۱۵ تیر

چرا دستبوسی تعطیل؟!

سؤال:
امام جماعت مسجدمان امروز در سخنانی گفت که باید دست پدر و مادر را ببوسیم و اگر مرده اند روایت هست می‌شود به احترامشان سنگ قبرشان را بوسید.
حال، این سخن با قانون ۱۷۳۹ (که می‌گوید: در منهاج فردوسیان، جز دست پیامبر و امام را نمی بوسند) در تناقض است و حقیر نفهمیدم آیا مطلقاً نباید دست کسی را بوسید یا در این خصوص افراد غیر معصومی نیز استثنا هستند از قبیل والدین و …
ضمناً من نظر استادان منهاج فردوسیان (علیهم السلام) را می خواهم نه نظر مراجع و فقهای بزرگوار را.
با تشکر

جواب:
سؤال شما باعث شد تا یکی از فرق های تکامل یافتن در برنامه‌ی منهاج فردوسیان با تکامل یافتن در پای منبرهای غیر عالمانه را روشن کنم.
آنچه مستند این قانون است، بدین شرح می‌باشد:

سند ۱. عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: «لَا یُقَبَّلُ رَأْسُ أَحَدٍ وَ لَا یَدُهُ إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم) أَوْ مَنْ أُرِیدَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله و سلم)‏»
ترجمه: امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «سر و دست هیچکس جز رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) یا کسی که اراده‌ی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) از او می‌شود، (یعنی وصی رسول) بوسیده نمی‌شود».
منابع: کافی، محدث کلینی، جلد ۲، صفحه‌ی ۱۸۵؛ عوالی‏ اللآلی، احسایی، جلد ۱، صفحه‌ی ۴۳۵؛ وسائل ‏الشیعه، محدث عاملی، جلد ۱۲، صفحه‌ی ۲۳۴؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۷۳، صفحه‌ی ۳۷.

سند ۲. عَنْ عَلِی بْنِ مَزْیدٍ صَاحِبِ السَّابِرِی قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللهِ (علیه السلام) فَتَنَاوَلْتُ یَدَهُ فَقَبَّلْتُهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهَا لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِنَبِی أَوْ وَصِی نَبِی‏.
ترجمه: روای می گوید بر امام صادق (علیه السلام) وارد شدم و عرض کردم دستتان را بدهید تا ببوسم. بعد از اینکه دست حضرت را بوسیدم فرمودند: «این کار جز برای نبی یا وصی نبی صلاح نیست».
منابع: کافی، محدث کلینی، جلد ۲، صفحه‌ی ۱۸۵؛ عوالی‏ اللآلی، احسایی، جلد ۱، صفحه‌ی ۴۳۵؛ وسائل ‏الشیعه، محدث عاملی، جلد ۱۲، صفحه‌ی ۲۳۴؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۷۳، صفحه‌ی ۳۹؛ مستدرک‏ الوسائل، محدث نوری، جلد ۹، صفحه‌ی ۷۱.

شاهد ۳. قال علی بن موسی الرضا (علیه السلام): «لَا یُقَبِّلِ الرَّجُلُ یَدَ الرَّجُلِ فَإِنَّ ذَلِکَ، صَلَاهٌ لَهُ»
ترجمه: «کسی دست کسی را نبوسد زیرا آن، نماز گزاردن برای اوست».
منبع: تحف ‏العقول، حرانی، صفحه‌ی ۴۵۰.

شاهد ۴. قال علی بن موسی الرضا (علیه السلام): «لَا یُقَبِّلِ الرَّجُلُ یَدَ الرَّجُلِ فَإِنَّ قُبْلَهَ یَدِهِ کَالصَّلَاهِ لَهُ»
ترجمه: «کسی دست کسی را نبوسد؛ زیرا بوسیدن دست کسی، مثل نماز گزاردن برای اوست».
منابع: بحار الأنوار،‌علامه مجلسی، جلد ۷۵، صفحه‌ی ۳۴۵؛ مستدرک ‏الوسائل، محدث نوری، جلد ۹، صفحه‌ی ۷.

ولی آنچه آن روحانی محترم گفته مستند به این روایات است:

روایت ۱. جاء رجل إلى النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) فقال یا رسول الله إنی حلفت أن أقبل عتبه باب الجنه و جبهه حور العین فأمره أن یقبل رجل الأم وجبهه الأب قال یا رسول الله إن لم یکن أبوای حیین قال قبل قبرهما قال فإن لم أعرف قبرهما قال خط خطین انو أحدهما قبر الأم والآخر قبر الأب فقبلهما فلا تحنث فی یمینک.
ترجمه: مردی به خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد و عرض کرد: من قسم خورده ام که آستانه ی بهشت و پیشانی حورالعین را ببوسم. حضرت به او امر کردند که پای مادر و پیشانی پدر را ببوسد. سپس فرمودند اگر پدر و مادرت زنده نیستند، قبرشان را ببوس و اگر نمی دانی قبرشان کجاست، دو خط به نیت قبر مادر و پدر بر زمین بکش و آن را ببوس.
منابع: کشف الارتیاب فی أتباع محمد بن عبد الوهاب، السید محسن الأمین، ص ۳۴۹ به نقل از کفایه الشعبی، فتاوى الغرائب، مطالب المؤمنین و خزانه الروایه)

روایت ۲. قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): من قبل بین عینی أمه کان له سترا من النار.
ترجمه: کسی که بین دو چشم مادر را ببوسد، حجابی در برابر آتش [جهنم] برایش خواهد بود.
منابع: الجامع الصغیر، جلال الدین سیوطی، جلد ۲، صفحه‌ی ۶۲۹، حدیث ۸۹۰۶ و الدرّ المنثور، جلال الدین سیوطی، جلد ۴، صفحه‌ی ۱۷۳ و کنز العمال، متقی هندی، جلد ۱۶، صفحه‌ی ۴۶۲، حدیث ۴۵۴۴۲.

روایت ۳. قال صلى الله علیه و سلم من قبل رجل أمه فکأنما قبل عتبه الجنه.
ترجمه: هر کس پای مادرش را ببوسد گویا آستانه‌ی بهشت را بوسیده است.
منابع: المبسوط، سرخسی، جلد ۱۰، صفحه‌ی ۱۴۹ و الدرّ المختار، حصکفی، جلد ۶، صفحه‌ی ۶۸۴.

روایت ۴. أنبأنا إسماعیل بن أبی بکر المقرى أنبأنا إسماعیل بن أبی الفضل أنبأنا حمزه السهمی أنبأنا أبو أحمد بن عدى حدثنا مکی بن عبدان حدثنا محمد بن عقیل بن خویلد حدثنا أبو صالح خلف بن یحیى القاضی حدثنا أبو مقاتل الترمذی عن عبد العزیز بن أبی داود عن عبد الله بن طاوس عن أبیه عن ابن عباس أن رسول الله صلى الله علیه و سلم قال : «من قبل بین عینی أمه کان له سترا من النار» قال ابن عدى : هذا منکر إسنادا و متنا . و أبو مقاتل لا یعتمد على روایته . قال عبد الرحمن بن مهدی : والله ما تحل الروایه عنه.
ترجمه: روایت شده کسی که بین دو چشم مادر را ببوسد، حجابی در برابر آتش [جهنم] برایش خواهد بود. ابن عدی گفته: این حدیث از لحاظ متن و سند ناشناخته و انکار شده است. بر روایات راوی این حدیث (ابومقاتل) اعتماد نمی‌شود. عبدالرحمن بن مهدی گفته: به خدا قسم روایت کردن از او حلال نیست.
منبع: الموضوعات، ابن الجوزی، جلد ۳، صفحه‌ی ۸۶.

بررسی و نتیجه گیری:
بر آشنایان به علوم حدیث مخفی نیست که روایات مورد استناد این قانون منهاج فردوسیان، همگی از منابع معتبر شیعه نقل شده است در حالی که تمام روایات بخش دوم، از مصادر عامه (یعنی اصحاب سقیفه) نقل گردیده است. جالب اینجاست که یکی از این روایات، مورد انکار علمای خودشان قرار گرفته و حتی خودشان هم قبول ندارند. (شماره‌ی ۴ ملاحظه شود)
اینجا معلوم می شود منهاج فردوسیان که ـ با وسواس بسیار ـ قانون هایش را فقط بر محکم (آیات قرآن) یا سند (روایات معتبر شیعه از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و ائمه‌ی طاهرین ـ علیهم السلام) بنا می‌نهد، چه جایگاه رفیعی از لحاظ استحکام قواعد نظری و قوانین عملی دارد.

موفق باشید
حاج فردوسی

کلمات کلیدی: , , ,

7

 
 
 
4 نویسندگان
3 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
5 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
اشتراک برای:
ابراهیم _ اس

سلام علیکم
چرا نماز یک شنبه ماه ذی‌قعده که مرحوم سید بن طاووس از استاد اعظم صلی الله علیه و آله روایت کرده در قوانین عملی منهاج فردوسیان نیامده؟!

عبدالله گیلانیان

سلام علیکم
زمانی که می‌بینیم شخصی مشغول وضو ساختن است و شیر آب را باز می‌گذارد آیا تذکر دادن به این قبیل افراد ضروریست و از مصادیق امر به معروف و نهی از منکر است؟
بخصوص در وضو خانه مساجد!

امینی

سلام
آیا خاله و عمه ی مادر و پدر حکم خاله و عمه ی خودم را دارد در محرمیت؟

ابراهیم اس

سلام باتشکر مطلب خوب و مفیدی بود

fa فارسی
X