۲۶ آبان

شکستن آئین‌های کهن!

سؤال: چرا اصرار بر شکستن آئین‌های کهن دارید؟

طرح سؤال: شما آئین‌های کهن ـ که میراث اجداد و پدرانمان است و برخی از آنها، سابقه‌ی چند هزار ساله دارد ـ را به آشکارا رد کرده و اصحاب منهاج فردوسیان را به زیر پا گذاشتنِ آنها دعوت می‌کنید. قسمت اصلی فرهنگ هر سرزمین، آداب و رسوم آن است و احترام به آداب و رسوم، موجب پیوند نسل‌های بعد به نسل‌های قبل می‌گردد. اگر جامعه‌ای به آئین‌های کهن برجای مانده از پدران خود، بی‌توجهی کند، نسلی بریده از فرهنگ، پرورش خواهد داد. نسل بریده از آداب و رسوم کهن خویش، نسلی بی‌هویت خواهد بود که در مقابل فرهنگ‌های بیگانه، دچار خودباختگی خواهد شد. چرا اصرار بر شکستن آئین‌ها دارید؟

جواب: برای رسیدن به جواب این اشکال، باید به چند نکته توجه نمود:

تعریف «دین» و «آئین»:
آنچه در هر جامعه‌ای حاکم است و آن را اداره می‌کند، یا «دین» است و یا «آئین». «دین» آموزه‌هایی است که خدای تعالی توسط پیامبرانش برای هدایت انسان‌ها به کمالات دنیوی و اخروی و جسمی و روحی، فرو فرستاده است. برخی از این آموزه‌ها در کتاب‌های الهی آمده و برخی دیگر، در سخنان برجای مانده از پیامبران می‌باشد.
در مقابل «دین»، «آئین» قرار دارد. «آئین» آموزه‌هایی است که انسان‌ها برای گذران امور دنیوی خود، وضع کرده‌اند. برخی آداب، رسوم، تعارفات و تشریفات هر جامعه، برخاسته از آئین است، یعنی قراردادهایی است که بین انسان‌ها نهاده شده و توسط نسل‌های بعد، پاس داشته می‌شود.

«دین» و «آئین» در تقابل با یکدیگر است:
آنچه در میان متدینین سهل‌انگار نسبت به دین رایج است، این است که می‌توان بین دین و آئین، جمع کرد. یعنی هم آداب و رسوم دینی را بجا آورد و هم آداب و رسوم آئینی را مراعات نمود. ولی از برخی روایات، چنین بر می‌آید که بین دین و آئین، آشتی‌ای بر قرار نیست و هر چه انسان‌ها به سوی آئین بروند، از دین دور می‌شوند و هر چه آموزه‌های دین را مراعات کنند، از مراعات آموزه‌های آئین، باز خواهند ماند.

امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: «إِنَّ النَّاسَ أَخَذُوا عَنِ النَّاسِ وَ إِنَّکمْ أَخَذْتُمْ‏ عَنْ رَسُولِ اللهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) وَ عَلِی (علیه‌السلام) وَ لَا سَوَاءً» (محاسن، محدث برقی، جلد ۱، صفحه‌ی ۲۰۱، باب الهدایه من الله عز و جل) ترجمه: همانا مردم [آداب و احکامشان را] از مردم گرفته‌اند ولی شما از پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و علی (علیه‌السلام) گرفته‌اید و [حالِ این دو گروه] یکسان نیست.

عمل به آئین، پاداش اخروی ندارد:
نکته‌ی دردناک این است که مراعات آداب و رسوم کهن، هیچ پاداش اخروی‌ای ندارد. زیرا پاداش، بر انجام دستوراتی است که خدای تعالی برای هدایت و سعادت بشر نازل کرده است، پس آنچه انسان‌ها با مصلحت‌اندیشی خود و صلاحدید یکدیگر ساخته‌اند، فقط جنبه‌ی دنیوی داشته و پاداش اخروی نخواهد داشت. بنا بر این، اگر کسی خود را مقید کند که تمام آداب و رسوم پدرانش را انجام دهد، زحمت فراوانی بر خود نهاده و احتمالاً به پاره‌ای از آنچه می‌خواهد، برسد، ولی پاداش و بهره‌ای برای آخرتش نخواهد داشت.
قرآن کریم می‌فرماید: «مَن کانَ یرِیدُ الْحَیاهَ الدُّنْیا وَ زِینَتَهَا نُوَفِّ إِلَیهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِیهَا وَ هُمْ فِیهَا لاَ یبْخَسُونَ * أُوْلَئِک الَّذِینَ لَیسَ لَهُمْ فِی الآخِرَهِ إِلاَّ النَّارُ وَ حَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِیهَا وَ بَاطِلٌ مَّا کانُواْ یعْمَلُونَ» (سوره‌‌ی هود، آیات ۱۵ و ۱۶) ترجمه: کسانى که زندگى دنیا و زیور آن را بخواهند [جزاى] کارهایشان را در آنجا به طور کامل به آنان مى‏‌دهیم و به آنان در آنجا کم داده نخواهد شد. اینان کسانى هستند که در آخرت جز آتش برایشان نخواهد بود و آنچه در آنجا کرده‏‌اند به هدر رفته و آنچه انجام مى‏‌داده‌‏اند باطل گردیده است.
البته در آیه‌ی دیگر، دستیابی به هر گونه خواهش دنیوی را به اراده‌ی الهی وابسته می‌سازد. یعنی اینطور نیست که مراعات هر آداب و تشریفاتی، حتماً به شادکامی و خوشی منجر گردد؛ می‌فرماید: «مَن کانَ یرِیدُ الْعَاجِلَهَ عَجَّلْنَا لَهُ فِیهَا مَا نَشَاء لِمَن نُّرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ یصْلاهَا مَذْمُومًا مَدْحُوراً» (سوره‌ی اسراء، آیه‌ی ۱۸) ترجمه: هر کس خواهان [دنیاى] زودگذر است، به زودی به او می‌دهیم [البته] آنچه بخواهیم [و] برای آن کس که بخواهیم، آنگاه جهنم را که در آن خوار و رانده داخل خواهد شد براى او مقرر مى‏‌داریم.

عمل به آئین، سرزنش شده است:
این که مسلمانان، به جای عمل کردن به دستورات دینی، آنچه از پدرانشان به آنان رسیده را مراعات نمایند، مورد مذمت قرار گرفته است. قرآن کریم می‌فرماید: «وَ إِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَیهِ آبَاءنَا أَ وَ لَوْ کانَ آبَاؤُهُمْ لاَ یعْلَمُونَ شَیئًا وَ لاَ یهْتَدُونَ» (سوره‌ی مائده، آیه‌ی ۱۰۴) ترجمه: و چون به آنان گفته شود به سوى آنچه خدا نازل کرده و به سوى پیامبر[ش] بیایید مى‏‌گویند آنچه پدران خود را بر آن یافته‌‏ایم ما را بس است! آیا هر چند پدرانشان چیزى نمى‌‏دانسته و هدایت نیافته بودند؟!

«دین»،‌ یکسان ولی «آئین»، متفاوت است:
یکی از نکات مهم در تقابل دین با آئین، این است که دین، در هر شهر و سرزمینی، با شهر و سرزمین دیگر، یکی است و اختلافی ندارد، بر عکس «آئین» که از شهری تا شهر دیگر، تفاوت می‌کند و سرزمین تا سرزمین، دگرگون می‌شود. ازدواج دینی در تمام نقاط مسلمان‌نشین، به یک صورت انجام می‌گیرد ولی ازدواج آئینی، یعنی آن قسمت‌هایی که مربوط به آداب و رسوم و تشریفات است،‌ در هر قبیله، شهر و منطقه‌ای با قبیله، شهر و منطقه‌ی دیگر، تفاوت‌های بسیاری دارد. گاهی تازه واردها به یک منطقه، یا جوانان کم‌اطلاع از آداب و رسوم شهر و دیار خودشان، باید در تک تک مسائل ازدواج آئینی، از آگاهان محلی، پرس و جو کنند.

ضرورت جداسازی مرزهای دین از آئین:
برخی آداب، کاملاً دینی است و هیچگونه آئینی در آن دخالت نکرده است، مانند نماز جماعت، که آدابی برای بجا آوردن نماز است ولی تمام آن، از ناحیه‌ی شرع انور رسیده و دخالتی از آئین کهن در آن نشده است.
برخی آداب، کاملاً آئینی است و هیچگونه دخالت دین در آن نیست. مثل چهارشنبه سوری و پریدن از روی آتش. این مراسم، در هیچ حالت و صورتش مورد تأیید شرع مقدس نیست.
ولی گاهی دین و آئین، چنان در هم تنیده می‌شود که حتی بر خبره‌ی دینی، در نگاه اول، معلوم نمی‌گردد. لذا اظهارات برخی علما در تأیید پاره‌ای از آداب و رسوم، از همین نگاه سطحی آنان به موضوع، سرچشمه می‌گیرد و باید برای تفکیک دقیق مرزهای دین از آئین، مطالعات گسترده‌ای انجام دهند. البته ما با تکیه بر قواعد نظری و قوانین عملی منهاج فردوسیان، به عنوان دین ناب و اسلام خالص و تشیع سره، راهمان روشن و کارمان آسان است و تفکیک این دو محدوده، برایمان بسیار راحت می‌باشد.
موضوعاتی که در باره‌ی آنها، دین و آئین، با هم مخلوط شده و نیاز به جداسازی دارد، به قرار زیر است:

موضوع اول، ازدواج:
دین می‌گوید: آنچه برای فراهم آمدن ازدواج، لازم است، به قرار زیر است:
۱. تعیین دختر (ازدواج پسر با دختر نامشخص، باطل است)؛
۲. اجازه‌ی پدر یا جد پدری (برای دوشیزگان)؛
۳. تعیین مهریه (البته اگر تعیین نشود، مهر المثل، ثابت می‌شود)؛
۴. خواندن صیغه‌ی عقد به عربی صحیح؛
۵. اطعام در وقت ازدواج (گویا مستحب است که چند نفری را در وقت ازدواج، غذایی بدهند)

آئین می‌گوید: آنچه برای فراهم آمدن ازدواج، لازم است، به قرار زیر است:
۱. مراسم بله‌برون یا خواستگاری (در این مراسم، فامیل دختر و پسر، با یکدیگر می‌نشینند تا با هم آشنا شوند)
۲. مراسم عقد (در این مراسم، عروس را آرایش کرده و جمعی از خویشان عروس و داماد، در هنگام خواندن صیغه‌ی عقد، حضور می‌یابند. گاهی آرایش خانم‌های حاضر، بیشتر از آرایش عروس می‌شود! در این مراسم، سفره‌ای تزئین‌شده می‌گسترانند و بالای سر عروس، پارچه‌ی سفیدی می‌گیرند و قند می‌سابند. پس از عقد، داماد، بر سر عروس، پول و شیرینی (شادباش/شاباش) می‌ریزد و حاضرین بر می‌گیرند. رقص زنان برای زنان، رقص مردان برای مردان، رقص زنان و مردان به صورت مختلط، کف زدن، پخش موسیقی یا اجرای موسیقی به صورت زنده و در برخی نقاط، نوشیدن شراب، از دیگر آداب آئینی این مراسم است)
۳. کادو (کادو دادن داماد به عروس، عروس به داماد، داماد به بستگان نزدیک عروس، عروس به بستگان نزدیک داماد و حاضرین به عروس، از لوازم و آداب مراسم ازدواج آئینی است. همچنین در دوران عقد، به مناسبت‌هایی مانند شب یلدا، نوروز، سالروز تولد عروس و سالروز ازدواجشان، داماد باید به عروس، کادو بدهد و عروس نیز در سالروز تولد داماد، به او کادو می‌دهد. معمولاً دادن کادو، خصوصاً از سوی حاضرین به عروس، از صمیم قلب و برآمده از محبت نیست و فقط برای پاسداشت آئین کهن کادو دادن صورت می‌گیرد. در زمانه‌ی کنونی، تهیه‌ی کادوهای گران‌قیمت، با دلخوری و فشار مالی و عصبی همراه است)
۴. حنابندان (این رسم، از شهرهای پرجمعیت برافتاده ولی در برخی مناطق روستایی، همچنان مراعات می‌شود. در این مراسم، مقداری حنا در بین زنان فامیل عروس و داماد توزیع می‌شود و طی برگزاری جشن‌هایی، دست‌ها و پاهایشان را حنا می‌گذارند)
۵. طلا (از ضروریات ازدواج آئینی، طلاست. فلزی زردرنگ و گران‌قیمت که باید سرویس کاملی از آن، از سوی داماد برای عروس تهیه شود و عروس نیز ـ بدون در نظر گرفتن حرمت شرعی ـ حلقه‌ای برای داماد تهیه می‌کند. در ازدواج آئینی، نمی‌توان فلز دیگری مانند نقره را جایگزین طلا نمود)
۶. جهیزیه (تهیه‌ی لوازم زندگی برای عروس، که معمولاً بر عهده‌ی پدر عروس است. در این مراسم، باید خانواده‌ی عروس، آنچه برای سال‌ها زندگی مشترک لازم است، تهیه کرده و همراه عروس،‌ به خانه‌ی داماد بفرستند. سرویس‌هایی مانند سرویس چوب، سرویس خواب، سرویس مبل و سرویس آشپزخانه، که دهان پدر عروس را سرویس می‌کند، یعنی او را تا مدت‌ها، بدهکار می‌نماید)

موضوع دوم، مرگ:
دین می‌گوید: آنچه از آداب که باید در مراسم مردن یک مسلمان مراعات شود، به قرار زیر است:
۱. غسل (بدن مرده را باید سه بار، غسل دهند)
۲. تشییع (مؤمنین، بدن را تا محل دفن، همراهی کنند)
۳. تسلیت (به صاحبان مصیبت، برای این که از بار غمشان کاسته شود، دلداری بدهند)
۳. دفن (بدن مرده را در زمین، دفن کنند)

آئین می‌گوید: آنچه از آداب که باید در مراسم مردن یک فرد مراعات شود، به قرار زیر است:
۱. تسلیت دادن (نباید بر تسلیت حضوری، اکتفا کرد بلکه باید با نوشتن پلاکارد یا انتشار آگهی در روزنامه، به بازماندگان، تسلیت گفت. هر مقدار که پارچه‌ی تسلیت، بزرگتر باشد یا آگهی ترحیم در روزنامه‌ی پرتیراژتری چاپ شود، اثر بهتری بر روحیه‌ی بازماندگان خواهد داشت)
۲. دسته‌گل بردن (باید در مراسم دفن، دسته‌گل به قبرستان یا خانه‌ی صاحبان عزا برد. این دسته‌گل، هر چه بزرگتر باشد، بیشتر می‌تواند موجب تسلای خاطر بازماندگان باشد!)
۳. برگزاری مراسم ختم (پس از دفن، باید در محلی مذهبی مانند مسجد یا هیأت و گاهی در خانه‌ی متوفی، مراسمی برگزار شود که همراه با صرف چای، شیرینی، میوه و گاهی ناهار یا شام باشد. در این مراسم، قرآن نیز تلاوت شود و فضایل و مناقب مُرده، یادآوری گردد)
۴. برگزاری مراسم سوم (در روز سوم مردن، مراسمی مشابه با مراسم ختم در روز اول دفن، برگزار شود. این مراسم نیز همراه با صرف چای، شیرینی، میوه و گاهی ناهار یا شام باشد)
۵. برگزاری مراسم هفتم (در روز هفتم مردن، مراسمی مشابه با مراسم ختم در روز اول دفن، برگزار شود. این مراسم نیز همراه با صرف چای، شیرینی، میوه و گاهی ناهار یا شام باشد)
۶. برگزاری مراسم چهلم (در روز چهلم مردن، مراسمی مشابه با مراسم ختم در روز اول دفن، برگزار شود. این مراسم نیز همراه با صرف چای، شیرینی، میوه و گاهی ناهار یا شام باشد)
۷. برگزاری مراسم سالگرد (یک سال بعد از مردن، مراسمی مشابه با مراسم ختم در روز اول دفن، برگزار شود. این مراسم نیز همراه با صرف چای، شیرینی، میوه و گاهی ناهار یا شام باشد)
۸. بلند گذاشتن مو (نزدیکان مرده نباید تا مدتی ـ شاید تا چهلم و شاید تا سالگرد! ـ موی سر یا ریش خود را کوتاه کنند. زنان نیز نباید به اصلاح مو و صورت خود اقدام نمایند. این کار، نوعی احترام به مرده تلقی می‌شود)

موضوع سوم، عزاداری:
دین می‌گوید: برای عزاداری در سالگرد شهادت ائمه‌ی اطهار (علیهم‌السلام)، خوب است:
۱. برپایی مجلس (به بهانه‌‌ی عزاداری، مجلسی برای بیان فضایل و مناقب آن معصوم برپا شود و با بیان اعتقادات درست و احکام نورانی اسلام، موجبات احیای امر اهل بیت (علیهم‌السلام) فراهم گردد.
۲. مرثیه‌خوانی (شایسته است در مجالسی که به مناسبت عزاداری بر اهل بیت (علیهم‌السلام) برگزار می‌شود، ذکر مصائب آن بزرگواران شود تا حاضرین، گریه کنند)
آئین می‌گوید: برای عزاداری در سالگرد شهادت ائمه‌ی اطهار (علیهم‌السلام)، خوب است:
۱. سینه‌زنی (در این مراسم،‌ یک یا چند نفر، اشعاری با مضامین مذهبی را با آهنگ خاص می‌خوانند و حاضران در جلسه، بر طبق همان آهنگ، با دست به سینه می‌زنند.
۲. زنجیرزنی (در مراسم زنجیرزنی، یک یا چند نفر، اشعاری را با موسیقی مخصوص، می‌خوانند و حاضران که زنجیرهایی آهنین و دسته‌شده دارند، آن زنجیرها را به نظم خاصی، به سر، پشت یا کمر خود می‌زنند.
۳. شمع‌گردانی (در این مراسم، تعداد زیادی شمع فراهم آمده و به دست عزاداران داده می‌شود. این مراسم در شب انجام می‌گیرد)
۴. شام غریبان (در شب یازدهم محرم، در هر جایی که بتوانند، حتی کوچه و خیابان یا داخل مسجد و هیأت‌ها، اقدام به روشن کردن شمع می‌کنند)
۵. گِل‌مالی (در برخی نقاط، در روز عاشورا، حوضچه‌هایی از گِل رقیق ایجاد می‌کنند و عزاداران، خود را در آن می‌غلطانند و این گِل‌اندود کردن را عزاداری می‌شمارند)
۶. پیاده‌روی بر خار (در این مراسم آئینی، عزاداران با پای برهنه، بر روی زمینی که از خار، پوشانده شده، قدم می‌زنند)
۷. قمه‌زنی (در این مراسم آئینی، مردان در روز عاشورا، سرشان را می‌تراشند و روپوش سفید می‌پوشند، سپس خنجرهای بلندی که به آن «قمه» یا «دشنه» گفته می‌شود بر می‌دارند و جلو سر خود را خراش می‌دهند تا خون از آن جاری گردد)
۸. نخل برداری (در روز عاشورا،‌ تابوتی مثالی و بزرگ برای حضرت سید الشهداء (علیه‌السلام) می‌سازند و آن را می‌آرایند که به آن «نخل» گفته می‌شود)
۹. عبور از آتش (در برخی مناطق، مانند هند و پاکستان، برای عزاداری، محلی را از زغالِ روشن، می‌پوشانند و عزاداران، با پای برهنه، از روی آتش عبور می‌کنند)
۱۰. طبل‌زدن (از لوازم سینه‌زنی و زنجیرزنی‌های بزرگ، طبل است که برای هماهنگ کردن ریتم موجود در شعر با ضربات دست یا زنجیر می‌باشد)
۱۱. سنج‌زدن (دو ورقه‌ی فلزی است که بر اثر کوبیده شدن بر یکدیگر، تولید صدا می‌کند، این ساز ضربی، همراه با طبل، در عزاداری‌ها استفاده می‌شود و با توجه به این که صدایش زیر است، برای رقیق‌کردن صدای طبل که بَم است، کاربرد دارد)
۱۲. نی‌نوازی (با توجه به حزن‌آفرینی صدای نی، در برخی مناطق، در عزاداری‌هایشان از نی‌نوازی استفاده می‌شود)
۱۳. شبیه‌خوانی (تآتری مذهبی با موضوع حوادث کربلاست. در این نوع تآتر، از آلات موسیقی مانند طبل، سنج و نی، به وفور استفاده می‌شود و بیشتر گفتگو‌ها با شعر انجام می‌گیرد)
۱۴. سیاه‌پوشی (در مراسم عزا، چه برای مردگان خودشان و چه برای ائمه‌ی اطهار (علیهم‌السلام) لباس مشکی می‌پوشند، پارچه‌ی مشکی به گردن می‌اندازند، در و دیوار مساجد و هیأت‌ها را با پارچه‌های سیاه می‌پوشانند و پرچم‌های سیاه، از بالای خانه‌ها آویزان می‌نمایند)

موضوع چهارم، نوروز:
دین می‌گوید: فقط در روز اول فروردین، خوب است:
۱. روزه گرفتن؛
۲. پوشیدن پاکیزه‌ترین لباس‌ها؛
۳. عطر زدن؛
۴. غسل کردن.

آئین می‌گوید: در روز اول فروردین و چند روز قبل و بعدش، خوب است:
۱. خانه‌تکانی (فرش‌ها، پتوها و لوازم قابل شستشوی خانه را بشویند و گردگیری کنند)
۲. سفره‌ی هفت سین (سفره‌ای بگسترانند که تزئین‌شده با هفت چیز باشد که با حرف «سین» شروع می‌شوند و عبارتند از: سیر، سرکه، سکه، سبزه، سمنو، سماق و سنجد)
۳. تحویل سال (در لحظه‌ای که خورشید وارد برج حمل می‌شود، همه بر کنار سفره‌ی هفت سین بنشینند و دعا بخوانند و سالی نیک را آرزو کنند و بعد از ورود خورشید در برج جدید و تحویل سال، با یکدیگر روبوسی کنند و عید را به هم تبریک گویند)
۳. فال حافظ (باید در سفره‌ی هفت سین، دیوان حافظ بگذارند و در لحظات تحویل سال، برای تک تک افراد فال بگیرند یا یک فال برای تمام اعضای خانواده بگیرند)
۴. عیدی (مبلغی پول است که بزرگ‌ترها باید به کوچک‌ترها ب‌دهند)
۵. سیزده به در (در روز سیزدهم فروردین از منزل خود بیرون روند تا نحسی آن روز را با خود بیرون ببرند و در صحرا و طبیعت رها کنند!)

نتیجه‌گیری و جواب:
از مباحث بالا معلوم شد آداب و رسومی که از ناحیه‌ی شرع مقدس برای هدایت و سعادت انسان نیامده بلکه توسط خود انسان‌ها تراشیده شده است، همانند بت‌هایی هستند که بت‌پرستان با دست خود می‌تراشیدند و در پای آن قربانی می‌کردند و قربانی می‌شدند. مراعات این آداب و رسوم، با توجه به این که هیچ پاداش اخروی ندارد و ذرّه‌ای موجب نزدیک شدن به درجات عالیه‌ی بهشت و قرب و رضوان الهی نمی‌گردد، جز خسران نیست و جز ندامت، ثمره‌ای ندارد. و عبور کردن از آن، خواسته‌ی دین حنیف و استادان معظم منهاج فردوسیان (علیهم‌السلام) است. پس این، خواسته‌‌ی من نیست تا بتوان بر من اشکال نمود، بلکه این اسلام عزیز است که خواهان شکستن آئین‌های کهن می‌باشد و اگر اشکالی وارد باشد، باید بر دین حنیف اسلام، وارد دانست.

برای شرکت در میزگرد «شکستن آئین‌های کهن» در انجمن «تشیّع نانوشته» از ایــنجــا وارد شوید.

کلمات کلیدی: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

116
دیدگاه

79 نویسندگان
37 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
9 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
شغیعی

از آدابی که در بین کاسبان و تاجران و رعایت می‌شد، محاسبه مالی است که قاعدتا در اول سال مطرح است و توده های مردمی که دستی بر اقتصاد دارند قبل و در آستانه عید دست به محاسبه مالی می‌زنند که از نظر اسلام اگر برای خارج کردن خمس و زکات و حقوق دیگر باشد واجب شرعی است، نکته اینجا است که اسلام یاد می‌دهد در پایان سال همانطور که محاسبه مالی می کنیم محاسبه نفسانی کنیم یعنی یک سال عمر خود را مورد بازبینی قرارداده و قبل از آنکه به حساب ها رسیدگی کنند به حسابمان رسیدگی کنیم.

احسان

تا شما را داریم غم نداریم من به‌عنوان یک نویسنده برای شما ارزش قائلم امیدوارم شما هم ارزشی برای من قائل بشید و خدمت کار مردم مومن و به کمال و سعادت رسیده بشوید تشکر از شما خیلی زیبا و حساب شده بود و از استاد حاج فردوسی رهبر معنوی هم همینطور

مهتاب

لبیک حاج فردوسی رهبر معنوی ما سایتون مستدام اگر کمکی خواستین من در خدمتم و حاضرم برای کسی که به کمال و سعادت واقعی رسیده از ته دل مایه بزارم

زندی

یکم فکر کنیم می‌بینیم که حب امیر المومنین علی علیه‌السلام در آیین کهن بوده پس ما هم دیگر شیعه نباشیم؟ دلیل و استنباط اشتباهی آوردین لطفا تجدید نظر کنید رهبر معنوی ما حاج فردوسی

زند

خوب است که بعضی از آیین های قدیم میموند و میشد که ادامه داد ولی با در نظر گرفتن زمان و عصر کنونی و حاضر نمی‌ شود یک همچین کاری رو کرد

فاطمی

سلام منم رو بعضی نظرات شما اتفاق نظر دارم چون واقعا اصلا نمی‌شود بعضی از آیین های کهن قدیم رو تا الان کش می‌آوردیم و بعضا باید….

حسن منصوری

ورود دین واحد در اقوام و ملت های مختلف باعث ظهور فرهنگ های مختلف بر اساس ارزش های یکسان می گردد. این تصور درستی نیست که گمان کنیم دین وارد هر سرزمینی شود، فرهنگ یکسانی را به وجود می آورد، بلکه دین ارزش‌های یکسانی را در اقدام و سرزمین های مختلف حاکم می‌کند، ولی فرهنگ ‌های مختلف به خاطر وجود فرهنگ ‌های قدیمی، متفاوت به وجود می ‌آید؛ زیرا شکل‌ گیری قالب ‌ها بستگی به موقعیت جغرافیایی و معیشتی دارد.

جاوید

فرهنگ میراث اجتماعی است و جنبه‌ی ملی دارد که در اثر تکامل طبیعی، و تدریجی جامعه پدید می‌آید و شرایط طبیعی و اقلیمی در تفاوت فرهنگ‌ها تأثیر دارند. به عبارت روشن‌تر، آنچه جامعه در شرائط طبیعی و جغرافیایی و شاید تاریخی می‌آفریند و به انسان‌ها واگذار می‌کند، فرهنگ نامیده می‌شود. اما دین یک میراث اجتماعی نیست و ادیان مخلوق آدمیان نیستند. به بیان متکلمان دین نهاد خداوندی است. با این فرض دین از فرهنگ جداست، ولی سازگار است.

کوثر

در این که، آیا میان دین و فرهنگ نسبت و رابطه ای وجود دارد، یا خیر و اگر رابطه ای وجود دارد آیا این دو با هم یکی هستند؟ یا دین جزو فرهنگ هر قوم و ملتی قرار می‌گیرد. یا دین خود فرهنگ ساز و فرهنگ آفرین است، با توجه به تعریف‌های مختلف و متفاوت از فرهنگ، محل بحث و اختلاف است.

مهناز

من آخر متوجه نشدم که دین زیرمجموعه فرهنگ است یا فرهنگ زیرمجموعه دین؟

ملیحه

با سلام برای فرهنگ بیش از پانصد معنی ذکر کرده اند و این سوال بستگی داره که مراد ما از فرهنگ چی باشه بنا بر تلقی مشهور از فرهنگ، دین نیز جزیی از فرهنگ است یعنی نوع تفکر و اخلاق و اداب و رفتار یک انسان و خانواده و گروه و جامعه که همان فرهنگ باشد می تواند دینی باشد و غیر دینی لذا فرهنگ عامتر از دین است

اما از طرف دیگر دین خودش نیز  به دنبال فرهنگ سازی است و بایدها و نبایدهایی را ارائه می دهد

فکر کنم بهترین تحلیل را ایت الله مصباح در مجموعه پرسشها و پاسخها در این زمینه  ارائه داده اند

اصغری

دین اسلام پرمحتوا ترین  و راستین ترین هست. با توجه به  سیره ی پیامبر(ص) و اهل بیت   و مراجعه به  متن و تفسیر قرآن که از کوچک ترین حرکات فرهنگی و رفتار ها دریغ نکرده  میشه فهمید که فرهنگ زیر مجموعه ی دین هست  و جرقه فرهنگ درست در قران زده شد ه و بر اساس همون بعدها قوانین فرهنگی تبیین شده اند.

مهدی

سیر مهریه در گذر زمان !

عصر شکار : ۲۰ کیلو گوشت دایناسور . ۴۰ کیلو گوشت اژدها

نتیجه : دایناسور ها منقرض شدند

عصر کشاورزی : ۲۴ دسته تبر سنگی . ۲۴ دسته تیغه و داس جنگی .

نتیجه : افزایش قتل به دلیل دم دست بودن داس برا ی خانم ها

احمد

یارو با پدرش میره خواستگاری

پدر عروس میگه :

مهریه دخترم ۱۰۰ بشکه بنزینه

پدر داماد میگه:

پسرم پاشو بریم یه دختره گازسوز پیدا کنیم

جواد

به خاطر عدم پرداخت مهریه افتادم زندان..
اونجا مجبور بودم هر روز دستشویی بشورم…

کلا نظافت اون بند با من بود..

اونجا بود که با خودم فکر کردم

اگر تو خونه همین کارا رو میکردم خب هیچوقت مهرشو نمیذاشت اجرا….

نخند پاشو دستشویی رو بشور مرررررددد

هاشم

ازدواج با یک زن مثل خریدن کالایی است که مدت ها مشتاقانه از پشت ویترین تماشایش کرده اید اما وقتی به خانه می رسید از خریدنش پشیمان می شوید..

ارزو

زندگی زناشویی مثل تاتر است: مردم صحنه زیبا و آراسته آن را می بینند درحالی که زن و شوهر با پشت صحنه درهم ریخته و پرماجرای آن سر و کار دارند.

باقر

تا قبل از ازدواج فقط مرگ می تواند دو عاشق دلداده را ازهم جدا کند اما بعد از ازدواج تقریبا هرچیزی می تواند سبب جدایی آنان شود!

حسین

اگر می خواهی برای یک روز معذب باشی مهمان دعوت کن. اگر می خواهی یک سال عذاب بکشی پرنده نگه دار واگر می خواهی مادام العمر در عذاب باشی ازدواج کن!

صادق

خیلی بامزه است: هنگامی که زنان از ازدواج خود داری می کنند اسمش را می گذاریم عشق به استقلال اجتماعی اما وقتی مردان از ازدواج خودداری می کنند به آن می گوییم ترس از مسوولیت اجتماعی!

محمد

مؤمن بر مؤمن هفت حق واجب الهى دارد.
۱ ـ احترام او در هنگامى که حضور ندارد.
۲ ـ دوستى قلبى با او.
۳ ـ شریک ساختن او در ثروتش.
۴ ـ غیبت او را حرام بداند.
۵ ـ در بیمارى او را عیادت کند.
۶ ـ جنازه او را تشیع کند.
۷ ـ بعد از مرگ درباره او جز به نیکى سخن نگوید.
وسائل الشیعه: ج۸، ص۵۴۶، ح

علی رضا

هر گونه تعرض به قلب مومن و شکستن دل او شکستن حریم خداست که آثار وضعی و عواقب فراوانی دارد، جبران این آثار مخرب به صرف استغفار هم محقق نمی شود، بلکه باید جبران کرد و جبران آن هم بسیار دشوار است.

اصغری

با نتیجه گیری شما حدودا موافقم و میتونم تایید کنم ک آداب و رسوم توسط خود انسان ها آمده اما یه مسله دیگه هست و اون این هست که پیامبر بر چ رسمی بود مگر آیه قرآن نیست من از جنس خودتان پیامبر رو آفریدم پس اینجا مشکل پیش شاید بیاید

سلامی

این خودش جواب طولانی دارد ک اینجا حوصله شرح نیست با یک سرچ تو اینترنت میتوانید متوجه این شبهه بشوید و اصلا بدانید و بروید بگردید کدوم دین اینقدر شبهه داره فقط دین ما چون حق است و ادیان دیگر می‌خواهند دینمان را خراب کنند شبهه وارد ان می‌کنند

مهندس

سلام دین همان آیین است و تعریف دیگری هم شاید داشته باشد از این قبیل
دین، که به آن کیش و آیین نیز، گفته می‌شود؛ در لغت، به معنای راه و روش، تعبیر شده که بر این اساس می‌توان آن را به راه و روشی که افراد انسان برای زندگی خود اختیار می‌کنند تعبیر نمود.
همچنین دین در اصطلاح، یک جهان‌بینی و مجموعه‌ای از باورها است که می‌کوشد توضیحی برای یک رشته از پرسش‌ها که در طول زندگی بشر برای او مطرح می‌شود، مانند چگونگی پدید آمدن اشیا و جانداران و کیفیت آغاز و پایان احتمالی چیزها، و چگونگی زیستن، ارائه دهد پس حواسمون باشه دین یعنی همان آیین و #فرقی_ندارد

Single

توان انتقاد کردن و حفظ وجدان صادق در مخالفت با آنچه که همیشگی، سنتی و مقدس است، هنری والاتر از تحمل و تحریک انتقاد است و این هنر در فرهنگ ما به راستی بزرگ، نو و شگفت آور است.

نرگس

درمان فقر جسمانی، ورزش؛ فقر روحانی، دین؛ فقر مالی، تلاش و فقر معنوی، دانش است.

دلبرانه

یکی از موارد اساسی آیین دلبری این است که شخصی که می خواهد محبوب باشد باید وقت بیشتری را صرف تربیت و فرهنگ خویش نماید.

تائب

چیزی که مطرح کردید، چیزمطرح کردنی هست اما بد مطرح کردید
میخواهید با من مناظره کنید.

آزاده روحانی

سلام بسیار جالب بود
اما باید توجه داشته باشیم ممکن است دین درباره همه جزئیات زندگی برنامه نداشته باشد ضکن اینکه هر آیینی اشتباه نبست. دین با آیینی که مخالف عقل و رشد انسان باشد مخالف است. مثلا سنت خانه تکانی در شب عید سنت خوبی است؛ هر چند در دین توصیه ای درباره آن نداریم.
شهید مطهری: یک سلسله آداب و رسوم در میان مردم هست که اگر انسان آنها را از طریق مثبت انجام بدهد نه جایی خراب می شود و نه جایی آباد و اگر ترک هم بکند همین طور، مسائلی است که خدا در آن مسائل سکوت کرده است. بشر یک حالتی دارد که هیچ وقت از او جدا نمی شود و آن این است که علاقه ای به بعضی از تشریفات دارد. یک رازی در این مسائل است. دیگر نباید گفت حتماً باید این کار را بکند.
با تشکر
موفق باشید

نــستــرن

جالبه یه چیزاییش رو نمیدونستم …

حسين مهدى زاده

سلام علیکم،
در تکمیل جملات قبلیم، بخشى از خاطرات سفر به عتبات مقدسه خود را برایتان مینویسم. امسال بحمدالله این توفیق الهى نصیبم شد که بهمراه همسرم در زیارت اربعین (نجف به کربلا) شرکت کنیم.
در کربلا با چند خانواده مذهبى آشنا شدیم که از قم آمده بودند. در برخوردهایى که داشتیم، همسرانشان براى همسرم تعریف میکردند که در قم چه سفره هاى نذرى مجللى برپا میکنند و خانمها مشغول نشان دادن اخرین مد لباس و فشن به یکدیگر میشوند!!! خانمم که حسابى جاخورده بود برایم تعریف میکرد، و از آنطرف در قسمت مردان آنچه زیاد دیده میشد حرف زدنهاى بى حد و نامربوط و گزافه گویى و شوخیهاى لوس! یعنى آن روح معنویت و زیارت امام رو جز در دو سه نفرشان در هیچکس ندیدم!
در سفر کربلا فهمیدم که چقدر ما از فرهنگ اهل بیت دور هستیم و به حرفهاى صد من یه غاز خودمان دلخوشیم!!!
اینجاست که طبق ایه قران باید از نو ایمان اوریم و نمیریم تا به مرحله یقین برسیم.
واى بر ما !

حسين مهدى زاده

سلام علیکم، موضوع بحث (دین و آیین ها: اشتراکها و تعارضها) موضوعى بسیار گسترده است که نیاز به ساعتها تفکر و مباحثه و مطالعه دارد. بنظر من، سیر تاریخى یک جامعه و حوادثى که بر جامعه گذشته از اهمیت زیادى برخوردار هست. یادمان نرود که کشور عزیزمان ایران در طول تاریخ در معرض حملات، بلاها و مصیبتهاى زیادى بوده و با توجه به این نکته که اکثر مردم در طول تاریخ سواد درست و حسابى نداشتند بناچار براى رسیدن به ارامش در زندگى فرهنگ خاص خودشان را بوجود اوردند که از انها به آیین ها یاد میکنیم که شامل موسیقى فولکلور، مراسم مختلف اجتماعى و … میشود. دین اسلام مسلماً نقش محورى در سرزمین ما داشته، و تا جایى که میدانم با آیینهایى که داراى مفسده نبودند بلکه در جهت فرهنگ غنى اسلام (قرآن و معارف اهل بیت ع) بودند مخالفتى نداشته بلکه به این آیینها جهت قرآنى داده، و اینکار بسیار راحت توسط دین انجام شده زیرا در دین ما آنچه مهم هست نیت أعمال هست، یعنى اسلام خواسته مثلاً اگر زن یا مرد در زندگى به همسرش مهربانى کند و زندگى مشترکشان را شیرین کند ثوابهاى اخروى (علاوه بر دنیوى) در نظر گرفته. بعضى آیینها أصلاً ربطى به… ادامه »

Afagh

در مراسم سینه زنی مردان اگر نا محرمانی نیستند، اگر مسئله سویی بر آن مترتب نیست، دشمنان سو استفاده نمی‌ کنند خب ممکن است بگویید حرام هم نباشد؟؟؟ مثلا یک جمع محدودی هستند فیلم برداری هم نمی‌کنند، فقط مردان هستند حالا پیراهن را از تن درآوردند و سینه می‌زنند؛ اما به طور کلی – به عنوان یک توصیه – در عزاداری‌ ها مردها برهنه نشوند. چرا؟ چون ممکن است هم در معرض دید نامحرمان باشند و هم دشمنان باز از این مسئله سواستفاده کنند برای تبلیغ علیه مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام.

کریمی

حاج فردوسی نمونه هایی از عزا داری رو مطرح کردن که جزو باور ها و اعتقادات مردم ماست و این اعتقادات به باور تبدیل شده و نیازی هم به سنت شکنی نیست چون باور های خوبیه. همین که جوون هارو به شور میاره و به عزا داری تشویق میکنه یعنی خوبه و این همه آخوند و طلبه توی این مجالس شرکت میکنن و با این کار ها موافق (بجز قمه زنی و رد شدن از اتیشو آسیب زنی…) بعد شما همه این ها را زیر سوال می برید که جز دور شدن بقیه از منهاج حاصل دیگه ای نداره.

سمبل

بی‌توجهی به ارزش‌های معنوی و جایگزینی ارزش‌های مادی غربی، سبب شده برخی‌ها به همه چیز، از جمله ازدواج، رنگی مادی بدهند و در شتاب برای رسیدن به ظواهر از مسیر کمال که همان همسرگزینی است، غافل بمانند.
خامی و نپختگی، آرمان گرایی و نیز عدم اطمینان به تجارب والدین و قدیمی دانستن نسخه آنها، باعث شده که خیلی از جوانان از واقعیت‌های زندگی بی‌اطلاع مانده و نتوانند درباره موضوعی چون ازدواج، واقع بینانه تصمیم بگیرند.

همتی

«پس از آن که اعراب به کشورگشایی پرداختند، سیم و زر و غلام و کنیز به جزیره العرب روان گردید و اندک اندک، اعراب مسلمان به فساد و هرزگی گراییدند.»

مهدی یاری

تجمل خواهی و اعیان منشی مایه بد‌بختی و انقراض جوامع است. جوامع هر اندازه بیشتر در تجمل خواهی و اعیان منشی فرو رود، به همان اندازه به مرز سقوط، نزدیک‌تر می‌شود. روند سقوط نیز به این صورت است که اسراف گری و تجمل طلبی به تدریج سبب فقر و تهیدستی جوامع و حکومت‌ها می‌شود و هر قدر تجمل و اسراف، زیاد شود، به همان اندازه، تهیدستی نیز افزایش می‌یابد تا جایی که ثروت موجود، دیگر جوابگوی اسراف و تجمل نخواهد بود. بدین ترتیب قومی که به این کار عادت کرده‌اند به تدریج ضعیف و زبون می‌گردند و تا مرز نابودی پیش می‌روند.

امین

 

«هر کس براى خودنمایی یا شهرت‌طلبی خانه‌ای براى خود بسازد، روز قیامت آن خانه را تا هفتمین طبقه زمین به دوش می‌کشد، سپس به صورت حلقه‌ای آتشین طوق گردنش می‌شود، آنگاه او را با آن حال به آتش دوزخ می‌افکنند.»

منهاجی

در قرآن مجید از «ترف» به عنوان کلمه‌ای که از نظر مفهوم به تجمل گرایی نزدیک باشد استفاده شده است. در آیه ۱۱۶ سوره هود آمده است:
«فَلَوْلَا کَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِکُمْ أُولُو بَقِیهٍ ینْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِی الْأَرْضِ إِلَّا قَلِیلًا مِمَّنْ أَنْجَینَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِیهِ وَکَانُوا مُجْرِمِینَ»
«چرا در قرون (و اقوام) قبل از شما، دانشمندان صاحب قدرتی نبودند که از فساد در زمین جلوگیری کنند؟! مگر اندکی از آن‌ها که نجاتشان دادیم و آنان که ستم می‌کردند، از تنعم و کامجوئی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!»

خمیسی

در سیره معصومین (ع) هم مشاهده می‌کنیم که همواره به پاکیزگی و آراستگی خود توجه داشته‌اند. ولی خارج شدن از حد اعتدال در این زمینه مانند هر کار دیگری اشتباه است و این خارج شده از اعتدال همان تجمل گرایی است

حسنی

تجمل گرایی گرایش به تجملات و یکی از آسیب های اجتماعی و یک بیماری روان‌شناختی است. حرکت در مسیر اعتدال در زندگی کمی سخت است و گاهی پیش می‌آید که افراد راه افراط را پیش می‌گیرند و به بهانه‌های مختلف رو به تجمل می‌آورند.

فراز

ایرانیان نزدیک به چند هزار سال است که شب یلدا آخرین شب پاییز را که درازترین و تاریکترین شب در طول سال است تا سپیده دم بیدار می مانند و در کنار یکدیگر خود را سرگرم می دارند تا اندوه غیبت خورشید و تاریکی و سردی روحیهٔ آنان را تضعیف نکند و با به روشنایی گراییدن آسمان به رخت خواب روند و لختی بیاسایند. این آیین زیبا باعث گرد هم آیی و دید باز دید خانواده ها میشود که در دین مبین اسلام نیز بسیار سفارش شده است.

مریم محبی

مرسی از حاج فردوسی که حرف دل مردم رو می گن. واقعا حرفتون بر حقه و درسته. کسایی که با شما مخالفت میکنن از این تجمل گرایی ها منفعتی می برن و جیب مردم رو میچاپن کاش دوباره مثل سی چهل سال پیش زندگی ها ساده بشه و دل ها خوش باشه.

شهاب مرادی

سلام به نظر من این ها تمومشون در حد حرف باقی می مونه وهیچ موقع از اون تخطی نمیکنه چون آئین ها باور های انسان ها هستند وباور های انسان ها افکاری هستند که در ضمیر ناخودآگاه اونها ثبت شده و مثل سیمان به ذهن اونها چسبیده پس از بین بردن اون ها خیلی خیلی می تونه زمان بر باشه اما ما به جای اینکه بیایم وآئین های غلط رو از بین ببریم می تونیم بیایم و آئین های درست رو به وجود بیاریم به عنوان مثال آئینی که صله رحم افراد با هم بیشتر باشه یا آئینی که در اون ذکر و یاد خداوند وجود داشته باشه به همین منوال پیش میریم و کم کم این آئین اگر کیفیت خوبی داشته باشه قطعا نسبت به آئین ها و رسم و رسومان دیگه برای مردم اولیوت داره و مردم بهتر می تونن با اون کنار بیان. براتون آرزوی موفقیت می کنم. شادو پیروز باشید

غزل محمودی

سلام خدمت تمامی بزرگواران و به خصوص جناب مرادی عزیز به نظر شما چون یک آئین اشتباه در ذهن مردم شکل گرفته و مانند سیمان به ذهن اونها چسبیده دیگه نمیشه اون رو از بین برد؟ به نظر من که اینطور نیست چون یک آئینی که به وجود اومده قطعا از بین هم رفته چطور اون آئین در ذهن انسان شکل گرفته؟ از همون شکل میشه استفاده کرد که اون آئین رو در ذهن انسان نابودش کرد یا ارزشش رو کم کرد. باید به این فکر کنیم که چرا اون آئین برای انسان اینقدر حائز اهمیته؟ قطعا چون حاوی ارزش هایی هست که ممکنه غلط باشه اون ارزش ها ما برای اینکه اون آئین رو در دیده ی انسان کوچک کنیم و از بین ببریم باید ارزش های اون رو برای انسان کوچک کنیم نه یک راست دست بزاریم روی خودش و واون رو تخریب کنیم قطعا اینجور بهتر می تونیم یک آئین اشتباه رو از بین ببریم.

شهاب مرادی

سلام سرکار خانم محمودی بسیار نکته ی خوب و عالی را مطرح کردید و چه عالی است که آن را به اشتراک گذاشتید چرا که من فکر میکنم می تواند خیلی خیلی به ما در این راه کمک نماید و بله کاملا حق با شماست برای آن یک آئین را از بین ببریم ابتدا باید ارزش های آن را از نابود کنیم و اضافه بر گفته های شما باید بگویم که یک آئین یک روزه ارزشش به وجود نیامده است که یک روزه از بین ببرد پس باید زمانی خاص و حتی بلند مدتی را برای آن صرف نماییم و آنقدر ارزشش را در پیش چشمان فرد کم کنیم که دیگر رغبتی به انجام دادن آن آئین نداشته باشد به عنوان مثال اگر دولت می خواهد آئین هایی مثل جشن گرفتن مراسمات خارجی در داخل کشور را از بین ببرد مانند همین ولنتاین و … باید ارزش آن را در جلوی دید ایرانیان کم نماید تا کم کم از انجام دادن آن ایرانی ها سر باز بزنند.

محمد رضا

سلام خدمت حضرت حاج فردوسی عزیز و سایر گرانقدران از اینکه شما می فرمایید آئین مقابل دین است و با یکدیگر مشابهتی ندارند کمی ذهن مرا به خود درگیر کرد واین به نظر من با زندگی دنیوی یکسان نیست یعنی برای آنکه انسان بخواهد از زندگی دنیوی خود لذت ببرد که البته حق دارد و درست ترین کار همین است از آئین استفاده کند لذا آئین به وجود آمده تا حد و مرز هایی برای رفتارهای آدمی به وجود بیاید و قبل از انکه دینی به وجود بیاید به نظر من همین آئین بوده است که جامعه ی بشری را طبق قانونی مشخص راه برده است از همان انسان های اولیه گرفته تا انسان های امروزی به عنوان مثال برای انسان های اولیه شکار و … نوعی آئین بوده که موجب بقای آنها میشده و برای انسان امروزی به عنوان مثال احترام به جنس زن که کمتر به آن بها داده می شود تمام این ها هم می توان گفت آئین هستند و فرهنگ و نمی توان آنها را چیز بدی نامید. موفق باشید

سهراب رضاییان

سلام خدمت شما دوست بزرگوارم من نیز با دیدگاه شما موافقم و همین نگاه را دارم بسیاری از آئین ها چه بسا که موجب پیشرفت زندگی انسان ها شده و باعث می شود که انسان ها به مراتب رفیع از بندگی خداوند دست پیدا کنند البته که بعضی از آئین ها هستند که انسان را به گمراهی می کشانند همانطور که بعضی دین ها هم هستند که انسان را به گمراهی می برند مانند فرقه های شیطان پرستی که خود آن را فکر می کنم نوعی دین می دانند پس نمی توان همه را درک جبهه دید و به همه به یک چشم نظاره کرد بلکه نحوه ی استفاده ی آدمی از آئین ها نیز بسیار مهم است و جدای از آن انسان باید سعی کند که همیشه بهترین استفاده را از آئین ها ببرد تا برای خود و جامعه اش بتواند مفید واقع شود.

محمد رضا

سلام خدمت جناب رضاییان عزیز البته من با این موافقم که نحوه ی استفاده ی از آئین ها بسیار مهم هستند و یک آئین به خودی خود می تواند در جایی خوب واقع شودو در جایی بد و نحوه ی استفاده ی انسان از آن مهم است اما نکته ای که اهمیت دارد این است که آئینی که موجب می شود که اسنا گمراه شود و مانند گفته ی جناب حاج فردوسی این آئین مقابل دین قرار بگیرد و انسان را به زندگی دنیوی متمایل و از زندگی اخروی بی توجه سازد پس بهتر آنکه نابود شود و هر چه زودتر از بین برود.

سهراب رضاییان

سلام آقا محمد رضای عزیز البته که من هم با این نظر شما موافق هستم اما باید بدانیم که هر آئینی خیلی سریع به وجود نیامده است که خیلی سریع بخواهد از بین برود ما که قصد از بین بردن آئینی مخرب را داریم می بایست که یک برنامه ی چندین ساله برای آن بچینیم و به مدت طولانی بودن عمر آن آئین باید ما هم برنامه بچینیم که بتوانیم آن را از زندگی مردم خارج بسازیم و با یک یا دو حرکت ساده نمی توان آئینی صد ساله را از بین برد. به عنوان مثال حال من نمی خواهم بگویم که عید نوروز خوب است یا بد این باید کارشناسی شود اما این را می توانم بگویم که حتی اگر بخواهد از بین برود باید چندین و چند صد سال شاید کار شود تا بتوان آن را از ذهن مردم خارج ساخت چون سالهاست که این رسم در بین ایرانیان وجود داردو جزئی از زندگی آنان شده است.

شمیم

سلام ایران کشوری متمدن و با فرهنگ دو هزارو پانصد ساله فکر میکنم که باشد و دین اسلام از همان اوایل به قول دیگران دوستان در‌ان وارد شده است و دره ر آئینی در کشور می توان ردپایی از دین را یافت اگر خوب دقت کنیم البته فکر میکنم که به این شکل باشد و ما آئینی نداریم در کشورمان که بخواهد بر خلاف دین عمل کند ما به کشور های خارجه و … کاری نداریم بلکه به کشور خود و مساپل آن می پردازیم که اکنون که می گوییم از بین بردن آئین های کهن باید به یاد داشته باشیم که بیشتر آئین های کشور ما مذهبی هستند نه قومی و ملیتی و همان تعداد اندکی هم که وجود دارند آئین های مناسشب و مطابق با دین هستند والبته که پاداش اخروی دارند مانند عید نوروز که باعث صله رحم می شوند یا چهارشنبه سوری که باعث شادی دل ها می گردد و موارد این چنینی

لیلا کمالی

سلام خدمت سرکار خانم شمیم با نظر شما کاملا موافقم و نظر شما را می توانم کاملا تایید کنم چرا که نظر من هم همین است ایران آئین اشتباهی فکر نمی کنم که داشته باشد که بخواهد تغییر یابد البته آئین هایی از سمت کشور های خارجی به کشور ما وارد شده اند جدیدا مانند ولنتاین و یا آئین های مشابه که این ها هم فکر نمیکنم که بد باشند ولی باید به محتوای آنها خوب دقت کرد و با دیدی باز و با دلایل موثق آن را رد کرد یا آن را پذیرفت و به همین شکل نمی توان گفت که خوب است یا بد و طبق مواردی که حضرت حاج فردوسی رهبر معنوی ما به سوی کمال و سعادت فرمودند می توانیم این مورد را تا حد خیلی زیادی برای خود روشن نماییم. برایتان آروزی موفقیت و کامیابی و رسیدن به درجات عالی در مقام بندگی خداوند را خواستارم. شاد باشید

نسرین فرهادیان

سلام خدمت سرکار خانم کمالی محترم در مورد آئین هایی که از سمت کشور های خارجی وارد کشور مام ی شوند می خواهم بگویم که از دو جهت می توان به آنها نگاه کرد به عنوان مثال آئینی که همین مدت پیش با عنوان هالووین برگزار شد و خیلی از مردم ایران آن را چشن گرفتند را می توان اینگونه دید که از یک طرف این آئین مربوط به کشور ما نیست و هیچگونه ارتباط تاریخی یا فرهنگی با ما ندارد پس انجام دادن آن کار اشتباهی می تواند باشد و از سوی دیگر باعث شادی و نشاط در مردم می شود و مردم برای مدتی توسط این جشن حال هر چه نام می خواهد داشته باشد و از سوی هر کشوری می خواهد باشد شاد هستند که برای شادی نباید دنبال بهانه گشت و یا دلیل یافت پس به همین جهت می توان گفت که گرفتن این جشن ها برای انسان خوب است حال از لحاظ معنوی و دینی و مذهبی بخواهیم به این مسپله نگاه کنیم باز این هم جای خود دارد و باید در مورد آن بحث بشو

کامیار توکلی

سلام در مورد اینکه دین یکسان ولی آئین متفاوت است من فکر نمی کنم که آئین های کشور ما متفاوت باشند با دین چرا که کشور ما از همان ابتدا فکر میکنم که دین اسلام به آن وارد شده بود و حال چه حکومت ها با آن مخلفت می کردند و چه موافق بودند بالاخره که مردم بیشترشان به دین اسلام رو آورده بودند حتی اگرم ا دویست سال قبل را در نظر بگیریم در تاریخ کشورمان این مورد را خواهیم یافت و از‌ان موقع به بعد قطعا مردم آئین های خو را مطابق با دین برگزار می کردند ولی بعضی از آئین ها هستند که به خودی خود بد نیستند اما مردم از‌انها بد استفاده می کنند مانند آئین چهارشنبه سوری در کشورمان که نوعی می شود از‌ان به نام ضرر رساندن به خود نام برد اما واقعیت چیز دیگریست که برداشت مردم از آن اشتباه می باشد. موفق باشید

رویا اکبری

سلام خدمت جناب حاج فردوسی من نمی خواهم به دیدگاه شما خدای نکرده بی احترامی کنم اما می خواهم این را بگویم که از ایین های جدیدی که دارند راه می اندازند بیایید و صحبت کنید که برای مدارس به عنوان مثال تعطیلی کم بود که هنوز تعطیلی های زمستانه هم در راه است ومی خواهند آن را هم برای مدارس به وجود بیاورند. اعیادی مانند عید نوروز اگر سیزده روز بچه ها را از درس می انداخت اکنون این تعطیلات به صورت کامل دیگر به بچه ها صدمه و ضربه وارد می کند. خب اگر خوب به این ها نگاه کنیم متوجه میشویم که این ها هم آیین هایی هستند و رسم ورسوماتی هستند که در کشور دارند به وجود می آیند و کم کم ماندگار می شوند و نباید واقعا اینگونه باشد وما باید به قول دیگر دوستان از اینکه یک کشور جهان سومی هستیم خجالت بکشیم و برای رشد و پیشرفت کشور خود اقداماتی را انجام دهیم. موفق باشید

شایسته نظری

سلام خدمت سرکار خانم اکبری عزیز من هم با نظر شما موافقم واقعا باید از اینکه جهان سومی هستیم خجالت بکشیم و بخوایم که رشد و پیشرفت کنیم .تا کی میخوایم مراسمات غلط رو به اشتباه انجام بدیم و همچنین کارهایی که ما رو فقط از یک کشور متمدن دور میکنه بابا اگر عید نوروز برای کشور نامناسبه باید حذف بشه اگر عید قربان برای کشور ضرر داره باید حذف بشه و همینطور هر آیین و مراسم دیگه ای کشور ما یک کشور متمدن و تاریخی هست و از خیلی وقته که پایدار مونده و واقعا جای تاسف داره که خیلی از کشوره اهیی که بعد از ایران به وجود اومدن الان از ایران خیلی خیلی جلوتر هستند و این واقعا مایه ی تاسف ما ایرانی ها هست و من ابتدا برای خودم وبرای برای هم وطن های خودم آرزو می کنم که روزی از خواب غفلت حرکت کنیم و سعی کنیم که واقعیت ها رو ببینیم که چقدر از کشور های پیشرفته ی جهان عقب افتادیم.

احمد کرامتی

سلام و عرض خدا قوت من هم با کامنت دوستمان موافقم و باید برای پیشرفت کشور از بعضی از مراسمات و آیین هایی که باعث می شوند ما از پیشرفت دور بمانیم واقعا جلوگیری کنیم و از انجام دادن آن مراسمات سر باز بزنیم خب اگر به نفع ما نیست ما باید حقیقت را بپذیریم و ببینیم نه آنکه بخواهیم پرده ای روی چشمان خود بکشیم و چیزی که حقیقت ندارد را تصور کنیم این واقعا به وجود هم خود ما و هم هم وطننان ما ضربه وارد خواهد کرد که اصلا چیزی خوب نیست. در هر حال خیلی خوب است که تغییر را از خودمان شروع کنیم و زمانی که تغییر کردیم دیگران هم با دیدن تغییرات و نتایجی که به دست آورده ایم دست به تغییر خود خواهند زد. برایتان بهترین ها را از خداوند منان خواستارم. پیروز و موفق باشید

مجتبی سلیمی

من نکته منفی توی آداب و رسوم نمیبینم اتفاقا چیزای مثبت زیادی هم داره. اونقدر زندگی ساده و بی تجملات مال زمان پیامبر بوده نه الان که عصر تکنولوژی و فناوریه. انسان باید سعی کنه خودشو و زندگیشو به روز کنه و برای موفقیت تلاش کنه

منصور

سلام آقا مجتبی منم هم با حرفتون موافقم. تو جامعه امروزی سادگی اگر رواج پیدا کنه مردم دیگه برای پیشرفت تلاش نمیکنن یه لقمه نون براشون کافیه و هیچ اعتراضی هم نمیشه در صورتی که اگر کمی تجملات چاشنی زندگی کنیم تلاش برای پیشرفت دو چندان میشه

محمد عرفانی

سلام خدمت شما دوست عزیز منم با نظر شما موافقثم انسان نیاز به شادی داره و قتی که شادی رو به دست آورد میتونه واقعا بابت داشته هاش از خداوند سپاس گذاری کنه وشکر اونها رو به جا بیاره و جدای از این موارد میخوام بگم که نگه داشتن رسم و رسومات گذشته که صدمه ای به انسان ها وارد نمی کنند باعث میشه کشور متمدن تر بمونه وتمدن خودش رو حفظ کنه. خب اگر اینطوریه و ماباید آیین های گذشته رو از بین ببریم خب قطعا ماه رمضان فکر میکنم که از عید نوروز قدمتش بیشتر باشه یا عید قربان و … من کاری به فضیلت هاشون ندارم ولی اونها هم به نوعی رسم و اِینی هستند که بین مسلمان ها هست دیگه و اونها هم که به یک نوع از گذشته میان پس همون طور که آیین های مذهبی مهم هستند همون طور آیین کشوری و تاریخی مهم هستند

سعید احمدی

سلام ببینید آیین های مذهبی ما کاملا متفاوته تا آیین های کشوری خب الان به نظر شما عید نوروز چه کمکی به ما میکنه جز اینکه سیزده روز به اسمه وگرنه تا بیست روز کل کشور تعطیله واین واقعا جامعه رو از رشد میندازه و نباید اینطور فکر کرد و چنین آیین هایی رو با آیین های مذهبی یکی دونست چون آیین های مذهبی در نهایتبه رشد و پیرشفت انسان هم کمک می کنند اما آیین های کشوری اینطور نیستند و اگر هم قراره کمکی بکنه به قول خودتون به همون شادی ما کمک میکنه که از طریق صد ها راه دیگه هم میشه اون شادی رو به دست آوردوپس از شما میخوام که در این باره بدون جبهه گیری و بدون اینکه بخواین طرف خاصی رو بگیرید واقعا حقیقت رو ببینید. شاد باشید

محمد عرفانی

سلام شما چطور این حرف رو میزنید به نظر شما عید قربان الان چه کمکی به انسان ها میکنه؟ هنوز جیب مردم رو هم خالیم یکنه که باعث میشه مردم در اون روز بخوان قربانی کنند. من از شما میخوام که بدون جبهه گیری خاصی بخواین که در این مورد فکر کنید و واقعا حقیقت رو ببینید الان کشور ما تماما توسط آیین های مذهبی داره اداره میشه واگر آیین های کشوری هم از اون حذف بشه دیگه چیزی نمیمونه از تمدن و فرهنگ کشور ما و جدای از این فرهنگ عرب در کشور ما به وجود میاد چون دین ما دینی هست که تمام اسطوره هاش عرب هستند به جز تعدادی خاص و حتی کتاب آسمانی ما هم عربی هست و اگر ما نخوایم که فرهنگ و تمدن کشورمون رو حفظ کنیم خیلی زود میشیم زیر مجموعه ای از کشور عربستان این رو مطمئن باشید.

صادق

سلام نظرات شما دو بزرگوار رو خوندم واقعا باید بگم که میشه از هر دو نظر دفاع کرد به نظر من نباید آیین های رو حذف کرد بلکه باید از شدت اونها کاهش داد به عنوان مثال همین عید نوروز خب باقی بمونه کی میگه که اینطور نباشه اما تعداد روز های تعطیلی اون کاهش پیدا کنه مگه در خارج از کشور که سال نو رو جشم میگرین با عنوان کریسمس ۱۳ روز تعطیلی دارن که ما بخوایم داشته باشیم؟ کشور ما متاسفانه جهان سومی هست و ما باید اون رو از جهان سومی خارج کنیم و یکی از روش هاش این هست که از کشور های جهان اولی الگو بگیریم و ببینیم چه کارهای درستی انجام میدن که ما انجام بدیم و بتونیم از اون تفکر قبلی خودمون رها بشیم. موفق باشیم

مرتضی

پاسخ به دیدگاه آقا صادق محترم: سلام بله درست می فرمایید به همین گونه است و متاسفانه زمانیکه از این موارد سخن گفته می شود بسیاری از افراد اعتراض میکنند و نظرات منفی می دهند در این باره در صورتی که اگر کمی عمیق تر نگاه کنندو از زوایای مختلف به این موضوع بنگرند متوجه خواهند شد که این مورد آنقدر گزینه ی بدی هم نیست و خوب است که به آن فکر شود و کشور جهان سومی ما باید رشد کند و پیشرفت داشته باشد اما این رشد و پیشرفت نیازمند آن است که کمی مردم به خود سختی بدهند و کمی از عقاید قبلی خود دست بکشند اما متاسفانه از انجا که به این شرایط عادت کرده اند کمی انجام دادن این کار برایشان سخت است و البته که خود من هم ممکن است جزء همین مردم باشم که تغییر برایم سخت باشد. موفق و پیروز باشید

سحرا

یکی از سنن بسیار کهن در روابط خانوادگی بشری این است که مرد هنگام ازدواج برای زن مالی را به عنوان مهر قائل می شده است و چیزی از مال خود به زن یا پدرزن خویش می پرداخته است . در بیشتر اقوام معمول بوده که شوهر آینده قبل از ازدواج به ولی زن یا به خود زوجه ی آینده هدیه هایی می داده است . در کیش یهود مبلغی به عنوان «خطوبا» که همسان ریشه خطبه به کسر اول یعنی خواستگاری است می داند و مهر را به خود زن تسلیم می کردند . ولی مهریه های نجومی که فقط برای چشم و هم چشمی تعیین می شوند معلوم نیست ریشه در کجا دارند.!!

Sara sh

یکی از سنت های عید نوروز دید و بازدید است که این کار از سنت های بسیار ارزشمند فرهنگ اسلامی است وکسی که مومنی را زیارت کند،گویا خدا را در عرش زیارت کرده و کسی که در راه دیدن مومن به مشکلی برخورد کند خدا هفتاد مشکل از او را برطرف می کند. چرا از این نکنه یاد نکردین؟؟ و جوری وا نمود می کنید که انگار تمام رسومات بد و مضر هستن.

نسرین

سلام چه خوب در این مورد ذکر کردید یکی از مهمترین مواردی که در دین به آن سفارش شده است صله ی رحم می باشد و به دلیل مشکلات روزمره ای که برای انسان ها پیش می آید امکان انجام به این می توان گفت واجب دینی کمی سخت شده است اما در این عید باستانی مردم به راحتی می توانند به دیدو بازدید هم بروند و این کار را جالب است که امری واجب می دانند و این بسیار امر خوبی است و باعث می شود که انسان ها دور هم جمع شوندو به دید و بازدید برادران و خوهران دینی خود بروند که امری بسیار نکوهیده و شایسته است و باعث می شود که انسان در نزد خدواند اجر و پاداش بسیار دریافت کند. موفق باشید

نصرت کامیاری

سلام جدای از این ثوابی که شما عزض کردید ثواب دیگری را انسان می تواند به دست بیاور من گروهی را سراغ دارم که در این ایام تعطیلی عید نوروز سعی می کنند در محیطی کاملا آرام و ساکت بر روی باورهای نادرست خود کار کنند و بر روی اشتباهاتی که در سال گذشته انجام داده اند فکر کنند و سعی کنند این رفتار ها را شناسایی کنند و برای سال جدید برنامه می چینند که آن رفتار ها را از بین ببرند و جدای از ان برای خود هدف می چینند چه دینی و چه کاری و … و سعی می کنند که به آن اهداف دست پیدا کنند و این چه قدر زیباست و چقدر به رشد آدمی کمک می کند در صورتی که اگر این تعطیلی وجود نداشته باشد انسان امروزی به دلیل مشغله و … واقعا نتواند این کار ها را انجام دهد.

علیرضا جوان

سلام ببینید این مسئله از جهاتی خوب هست و از جهاتی بد نباید فقط جهات بد اون رو دید یا فقط جهات خوب اون رو دید و اقعا نیازمند یک نگاه کارشناسانه هست از سمت کسایی که علمش رو دارند که بیان و بررسی کنن که آیا واقعا این اعیاد و مراسم های گذشته به انسان کمک میکنه وبه رشد اون ها چیزی افزایش میده ی یا نه چون یه دسته هستند فقط نکات منفی اون رو می بینند و نمی خوان که نکات مثبتش رو ببینند و یه دسته هم هستند که فقط نکات مثبت رو سعی می کنند ببینند و از نکات منفی ای که واقعا وجود داره درباره اون مراسمات چشم پوشی می کنند. این ماورد نیازمند دیدگاه منطقی و کارشناسانه و بی طرف هست که هم نکات خوب و هم نات بد رو کنار هم قرار بده واز طرق اونها به یک نتیجه گیری خوب برسه.

لیلا داور پور

 از آداب و سنن دیگر عید نوروز صلح و آشتی دادن است که میان ایرانیان رسم است، دل های کینه ورز را به هم نزدیک می کردند و صلح می دادند و این از پیام های بسیار ارزشمند قرآن است که بین مومنین صلح ایجاد کنید تا روابط اصلاح شود. ولی انگار قرار نیست نکته های مثبت گفته بشه و تصمیم تخریب آداب و رسوم اصیل ماست که فرهنگ ما را میسازد…

فرزانه

چرا حاج فردوسی اینقدر با مراسمات آیینی مخالف هستند؟؟ این مسائل دیگه بین مردم جا افتاده و همه پذیرفتنش و مخالفت با اون تفکر ها فقط وجهه شمارو خراب میکنه. چرا سعی دارید یک نفره فرهنگ سازی کنید؟؟؟ این کار نشدنیه