۲۶ مهر

«فردوس» بالاترین درجه‌ی بهشت!

سؤال: چرا «فردوس» را بالاترین درجه‌ی بهشت می‌شمارید؟

جواب: خبر دادن از عوالم ملکوت، از محدوده‌ی دانایی انسان معمولی خارج است و فقط خدای تعالی باید بر هر کس از پیامبرانش که بپسندد مکشوف سازد تا او بر انسان‌ها، بازگو نماید. قرآن کریم می‌فرماید:
«عَالِمُ الْغَیبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَى غَیبِهِ أَحَدًا * إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ»
ترجمه: داناى نهان است و کسى را بر غیب خود آگاه نمى‏کند، جز پیامبرى را که از او خشنود باشد. (سوره‌ی جن، آیات ۲۶ و ۲۷)
آنچه از ناحیه‌ی استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در باره‌ی فردوس به ما رسیده، نشان از این دارد که بالاترین درجه‌ی بهشت و در نتیجه، بالاترین درجه‌ی جهان هستی است. همچنین اوصافی برای «فردوس» برشمرده‌اند که گرچه برخی از آنان، سند معتبر و منهاجی‌ای ندارد ولی با تکیه بر روایاتی که منبع معتبری دارند، می‌توان از آنان نیز به نحوی بهره‌برداری نمود. برخی از این اوصاف، عبارتند از:

۱. سقف فردوس،‌ عرش خداست:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… جَنَّهُ الْفِرْدَوْسِ الَّتِی سَقْفُهَا عَرْشُ‏ الرَّحْمَنِ»
ترجمه: بهشت فردوس که سقفش عرش خدای رحمان است.
منابع: مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها، صفحه‌ی ۳۴۵، أخلاقیات؛ دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۵۴، أخبار فی مناقبها (صلوات الله علیها) ؛ الدُرّ النظیم فی مناقب الأئمه اللهامیم، یوسف بن حاتم شامی، صفحه‌ی ۴۶۴، فصل فی ذکر مناقبها (علیها‌السلام).

سند ۲: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «إِنَّ فَاطِمَهَ وَ عَلِیاً وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَینَ فِی حَظِیرَهِ الْقُدْسِ فِی قُبَّهٍ بَیضَاءَ سَقْفُهَا عَرْشُ‏ الرَّحْمَنِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ»
ترجمه: همانا فاطمه و علی و حسن و حسین در محوطه‌ای مقدس در گنبدی سفید هستند که سقف آن، عرش خدای رحمان عز و جل است.
منابع: کشف الغمه فی معرفه الأئمه، اربلی، جلد ‏۱، صفحه‌ی ۵۲۶، الخامس فیما ورد فی حقه من رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم).)

۲. فوقِ فردوس،‌ عرش پروردگار جهانیان است:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ یَقْعُدُ عَلِیُ بْنُ أَبِی طَالِبٍ (علیه‌السلام) عَلَى الْفِرْدَوْسِ وَ هُوَ جَبَلٌ قَدْ عَلَا عَلَى الْجَنَّهِ وَ فَوْقَهُ‏ عَرْشُ‏ رَبِّ الْعَالَمِینَ»
ترجمه: چون روز قیامت شود، علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) بر فردوس می‌نشیند و آن کوهی است که بر فراز بهشت است و بالایش، عرش پروردگار جهانیان است.
منابع: مائه منقبه من مناقب أمیر المؤمنین و الأئمه، ابن شاذان، صفحه‌ی ۸۵، المنقبه الثانیه و الخمسون؛ کشف الغمه فی معرفه الأئمه، اربلی، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۰۳، فی محبه الرسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) إیاه؛ إرشاد القلوب إلى الصواب، دیلمی، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۲۳۵، فصل: فی حبّه و التوعّد على بغضه و فضائل فاطمه (علیهاالسلام)

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «فاذا سألتم الله فاسألوه الفردوس فإنه اوسط الجنه و أعلی الجنه، أراه فوقه عرش الرحمن»
ترجمه: هر گاه از خدا در خواست می‌کنید، از او فردوس بخواهید که همانا آن، میانه‌ی بهشت و بالاترین درجه‌ی بهشت است. می‌بینمش که بالایش عرش خدای رحمان است.
منابع: صحیح بخاری، جلد ۳، صفحه‌ی ۱۰۲۸؛ مسند ابن حنبل، جلد ۳، صفحه‌ی ۲۳۳؛ سنن الکبری، بیهقی، جلد ۹، صفحه‌ی ۲۷؛ کنز العمال، متقی هندی، ۴، صفحه‌ی ۲۸۸)

۳. فردوس، بالاترین درجه‌ی بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْجَنَّهُ مِائَهُ دَرَجَهٍ مَا بَینَ کُلِّ دَرَجَتَینِ کمَا بَینَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ الْفِرْدَوْسُ أَعْلَاهَا دَرَجَهً»
ترجمه: بهشت، صد درجه دارد. بین هر دو درجه، مانند [فاصله‌ی] بین آسمان و زمین است. فردوس، بالاترین درجه‌اش است.
منابع: تفسیر صافی، فیض کاشانی، جلد ۳، صفحه‌ی ۲۶۸، ذیل آیه‌ی ۱۰۷ سوره‌ی کهف؛ بحار الأنوار، جلد ۸، صفحه‌ی ۸۹، باب ۲۳: الجنه و نعیمها؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۷۷، ذیل آیات ۹۷ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف.

شاهد ۲: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْجَنَّهُ مِائَهُ دَرَجَهٍ مَا بَینَ کُلِّ دَرَجَهٍ مِنْهَا کَمَا بَینَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ الْفِرْدَوْسُ‏ أَعْلَاهَا سُمُوّاً وَ أَوْسَطُهَا مَحَلَّهً»
ترجمه: بهشت، صد درجه است. بین هر درجه از آن، مانند [فاصله‌ی] بین آسمان و زمین است. فردوس، بالاترین بلندای آن است و میانه‌ترین جایگاه آن است.
منابع: بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۹۶، باب ۲۳، الجنه و نعیمها)

شاهد ۳: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الجنه مئه درجه، کل درجه منها ما بین السماء و الارض و ان اعلاها الفردوس و ان اوسطها الفردوس»
ترجمه: بهشت صد درجه است، هر درجه از آن آنچه بین آسمان و زمین است و همانا بالاترینش فردوس است و همانا میانه‌ترینش فردوس است.
منابع: سنن ابن ماجه، جلد ۲، صفحه‌ی ۱۴۴۸؛ مسند ابن حنبل، جلد ۸، صفحه‌ی ۲۵۴؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۵۳؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۴، صفحه‌ی ۴۵۳.

۴. فردوس، مرتفع‌ترین جا‌ی بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «جَنه الفردوس هی رَبوَهُ الجنه العلیا التی هی أوسطُها و أحسنُها»
ترجمه: بهشتِ فردوس، مرتفع‌ترین زمین بهشت برین است که میانه‌ترین و نیکوترین جای آن است.
منابع: المعجم الکبیر، طبرانی، جلد ۷، صفحه‌ی ۲۱۳؛ مسند الشامیین، طبرانی، جلد ۴، صفحه‌ی ۳۱؛ تفسیر طبری، جلد ۹، صفحه‌ی ۳۸؛ تفسیر ابن کثیر، جلد ۵، صفحه‌ی ۱۹۹؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۴، صفحه‌ی ۴۵۳.

شاهد ۲: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «و الفردوس رَبوَهُ الجنه و أوسطها و أفضلها»
ترجمه: بهشتِ فردوس، مرتفع‌ترین زمین بهشت است که میانه‌ترین و برترین جای آن است.
منابع: صحیح بخاری، جلد ۳، صفحه‌ی ۱۰۳۴؛ مسند ابن حنبل، جلد ۴، صفحه‌ی ۵۱۸؛ سنن الکبری، بیهقی، جلد ۹، صفحه‌ی ۲۱۸؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۱، صفحه‌ی ۶۷۰.

۵. فردوس، بافضیلت‌ترین جا‌ی بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… و الفردوس رَبوَهُ الجنه و أوسطها و أفضلها»
ترجمه: بهشتِ فردوس، مرتفع‌ترین زمین بهشت است که میانه‌ترین و برترین جای آن است.
منابع: صحیح بخاری، جلد ۳، صفحه‌ی ۱۰۳۴؛ مسند ابن حنبل، جلد ۴، صفحه‌ی ۵۱۸؛ سنن الکبری، بیهقی، جلد ۹، صفحه‌ی ۲۱۸؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۱، صفحه‌ی ۶۷۰)

۶. فردوس، نیکوترین جا‌ی بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «جنه الفردوس هی رَبوَهُ الجنه العلیا التی هی أوسطُها و أحسنُها»
ترجمه: بهشتِ فردوس، مرتفع‌ترین زمین بهشت برین است که میانه‌ترین و نیکوترین جای آن است.
منابع: المعجم الکبیر، طبرانی، جلد ۷، صفحه‌ی ۲۱۳؛ مسند الشامیین، طبرانی، جلد ۴، صفحه‌ی ۳۱؛ تفسیر طبری، جلد ۹، صفحه‌ی ۳۸؛ تفسیر ابن کثیر، جلد ۵، صفحه‌ی ۱۹۹؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۴، صفحه‌ی ۴۵۳)

۷. فردوس، آقای بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْفِرْدَوْسُ سَیدُ الْجِنَانِ»
ترجمه: فردوس، آقای بهشت است.
منابع: کنز الفوائد، کراجکی، جلد ۲، صفحه‌ی ۲۳۷؛ الدر النظیم فی مناقب الأئمه اللهامیم، یوسف بن حاتم شامی، صفحه‌ی ۳۲۳، فصل فی ذکر فضائله (علیه‌السلام)؛ تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، استرآبادی، صفحه‌ی ۸۳۰، ذیل سوره‌ی اخلاص؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ‏۱۴، صفحه‌ی ۵۲۴، ذیل سوره‌ی اخلاص؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۴۰، صفحه‌ی ۵۴، باب ۹۱: جوامع مناقبه (صلوات الله علیه)

۸. عرش بر فردوس قرار دارد:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الجَنَّهُ مِئَهُ دَرَجَه، کُلُّ دَرَجَهٍ مِنها مَا بَینَ السَّماءِ وَ الارضِ وَ إنَّ أعلاهَا الفِردَوسُ و إنَّ أوسَطُها الفِردَوسُ وَ إنَّ العَرشَ عَلَی الفِردَوسِ»
ترجمه: بهشت صد درجه است، هر درجه از آن آنچه بین آسمان و زمین است و همانا بالاترینش فردوس است و همانا میانه‌ترینش فردوس است و همانا عرش بر فردوس است.
منابع: سنن ابن ماجه، جلد ۲، صفحه‌ی ۱۴۴۸؛ مسند ابن حنبل، جلد ۸، صفحه‌ی ۲۵۴؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۵۳؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۴، صفحه‌ی ۴۵۳.

۹. فردوس، ناف بهشت است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «سَلُوا اللهَ الفردوسَ فانَّها سُرَّهُ الجَنَّه»
ترجمه: از خدا فردوس بخواهید که آن، ناف بهشت است.
منابع: المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، جلد ۲، صفحه‌ی ۴۰۲؛ المعجم الکبیر، طبرانی، جلد ۸، صفحه‌ی ۲۴۶؛ دُرّ المنثور، سیوطی، جلد ۵، صفحه‌ی ۴۶۷؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۲، صفحه‌ی ۷۳.

۱۰. فردوس، قلّه‌ی بهشت است:

سند ۱: عَنْ عَلِی (علیه‌السلام) أَنَّهُ قَالَ: «لِکلِّ شَی‏ءٍ ذِرْوَهٌ وَ ذِرْوَهُ الْجَنَّهِ الْفِرْدَوْسُ»
ترجمه: برای هر چیزی قله‌ای است و قله‌ی بهشت، فردوس است.
تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، استرآبادی، صفحه‌ی ۲۹۱، ذیل آیات ۱۰۷ و ۱۰۸ سوره‌ی کهف؛ البرهان فی تفسیر القرآن، بحرانی، جلد ۳، صفحه‌ی ۶۸۸، ذیل آیات ۱۰۵ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۷۸، ذیل آیات ۹۷ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف.

۱۱. بعد از فردوس، بهشتی نیست:

شاهد ۱: در مکاشفه‌ی حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) بعد از رحلت استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) آمده است که به آن حضرت گفتند:
«هَذِهِ الدَّارُ الْفِرْدَوْسُ الْأَعْلَى الَّذِی لَیسَ بَعْدَهُ جَنَّهٌ وَ هِی دَارُ أَبِیکِ وَ مَنْ مَعَهُ مِنَ النَّبِیینَ وَ مَنْ أَحَبَّ اللهَ»
ترجمه: این سرا، فردوس برین است که بعدش بهشتی نیست و آن،‌ خانه‌ی پدرت و پیامبرانی که با او هستند و هر کس خدا دوست داشته باشد، می‌باشد.
منابع: دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۳۲، خبر منامها قبل وفاتها (علیها السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۴۳، صفحه‌ی ۲۰۸، باب ۷: ما وقع علیها من الظلم و بکائها و حزنها)

۱۲. بعد از فردوس، درجه‌ای نیست:

سند ۱: قال الصادق (علیه‌السلام): «یُسْتَحَبُّ أَنْ یُصَلِّیَ عَلَى النَّبِیِ ص بَعْدَ الْعَصْرِ یَوْمَ الْجُمُعَهِ بِهَذِهِ الصَّلَاهِ: اللهُمَّ إِنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ کَمَا وَصَفْتَهُ فِی کِتَابِک‏ … اللهُمَّ اجْعَلْ مُحَمَّداً فِی السَّابِقِینَ غَایَتَهُ وَ فِی الْمُنْتَجَبِینَ کَرَامَتَهُ وَ فِی الْعَالَمِینَ ذِکْرَهُ وَ أَسْکِنْهُ أَعْلَى غُرَفِ الْفِرْدَوْسِ فِی الْجَنَّهِ الَّتِی لَا تَفُوقُهَا دَرَجَهٌ وَ لَا یَفْضُلُهَا شَی‏ءٌ»
ترجمه: مستحب است که بعد از نماز عصر روز جمعه بر پیامبر با این درود، صلوات فرستاده شود: خدایا همانا محمد که درود تو بر او و خاندانش باد، چنان است که او را در کتابت وصف کرده‌ای … خدایا نهایت محمد را در پیشتازان و کرامتش را در برگزیدگان و یادش را در جهانیان قرار بده و او را در بالاترین غرفه‌های فردوس در بهشت ساکن کن، [فردوس] که بالاتر از آن درجه‌ای نیست و چیزی برتر از آن نمی‌باشد.
منابع: مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، شیخ طوسی، جلد ۱، صفحه‌ی ۳۹۳؛ جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، سید بن طاووس، صفحه‌ی ۴۸۱، ذکر صلوات على النبی و آله (علیهم‌السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۸۷، صفحه‌ی ۸۶، باب ۸: الأعمال و الدعوات بعد صلاه العصر یوم الجمعه.

۱۳. چیزی بر فردوس، برتری ندارد:

سند ۱: قال الصادق (علیه‌السلام): «یُسْتَحَبُّ أَنْ یُصَلِّیَ عَلَى النَّبِیِ ص بَعْدَ الْعَصْرِ یَوْمَ الْجُمُعَهِ بِهَذِهِ الصَّلَاهِ: اللهُمَّ إِنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ کَمَا وَصَفْتَهُ فِی کِتَابِک‏ … اللهُمَّ اجْعَلْ مُحَمَّداً فِی السَّابِقِینَ غَایَتَهُ وَ فِی الْمُنْتَجَبِینَ کَرَامَتَهُ وَ فِی الْعَالَمِینَ ذِکْرَهُ وَ أَسْکِنْهُ أَعْلَى غُرَفِ الْفِرْدَوْسِ فِی الْجَنَّهِ الَّتِی لَا تَفُوقُهَا دَرَجَهٌ وَ لَا یَفْضُلُهَا شَی‏ءٌ»
ترجمه: مستحب است که بعد از نماز عصر روز جمعه بر پیامبر با این درود، صلوات فرستاده شود: خدایا همانا محمد که درود تو بر او و خاندانش باد، چنان است که او را در کتابت وصف کرده‌ای … خدایا نهایت محمد را در پیشتازان و کرامتش را در برگزیدگان و یادش را در جهانیان قرار بده و او را در بالاترین غرفه‌های فردوس در بهشت ساکن کن، [فردوس] که بالاتر از آن درجه‌ای نیست و چیزی برتر از آن نمی‌باشد.
منابع: مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، شیخ طوسی، جلد ۱، صفحه‌ی ۳۹۳؛ جمال الأسبوع بکمال العمل المشروع، سید بن طاووس، صفحه‌ی ۴۸۱، ذکر صلوات على النبی و آله (علیهم‌السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۸۷، صفحه‌ی ۸۶، باب ۸: الأعمال و الدعوات بعد صلاه العصر یوم الجمعه.

۱۴. فردوس،‌ جایگاه استاد اعظم و ائمه‌ی طاهرین (علیهم‌السلام) است:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… جَنَّهُ الْفِرْدَوْسِ الَّتِی سَقْفُهَا عَرْشُ‏ الرَّحْمَنِ‏ وَ فِیهَا قَصْرَانِ قَصْرٌ أَبْیَضُ وَ قَصْرٌ أَصْفَرُ مِنْ لُؤْلُؤَهٍ عَلَى عِرْقٍ وَاحِدٍ فِی الْقَصْرِ الْأَبْیَضِ سَبْعُونَ أَلْفَ دَارٍ مَسَاکِنُ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»
ترجمه: بهشت فردوس که سقفش عرش خدای رحمان است، در آن دو قصر است، قصری سفید و قصری زرد از لؤلو بر یک رگه. در قصر سفید، هفتاد هزار خانه از مسکن‌های محمد و خاندان محمد است.
منابع: مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها، صفحه‌ی ۳۴۵، أخلاقیات؛ دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۵۴، أخبار فی مناقبها (صلوات الله علیها)؛ الدر النظیم فی مناقب الأئمه اللهامیم، یوسف بن حاتم شامی، صفحه‌ی ۴۶۴، فصل فی ذکر مناقبها (علیها‌السلام).

سند ۲: استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند: چون حضرت موسی (علیه‌السلام) از خدای تعالی درخواست کرد که امت ایشان را ببیند، ندا آمد:
«یا مُوسَى إِنَّک لَنْ تَرَاهُمْ فَلَیسَ هَذَا أَوَانُ ظُهُورِهِمْ وَ لَکنْ سَوْفَ تَرَاهُمْ فِی الْجِنَانِ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ الْفِرْدَوْسِ بِحَضْرَهِ مُحَمَّدٍ»
ترجمه: ای موسی، همانا تو هرگز آنان را [در دنیا] نخواهی دید، اکنون زمان پدید آمدن آنان نیست ولی در آینده آنان را در بهشت‌ها، بهشت عدن و فردوس در حضور محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) خواهی دید.
منابع: من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۳۲۷، باب التلبیه؛ التفسیر المنسوب إلى الإمام الحسن العسکری (علیه‌السلام)، صفحه‌ی ۳۲؛ عیون أخبار الرضا (علیه‌السلام)، جلد ‏۱، صفحه‌ی ۲۸۴، باب فیما جاء عن الإمام علی بن موسى (علیه‌السلام) من الأخبار المتفرقه؛ علل الشرائع، شیخ صدوق، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۴۱۷، باب عله التلبیه؛ بشاره المصطفى لشیعه المرتضى، عماد الدین طبری، صفحه‌ی ۲۱۳؛ تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، استرآبادی، صفحه‌ی ۴۱۲.

سند ۳: عَنْ أَبِی عَبْدِ اللهِ (علیه‌السلام) قَالَ: «مَنْ قَرَأَ سُورَهَ الْمُؤْمِنِینَ خَتَمَ اللهُ لَهُ بِالسَّعَادَهِ إِذَا کانَ یُدْمِنُ قِرَاءَتَهَا فِی کلِّ جُمُعَهٍ وَ کانَ مَنْزِلُهُ فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى مَعَ النَّبِیینَ وَ الْمُرْسَلِینَ»
ترجمه: هر کس سوره‌ی مؤمنون را بخواند، خدای تعالی او را ختم به خوشبختی می‌کند اگر خواندنش را در هر جمعه ادامه دهد و منزلش در فردوس برین با پیامبران و فرستادگان خواهد بود.
منابع: ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، شیخ صدوق، صفحه‌ی ۱۰۹، ثواب قراءه سوره المؤمنین؛ أعلام الدین فی صفات المؤمنین، دیلمی، صفحه‌ی ۳۷۲، فضائل سور القرآن الکریم؛ مصباح کفعمی، صفحه‌ی ۴۴۲؛ وسائل الشیعه، محدث عاملی، جلد ۶، صفحه‌ی ۲۵۳، باب استحباب قراءه سور القرآن.

سند ۴: عَنْ أَبِی عَبْدِ اللهِ (علیه‌السلام) فِی حَدِیثٍ فِی فَضْلِ زِیارَهِ الحُسَینِ (علیه‌السلام): «یَنْظُرُ اللهُ إِلَیهِ نَظْرَهً تُوجِبُ لَهُ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَى مَعَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیتِهِ»
ترجمه: خدای تعالی به او نگاهی می‌کند که فردوس اعلی با محمد و اهل بیتش بر او واجب می‌شود.
منابع: کامل الزیارات، ابن قولویه، صفحه‌ی ۲۹۵، الباب الثامن و التسعون أقل ما یزار فیه الحسین (علیه‌السلام) و أکثر ما یجوز تأخیر زیارته للغنی و الفقیر.

سند ۵: امیر المؤمنین (علیه‌السلام) در پاسخ به سؤال جاثلیق که از جایگاه آن حضرت در بهشت پرسید، فرمودند:
«مَنْزِلَتِی مَعَ النَّبِی الْأُمِّی فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى لَا أَرْتَابُ بِذَلِک وَ لَا أَشُک فِی الْوَعْدِ بِهِ مِنْ رَبِّی»
ترجمه: منزل من با پیامبر امی در فردوس اعلاست، تردید به آن ندارم و در وعده‌ی پروردگارم شک نمی‌کنم.
منابع: الأمالی، شیخ طوسی، صفحه‌ی ۲۱۹، المجلس الثامن؛ الخرائج و الجرائح، قطب راوندی، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۵۵۵، فصل فی أعلام أمیر المؤمنین (علیه‌السلام)؛ مناقب آل أبی طالب (علیهم‌السلام)، ابن شهرآشوب، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۲۵۷، فصل فی إخباره بالغیب.

سند ۶: امام صادق (علیه‌السلام) در سندی برای یکی از شیعیان نوشتند:
«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ هَذَا مَا اشْتَرَى جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ لِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ الْجَبَلِی اشْتَرَى لَهُ دَاراً فِی الْفِرْدَوْسِ حَدُّهَا الْأَوَّلُ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) وَ الْحَدُّ الثَّانِی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه‌السلام) وَ الْحَدُّ الثَّالِثُ الْحَسَنُ بْنُ عَلِی وَ الْحَدُّ الرَّابِعُ الْحُسَینُ بْنُ عَلِی (علیه‌السلام)»
ترجمه: به نام خدای بخشنده‌ی مهربان، این آن چیزی است که جعفر بن محمد برای فلان بن فلان جبلی خرید. برای او خانه‌ای در فردوس خرید که مرز اولش، پیامبر خدا و مرز دومش امیر المؤمنین (علیه‌السلام) و مرز سوم حسن بن علی (علیه‌السلام) و مرز چهارمش حسین بن علی (علیه‌السلام) است.
منابع: الخرائج و الجرائح، راوندی، جلد ۱، صفحه‌ی ۳۰۳، الباب السابع فی معجزات الإمام جعفر الصادق (علیه‌السلام)؛ کشف الغمه فی معرفه الأئمه، اربلی، جلد ۲، صفحه‌ی ۲۰۰، ذکر من روى من أولاده (علیه‌السلام)؛ إثبات الهداه بالنصوص و المعجزات، محدث عاملی، جلد ‏۴، صفحه‌ی ۱۷۶، الفصل التاسع عشر)

سند ۷: عَنْ عَلِی (علیه‌السلام) أَنَّهُ قَالَ: «لِکلِّ شَی‏ءٍ ذِرْوَهٌ وَ ذِرْوَهُ الْجَنَّهِ الْفِرْدَوْسُ وَ هِی لِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیهِ وَ عَلَیهِمْ»
ترجمه: برای هر چیزی قله‌ای است و قله‌ی بهشت، فردوس است و آن برای محمد و خاندان محمد (که درود خدا بر او و ایشان باد) است.
منابع: تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، استرآبادی، صفحه‌ی ۲۹۱، ذیل آیات ۱۰۷ و ۱۰۸ سوره‌ی کهف؛ البرهان فی تفسیر القرآن، بحرانی، جلد ۳، صفحه‌ی ۶۸۸، ذیل آیات ۱۰۵ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۷۸، ذیل آیات ۹۷ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف.

سند ۸: حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) در رثای استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فرمودند:

«لَمَّا ثَقُلَ النَّبِیُ، جَبْرَئِیلُ إِلَینَا یَنْعَاهُ‏ *** یَا أَبَتَاهْ مِنْ رَبِّهِ مَا أَدْنَاهُ‏
یَا أَبَتَاهْ جَنَّهُ الْفِرْدَوْسِ‏ مَأْوَاهُ‏ *** یَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبّاً دَعَاهُ»

ترجمه: چون [بیماری] پیامبر سنگین شد، جبرئیل خبر رحلتش را به ما داد. ای پدرم به نزد پروردگارت می‌روی. ای پدرم، بهشت فردوس، جایگاهت باد، ای پدرم، پروردگار، دعایت را اجابت کرد.
منابع: مناقب آل أبی طالب (علیهم‌السلام)، ابن شهرآشوب جلد ‏۱، صفحه‌ی ۲۳۷ به نقل از سنن ابن ماجه و مسند ابویعلی موصلی؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۲۲، صفحه‌ی ۵۲۲، باب ۲: وفاته و غسله و الصلاه علیه و دفنه.

سند ۹: به استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) عرض شد:

یا رَسُولَ اللهِ فَکمْ بَینَکَ وَ بَینَ عَلِیٍ فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى؟ قَالَ: «فِتْرٌ أَوْ أَقَلُّ مِنْ فِتْرٍ أَنَا عَلَى سَرِیرٍ مِنْ نُورِ عَرْشِ رَبِّنَا وَ عَلِیٌ عَلَى کُرْسِی مِنْ نُورِ کُرْسِی رَبِّنَا لَا یُدْرَى أَیُنَا أَقْرَبُ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»
ترجمه: ای پیامبر خدا، بین شما و بین علی (علیه‌السلام) در فردوس برین، چقدر فاصله است؟ فرمودند: فاصله‌ی بین دو انگشت سبابه و ابهام وقتی که گشاده باشد یا کمتر از این مقدار. من بر تختی از نور عرش پروردگارمان و علی بر کرسی‌ای از نور کرسی پروردگارمان است. معلوم نمی‌شود کدامیک از ما به پروردگار عز و جل نزدیک‌تر است.
منابع: مناقب آل أبی طالب (علیهم‌السلام)، ابن شهرآشوب، جلد ‏۳، صفحه‌ی ۲۳۱، فصل فی مراکبه و مراقیه؛ بحار الأنوار، جلد ‏۳۹، صفحه‌ی ۲۲۲، باب ۸۶: سائر ما یعاین من فضله و رفعه درجاته.

سند ۱۰: عَنْ رَسُولِ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) عَنْ جَبْرَئِیلَ عَنِ اللهِ تَعَالَى أَنَّهُ قَالَ: «یا مُحَمَّدُ إِنَّنِی حَظَرْتُ الْفِرْدَوْسَ عَلَى جَمِیعِ النَّبِیینَ حَتَّى تَدْخُلَهَا أَنْتَ وَ عَلِی وَ شِیعَتُکمَا»
ترجمه: خدای تعالی می‌فرماید: ای محمد، من فردوس را بر تمامی پیامبران ممنوع کرده‌ام تا این که تو و علی و شیعیان شما دو نفر، در آن وارد شوند.
منابع: التمحیص، ابوعلی اسکافی، صفحه‌ی ۴۰، باب تعجیل التمحیص عن المؤمن؛ بحار الأنوار، جلد ۴۷، صفحه‌ی ۳۸۲، باب ۱۱: أحوال أصحابه و أهل زمانه)

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «سَأَلَتِ الْفِرْدَوْسُ رَبَّهَا فَقَالَ: أَی رَبِّ زَینِّی فَإِنَّ أَصْحَابِی وَ أَهْلِی أَتْقِیاءُ أَبْرَارٌ. فَأَوْحَى اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیهَا: أَ لَمْ أُزَیِنْکَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ»
ترجمه: فردوس از پروردگارش در خواست کرد، عرض کرد: ای پروردگار، ما زینت کن که همانا اصحاب و اهل من، پرهیزکاران نیکوکار هستند. پس خدای عز و جل به او وحی نمود: آیا تو را به حسن و حسین (علیهما‌السلام) زینت نبخشم؟
منابع: بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۴۳، صفحه‌ی ۳۰۶، باب ۱۲: فضائلهما و مناقبهما و النصوص علیهما، به نقل از کتاب الفردوس.

شاهد ۲: قَالَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ (علیه‌السلام): سَأَلْتُ أَبِی عَنْ قَوْلِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَ‏ إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا خالِدِینَ فِیها لا یَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا. قَالَ:‏ نَزَلَتْ‏ فِی‏ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم‌السلام)»
ترجمه: از پدرم از معنی این آیه پرسیدم که می‌فرماید: همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای نیکو انجام دادند، باغ‌های فردوس، فرودگاه آنان است که در آن جاودانه می‌مانند و از آن اخراج نمی‌گردند. فرمودند: در باره‌ی خاندان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نازل شده است.
منابع: تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، استرآبادی، صفحه‌ی ۲۹۱، ذیل آیات ۱۰۷ و ۱۰۸ سوره‌ی کهف؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۲۴، صفحه‌ی ۲۶۹، باب ۶۳: الآیات الداله على رفعه شأنهم و نجاه شیعتهم فی الآخره.

شاهد ۳: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «أَلَا وَ إِنَّ عَلِیاً رَابِعُ‏ الْأَرْبَعَهِ فِی‏ الْفِرْدَوْسِ‏ أَنَا وَ هُوَ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ»
ترجمه: آگاه باشید همانا علی (علیه‌السلام) چهارمی از چهار نفر در فردوس است، من و او و حسن و حسین.
منابع: مائه منقبه من مناقب أمیر المؤمنین و الأئمه، ابن شاذان، صفحه‌ی ۶۹، المنقبه الثامنه و الثلاثون.

شاهد ۴: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… مَنْ أَحْیاهُ اللهُ مُتَّبِعاً لِسُنَّتِی عَامِلًا بِکتَابِ اللهِ مُوَالِیاً لِعَلِی حَتَّى یتَوَفَّاهُ اللهُ لَقِی اللهَ وَ لَا حِسَابَ عَلَیهِ وَ کانَ فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى مَعَ النَّبِیینَ وَ الصِّدِّیقِینَ»
ترجمه: کسی که خدای تعالی او را زنده بدارد، پیرو سنتم و عمل‌کننده به کتاب خدا و ولایت‌مدار برای علی تا این که خدا او را بمیراند، خدا را در حالی ملاقات خواهد کرد که حسابی بر او نباشد و در فردوس اعلی با پیامبران و صدیقین باشد.
منابع: مشارق أنوار الیقین فی أسرار أمیر المؤمنین (علیه‌السلام)، صفحه‌ی ۳۱۴، فصل ‏[اختلاف الناس فی الإمام‏]؛ مدینه معاجز الأئمه الإثنی عشر، بحرانی، جلد ۱، صفحه‌ی ۴۶۹، الرابع و التسعون و مائه؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۳۸، صفحه‌ی ۳۱۴، باب ۶۷: أنه کان أخص الناس بالرسول.

شاهد ۵: در مکاشفه‌ی حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) بعد از رحلت استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) آمده است که به آن حضرت گفتند:
«هَذِهِ الدَّارُ الْفِرْدَوْسُ الْأَعْلَى الَّذِی لَیسَ بَعْدَهُ جَنَّهٌ وَ هِی دَارُ أَبِیکَ وَ مَنْ مَعَهُ مِنَ النَّبِیینَ وَ مَنْ أَحَبَّ اللهَ»
ترجمه: این سرا، فردوس برین است که بعدش بهشتی نیست و آن،‌ خانه‌ی پدرت و پیامبرانی که با او هستند و هر کس خدا دوست داشته باشد، می‌باشد.
منابع: دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۳۲، خبر منامها قبل وفاتها (علیها السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۴۳، صفحه‌ی ۲۰۸، باب ۷: ما وقع علیها من الظلم و بکائها و حزنها)

۱۵. فردوس،‌ جایگاه انبیاء بزرگ الهی (علیهم‌السلام) است:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… جَنَّهُ الْفِرْدَوْسِ الَّتِی سَقْفُهَا عَرْشُ‏ الرَّحْمَنِ‏ وَ فِیهَا قَصْرَانِ قَصْرٌ أَبْیَضُ وَ قَصْرٌ أَصْفَرُ مِنْ لُؤْلُؤَهٍ عَلَى عِرْقٍ وَاحِدٍ … وَ فِی الْقَصْرِ الْأَصْفَرِ سَبْعُونَ أَلْفَ دَارٍ مَسَاکِنُ إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ»
ترجمه: بهشت فردوس که سقفش عرش خدای رحمان است، در آن دو قصر است، قصری سفید و قصری زرد از لؤلو بر یک رگه … و در قصر زرد، هفتاد هزار خانه از مسکن‌های ابراهیم و خاندان ابراهیم است.
منابع: مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها، صفحه‌ی ۳۴۵، أخلاقیات؛ دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۵۴، أخبار فی مناقبها (صلوات الله علیها)؛ الدر النظیم فی مناقب الأئمه اللهامیم، یوسف بن حاتم شامی، صفحه‌ی ۴۶۴، فصل فی ذکر مناقبها.

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْیَوْمَ الْخَامِسَ عَشَرَ: اللهُمَّ ارْزُقْنِی فِیهِ طَاعَهَ الْعَابِدِینَ وَ اشْرَحْ فِیهِ صَدْرِی بِإِنَابَهِ الْمُخْبِتِینَ بِأَمَانِکَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ. مَنْ دَعَا بِهِ قَضَى اللهُ لَهُ ثَمَانِینَ حَاجَهً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ عِشْرِینَ مِنْ حَوَائِجِ الْآخِرَهِ وَ رَفَعَ‏ لَهُ‏ فِی‏ جَنَّهِ الْفِرْدَوْسِ‏ أَلْفَ مَدِینَهٍ فِی جِوَارِ النَّبِیِینَ مِنْ نُورٍ یَتَلَأْلَأُ فِی کُلِّ مَدِینَهٍ أَلْفُ أَلْفِ غُرْفَهٍ فِی کُلِّ غُرْفَهٍ أَلْفُ أَلْفِ حُجْرَهٍ فِی کُلِّ حُجْرَهٍ مَا تَشْتَهِی الْأَنْفُسُ‏ وَ تَلَذُّ الْأَعْیُن»
ترجمه: دعای روز پانزدهم [ماه رمضان]: خدایا روزی کن در آن، طاعت عبادت‌کنندگان و باز کن سینه‌ام را به انابه‌ی مخبتین، به امان تو ای امان ترسانان. هر کس این دعا را بخواند، خدای تعالی برایش هشتاد حاجت از حاجت‌های دنیا و بیست حاجت از حاجت‌های آخرت را بر آورده می‌سازد و برایش در بهشت فردوس، هزار شهر در همسایگی پیامبران بالا می‌برد از نوری که می‌درخشد، در هر شهری هزار هزار غرفه، در هر غرفه، هزار هزار اتاق، در هر اتاق، آنچه نفس بخواهد و چشم لذت ببرد، وجود دارد.
منابع: البلد الأمین و الدرع الحصین، کفعمی، صفحه‌ی ۲۲۱، دعای هر روز ماه رمضان.

شاهد ۲: در مکاشفه‌ی حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) بعد از رحلت استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) آمده است که به آن حضرت گفتند:
«هَذِهِ الدَّارُ الْفِرْدَوْسُ الْأَعْلَى الَّذِی لَیسَ بَعْدَهُ جَنَّهٌ وَ هِی دَارُ أَبِیکَ وَ مَنْ مَعَهُ مِنَ النَّبِیینَ وَ مَنْ أَحَبَّ اللهَ»
ترجمه: این سرا، فردوس برین است که بعدش بهشتی نیست و آن،‌ خانه‌ی پدرت و پیامبرانی که با او هستند و هر کس خدا دوست داشته باشد، می‌باشد.
منابع: دلائل الإمامه، طبری، صفحه‌ی ۱۳۲، خبر منامها قبل وفاتها (علیها السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۴۳، صفحه‌ی ۲۰۸، باب ۷: ما وقع علیها من الظلم و بکائها و حزنها.

شاهد ۳: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «… مَنْ أَحْیاهُ اللهُ مُتَّبِعاً لِسُنَّتِی عَامِلًا بِکتَابِ اللهِ مُوَالِیاً لِعَلِی حَتَّى یتَوَفَّاهُ اللهُ لَقِی اللهَ وَ لَا حِسَابَ عَلَیهِ وَ کانَ فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى مَعَ النَّبِیینَ وَ الصِّدِّیقِینَ»
ترجمه: کسی که خدای تعالی او را زنده بدارد، پیرو سنتم و عمل‌کننده به کتاب خدا و ولایت‌مدار برای علی تا این که خدا او را بمیراند، خدا را در حالی ملاقات خواهد کرد که حسابی بر او نباشد و در فردوس اعلی با پیامبران و صدیقین باشد.
منابع: مشارق أنوار الیقین فی أسرار أمیر المؤمنین (علیه‌السلام)، صفحه‌ی ۳۱۴، فصل ‏[اختلاف الناس فی الإمام‏]؛ مدینه معاجز الأئمه الإثنی عشر، بحرانی، جلد ۱، صفحه‌ی ۴۶۹، الرابع و التسعون و مائه؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۳۸، صفحه‌ی ۳۱۴، باب ۶۷: أنه کان أخص الناس بالرسول.

۱۶. ساکنان فردوس،‌ همسایگان خدای تعالی هستند:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «یا عَلِیُ مُحِبُّوکَ جِیرَانُ اللهِ فِی دَارِ الْفِرْدَوْسِ لَا یتَأَسَّفُونَ عَلَى مَا خَلَّفُوا مِنَ الدُّنْیا»
ترجمه: ای علی، دوستان تو، همسایگان خدای تعالی در خانه‌ی فردوس هستند و بر آنچه در دنیا بر جای گذاشته‌اند، تأسف نمی‌خورند.
منابع: شرح الأخبار فی فضائل الأئمه الأطهار (علیهم‌السلام)، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۳۹۶؛ امالی، شیخ صدوق، صفحه‌ی ۵۶۱، المجلس الثالث و الثمانون؛ فضائل الشیعه، ابن بابویه، صفحه‌ی ۱۵، حدیث ۱۷؛ بشاره المصطفى لشیعه المرتضى، طبری آملی، صفحه‌ی ۱۸۰)

سند ۲: قَالَ الصَادِق (علیه‌السلام): «یا ابْنَ جُنْدَبٍ إِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ تُجَاوِرَ الْجَلِیلَ فِی دَارِهِ وَ تَسْکُنَ الْفِرْدَوْسَ فِی جِوَارِهِ فَلْتَهُنْ عَلَیکَ الدُّنْیا وَ اجْعَلِ الْمَوْتَ نُصْبَ عَینِکَ وَ لَا تَدَّخِرْ شَیئاً لِغَدٍ»
ترجمه: ای پسر جندب، اگر دوست داری که همسایه‌ی [خدای] جلیل در خانه‌اش باشی و در فردوس برین در همسایگی‌اش ساکن شوی، باید دنیا بر تو پست باشد و مرگ را پیش چشم خود دار و چیزی برای فردا ذخیره مکن.
منابع: تحف العقول، ابن شعبه حرانی، صفحه‌ی ۳۰۴، وصیته (علیه‌السلام) لعبد الله بن جندب؛ الوافی، فیض کاشانی، جلد ۲۶، صفحه‌ی ۲۷۵؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۷۵، صفحه‌ی ۲۸۲.

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «یا عَلِی مُحِبُّوک فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى جِیرَانُ اللهِ لَا یَأْسَفُونَ عَلَى مَا فَاتَهُمْ مِنَ الدُّنْیا»
ترجمه: ای علی،‌ دوستان تو در فردوس برین همسایگان خدای تعالی هستند. بر آنچه از آنان در دنیا فوت شده، تأسف نمی‌خورند.
منابع: بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۶۵، صفحه‌ی ۴۰، باب ۱۵: فضائل الشیعه، به نقل از ریاض الجنان فضل الله بن محمود فارسی.

۱۷. نهرهای چهارگانه‌ی بهشت، از فردوس، سرچشمه می‌گیرد:

سند ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ یَقْعُدُ عَلِیُ بْنُ أَبِی طَالِبٍ (علیه‌السلام) عَلَى الْفِرْدَوْسِ … وَ مِنْ سَفْحِهِ تَنْفَجِرُ أَنْهَارُ الْجَنَّهِ وَ تَتَفَرَّقُ فِی الْجِنَانِ»
ترجمه: چون روز قیامت شود، علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) بر فردوس می‌نشیند … و از آبریزگاه آن، نهرهای بهشت، می‌جوشد و در بهشت، پراکنده می‌گردد.
منابع: مائه منقبه من مناقب أمیر المؤمنین و الأئمه، ابن شاذان، صفحه‌ی ۸۵، المنقبه الثانیه و الخمسون؛ کشف الغمه فی معرفه الأئمه، اربلی، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۰۳، فی محبه الرسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) إیاه؛ إرشاد القلوب إلى الصواب، دیلمی، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۲۳۵، فصل: فی حبّه و التوعّد على بغضه و فضائل فاطمه.

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْجَنَّهُ مِائَهُ دَرَجَهٍ مَا بَینَ کُلِّ دَرَجَتَینِ کمَا بَینَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ الْفِرْدَوْسُ أَعْلَاهَا دَرَجَهً مِنْهَا تُفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّهِ الْأَرْبَعَهُ»
ترجمه: بهشت، صد درجه دارد. بین هر دو درجه، مانند [فاصله‌ی] بین آسمان و زمین است. فردوس، بالاترین درجه‌اش است. از آن، نهرهای چهارگانه‌ی [آب، شراب، عسل و شیر] بهشت سرچشمه می‌گیرد.
منابع: تفسیر صافی، فیض کاشانی، جلد ۳، صفحه‌ی ۲۶۸، ذیل آیه‌ی ۱۰۷ سوره‌ی کهف؛ بحار الأنوار، جلد ۸، صفحه‌ی ۸۹، باب ۲۳: الجنه و نعیمها؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۷۷، ذیل آیات ۹۷ تا ۱۰۸ سوره‌ی کهف.

شاهد ۲: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «فاذا سألتم الله فاسألوه الفردوس … و منه تُفجِّر أنهارُ الجنه»
ترجمه: هر گاه از خدا در خواست می‌کنید، از او فردوس بخواهید … و از آن، نهرهای بهشت، سرچشمه می‌گیرد.
منابع: صحیح بخاری، جلد ۳، صفحه‌ی ۱۰۲۸؛ مسند ابن حنبل، جلد ۳، صفحه‌ی ۲۳۳؛ سنن الکبری، بیهقی، جلد ۹، صفحه‌ی ۲۷؛ کنز العمال، متقی هندی، ۴، صفحه‌ی ۲۸۸.

شاهد ۳: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الْجَنَّهُ مِائَهُ دَرَجَهٍ مَا بَینَ کُلِّ دَرَجَهٍ مِنْهَا کَمَا بَینَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ الْفِرْدَوْسُ‏ أَعْلَاهَا سُمُوّاً وَ أَوْسَطُهَا مَحَلَّهً وَ مِنْهَا یَتَفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّهِ»
ترجمه: بهشت، صد درجه است. بین هر درجه از آن، مانند [فاصله‌ی] بین آسمان و زمین است. فردوس، بالاترین بلندای آن است و میانه‌ترین جایگاه آن است و از آن، نهرهای بهشت، سرچشمه می‌گیرد.
منابع: بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۸، صفحه‌ی ۱۹۶، باب ۲۳، الجنه و نعیمها.

شاهد ۴: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «الجنهُ مِئهُ دَرَجَه، کُلُّ دَرَجَهٍ مِنها مَا بَینَ السَّماءِ وَ الارضِ و إنَّ أعلاها الفِردَوس … منها تُفَجِّرُ أنهارُ الجَنَّه»
ترجمه: بهشت صد درجه است، هر درجه از آن آنچه بین آسمان و زمین است و همانا بالاترینش فردوس است … از آن نهرهای بهشت، سرچشمه می‌گیرد.
منابع: سنن ابن ماجه، جلد ۲، صفحه‌ی ۱۴۴۸؛ مسند ابن حنبل، جلد ۸، صفحه‌ی ۲۵۴؛ المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، جلد ۱، صفحه‌ی ۱۵۳؛ کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۴، صفحه‌ی ۴۵۳.

۱۸. خدای تعالی، فردوس را با دست خودش بنا کرده است:

شاهد ۱: قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم): «إِنَّ اللهَ بَنَى الْفِرْدَوْسَ بِیدِهِ»
ترجمه: همانا خدای تعالی فردوس را با دست خودش [تجلیات ویژه‌ی خودش] بنا کرده است.
منابع: مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، محدث نوری، جلد ۱۷، صفحه‌ی ۶۲، باب تحریم الإصرار على شرب الخمر)

۱۹. نیکانی چون سلمان، ابوذر، عمار و مقداد، در فردوس هستند:

سند ۱: قَالَ الصَادِق (علیه‌السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَى: «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا» (سوره‌ی کهف، آیه‌ی ۱۰۷. ترجمه: بى‏گمان کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‏اند باغ‌هاى فردوس جایگاه پذیرایى آنان است): «هَذِهِ نَزَلَتْ فِی أَبِی ذَرٍّ وَ الْمِقْدَادِ وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِی وَ عَمَّارِ بْنِ یاسِرٍ جَعَلَ اللهُ لَهُمْ جَنَّاتِ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا مَأْوًى وَ مَنْزِلًا»
ترجمه: این آیه در باره‌ی ابوذر، مقداد، سلمان فارسی و عمار بن یاسر نازل شده است. خدای تعالی برایشان باغ‌های فردوس را منزل و پناه‌گاه قرار داده است.
منابع: تفسیر قمی، علی بن ابراهیم، جلد ‏۲، صفحه‌ی ۴۶، ذیل آیات آخر سوره‌ی کهف؛ تفسیر صافی، فیض کاشانی، جلد ‏۳، صفحه‌ی ۲۶۸، ذیل آیات آخر سوره‌ی کهف؛ البرهان فی تفسیر القرآن، سید هاشم بحرانی، جلد ‏۳، صفحه‌ی ۶۸۸، ذیل آیات آخر سوره‌ی کهف؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۴، صفحه‌ی ۱۵۱، باب ۶: کلامه تعالى و معنى قوله تعالى قل لو کان البحر مداداً الآیه؛ تفسیر نور الثقلین، حویزی، جلد ‏۳، صفحه‌ی ۳۱۳، ذیل آیات آخر سوره‌ی کهف؛ تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمی مشهدی، جلد ۸، صفحه‌ی۱۷۷، ذیل آیات آخر سوره‌ی کهف.

سند ۲: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ (علیه‌السلام): «إِذَا کانَ یوْمُ الْقِیامَهِ نَادَى مُنَادٍ: «أَینَ حَوَارِی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رَسُولِ اللهِ الَّذِینَ لَمْ ینْقُضُوا الْعَهْدَ وَ مَضَوْا عَلَیهِ؟» فَیقُومُ سَلْمَانُ وَ الْمِقْدَادُ وَ أَبُو ذَرٍّ … فَهَؤُلَاءِ أَوَّلُ الشِّیعَهِ الَّذِینَ یَدْخُلُونَ الْفِرْدَوْسَ وَ هَؤُلَاءِ أَوَّلُ السَّابِقِینَ وَ أَوَّلُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَوَّلُ الْمَحْبُورِینَ»
ترجمه: امام کاظم (علیه‌السلام) فرمودند: «چون روز قیامت فرا رسد، ندادهنده‌ای ندا می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی محمد بن عبد الله پیامبر خدا، کسانی که پیمان نشکستند و بر همان رفتند؟ پس سلمان و مقداد و ابوذر بر می‌خیزند … پس اینان اولین شیعیانی هستند که داخل فردوس می‌شوند و اینان،‌ اولین سبقت‌گیرندگان هستند و اینان، اولین مقربین هستند و اینان، اولین شادمانان هستند.
منابع: اختصاص، شیخ مفید، صفحه‌ی ۶۲؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۳۴، صفحه‌ی ۲۷۶، [الباب الرابع و الثلاثون‏] باب فیه ذکر أصحاب النبی.

۲۰. اصحاب خاص هر امام، اولین شیعیانی هستند که وارد فردوس می‌شوند:

سند ۱: قَالَ أَبُو الْحَسَنِ (علیه‌السلام): «إِذَا کانَ یوْمُ الْقِیامَهِ نَادَى مُنَادٍ: «أَینَ حَوَارِی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رَسُولِ اللهِ الَّذِینَ لَمْ ینْقُضُوا الْعَهْدَ وَ مَضَوْا عَلَیهِ؟» فَیقُومُ سَلْمَانُ وَ الْمِقْدَادُ وَ أَبُو ذَرٍّ. قَالَ: ثُمَّ یُنَادِی [الْمُنَادِی‏]: «أَینَ حَوَارِی عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَصِی مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رَسُولِ اللهِ؟» فَیقُومُ عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ الْخُزَاعِی، وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی بَکرٍ، وَ مِیثَمُ بْنُ یحْیى التَّمَّارُ مَوْلَى بَنِی أَسَدٍ، وَ أُوَیسٌ الْقَرَنِی. قَالَ: ثُمَّ یُنَادِی الْمُنَادِی: «أَینَ حَوَارِی الْحَسَنِ بْنِ عَلِی [وَ] ابْنِ فَاطِمَهَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللهِ؟» فَیَقُومُ سُفْیانُ بْنُ أَبِی لَیلَى الْهَمْدَانِی، وَ حُذَیفَهُ بْنُ أَسِیدٍ الْغِفَارِی. قَالَ: ثُمَّ یُنَادِی [الْمُنَادِی‏]: «أَینَ حَوَارِی الْحُسَینِ بْنِ عَلِی؟» فَیقُومُ کُلُّ مَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَهُ وَ لَمْ یَتَخَلَّفْ عَنْهُ. ثُمَّ یُنَادِی: «أَینَ حَوَارِی عَلِی بْنِ الْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلَامُ؟» فَیقُومُ جُبَیرُ بْنُ مُطْعِمٍ، وَ یحْیى ابْنُ أُمِّ الطَّوِیلِ، وَ أَبُو خَالِدٍ الْکابُلِی، وَ سَعِیدُ بْنُ الْمُسَیبِ. ثُمَّ یُنَادِی «أَینَ حَوَارِی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ حَوَارِی جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ؟» فَیقُومُ عَبْدُ اللهِ بْنُ شَرِیک الْعَامِرِی، وَ زُرَارَهُ بْنُ أَعْینَ، وَ بُرَیدُ بْنُ مُعَاوِیهَ الْعِجْلِی، وَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ الثَّقَفِی، وَ لَیثُ بْنُ الْبَخْتَرِی الْمُرَادِی، وَ عَبْدُ اللهِ بْنُ أَبِی یعْفُورٍ، وَ عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ خُزَاعَهَ، وَ حُجْرُ بْنُ زَائِدَهَ، وَ حُمْرَانُ بْنُ أَعْینَ. ثُمَّ یُنَادِی سَائِرَ الشِّیعَهِ مَعَ سَائِرِ الْأَئِمَّهِ (صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیهِمْ) یوْمَ الْقِیامَهِ. فَهَؤُلَاءِ أَوَّلُ الشِّیعَهِ الَّذِینَ یَدْخُلُونَ الْفِرْدَوْسَ وَ هَؤُلَاءِ أَوَّلُ السَّابِقِینَ وَ أَوَّلُ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَوَّلُ الْمَحْبُورِینَ»
ترجمه: امام کاظم (علیه‌السلام) فرمودند: «چون روز قیامت فرا رسد، ندادهنده‌ای ندا می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی محمد بن عبد الله پیامبر خدا، کسانی که پیمان نشکستند و بر همان رفتند؟ پس سلمان و مقداد و ابوذر بر می‌خیزند. سپس ندای می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی علی بن ابی‌طالب جانشین محمد بن عبد الله پیامبر خدا؟ پس عمرو بن حمق خزاعی و محمد بن ابوبکر و میثم بن یحیای خرمافروش مولای بنی اسد و اویس قرنی بر می‌خیزند. پس ندا می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی حسن پسر علی و فاطمه، دختر محمد پیامبر خدا؟ پس سفیان بن ابی لیلی همدانی و حذیفه بن اسید غفاری بر می‌خیزند. پس ندا می‌دهد کجایند یاران برگزیده‌ی حسین بن علی؟ پس تمام کسانی که با او شهید شده باشند و از او سرپیچی نکرده باشند، بر می‌خیزند. پس ندا می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی علی بن حسین (علیه‌السلام)؟ پس جبیر بن مطعم و یحیی بن ام طویل و ابوخالد کابلی و سعید بن مسیب بر می‌خیزند. سپس ندا می‌دهد: کجایند یاران برگزیده‌ی محمد بن علی و یاران برگزیده‌ی جعفر بن محمد؟ پس عبد الله بن شریک عامری و زراره بن اعین و برید بن معاویه‌ی عجلی و محمد بن مسلم ثقفی و لیث بن بختری مرادی و عبد الله بن ابی‌یعفور و عامر بن عبد الله بن خزاعه و حجر بن زائده و حمران بن اعین بر می‌خیزند. سپس سایر شیعیان را با سایر امامان معصوم (درود خدا بر آنان باد) ندا می‌دهند. پس اینان اولین شیعیانی هستند که داخل فردوس می‌شوند و اینان،‌ اولین سبقت‌گیرندگان هستند و اینان، اولین مقربین هستند و اینان، اولین شادمانان هستند.
منابع: اختصاص، شیخ مفید، صفحه‌ی ۶۲؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۳۴، صفحه‌ی ۲۷۶، [الباب الرابع و الثلاثون‏] باب فیه ذکر أصحاب النبی.

تابع ۱: عَنْ هَمَّامٍ أَبِی عَلِی قَالَ قُلْتُ لِکَعْبٍ الْحِبْرِ مَا تَقُولُ فِی هَذِهِ الشِّیعَهِ شِیعَهِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه‌السلام) قَالَ: یا هَمَّامُ إِنِّی لَأَجِدُ صِفَتَهُمْ فِی کتَابِ اللهِ الْمُنْزَلِ إِنَّهُمْ حِزْبُ اللهِ وَ أَنْصَارُ دِینِهِ … خَلَقَهُمْ لِجَنَّتِهِ مَسْکنُهُمُ الْجَنَّهُ إِلَى الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى فِی خِیامِ الدُّرِّ وَ غُرَفِ اللُّؤْلُؤِ وَ هُمْ فِی الْمُقَرَّبِینَ الْأَبْرَارِ یَشْرَبُونَ مِنَ الرَّحِیقِ الْمَخْتُومِ وَ تِلْکَ عَینٌ یُقَالُ لَهَا تَسْنِیمٌ لَا یُشْرَبُ مِنْهَا غَیرُهُمْ»
ترجمه: همام می‌گوید به کعب الاحبار گفتم: چه می‌گویی در باره‌ی شیعیان علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)؟ گفت: ای همام، من وصفشان را در کتاب فروفرستاده‌شده‌ی خدا یافتم. ایشان حزب خدا و یاران دین او هستند … آنان را برای بهشتش آفریده، مسکنشان بهشت است تا فردوس برین. در خیمه‌هایی از دُرّ و غرفه‌های لؤلؤ و ایشان در مقربین ابرار هستند. از رحیق مهرشده می‌نوشند و آن چشمه‌ای است که به آن تسنیم گفته می‌شود و جز ایشان از آن نمی‌نوشند.
منابع: بشاره المصطفى لشیعه المرتضى، طبری آملی، صفحه‌ی ۵۰، اعتراف کعب الأحبار بفضل شیعه علی (علیه‌السلام)؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ‏۶۵، صفحه‌ی ۱۲۸، باب ۱۸: الصفح عن الشیعه و شفاعه أئمتهم (علیهم‌السلام).)

موفق باشید
حاج فردوسی

کلمات کلیدی: , ,

53
دیدگاه

38 نویسندگان
15 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
3 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
یاسر

بله فردوس درجه و مرتبه ی بالا و برتر بهشت است و راه رسیدن به اعلی مراتب بهشت در روایت زیبایی از پیامبر اکرم صلی الله علیه واله نقل شده است:
«خَیْرُ أُمَّتِی مَنْ هَدَمَ شَبَابَهُ فِی طَاعَهِ اللَّهِ وَ فَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْیَا وَ تَوَلَّهَ بِالْآخِرَهِ إِنَّ جَزَاءَهُ عَلَى اللَّهِ أَعْلَى مَرَاتِبِ الْجَنَّه ؛ بهترین افراد امّت من کسانی‌اند که جوانی خود را در طاعت خداوند صرف کرده و نفس خویش را از لذّات دنیا بریده و آنرا سرگشته آخرت کرده باشند. همانا پاداش چنین شخصی نزد خداوند، بالاترین مراتب بهشت خواهد بود.»

محمود

در اینکه بهشت دارای درجاتی است شکی نیست و این هم درسته که فردوس اسم یکی از مراتب بهشت است اما در اینکه بالاترین و پایینترین درجه آن کدام است اختلاف وجود دارد عده ای به استناد بعضی روایات ، بالاترین درجه بهشت را فردوس دانسته اند (مانند قتاده مفسر معروف اهل سنت).
مرحوم طبرسی در این باره روایتی نبوی را از طریق اهل سنّت نقل کرده اند:
«الجنه مائه درجه ما بین کل درجتین کما بین السماء و الأرض الفردوس أعلاها درجه منها تفجر أنهار الجنه الأربعه فإذا سألتم الله تعالى فاسألوه الفردوس‏؛ بهشت دارای صد درجه است و فاصله هر درجه با درجه دیگر مانند فاصله بین آسمان و زمین است. “فردوس” بالاترین مرتبه بهشت هاست که نهرهای چهارگانه بهشت ها از آنجا سرچشمه می‌گیرد. پس زمانی که از خداوند چیزی طلب می‌کند “فردوس” را بخواهید.»

علی راستگو

در ادامه ی حرف های جناب اقای محمود بگم که البته روایت نبوی دیگری هم من باب موضوع بحث شما داریم از مرحوم کراجکی که نقل کرده‌ اند: «وَ الْفِرْدَوْسُ سَیِّدُ الْجِنَانِ‏ ؛ “فردوس” آقای بهشت‌هاست.»

عاصف

بله بهشت دارای درحات مختلفی است که یکی از ان ها فردوس است اما خب قطعا هر کدام از درجات دیگر بهشت هم نامی دارد که قرآن کریم بعضی از آنها را ذکر فرموده
جنات النعیم ؛ جنات عدن ؛ جنات الفردوس جنه الخلد ؛ جنات الماوی
البته نام‌های دیگری از مراتب بهشت هم در قرآن ذکر شده امّا بر طبق روایات چهار مورد از آنها که حتما لفظ “جنّات” درمورد ان ها ذکر شده‌است را نام به شرح بالا بود که نام بردم

جواد

در جواب حرف شما فقط به بیان یک حدیث اکتفا میکنم که خود پاسخ دهنده و گویای همه ی سوالات هست
«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) فِی الْجَنَّهِ ثَلَاثُ دَرَجَاتٍ وَ فِی النَّارِ ثَلَاثُ دَرَکَاتٍ فَأَعْلَى دَرَجَاتِ الْجَنَّهِ لِمَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ نَصَرَنَا بِلِسَانِهِ وَ یَدِهِ وَ فِی الدَّرَجَهِ الثَّانِیَهِ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ نَصَرَنَا بِلِسَانِهِ وَ فِی الدَّرَجَهِ الثَّالِثَهِ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ ؛ پیامبر فرمودند: در بهشت سه درجه وجود دارد: در درجه اول که بالاترین درجه است کسانی قرار دارند که ما اهل بیت را با قلب خود دوست دارند و با دست و زبان خود ما را یاری داده اند و در درجه دوم کسانی اند که ما را با قلب خود دوست دارند و فقط با زبانشان ما را یاری میکنند. و در درجه سوم کسانی اند که فقط در قلب خود ما را دوست دارند.»

ابراهیم

بله بهشت دارای درجات مختلف و متفاوتی است که این نکته در روایات فراوانی هم اماده است تا انجا که روایت شده که حتّی در روز قیامت هم به مومنین این اجازه داده می‌شود که با قرائت قرآن به درجات بالاتر بهشت برسند این حرف بنده طبق این حدیث است که میفرماید
«مَنْ مَاتَ مِنْ أَوْلِیَائِنَا وَ شِیعَتِنَا وَ لَمْ یُحْسِنِ الْقُرْآنَ عُلِّمَ فِی قَبْرِهِ لِیَرْفَعَ اللَّهُ بِهِ مِنْ دَرَجَتِهِ فَإِنَّ دَرَجَاتِ الْجَنَّهِ عَلَى قَدْرِ آیَاتِ الْقُرْآنِ یُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَ ارْقَ فَیَقْرَأُ ثُمَّ یَرْقَى: اگر کسی از موالیان و شیعیان ما بمیرد ولی در طول عمرش قرآن را به درستی نخوانده باشد، در همان قبر به او قرآن را آموزش میدهند تا با قرآن خواندن درجاتش بالا رود زیرا درجات بهشت به اندازه آیات قرآن است لذا به او میگویند: بخوان و بالا برو…»

سمانه

سلام
بحث خیلی جالبی بود واقعا انگیزه داشتم برای خوندنش خسته شدم بس که از جهنم و بدی و عذاب شنیدم فقط اینکه اگه دوستان لطف کنن و ایات و احادیث بیشتری برای سندیت حرفشون بیلرن انگیزه ی ادم به خوندن این مطالب بیشتر هم میشه انگاری مطمئن تره
ممنون

امنه

چ درخواست قشنگی منم حتما استقبال میکنم و با ایشون موافقم و همین خواسته رو از دوستان دارم
خودم هم اول شروع میکنم من در ارتباط با بهش و فردوس این حدیث از پیامبر (ص) شنیدم که در ان ما مسلمانان را به تلاش و کوشش بیشتر و انجام بیشتر کارهای نیک میکنند :

اتَّقُوا اللَّهَ مَعَاشِرَ الشِّیعَهِ، فَإِنَّ الْجَنَّهَ لَنْ تَفُوتَکُم‏ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ بِکُمْ عَنْهَا قَبَائِحُ أَعْمَالِکُمْ، فَتَنَافَسُوا فِی دَرَجَاتِهَا؛ رسول خدا (صلّى اللَّه علیه و اله) فرمود: اى گروه شیعیان از خداوند بترسید، بهشت از دست شما نمى‏‌رود اگر چه گناهان شما موجب شود که شما از ورود در آن تاخیر داشته باشید، اکنون براى بدست آوردن درجات بهشت با هم مسابقه دهید.

هادی

طبق آیات و روایات بهشت، دارای درجات مختلفی است مثلا در این ایه میخوانیم که:
«قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام: لَا تَقُولُوا جَنَّهٌ وَاحِدَهٌ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یقول فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ؛ امام صادق عَلَیْهِ السَّلَامُ فرمود: نگویید که بهشت یکى است، همانا خداوند عزّ و جلّ فرموده است: و غیر از آن دو بهشت، دو بهشت دیگرى هست و نگویید که یک درجه و رتبه است، همانا که خداوند متعال فرموده است: بهشت داراى درجاتى است که بعضى بر بعض دیگر اشراف قرار دارد.»
جمله ی اخری اشاراتی به وجود فردوس دارد

عباس

از پیامیر اکرم (ص) روایت شده که «بهشت را صد درجه است و میان هر درجه با درجه دیگر به مقدار فاصله آسمان است با زمین، بالاترین درجه آن فردوس است که چهار رود بزرگ بهشت از آن مى جوشد و هرگاه از خداوند مسئلت و حاجتى داشتید فردوس را از حضرتش درخواست نمائید. برگرفته شده از (مجمع البیان) همچتین حضرت علی امیرالمؤمنین (ع) در توصف بهشت برای درک بهتر ما از ان مى فرمایند : درجاتى است که هر یک بر دیگرى برترى خاص خود را دارد و جایگاههائى که با یکدیگر متغایرند، نعمتهایش پایان نپذیرد و ساکنان آن هرگز از آن کوچ نکنند، جاویدانند که براى همیشه در عنفوان جوانى در آن بزیند، وطن گزینان که هیچگاه نومیدى نداشته باشند. و همچنین نیز با مراجعه به قران به این ایه برمیخوریم که : «اِنّ الذین ءامنوا و عملو الصالحات کانت لهم جنّات الفردوس نزلا؛[۲] امّا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، باغهای فردوس نیز منزل گاهشان است.» و نیز با مراجعه به احادیث متوجه این میشویم که فردوس قسمتی از قسمت های مختلف بهشت و برترین و بالاترین جایگاهی است که انسان مومن میتواند به ان برسد که در این قسمت پیامبر اکرم، امامان و… ادامه »

مرضیه

با عرض سلام و خدا قوت یکی از ویزگی هایی که باعث می شود که فرد وارد همین مرتبه ی فردوس بشود به نظر من امر به معروف و نهی از منکر نیز می باشد چرا که به واسطه ی همین عمل می توان جامعه ای نیک و عالی ساخت و به وسیله ی آن بتوان کردادر و رفتار بسیاری از انسان ها را به خوبی تشویق کرد واین عمل بسیار دقیق و حساس است و نباید توسط هر کسی انجام بشود. البته که می گویند یکدیگر را به معروف امر کنید و از منکر بازدارید اما کاری که از نظر ما معروف است از کجا معلوم که اشتباه باشد یا کاری که آن را منکر می دانیم از قضا کار درستی باشد؟ آیا دلایل منطقی داریم از اینکه می گویم سخن من درست است و تو باید به آن عمل کنی؟ به نظر من این خیلی مهم است و باید به آن توجه شود که شخصی امر به معروف کند که خودش واقعا آن معروف را انجام می دهد و از منکری بازدارد که خود آن منکر را انجام نمی دهد نه آنکه درخ فا انجام می دهد یا در ملاءعام اما دریگران را از این کار باز می… ادامه »

محمد-50

با سلام نوشته شده فردوس مخصوص پیامبر اکرم و ائمه اطهارو یاران خاص ایشون هستش.با ابن وصف جایی برای امثال ما نباید باشه.

شایسته محمدی

با سلام به نظر بنده این امکان وجود دارد که مثلا جایی مخصوص آنها باشد اما فکر نمیکنم که به عنوان مثال جایی برای دیگران در انجا نباشد همانطور که پیامبران و امامان در انجا ساکن هستند و جای دارند قطعا دیگر انسان ها هم نیز در انجا حضور خواهند داشت. چرا که فکر میکنم خداوند خود در قران فرموده است که میان هیچ یک از بندگان خود فرق نمی گذاریم پس این موضوع که امامان و پیامبران فقط در جایی بهتر باشند و دیگران خیر فکر نمیکنم درست باشد حال دقیقش را که نمی دانم اما منطق من به من اینگونه حکم می کند. و البته که شخصی که می خواهد در آن جایگاه قرار بگیرد خب باید مانند پیامبران و امامان هم هم رفتار کند تا بتواند جایی برای خود در انجا بگیرد و هر کس به اندازه ی تلاشی که در این جهان کرده و میزان کاشتی که کرده است در ان جهان برداشت خواهد کرد و عدالت خداوند در همه جا برای همه کس صدق خواهد نمود. اما ما نباید سعی کنیم که نسبت به کسی دیگری بهتری پیدا کنیم که مثلا بخواهیم در فردوس جای بگیریم بلکه می بایست که نسبت به دیروز خود بهتر… ادامه »

گیتی

بهشت فردوس چه فرقی با بهشت معمولی دارد؟

زهرا

مقصود از بهشت فردوس بالاترین درجه بهشت است. از حضرت رسول (ص) روایت شده که «بهشت را صد درجه است و میان هر درجه با درجه دیگر به مقدار فاصله آسمان است با زمین، بالاترین درجه آن فردوس است که چهار رود بزرگ بهشت از آن مى جوشد و هرگاه از خداوند مسئلت و حاجتى داشتید فردوس را از حضرتش درخواست نمائید.(مجمع البیان) امیرالمؤمنین (ع) در وصف بهشت چنین مى فرماید : درجاتى است که هر یک بر دیگرى برترى خاص خود را دارد و جایگاههائى که با یکدیگر متغایرند، نعمتهایش پایان نپذیرد و ساکنان آن هرگز از آن کوچ نکنند، جاویدانند که براى همیشه در عنفوان جوانى در آن بزیند، وطن گزینان که هیچگاه نومیدى نداشته باشند.(۱) قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الذین ءامنوا و عملو الصالحات کانت لهم جنّات الفردوس نزلا؛[۲] امّا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، باغهای فردوس نیز منزل گاهشان است.» از احادیث استفاده می شود که فردوس بخشی از بهشت و برترین و بالاترین جایگاه آن است که در این بخش پیامبر اکرم، امامان و برخی پیروان راستین آنان مانند ابوذر و سلمان و… ساکن هستند. در روایتی از پیامبر اکرم آمده است: «هنگامی که از خداوند متعال تقاضا می کنید،… ادامه »

احمد حسینی

بالاترین درجه بهشت و پایین ترین درجه دوزخ چیست؟

باران

هر یک از سعادت و شقاوت درجات و مراتبی دارد، نه اهل سعادت در یک درجه و مرتبه اند و نه اهل شقاوت، این مراتب و تفاوتها درباره اهل بهشت به عنوان درجات و درباره اهل جهنم به عنوان درکات تعبیر می شود. درهای هفتگانه دوزخ که هر یک شخص تازه وارد را به یک دَرک خاصّی می برد، بر اساس اختلاف حجاب های واردین و تفاوت مراتب توغّل در کثرات می باشد؛ چون هر چه نسبت به امور اعتباریّه دنیویّه فانیه و کثرات اوهامیّه اعتنا بیشتر شود، منزله دوزخ که آنرا درک گویند شدیدتر است و بالعکس. جنات فردوس: شاید بهترین بهشت‏ها باشد، لذا از پیامبر(ص) نقل شده: هنگامی که از خداوند متعال تقاضای بهشت می‏کنید، فردوس را تقاضا کنید که وسط بهشت و قسمت اعلا و برتر آن است و بر فراز آن عرش خدا است و نهرهای بهشتی از فردوس سرچشمه می‏گیرد. ( ر. ک: پیام قرآن، ج ۶، ص ۳۴۵، به نقل از روح المعانی، ج ۱۶، ص ۴۷). در حدیث دیگر از امیر المؤمنین (ع) آمده است: برای هر چیز محل اعلائی است و اعلای بهشت، بهشت فردوس است که برای محمد و آل محمد(ص) است. باز در حدیثی از حضرت علی(ع) نقل شده است… ادامه »

ندا گوهری

مقام‌های بهشتیان: از نکته‌های پیشین و از تعبیرهای مختلف قرآن مجید به خوبی استفاده می‌شود که باغ‌های بهشتی که بهشتیان در آن ساکن هستند، متعدد و گوناگون است و با توجه به روایاتی که در تفسیر آیات مربوط به این باغها آمده، معلوم می‌شود که تنوع باغها، مربوط به مراتب و درجه‌ها و مقام‌های بهشتیان است که هر گروهی از آنان بر اساس شایستگی در این باغهای بهشتی که هر یک از دیگری برتر و والاتر است جایگزین می‌شوند. برای نمونه به بررسی یکی از این آیات می‌پردازیم: اِنّ الذین ءامنوا و عملو الصالحات کانت لهم جنّات الفردوس نزلا همانا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، باغهای فردوس نیز منزل گاهشان است. از احادیث استفاده می‌شود که فردوس بخشی از بهشت و برترین و بالاترین جایگاه آن است که در این بخش پیامبر اکرم، امامان و برخی پیروان راستین آنان مانند ابوذر و سلمان و… ساکن هستند. در روایتی از پیامبر اکرم آمده است: «هنگامی که از خداوند متعال تقاضا می‌کنید، فردوس را تقاضا کنید که وسط بهشت، ‌و قسمت اعلی و برتر آن است و بر فراز آن عرش خدا است و از فردوس نهرهای بهشتی سرچشمه می‌گیرد.»(۵) در حدیث دیگری از حضرت علی ـ علیه… ادامه »

مهدیه

آیا این درست است که بهشت هشت طبقه دارد و انسانهای بهشتی بر اساس میزان اعمال نیکشان در بهشت طبقه‌بندی می‌شوند یا این که همه بهشتیان از جمله پیامبران و امامان در یک محل زندگی خواهند کرد؟

امنه

یکی از مباحثی که در زمینه معاد و قیامت مطرح است، ‌جایگاه انسانها در بهشت و جهنم می‌باشد. در روایات و آیات تا حدود زیادی به این مسئله اشاره شده است. منتها در آنها، گاه به «ابواب» و گاه به «طبقات» تعبیر شده است. پرسشی که مطرح است این است که آیا مراد از درها همان طبقه‌ها هستند، یا این دو با هم متفاوتند؟ علامه طباطبایی این پرسش را در ذیل آیه ۴۴ سوره حجر مطرح کرده و این گونه پاسخ داده است: از آیات و روایات متعدد استفاده می‌شود که مراد از ابواب، همان طبقه‌ها و درکات مختلفی است که از نظر نوع پاداش و عذاب با هم تفاوت دارند. ایشان فرمایش خود را به روایاتی از جمله روایت ذیل مستند می‌کنند: در روایتی آمده است حضرت علی ـ علیه السّلام ـ به گروهی فرمود: هیچ می‌دانید درهای جهنم چگونه است؟ (آن گروه گفتند): لابد مثل همین درهای دنیا است، حضرت فرمودند: نه و لکن این طور است، آن گاه دست خودرا روی دست گذاشتند (که اشاره به طبقات آن است). تعداد درها یا طبقه‌های بهشت و جهنم از آیات و روایات استفاده می‌شود که هر کدام از بهشت و جهنم در های متعددی دارند. جالب این است که… ادامه »

توحید

سؤالی که در اینجا به ذهن خطور می کند این است که «فردوس» چنان که گفته شد برترین جاى بهشت است‏ و منزلگاه افراد با ایمان و صاحبان اعمال صالح است، اگر چنین است مناطق دیگر بهشت ساکنانى نباید داشته باشد، چرا که غیر مؤمن را در بهشت راهى نیست. اما در پاسخ مى ‏توان گفت که آیات فوق به هر فردى که صِرف ایمان و عمل صالح دارد اشاره نمى ‏کند بلکه درجه والایى از نظر ایمان و عمل صالح را معیار براى دخول در فردوس قرار داده، هر چند ظاهر آیه مطلق است، اما توجه به مفهوم کلمه «فردوس» آن را مقید مى‏ کند. لذا در سوره مؤمنون که صفات وارثان فردوس را بیان مى‏ کند[۴] حد اعلایى از صفات مؤمنان را ذکر کرده که در همه افراد وجود ندارد و این خود قرینه ‏اى است بر اینکه ساکنان فردوس باید علاوه بر ایمان و عمل صالح، داراى صفات ممتازى باشند. و نیز به همین دلیل در حدیثى که سابقا از پیامبر (ص) نقل کردیم، مى ‏فرماید هر وقت از خدا تقاضاى بهشت مى ‏کنید مخصوصا تقاضاى‏ فردوس کنید که جامع ترین و کامل ترین منزلگاه هاى بهشت است؛ اشاره به اینکه همت افراد با ایمان باید در… ادامه »

دنیا براتی

در مجمع البیان است که عباده بن صامت از رسول خدا (ص) روایت کرده که فرمود: بهشت صد درجه است که ما بین هر دو درجه آن به قدر ما بین آسمان و زمین است، و فردوس بالاترین درجه آن است که نهرهاى چهارگانه بهشت از آنجا مى ‏جوشد، پس هر وقت خواستید از خدا درخواستى کنید فردوس را بخواهید.

علی

« إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ کانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا»؛ [کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده اند منزلشان جنات فردوس است.]‏

به کلمه «فردوس» هم ضمیر مذکر برمى ‏گردد و هم مؤنث و به طورى که گفته شده کلمه ‏اى رومى به معناى «بستان» است و بعضى هم گفته ‏اند کلمه ‏اى است سریانى به معناى تاکستان و اصل آن «فرداس» بوده، و بعضى دیگر گفته‏ اند کلمه ‏اى سریانى و به معناى باغ انگور است. و برخی آن را کلمه ‏اى حبشى و عده ای نیز عربى می دانند و به معناى باغ پر درختى است که بیشتر درختانش انگور باشد. بعضى خواسته‏ اند از اینکه‏ «جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ» را «نزل» خوانده – آن چنان که در آیه ۱۰۲ همین سوره، جهنم را براى کافران نزل خوانده – استفاده کنند که در ماوراى بهشت و دوزخ، ثواب و عقاب دیگرى است که به وصف در نمى ‏آید.

اما «فردوس» به طورى که بعضى از مفسران بزرگ گفته‏ اند باغى است که همه نعمت ها و تمام مواهب لازم در آن جمع باشد و به این ترتیب «فردوس» بهترین و برترین باغ هاى بهشت است و در برخی روایات این چنین معرفی شده است.

فیاض

آمده است هنگامى که عرش آفریده شد خداوند به فرشتگان دستور داد که آن را حمل کنند آنها نتوانستند، فرشتگان بیشتر و بیشترى آفرید همه ناتوان ماندند؛ خداوند با قدرت خویش آن را نگه داشت سپس به هشت فرشته ‏اى که مامور حمل عرش شدند فرمود آن را بردارید، آنها عرض کردند جایى که آن همه فرشتگان عاجز شوند از ما چه کارى ساخته است؟ در این جا دستور داده شد که از نام خداو ذکر «وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ» و درود بر محمّد و آل او مدد گیرند، چنین کردند و کار بر آنها آسان شد

حسین

در روایتی دیگر از حضرتش مروی است: اسرافیل بر جبرئیل تفاخر کرد و گفت: من از تو بهترم! جبرئیل گفت: از چه جهت تو از من بهتری؟ جواب داد: برای این که فرشتگان حامل عرش زیر نظر من هستند و صاحب صورم و مقرب ترین فرشته خدایم! جبرئیل گفت: من از تو بهترم، زیرا من امین وحی خدا به سوی انبیاء می باشم و هر امتی را که خداوند هلاک کرده، به دست من بوده است.
خطاب آمد: ساکت باشید! که به عزت و جلال خودم، افرادی را خلق کرده ام که از شما بهترند. سپس حجاب های قدرت برداشته شد، دیدند که بر ساق عرش نوشته شده:لا اله الا الله، محمد رسول الله، علی و فاطمه و الحسن والحسین خیر خلق الله.

ناصر

منظور از عرش الهی چست؟ عرش خدا در کجا قرار دارد؟ اگر جایی نیست پس چه مفهومی دارد؟ بعضی از گناهان عرش خدا را می لرزاند، مفهمم این جمله چیست؟

رویا زارع

به همان دلیلی که عرش به معنای متعارف از خداوند نفی شد کرسی هم از خداوند نفی می شود و در نتیجه کرسی خداوند، جسمی محسوس در مکانی معیّن نیست.
اما در استناد کرسی به خداوند چند معنا می‏تواند داشته باشد

محمود مولایی

امام صادق ( علیه السلام) می فرمایند:
«سبحان من لا یعلم کیف هو لیس کمثله شى‏ء و هو السمیع البصیر لا یحد و لا یحس… و لا یحیط به شى‏ء و لا جسم؛
منزه است خدایى که کسى جز او نمی داند که ذات او چگونه است، هیچ چیز مانند او نیست، شنوا و داناست، محدود و محسوس نیست،کمالات او حد و انتها ندارد… با حواس درک نمی شود، جسم نیست».

نیایش

خدا الان کجاست؟ عرش و کرسی کجاست؟

احمدرضا

خداوند واجب الوجود و بی نیاز مطلق است. مکان و نیز زمان ندارد. زیرا مکان داشتن از خواص جسم است. مکان برای چیزی تصور می شود که دارای حجم و امتداد و محدودیت باشد ( یعنی داری طول و عرض و ارتفاع باشد). پس نمی توان برای خدای متعال مکان در نظر گرفت. هیچ موجود مکان داری واجب الوجود نخواهد بود.
جسم با تحقق خود خلأیى را که مکان می نامند، پر می کند، بنابر این هیچ جسمى خالى از مکان نبوده و بی نیاز از آن نیست. اگر خدا جسم باشد، وجود او همراه با مکانى خواهد بود که در آن جاى گیرد و به مکان نیاز خواهد داشت، اما نیاز، با خدایى، سازگار نیست.

فراز

هنگامی که در مورد خداوند عرش را به کار می‏بریم، منظور از آن مجموعه جهان هستی است. عرش، به طور استعاره ای تخت حکومت پروردگار محسوب می‏شود. در تفاسیر آمده که منظور از عرش خدا این است که خداوند تسلط کامل بر امور هستی و مخلوقات خویش دارد. خداوند می‏فرماید:
«إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّهِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْش؛ پروردگار شما خداوندی است که آسمان‏ها و زمین را در شش روز (شش دوران) آفرید، سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت».

آیلین خزائی

با سلام خداوند در هر هستی و نیستی هست. هر کجا که نظاره کنیم، هر سو را که بنگریم، هر چیزی را که می شنویم، لمس می کنیم، می بینیم، احساس می کنیم و … خداوند را در درون آن می توانیم ببینیم. خداوند زبان نیست و خیلی ها توقع دارند که خداوند با کلمات صحبتش را به او برساند در صورتی که این احتمالش خیلی کم است. پس خدا را در کجا می شود دیدف خداوند را چگونه می توان احساس کرد؟ خداوند را در تجربه، در احساس خود و در ذهن خود می توان دید. خداوند را ببینید زمانی که نسبت به یک موضوع احساس اولیه تان خود را نمایان می کند. می خواهید وارد جمع دوستان ناباب بشوید. حسی همان اول به شما می گوید که این اشتباه است این سخن خدواند به شماست. می خواهید وارد جمعی از افراد عالم بشوید تا چیزی از انها بیاموزید حسی به شما می گوید این خوب است این همان سخن خداوند با شماست. در خیابان راه می روید ناگهان از سخن کودکی، از روی متن روزنامه ای، با خواندن کتابی چیزی را می شنوید ومی بینید و میخوانید که باید بدانید این همان سخن خداوند با شماست. که از… ادامه »

پاکدل

عقیده مسیحیت خیلی جالب است که می گویند در عهد جدید چندین بار به عرش الهی اشاره شده‌است. در چندین اشاره از بهشت به عنوان عرش خداوند نام برده شده‌است. در عهد جدید گاهی از کل بهشت به عنوان عرش خداوند نام برده می‌شود و گاهی به محل خاصی از بهشت که در آن عرش خداوند قرار دارد اشاره می‌شود. در عهد جدید معمولاً عرش خداوند دارای صندلی کناری است کهعیسی در کنار دست راست خداوند نشسته‌است.

جلالی

عَرش الهی محل حکومت خدای واحد در ادیان ابراهیمی است. این عرش در بالای آسمان هفتم قرار دارد و در یهودیت اربوث و در اسلام العرش نامیده می‌شود. در اسلام و خصوصاً تشیع برای عرش معنایی غیر از یک محل ارائه شده‌است. علامه طباطبایی معتقد است عرش مرحله تکامل یافته‌ای از عوالم وجود بوده و مرکز فرماندهی جهان و محل صدور دستورات الهی بوده و نشستن خداوند بر عرش نیز کنایه از تدبیر جهان و علم او به تمام امور است.

عماد

نعمات بهشتیان اعم از مادی و معنوی همه بر اساس شان و مرتبت ایشان تقسیم می شود. لذا اگر چه همه از قصرهای مجلل و همسران و دیگر نعمات بهشتی برخوردارند، اما کیفیت آنها متناسب با درجاتشان فرق دارد. من جمله میزان دیدار و همنشینی با بزرگان بهشتی همچون پیامبران و امامان نیز بسته به درجات بهشتیان متغیر است. همچنین بالاترین نعمت بهشت که بنابر نقل، لذت درک خدا و رضایت اوست، نیز بستگی به شان بهشتیان دارد

راهنما

اما کسی که وارد بهشت شود در هر شان و مرتبه و درجه ای که قرار داشته باشد، از یک سری خدمات عمومی بهشت و از امتیازات کلی زندگی بهشتی برخوردار می شود. از جمله اینکه در بهشت، مرگ و بیماری، غم و اندوه، رنج و درد وجود ندارد. هیچ نوع عذاب روحی و جسمی بهشتیان را آزار نخواهد داد؛ که اصلا آزار و سختی با اصالت بهشت سازگار نیست.
بنابراین افراد رده های پایین تر به ممتازان رده های بالاتر حسرت نمی برند. حسرت از جمله عذابهای سخت روحی است که در بهشت راه ندارد.

سارا خزایی

فاصله هر درجه ای از درجه دیگر بهشت صد سال راه است. گویی، سخن از فاصله بین زمین و آسمان است .

«إنّ أهل الجنّه لیتراءون أهل الغرف فی الجنّه کما تراءون الکواکب فی السّماء؛ اهل بهشت صاحبان غرفه‏هاى بالا را چنان مى‏بینند که شما ستارگان آسمان را می بینید.»

اما به هر حال بهشت، بهشت است

راحله سودایی

با سلام خدمت سرکار خانم خزایی عزیز من مقاله را نخواندم اما مبنی بر کامنتی که گذاشتید موضوعی به ذهن من خطور کرد که احساس می کنم که اگر آن را بیان نمایم می تواند مثمر ثمر واقع بشود. شما در مورد بهشت فرمودید و من می خواهم بگویم که انسان در همین جهان هم می تواند برای خود بهشت خلق کند اما چگونه؟ به این شکل که به قوانین خداوند تسلط پیدا کند و بتواند آن قوانین را در زندگی خود به کار ببرد به نظر من به اینگونه او خواهد توانست که کارهایش را از پیش ببرد و همچنین بتواند شخصیتی قوی از خود ایجاد کند اما بحث ما در مورد بهشت در این جهان بود که می خواهم در مورد آن توضیحات بیشتری را اضافه کنم. ما باید وجه تمایز خود با دیگر موجودات را پیدا کنیم و وجه تمایز ما با دیگر موجودات چه می تواند باشد؟ قطعا همان عقل و خرد و قدرت تصمیم گیری آدمیت که دیگر موجودات ندارند پس باید راز سعادت خود را انسان در همین موضوع بیابد. حتما تا کنون عده ی خیلی زیادی را دیده اید که با وجود آن که ثروت زیادی دارند اما اصلا احساس خوشبختی نمی کنند… ادامه »

رستمی

در تفسیر امام علیه السّلام است که رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله فرمود: اى گروه شیعیان از خداوند بترسید، بهشت از دست شما نمى‏رود اگر چه گناهان شما موجب شود که شما از ورود در آن تاخیر داشته باشید، اکنون براى بدست آوردن درجات بهشت با هم مسابقه دهید.(ایمان و کفر-ترجمه الإیمان و الکفر بحار الانوار،ج‏۱، ۲۷۸ )

شهره

سلام در این حدیث من دو چیز دیدم که خیلی مرا به فکر فرو برد اول آنکه نوشته شده است برخی از گناهان شما باعث می شوند که شما از ورود به بهشت تاخیر داشته باشید! این برای من شبهه ایجاد کرد که آیا در آن دنیا گنهان قابل بخشودن است؟ یعنی انسان بعضی از گناهان را انجام می دهد اما با این حال می تواند وارد بهشت شود!! این را ممنون می شوم که اگر کسی می داند مرا راهنمایی کند و در مورد ان به من توضیح بدهد. مسئله ی دوم که مرا به فکر فرو برد این است که برای رسیدن به درجات بهش با هم مسابقه بدهیم. این مسئله برای من کمی غیر قابل پذیرش است چرا که جهانی که خدواند خلق کرده است و جهانی که ما را خدواند در ان قرار داده است و همچنین جهان آخرت فکر نمیکنم که مبتنی بر مسابقه دادن انسان ها بایدگیر باشد. این جهان مبتی بر زندگی خود انسان است و انسان هر چه بکارد در آخرت برداشت خواهد کرد و این نیست که بخواهد با کسی مسابقه بدهم چرا که جهان میدان مسابقه که نیست جهان مانند مزرعه ای است که خدواند آفریده و ما در ان… ادامه »

Yari

عدالت خداوند ایجاب می کند که بهشت دارای درجات متنوع باشد جایگاه بعضی همچون ستارگان آسمان نسبت به اهل زمین باشد. و بعضی همچون گناهکاران آزاد شده از جهنم، در پایین ترین درجات بهشت زندگی کنند .

ناشناس

خداوند در آیه ۱۱ سوره مومنون از وارثان بهشت فردوس سخن به میان آورده است و می‌فرماید: الَّذِینَ یَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ؛ همانان که بهشت فردوس را به ارث مى‌برند و در آنجا جاودان مى‌مانند.
می دانیم که وارث از میت ارث می‌برد و مالک داشته‌های مورث می‌شود. ارث در لغت بهره‌مندی از چیزی بدون رنج و مشقت و کار است.(مفردات الفاظ قرآن کریم، راغب اصفهانی، ذیل واژه ارث) از این رو بهره‌گیری از مال دیگری پس از مرگش به سبب نسبت و خویشاوندی، ارث نامیده شده است. کسی که جانشین مقام و منزلت دیگری شود نیز به یک معنا از او ارث برده است.
اینک پرسش این است که این مومنان بهشتی، بهشت فردوس را از چه کسی ارث می‌برند؟؟؟

فرهاد

به نظر می‌رسد که بهشت فردوس یکی از هشت بهشتی است که خداوند برای انسان آفریده است. این نوع از بهشت باید از ویژگی خاصی برخوردار باشد که قابل ارث بری است.

جعفرپور

 در برخی از روایات، صفاتی کلی برای همه مسلمانان شرط شده که اگر دارای آن باشند، وارد بهشت می‌شوند؛ امام صادق(ع) فرمود: «هر کس فرائض حق را بر پا دارد و از محرّمات خدا بر کنار باشد و ولایت خاندان پیامبر(ص) را نیکو شمرد و از دشمنان خداوند بیزارى جوید از هر هشت در بهشت که بخواهد، وارد آن می‌شود»

نرگس

چه صفاتی سبب می‌شود، مؤمنان از هر یکی از درهای بهشت که می‌خواهند، وارد بهشت شوند؟

ابراهیم

در برخی از روایات، ویژگی‌ها و صفاتی ذکر شده است که اگر شخصی بدان‌ها عمل کند، دروازه‌های بهشت به سوی او باز خواهد شد و از هر یک که می‌خواهد می‌تواند وارد شود. البته توجه به این نکته ضروری است که این بازگشایی دروازه‌ها به این معنا نیست که به هر جایگاهی حتی جایگاه اولیا و اوصیا نیز خواهد رسید، بلکه باید معنایی نسبی برای آن فرض کرد.

مرضیه باوی

در آخرت چه مقامی بالاتر از رسیدن به نعمت‌های بهشتی وجود دارد؟!

فرشته

در جهان آخرت علاوه بر نعمت‌هاى مشابه دنیوى، نعمت‌هاى دیگرى وجود دارد که فراتر و متعالی‌تر از نعمت‌ها و لذت‌هاى دنیوى است‏. قرآن کریم در این‌باره می‌فرماید: «خداوند به مردان و زنان باایمان، باغ‌هایى از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و مسکن‌هاى پاکیزه‌اى در بهشت‌هاى جاودان [نصیب آنها ساخته] و [خشنودى و] رضاى خدا، [از همه اینها] برتر است و پیروزى بزرگ، همین است».
این آیه مبارکه قسمتى از رحمت واسعه الهى را که شامل حال افراد با ایمان می‌شود در دو جنبه «مادى» و «معنوى» شرح می‌دهد.

رها

هیچ‌کس نمی‌تواند آن لذت معنوى و احساس روحانى را که به یک انسان به دلیل توجه رضایت و خشنودى خدا از او، دست می‌دهد، توصیف کند. ما هیچ‌یک از نعمت‌هاى جهان دیگر را نمی‌توانیم در این قفس دنیا و زندگانى محدودش، در فکر خود ترسیم کنیم، تا چه رسد به این نعمت بزرگ روحانى و معنوى.

پریا

برخی معتقدند که تمام این اسامی بر همان یک بهشت صدق می کند و هرکدام اینها مرتبه ای از مراتب بهشت می باشند؛ زیرا هنگامی که گفته می شود جنت عدن منظور همان بهشت اقامت است و زمانی که دارالسلام گفته می شود، به این جهت است که ساکنان آن از هر ترس و اندوهی در سلامت هستند و …

ناهید

با سلام نوشته شده فردوس مخصوص پیامبر اکرم و ائمه اطهارو یاران خاص ایشون هستش.با ابن وصف جایی برای امثال ما نباید باشه.

جابر

قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الذین ءامنوا و عملو الصالحات کانت لهم جنّات الفردوس نزلا؛ امّا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، باغهای فردوس نیز منزل گاهشان است.»
از احادیث استفاده می‌شود که فردوس بخشی از بهشت و برترین و بالاترین جایگاه آن است که در این بخش پیامبر اکرم، امامان و برخی پیروان راستین آنان مانند ابوذر و سلمان و… ساکن هستند.
در روایتی از پیامبر اکرم آمده است: «هنگامی که از خداوند متعال تقاضا می‌کنید، فردوس را تقاضا کنید که وسط بهشت، ‌و قسمت اعلی و برتر آن است و بر فراز آن عرش خدا است و از فردوس نهرهای بهشتی سرچشمه می‌گیرد.

حنا

مقصود از بهشت فردوس بالاترین درجه بهشت است. از حضرت رسول (ص) روایت شده که «بهشت را صد درجه است و میان هر درجه با درجه دیگر به مقدار فاصله آسمان است با زمین، بالاترین درجه آن فردوس است که چهار رود بزرگ بهشت از آن مى جوشد و هرگاه از خداوند مسئلت و حاجتى داشتید فردوس را از حضرتش درخواست نمائید.