او در این پشیمانی ادعایی صادق نیست،وجهت عوامفریبی و به دست آوردن موقعیت از دست رفته خود بعد از خطبه حضرت سجاد علیه السلام و حضرت زینب سلام الله علیها به این پشیمانی دروغین پناه آورده است. اما با نگاه به تاریخ معلوم می شود یزیدبارها دستور قتل امام حسین علیه السلام را صادر کرده بود الف :یزید خطاب به حاکم مدینه نامه ای می نویسد: هنگامى که نامه من به دستت رسید، حسین و ابن زبیر را احضار کرده، از آن دو، براى من بیعت بگیر و اگر نپذیرفتند، گردن آن دو را زده، سرهاى‏شان را نزد من بفرست. ب: یزید هنگام حضور امام علیه‏السلام در مکه،… ادامه »

صدیقه

برای پاسخ به این سؤال، لازم است ابتدا به یک نکته کلی توجه کنیم. قرآن کریم قتل عمد را گناه بزرگی می‌داند، بطوری که هرکس مؤمنی را عمداً به قتل برساند، جایگاه ابدی و همیشگی‌اش جهنم خواهد بود، مورد خشم و غضب و لعن خدای متعال قرار گرفته و عذاب دردناکی در انتظارش می‌باشد: «وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فیها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظیماً»(نساء/ ۹۳). بنابراین، هرکس مومنی را عمداً به قتل برساند، در جهنم مخلد خواهد بود. اتفاقاً امام سجاد(ع) در پاسخ به یکی از گستاخی‌های یزید که می‌گفت خود خدا بود که پدرت حسین را کشت، همین آیه را تلاوت کردند.

ف-ئ=دریا

اگر افراد شقی توبه کنند، آیا پذیرفته می‌شود؟ مثلاً اگر قاتلان امام حسین(ع) مانند یزید، واقعاً توبه کنند، آیا خداوند توبه آنها را هم قبول می‌کند یا دیگر توبه آنها پذیرفته نمی‌شود؟

رستم

در مباحث مربوط به توبه می گویند توبه سه رکن دارد: رکن اول: پشیمانی از قبل. رکن دوم: تدارک مافات(جبران گذشته). رکن سوم: تصمیم بر عدم ارتکاب. در رفتار یزید پس از حادثه کربلا هیچ کدام از این سه دیده نمی شود. روایاتی که پشیمانی یزید را نقل کرده اند بدین گونه گفته اندکه یزید گفته است: خداوند پسر مرجانه (عبیدالله بن زیاد) را لعنت کند که مرا نزد مسلمانان، مبغوض و منفور کرد و در دل‏ هاى آنان، کینه مرا کاشت(۱) یعنی من از کشته شدن امام حسین خبر نداشته ام و دستور آن را صادر نکرده ام و ابن زیاد، از جانب خود چنین جرمی را مرتکب شده است. اگر خلاف این ثابت شود، یعنی در تاریخ ذکر شود که یزید دستور قتل امام حسین(علیه السلام) را صادر کرده است، معلوم می شود او در این پشیمانی ادعایی، صادق نیست، و جهت عوام‌ فریبی و به دست آوردن موقعیت از دست رفته خود، بعد از خطبه حضرت سجاد (علیه السلام) و حضرت زینب (سلام الله علیها)، به این پشیمانی دروغین پناه آورده است. اما با نگاه به تاریخ معلوم می شود یزید بارها دستور قتل امام حسین(علیه السلام) را صادر کرده بود. الف: یزید خطاب به حاکم مدینه… ادامه »

امنه

لعنت خداوند و مومنین بر یزید و یزیدیان.

فاطمه

.اگر بپذیریم یزید واقعاً توبه کرده است، باید آثار آن را در اعمال بعدی او مشاهده کنیم؛ در حالی که تاریخ، ضد آن را نشان می‌دهد؛ زیرا یزید پس از واقعه عاشورا و در دو سال باقی مانده حکومت ننگین خود، دست به دو جنایت عظیم دیگر زد که عبارتند از:

الف) از بین بردن یاران پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله که ساکن این شهر بودند و این حادثه در تاریخ، به «واقعه حره» مشهور شده است.[۱۶]
ب) فرمان حمله به مکه که سپاهیان او با منجنیق به این شهر حمله کردند؛ حرمت خانه کعبه را شکستند و آن را با آتش پرتاب شده از منجنیق ها سوزاندند.[۱۷]

بنابراین، از نظر تاریخی، این نکته مسلم است که نه تنها هیچ نشانه ای بر توبه یزید وجود ندارد، بلکه تمام نشانه ها، ناشی از عدم توبه اوست؛ بنابراین، همچنان جواز لعنت او نزد اکثر مسلمانان پابرجا است.

طارم

اظهار تأسف یزید از کشته شدن امام (ع)نیز بر خلاف شواهد تاریخی است؛ زیرا تاریخ، گویای آن است که با ورود سرها و اسیران به دمشق و مجلس یزید، او ابراز شادمانی کرده، با چوب بر دندان های امام (ع) زد![۱۳] همچنین وی اشعاری خواند که شعف او از انتقام گیری بنی امیه از بنی هاشم را نشان داد؛[۱۴] زیرا در جنگ بدر، عتبه، جد مادری یزید و ولید، دایی اش به دست مسلمانان کشته شدند. در همین اشعار، وی به تکذیب نبوت پیامبر صلی الله علیه وآله پرداخته و آن را دستاویزی برای رسیدن به حکومت دانست.

در شعر خود چنین خواند: «بنی هاشم با حکومت بازی کردند و هیچ خبری از آسمان نیامد و هیچ وحی ای نازل نشد».[۱۵] بنابراین، اظهار تأسف او هنگامی بود که اوضاع را دگرگون و اظهار شادمانی بیشتر را موجب عکس العمل احتمالی مردم دید.

فریبا محق

شواهد تاریخی، گویای آن است که یزید در آغاز از شنیدن خبر شهادت امام حسین (ع) خوشحال شد و ابن زیاد را مورد تشویق قرار داد! ابن جوزی نیز از تشویق فراوان یزید نسبت به ابن زیاد، فرستادن هدایای گرانقیمت برای او، شب نشینی ها با او و نوشیدن شراب و رفتار با او به عنوان یکی از اعضای خانواده خود، سخن به میان آورده است. وی همچنین اشعاری را از یزید نقل کرده که به صراحت، رضایت و قدردانی او از ابن زیاد را در مورد کشتن امام (ع) بیان می‌دارد![۱۱] همچنین تاریخ، گویای آن است که یزید هیچ اقدامی مبنی بر عزل ابن زیاد از عراق نکرد؛ بلکه پس از رخ دادن قیام ابن زبیر در سال ۶۳ ق، از ابن زیاد خواست تا به جنگ او برود

ثریا جون

خوشبختانه اسناد تاریخی به جای مانده، به خوبی، دروغ بودن ادعای یزید را اثبات می‌کند؛ زیرا در گزارش های تاریخی آمده است که یزید به محض رسیدن به حکومت و با وجود سفارش های پدرش، در اولین نامه خطاب به ولید بن عتبه، فرماندار مدینه، چنین نگاشت:[۵] “هنگامی که نامه من به دستت رسید، حسین و ابن زبیر را احضار کرده، از آن دو، برای من بیعت بگیر و اگر نپذیرفتند، گردن آن دو را زده، سرهای شان را نزد من بفرست”
همچنین در بعضی از نقل ها چنین آمده است که یزید هنگام حضور امام (ع) در مکه، عده ای را مخفیانه به حج فرستاد تا در حین اعمال حج، در کنار کعبه، امام (ع) را به قتل برسانند؛[۶] چنان که ابن عباس نیز در نامه خود به یزید، به این مطلب اشاره می‌کند.[۷] همچنین در گزارش های تاریخی آمده است که هنگام حرکت امام (ع) به سمت عراق، یزید به ابن زیاد نامه نوشت و از او خواست تا در مقابل امام (ع) با شدت عمل تمام بایستد

رضا78

منکر دین بود و نماز واجبش را نمی خواند، حالا بیاید غفیله بخواند!؛ این ها مزخرفاتی است که می خواهد نهضت عظیم امام حسین(ع) را تحت الشعاع قرار دهد.

سمانه محبی

بنی امیه این گونه امام حسین(ع) را نکوبید که این ها می کوبند؛ اگر قاتل امام حسین(ع) با نماز غفیله بخشیده شود پس چرا اصلا ایشان قیام کرد؟؛ ایشان می آمد اعلامیه ای صادر می کرد هرکسی، هرکاری می خواهد انجام دهد، اما نماز غفیله بخواند و شب ها بخوابد؛ آیا این مسخره کردن دین نیست؟.

صادق

سلام
حاج آقا ببخشید یه شبهه تو ذهنم ایجاد شد شما که نوشتید “چگونه حضرت زینب (س) که از خاندان وحی و آشنا به مقام و منزلت امامت است مانند یک شخص معمولی به امامش اعتراض می کند؟! بله! گاهی امام معصوم (ع) یا یکی از اولیای خدا، عملی انجام می دهد که شاید به نظر آید با ظاهر شریعت و دین مخالف است، در این جا؛ نه تنها اعتراض و پرسش از حقیقت عمل اشکالی ندارد، بلکه امر مورد قبولی نیز می باشد، از این جمله می توان به اعتراض حضرت موسی (ع) به حضرت خضر (ع) در جریان همراهی موسی با خضر اشاره کرد که به عنوان مثال وقتی خضر، پسری را کشت، حضرت موسی به او اعتراض کرد” مگه اعتراض به امام معصوم درسته؟؟؟؟؟ پس چرا قران میفرماید از اولی الامر اطاعت کنید؟؟؟؟؟ مگه اطاعت از اولی الامر اطاعت از خدا نیست؟؟؟؟ اعتراضش درسته؟؟؟؟؟ ببخشید من زیادی زحمت میدم.

ناشناس

در این شبه روایت به حضرت زینب (س) مطلبی نسبت داده می شود که با شأن و مقام ایشان تناسب ندارد، بعد از آن که حضرت سجاد (ع) به یزید چنین می فرماید که با انجام نماز غفیله توبه ات نسبت به قتل امام حسین (ع) پذیرفته می شود، گویا حضرت زینب (س) به حضرت اعتراض کرده و می فرماید: شما قصد بخشش قاتل پدرت را داری؟ چگونه حضرت زینب (س) که از خاندان وحی و آشنا به مقام و منزلت امامت است مانند یک شخص معمولی به امامش اعتراض می کند؟! بله! گاهی امام معصوم (ع) یا یکی از اولیای خدا، عملی انجام می دهد که شاید به نظر آید با ظاهر شریعت و دین مخالف است، در این جا؛ نه تنها اعتراض و پرسش از حقیقت عمل اشکالی ندارد، بلکه امر مورد قبولی نیز می باشد، از این جمله می توان به اعتراض حضرت موسی (ع) به حضرت خضر (ع) در جریان همراهی موسی با خضر اشاره کرد که به عنوان مثال وقتی خضر، پسری را کشت، حضرت موسی به او اعتراض کرد که نباید انسانی را بدون دلیل کشت، ولی در اعتراضی که به حضرت زینب (س) نسبت داده شده است، ایشان به عملی از اعمال امام… ادامه »

meshky

درست است که مقام والای اهل‌بیت: و کرامت و عفو آنها در رأس و قله مقامات انسانی است، اما این هرگز به این معنا نیست که ائمه:خلاف حکمت الهی (که عقل و نقل مؤید آن هستند) اقدامی انجام دهند و مسئله قتل انبیا(ص) و ائمه: و سیدالشهدا(ع) حق الله و مسئله شخصی نیست بلکه، حق‌الناس ساری و جاری در تاریخ است.

mansor

در آیات فراوانی این نکته تأکید شده است که میان موحد و کافر و ظالم و مظلوم و عادل و ظالم تفاوت وجود دارد و مرتبه و فرجام این دو گروه مساوی نیست. (لَا یَسْتَوِی الْخَبِیثُ وَالطَّیِّبُ)مائده(۵): ۱۰۰ و (مَا یَسْتَوِی الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِیرُ)غافر(۴۰): ۵۸ .

به تصریح آیات قرآن پس از برپایی حساب و کتاب و میزان در صحنه محشر کفار و ظالمین حتماً به جهنم می‌روند و در آن خلود خواهند داشت. حشر(۵۹): ۱۶ و ۱۷ .

شفاعت موهبتی است که بر پایه میزان عمل صالح افراد انجام می‌شود و بی‌حساب و کتاب و از روی مصالح و مفاسد انجام می‌شود و در روایات آمده است که کاهل به نماز به شفاعت نایل نمی‌شود چه برسد به ظالم قاتل و مشرک. شفاعت قلمرو خاص دارد و هیچگاه با شفاعت، حق‌الناس مورد بخشش قرار نمی‌گیرد.

MARYAM

اگر کسی تصور کند که رحمت الهی و شفاعت اهل‌بیت: سبب ورود همگان به بهشت خواهد شد نه تنها خلاف نص و ظواهر قرآن سخن گفته بلکه تمامی وعده‌ و وعیدها و مراحل قیامت (سؤال و جواب و نفخ صور و پل صراط و بهشت و جهنم و ثواب و عقاب) را منتفی اعلام کرده است. زیرا اگر قرار است همگان به بهشت بروند، تمامی مراحل قیامت و آیات دال بر وقوع و تحقق قیامت بی‌فایده خواهد بود

بردبار

نخستین بار یکی از علمای اهل تسنّن برای تطهیر یزید و قاتلان سیدالشهدا(ع) که مرتکب گناه فجیعی شدند این سخن را بیان کرده‌اند. امام محمد غزالی(۵۰۵ م) در کتاب احیاء‌علوم‌الدین یزید را تطهیر کرده و می‌گوید قتل مسلمانان باعث کفر نیست و ممکن است قاتل فرضاً یزید باشد ولی بعدها توبه کرده باشد و امّا یزید از کجا معلوم است که دور از رحمت الهی باشد و این‌که بگوییم یزید از رحمت خدا دور است، ترخص به غیب است و ترحم به یزید جایز است و یزید مؤمن بوده است. احیاء‌علوم‌الدین: ۳۳/۱۰۶.

و در منابع شیعی هیچ استناد روایی مؤید این سخن وجود ندارد هر چند ممکن است عده‌ای بگویند که روایت ابراز پشیمانی یزید و در خواست توبه یزید و دستورالعمل نماز غفیله از حضرت سجاد(ع) شاید مؤید شفاعت و رحمت خدا و سیدالشهدا(ع) در مورد یزید باشد که در مورد سلسله سند و منبع روایی حدیث دستور نماز غفیله توسط امام سجاد(ع) به یزید نیز خدشه‌ وارد شده و در کتب معتبر ردّپایی از این سند یافت نشد

مینا

اگر توبه کرده بود که صرف توبه با اون همه حق الناس که اولاد پیغمبر گردنش داشتن توبه اش پذیرفته نیست، توی زیارت عاشورا که یه حدیث قدسیه تا اونجایی که اطلاع دارم اصلا مورد لعنت قرار نمیگرفت… مثلا حر توبه اش قلبا واقعی بود و میبینیم که توی این زیارت مورد لعنت قرار نگرفته

زهرا

برای توبه کردن، تنها خواندن این نماز کافی نیست بلکه فرد باید به طور واقعی و قلبی از کار خود احساس ندامت کند.

ب-56

بعید است که یزید از کار خود توبه کرده باشد چرا که اعمال او نشان دهنده این امر است که فرد جانی و خطرناکی بوده، با نگاهی در تاریخ متوجه این موضوع می‌شویم که فاجعه کربلا اولین و آخرین جنایت او نبوده بلکه بعد از واقعه عاشورا فجایع دیگری توسط این شخص صورت گرفته که از جمله آنها می توان به حادثه مدینه اشاره کرد که سپاه او به منازل مردم هجوم برده و به ناموسشان تجاوز و اموالشان را غارت کردند. جنایت دیگری که یزید انجام داد حادثه مکه بود که خانه کعبه را به منجنیق بست لذا احتمال آنکه پشیمانی در این شخص وجود داشته باشد بسیار کم و حتی بعید است.