۴ اسفند

رابطه‌ی نیت عبادت با ضعف ولایت!

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله جوادی آملی در پایان درس خارج فقه خود با بیان نکات اخلاقی گفت: بعد از پیامبر(ص) اولین کسی که خط ولایت را باز کرده تا انسان ولی الله شود حضرت امیر(ع) بوده است.
وی با اشاره به این که تنها راه ارتباط بنده با خدا عبادت است اظهار داشت: برخی عبادت را بالاترین سمتی دانسته اند که یک موجود زنده می تواند داشته باشد.
مدرس خارج فقه حوزه علمیه بیان داشت: برخی عبادت را به «خوفا للنار» و از ترس جهنم انجام می‌دهند اینها یا اصلا ولی الله نیستند یا ولایتشان بسیار اندک و ضعیف است به گونه ای که اصلا به حساب نمی آید چنین افرادی خودشان را می خواهند و تنها می‌خواهند در امنیت باشند.
وی ادامه داد: گروه دیگر «شوقا للجنه» و برای رسیدن به بهشت عبادت می کنند اینها هم دنبال رفاه خودشان هستند و نمی خواهند تحت ولایت مولا باشند.
حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: گروه سوم کسانی‌اند که دنبال رسیدن به بهشت و فرار از جهنم نیستند بلکه می خواهند به حق تعالی مهر بورزند و ارادتشان را به خدا نشان دهند و بندگی کنند. این ولایت است و اولین کسی که این سه راه را نشان ما داد وجود مبارک امیر مومنان(ع) بود. البته این کلام را ائمه دیگر هم گفته اند لکن اولین کسی که به این مساله اشاره کرده حضرت امیر(ع) است.
وی اظهار داشت: سیدنا الاستاذ علامه طباطبایی می گفتند حدود دوازده هزار نفر که با پیامبر(ص) از یک ساعت تا چندین سال بوده اند شمرده شده اند همه این ۱۲ هزار نفر به اندازه امیرمومنان(ع) از پیامبر سخن نیاورده اند.
مفسر قرآن کریم با اشاره به این که اگر کسی بخواهد ولی خدا باشد تنها راهش عبادت حبا لله و شکرا له است، ادامه داد: این طلیعه ولایت است هر چه این راه را بیشتر ادامه دهد ولایتش شکوفاتر می شود تا جزو اولیای الهی شود. وقتی از اولیای الهی شد کاملا حرف فرشته ها را می فهمد.
وی خاطر نشان کرد: چنین کسی بر اساس آیه «إِنَّ الَّذینَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکَهُ أَلّا تَخافوا وَلا تَحزَنوا وَأَبشِروا بِالجَنَّهِ الَّتی کُنتُم توعَدونَ » هم در حال برزخ فرشتگان را می بیند هم قبل از آن. چون چنین کسی در تمام مدت عمر همه تلاشش این بوده که فقط خدا را بندگی کند و «قُلْ إِنَّ صَلاتی‏ وَ نُسُکی‏ وَ مَحْیای وَ مَماتی‏ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ» درباره این گروه در همین حد پیاده می شود.
حضرت آیت الله جوادی آملی در پایان گفت: برخی فقها به عدم قبول عبادت کسانی که برای رسیدن به بهشت و فرار از جهنم عبادت می کنند فتوا داده اند چون اینها خدا را واسطه برای نجات از دوزخ یا رسیدن به بهشت قرار داده‌اند لکن مرحوم بوعلی در اشارات می فرماید اینها هم مورد رحمت الهی اند هر چند خدا را واسطه قرار داده اند اما درکشان همین است. اینها ولی الله نمی شوند و از برکاتی که برای ولایت ثابت است بهره‌مند نمی شوند.
منبع: خبرگزاری رسا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای نقد سخنان فوق، به سه مقدمه توجه می‌دهم:

مقدمه‌ی اول: اصل ولایت، حضرت امیر المؤمنین (علیه‌السلام) و حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام‌الله‌علیها) و امامان معصوم از نسل این دو بزرگوار هستند. یعنی کسی نمی‌تواند و نخواهد توانست در ولایت، از امیر المؤمنین (علیه‌السلام) جلوتر برود.

مقدمه‌ی دوم: قرآن کریم از حال افرادی چنین خبر می‌دهد:
«یُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَیَخَافُونَ یَوْمًا کَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِیرًا * وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَ یَتِیمًا وَ أَسِیرًا * إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنکُمْ جَزَاء وَلَا شُکُورًا * إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا یَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِیرًا * فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَهً وَسُرُورًا * وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّهً وَحَرِیرًا»
ترجمه: [همان بندگانى که] به نذر خود وفا مى‏‌کردند و از روزى که گزند آن فراگیرنده است مى‌‏ترسیدند. و بینوا و یتیم و اسیر را ـ با دوستى‌اش ـ خوراک مى‌‏دادند. ما براى خشنودى خداست که به شما مى‌‏خورانیم و پاداش و سپاسى از شما نمى‌‏خواهیم. ما از پروردگارمان از روز ترش‌رو، سخت هراسناکیم. پس خدا [هم] آنان را از آسیب آن روز نگاه داشت و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت. و به [پاس] آن که صبر کردند، بهشت و لباس ابریشمی پاداششان داد. (سوره‌ی انسان، آیات ۷ تا ۱۲)

مقدمه‌ی سوم: به اجماع علمای امامیه، این افراد، حضرت امیر المؤمنین، حضرت فاطمه، حضرت امام حسن و حضرت امام حسین (علیهم‌السلام) بودند.

نتیجه‌گیری:
وقتی صاحبان اصلی ولایت، از ترس روز قیامت و سختی‌هایش عبادت می‌کنند، آیا صحیح است که به مردم گفته شود: «کسی که عبادتش برای رسیدن به بهشت و ترس از جهنم باشد ولایتش ضعیف است»؟!
اگر فرمایش فوق را صحیح بدانیم، باید نتیجه گرفت که «ولایت» حضرت امیر المؤمنین، حضرت فاطمه و حسنین (علیهم‌السلام) ضعیف بوده است!
اگر فرمایش فوق را صحیح بدانیم، و «ولایت» حضرت امیر المؤمنین، حضرت فاطمه و حسنین (علیهم‌السلام) را ضعیف ندانیم، باید گزارش قرآن کریم را دروغ بدانیم.
پس بین سه ضلع، باید انتخاب کرد:
۱. «ولایتِ» صاحبان اصلی ولایت،‌ ضعیف است.
۲. گزارش قرآن کریم از حال و سخن آنان، دروغ است.
۳. فرمایش معظمٌ له، صحیح نیست.
علاوه بر وجه فوق، سراسر کتاب «بهشت و جهنم در منهاج فردوسیان» شاهد صادقی بر باطل بودن فرمایش معظمٌ له است.
همچنین ده‌ها آیه و روایت، بر باطل بودن نظر معظم‌له گواه است که در جای خود،‌ به تفصیل بیان شده است.

و الحمد لله
حاج فردوسی

کلمات کلیدی: , , , , , , , , , ,

20

 
 
 
15 نویسندگان
5 پاسخ‌ها
4 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
7 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
اشتراک برای:
جواد نعمتی

سلام
طبق این حدیث شریف از بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار علیهم السلام , جلد ۶۷ , صفحه ۱۸۶ :
وَ قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدُ اَلْمُوَحِّدِینَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَیْهِ: مَا عَبَدْتُکَ خَوْفاً مِنْ نَارِکَ وَ لاَ طَمَعاً فِی جَنَّتِکَ لَکِنْ وَجَدْتُکَ أَهْلاً لِلْعِبَادَهِ فَعَبَدْتُک وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْ مِنَ اَللَّهِ سِوَى کَوْنِهِ إِلَهاً صَانِعاً لِلْعَالَمِ قَادِراً قَاهِراً عَالِماً وَ أَنَّ لَهُ جَنَّهً یُنْعِمُ بِهَا اَلْمُطِیعِینَ وَ نَاراً یُعَذِّبُ بِهَا اَلْعَاصِینَ فَعَبَدَهُ لِیَفُوزَ بِجَنَّتِهِ أَوْ یَکُونَ لَهُ اَلنَّجَاهُ مِنْ نَارِهِ أَدْخَلَهُ اَللَّهُ تَعَالَى بِعِبَادَتِهِ وَ طَاعَتِهِ اَلْجَنَّهَ وَ أَنْجَاهُ مِنَ اَلنَّارِ لاَ مَحَالَهَ.
و امیر مؤمنان و سرآمد خداشناسان صلوات اللّٰه علیه در مناجات خود میگوید معبودا عبادت و پرستش من از جهت ترس از آتش دوزخ نیست و بانگیزه طمع و دستیابى ببهشت نیست فقط‍‌ چون تو را سزاوار عبادت و پرستش میدانم میپرستم و کسى که در معرفت و بینش باین پایه نرسیده و همین مقدار که میداند او است آفریدگار جهان و دانا و توانا و مسلط‍‌ بر عالم خلقت و آفرینش در مقابل اطاعت و بندگى پاداش میدهد و گنه‌کاران و متمرّدان را کیفر میکند و بر مبناى چنین معرفتى عبادتش را بمنظور رسیدن بنعمتهاى بهشتى و یا نجات و خلاصى از آتش انجام میدهد و البته پروردگار مهربان چنین شخصى را در ازاء عبادتش به بهشت برده و از آتش نجات میدهد.

انگیزه عبادت آن حضرت و سایر حضرات معصومین خوف از آتش و طمع بهشت نبوده. اینکه انگیزه عبادت اهلیت خداوند تبارک و تعالی برای پرستش شدن بوده ، یک مطلب است و در عین حال اینکه آن حضرات از عذاب الهی ترسان بوده اند مطلب دیگری است. و البته چونکه صد آمد نود هم پیش ماست. آن حضرات خدای مهربان را اهل پرستیده شدن میدانستند و همزمان به تمام معنی خشیت الهی در دلشان بوده به جهت کمال علم به خدای تعالی (انما یخشی الله من عباده العلماء) در آیات سوره انسان نیز آن حضرات انگیزه و هدف خود را لوجه الله ذکر میفرمایند و البته ذکر میکنند که از روز عبوس ترس دارند. اما در ادامه ، خدای مهربان نوع پاداش ایشان را نجات شر آن روز و جنت و حریر ذکر میفرماید. سوال اینجاست که آیا پاداش آن حضرات محدود به حریر و حور و قصور است ؟ یا آنکس که در اعلی درجه بهشت ساکن است علاوه بر نعمات مذکور دریافت کننده اعلی درجه سرور و تجلیات الهی نیز خواهد بود؟ میتوان گفت از کم معرفت ترین بندگان الهی تا عارف ترین بندگان ، همه و همه از عذاب دردناک الهی در هراسند و باز همه و همه از نعمات شیر و عسل و حور و میوه ، رویگردان نیستند. تفاوت اهل معرفت نسبت به سطوح عادی آنست که دسته اول طالب مراتب اعلای تجلیات الهی هستند و دسته دوم به همین حد از نعمات خشنودند. جای اولی ها وادخلی جنتی است و جای دومی ها جنات تجری من تحتها الانهار. هر دو هم از خشم و عذاب الهی بیمناکند و چه بسا دسته اول بسیار بیمناک تر چون مراتب علمشان بالاتر است. به عبارت دیگر ممکن است بنده ای کمال ترس و خوف و خشیت را نسبت به مقام پروردگارش داشته باشد اما هنگامی که نوبت انجام عبادت میرسد اگر حقیقت نیت او آشکار شود مشخص میشود که نیت او از عبادت لوجه الله است نه ترس و طمع (طبق حدیث شریف مذکور). او طالب بالاترین درجه نعمت الهی (کمال قرب ،کمال رضا ، کمال خشنوی در اثر کمال انقطاع الیه) است. خدای مهربان نیز از انهار و فواکه و اشربه گرفته تا کمال تجلیات و انس و قرب و رضوان خود را به او عطا میکند.
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَمَسَاکِنَ طَیِّبَهً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَ رِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَکْبَرُ ۚ ذَٰلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.
البته همانطور که در حدیث شریف ذکر شده خدای رحمان به آنان که از ترس و طمع نیز عبادت میکنند متناسبا پاداش عنایت میکند و محروم نمی مانند از لطف حضرتش.

ابطحی

آیه ای که به آن استدلال کردید مؤید فرمایش آیت الله جوادی است چون میفرماید انما این است و جز این نیست نطعمکم لوجه الله فقط و فقط برای رضایت الهی اطعام کردیم نه از ترس جهنم و ی یطعمون الطعام علی حبه به خاطر حب الهی اطعام کردند همینجوری آبکی استدلال نفرمایید.

امیرمحمد

سلام از محضر حاج فردوسی سوالی داشتم و آن اینکه اگه زن و شوهری باهم اختلاف داشته باشن و بحث کنن و اعصاب خوردکنی داشته باشن ما باید چکار کنیم ایا ختمی هست برا رفع مشکلشون برداریم ؟ و در کل در این زمینه چه توصیه ای دارید؟

امیر

یکی از شبهاتی که در مساله غدیر خم و ولایت حضرت امیر (ع) بیان می‌شود، این است که چرا پیامبر (ص) مساله مهم امامت امیرالمومنین (ع) را در صحرای عرفات که همه مسلمانان تجمع کرده بودند، مطرح نکردند؟

همتی زاده

اعلام ولایت تنها در غدیر اتفاق نیفتاده بود و پیامبر (ص) از همان آغاز رسالت خویش و دعوت مردم به اسلام، در مکان‌ها و زمان‌های مختلف، وصایت حضرت علی (ع) را اعلام می‌کردند تا جایی که سران قریش به پیامبر (ص) و پدر امام علی (ع) می‌گفتند از این به بعد باید از علی دستور بگیرید!

فیضی

پیامبر (ص) این اعلام را در صحرای عرفات بیان نکرد چرا که احتمال تحریف و شبهه در آن بسیار بالا بود؛ به این معنا که تحریف کنندگان بعد‌ها می‌توانستند ادعا کنند این تجمعی که در عرفات صورت گرفته بود، تجمعی طبیعی و برای مناسک حج بود نه برای اعلام ولایت حضرت علی (ع) و این مساله ربطی به ایشان ندارد؛ بنابراین به دستور خدا این حرکت در غدیر خم اتفاق افتاد تا حادثه غدیر بدون تحریف بماند و کسی نتواند آن را زیر سوال ببرد همان طور که اهل سنت خبر غدیر خم را در کتب متقن خود روایت کرده اند.

کوثر

امام علی علیه السلام در حال نماز به غیر خدا توجه نمی کرد، اما همان امام، در حال رکوع، در حالی که به خدا توجه دارد، به یک نیازمند نیز توجه دارد؛ این دو توجه در یک راستاست؛ یعنی توجه به فقیر، توجه به خود نیست، بلکه در طول توجه به خدا و در راستای آن است؛ آری، توجه به خلق خدا، ضرری به اخلاص برای خدا نمی زند.

مختار

سلمان می گوید از پیامبر شنیدم که مَثَل علی(ع) در قران مانند مَثَل سوره توحید است. شنیدم پیامبر خطاب به امیرالمومنین می فرمود یا علی(ع) اگر کسی تو را با قلب دوست داشته باشد یک سوم ایمان را دارد، اگر با قلب و زبان دوست داشته باشد دوسوم و اگر با قلب و زبان و عمل تو را دوست داشته باشد ایمانش کامل است. از پیامبر شنیدم که یا علی، خدا فرمود اگر آن چنان که آسمانیان تو را می شناسند، زمینی ها هم تو را می شناختند جهنم را خلق نمی کردم.

محمدجواد

معراج های پیامبر متعدد بود. در روایات ما آمده است که پیامبر ۱۲۰ بار معراج داشته است. معراج اصلی که جسمانی بوده همان یک مرتبه بوده است اما معراج های روحی متعددی داشت. پیامبر فرمود در این ۱۲۰ باری که من به معراج رفتم بیشترین چیزی که خدا در معراج به من سفارش کرد تاکید بر ولایت امیرالمومنین بود که به مردم این را تاکید بکن.

مرتضی

لطف اهل بیت در همه جا به محبین می رسد. هم در دنیا و هم در بعد از مرگ در برزخ و قیامت. در هیچ عالمی از عوالم نیست که ما بی نیاز از اهل بیت باشیم. در هیچ عالمی نیست که اهل بیت دستشان کوتاه باشد. در زیارت جامعه کبیره می خوانیم که اهل بیت رحمت موسوله خدا هستند. یعنی قطع نمی شود.

رضا کریمی

ولایت اهل بیت جدای از توحید نیست. ما روایاتی داریم که اهل بیت فرمودند ولایت امیرالمومنین و معصومین شانی از شئون توحید و شرط توحید است.

رهایی

فراموش نکنیم همانطور که ما آدم برفی داریم، آدم سنگی نیز داریم! و سنگ نه خود سبز می شود و نه اجازه سبز شدن می دهد، می گویی نه! یک بذر در دل خاک بکار، و آنگاه سنگی بزرگ و سنگین بر روی آن قرار بده، و به موقع آبیاری کن و کود بپاش، آیا سبز خواهد شد؟ 

سینا پناهی

در قرآن کریم در این آیه هشدار می دهد که: اگر نمی توانید سوره ای مثل قرآن بیاورید و هرگز هم نمی توانید، پس بترسید از آتشی که هیزم آن خود مردم اند- یعنی خود شما- و نیز سنگ ها. و راستی که چه تصویر زیبایی در این آیه از انسان های منکر داده، زیرا آنها را همنشین سنگ ها دانسته، و می گوید آتشی که آدم ها و سنگ ها هیزم های آن هستند. 

Homa

آتش ترسی ندارد، به شرط آنکه زمام آن به دست انسان باشد، و انسان خود بتواند آن را هر جا و هر گاه که می خواست خاموش و یا روشن کند. چنین آتشی رحمت است و زحمت ها را کم می کند، زحمت سردی و خامی و خاموشی را. 
اما اگر آتشی باشد که هیزمش خود آدم باشد، البته که از چنین آتشی باید ترسید.

مرضیه وحید

چیزی كه انسان از آن می ترسد عذاب است. علت عذاب چیست؟ گناهی كه مرتكب شده؛ پس، از گناهش می ترسد؛ روز قیامت ظرف عذاب است پس از آن روز هم می ترسد. جهنم جای عذاب است پس از آن هم می ترسد و بالاخره این نظام را خدا ایجاد كرده و اوست كه در مقابل گناه عذاب را مقرر فرموده است، پس باید از او ترسید. معنایش این نیست كه خدا موجود ترسناكی است، بلكه حقیقت ترس، ابتدائا برای عذابی است كه در اثر اعمال خودمان آفریده می شود. 

رویا

خوف، ترس، حزن، غم آدمی را رها نخواهد کرد؛ چه ولی خدا باشی چه ولی شیطان باشی خوف و حزن همیشه با شما هست منتها اگر با خدا نباشی این خوف مخرب است و تو را آب می کند ولی اگر با خدا باشی این خوف نه تنها برای تو زیانی ندارد بلکه محرک است؛ تو را متعالی می کند، تو را بالا می برد

محمد رضا

سلام و خسته نباشید به همه ی منهاجیون پیرو سخنان رهبر معنوی خودم حاج فردوسی و ترسی که گفته شد باید عرض کنم که گروهی خدا را از روی تحصیل منافع بهشت بندگی می کنند این عبادت تجار است. گروهی خدا را از روی ترس بندگی می کنند این عبادت بردگان است. گروهی خدا را شایسته پرستش می دانند و از اینکه خدا منت بندگی را برآنها نهاد شکر و سپاس او را می گویند. این عبادت آزادگان است که برترین عبادت هاست. پس ای عزیز! اگر بندگی خدای مهربان را بجا نیاوری و به آزادگی آراسته نشوی چگونه می توانی دیگران را به بندگی و طاعت خدا دعوت کنی؟ پس بکوش که عبادت تو از نوع احرار و آزادگان باشد، یعنی همه موجودیت خود را در پرستش خدای عزیز و مهربان ببینی و به طمع بهشت و ترس از دوزخ او را بندگی نکنی، چنانکه مولای متقیان علی علیه السلام فرمود:
«الهی ما عبدتک خوفاً من نارک ولاطمعاً فی جنتک ولکن وجدّتک اهل للعبادة فعبدتک.»
خدای من تورا از ترس دوزخ و یا به طمع بهشت بندگی نمی کنم، بلکه تورا شایسته پرستش و بندگی یافته ام، از این جهت تورا می پرستم.

مهدی

خدا راشُکر که با برنامه منهاج فردوسیان آشنا شدیم وگر نه حق وباطل را از هم تشخیص نمی دادیم خدایا همه ما را از عمل کنندگان به برنامه منهاج فردوسیان قرار بده سلامتی حاج فردوسی وتمامی منهاج دوستان صلوات. التماس دعا

fa فارسی
X