۹ اسفند

شرعه‌ی فردوسیان (۷)

«شرعه‌ی فردوسیان» پاسخ‌های «حاج فردوسی» مؤلف نظام جامع تربیتی منهاج فردوسیان به سؤالات اصحاب منهاج فردوسیان است. این پاسخ‌ها در قالب سریال تصویری، ارائه می‌شود. این مجموعه‌ی ویدیویی، شرح مفصلی بر نظام جامع تربیتی منهاج فردوسیان و مکمّل تصویری آن است.
حاج فردوسی در این قسمت، به این سؤالات پاسخ دادند:
۱۲. منهاج فردوسیان چه راهکاری برای بهبود زندگی دنیوی دارد؟

 

 
 
توجه: صدای این قسمت، در کانال تلگرامی «رادیو منهاج فردوسیان» به نشانی: «MenhajRadio@» و کانال شرعه‌ی فردوسیان در سایت شنوتو منتشر گردید.

کلمات کلیدی:

8
دیدگاهتان در باره‌ی مطلب بالا را بنویسید

 
 
 
8 نویسندگان
0 پاسخ‌ها
2 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
3 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
عبدالله حسین زاده

سلام علیکم
خیلی خوب و عالی بود
فقط چند دقیقه آخر توضیح و مثال زمان زیادی برد که بهتر بود همون مسأله اصلی بیشتر بسط داده می شد

ان شاء الله قسمت هشتم هم مفصل و کاربردی بیان کنید با مثال های کوتاه ولی بیشتر

محمد رضا

سلام و خسته نباشید عرض میکنم خدمت حاج فردسی عزیز ، بحث شکر گزاری واقعا نیاز هست تا برای مردم یادآوری بشه ، انشالله که این بحث شیرین ادامه پیدا کنه

محمدحسین

انسان بطور فطری، موحّد و خداجو است؛ امّا کافر آن را فراموش می‌کند و در زمان حوادث تلخ و ناگوار دنیا و با ظهور حقّ در قیامت، فطرت اصیل او آشکار می‌شود. (فَإِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ) (زمانی که سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص می خوانند)

ناظمی

بعضی می‌پندارند که برای بهره‌مندی از زندگی آخرت، باید زندگی دنیا و لذائذ آن را به کلّی کنار گذاشت و ترک نمود. تاریخ، افراد متعددی را سراغ دارد که گوشه‌ عزلت گزیده‌اند و زندگی خود را به دور از مردم و جامعه، در غاری یا صومعه و دیری با کمترین بهره از مواهب و لذائذ دنیا سپری کرده‌اند. البته عدّه‌ای به دروغ و برای جلب نظر مردم این کار را کردند، امّا همان‌‌هایی هم که به قصد واقعی سیر و سلوک و پیمودن مسیر تکامل و قرب الی الله چنین مسلکی را پیشه می‌کنند، قطعاً کاری نادرست انجام داده و اشتباه کرده و می‌کنند.

مرتضی

زندگی واقعی تنها در آخرت است. آنجائی که زندگی از نظر طول مدّت، نوع و شمار برخورداری از نعمتها و لذائذ، حدّ و حصری وجود ندارد. جایی که هیچ غم و غصّه و درد و رنجی در آن راه ندارد. آیا در مقابل چنین زندگی، می‌توان این زندگی دنیا را جز سرگرمی و بازیچه‌ای بیش دانست؟! و آیا انسان عاقل به چنین دنیائی اعتماد می‌نماید؟!

فرزاد

بدرستی که دل خوش کردن به لذّتها و نعمتهای دنیا در مقابل لذّتها و نعمتهای بی‌پایان و متنوّع آخرت، کاری کودکانه است. کودک از لذّتهای این دنیا چیزی غیر از شکلات و شیرینی نمی‌فهمد، و ما به این تصور کودکانه‌ او می‌خندیم؛ اولیای خدا نیز به اینکه ما در مقابل بهشت بی‌انتهای خداوند به دنیای پر مرارت و محدود دل‌خوش کرده‌ایم، خنده‌شان می‌گیرد. و براستی که ترجیح دنیا بر آخرت، نهایت جهل و بی‌خردی است.

کریم رضایی

انسان اگر ثروتمند شود آخرت خود را فدای دنیایش می‌نماید و از پرداخت واجبات کوتاهی می‌کند، وقت نماز و عبادت را هم صرف کار دنیا می‌کند. قرآن کریم این چنین ثروت و دنیایی که موجب فراموشی آخرت باشد را نکوهش می‌کند و می‌فرماید:
«کَلاّ بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَهَ وَ تَذَرُونَ الآخِرَهَ» (هرگز، بلکه تمام دنیای نقد عاجل را دوست دارید ‌و به کلّی کار آخرت و نشانه‌ قیامت را رها کردید.

فیضی

از فریبکاری شیطان این است که این پندار را در نظر زاهدان و صوفیان می آراید که زهد و پارسایی، ترک مباحات و دوری از چیزهای حلال است، و از ایشان کسانی هستند که نان تهی می خورند و لب به میوه نمی زنند و طعام خود را چنان اندک می کنند که بدنشان خشک می شود، پوشاک پشمین بر تن می کنند و آب سرد نمی نوشند.