۱۰ آبان

چرا عزاداری؟

پاسخ حاج فردوسی، رهبر معنوی مشتاقان کمال و سعادت و مؤلف نظام جامع تربیتی منهاج فردوسیان به سؤال: «چرا شما شیعیان عزاداری می‌کنید؟»
کلمات کلیدی: , , , ,

161
دیدگاهتان در باره‌ی مطلب بالا را بنویسید

 
 
 
81 نویسندگان
80 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
8 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
سمانه احمدیان

سلام خدمت جناب حاج فردوسی چه مقاله ی عالی ای و جالبت تر از‌آن چه کامنت های زیبایی کاذربران سایت درج کرده اند که از هر کدام به نوعی می توان درسی آموخت که به نظر از هزاران کلاس درس بهتر است چرا که هر کسی تجربه ی خودش را بیان می کند در این زمینه و به اشتراک می گذارد که تجارب اشخاص بسیار ‌اموزنده تر می تواند باشد از مطالبی که یک استاد در سر کلاس می گوید به نظر اما به صورت کلی که بخواهم بیان کنم می توانم اینگونه بگویم که این کاری که دوستان انجام می دهند یعنی در کامنت ها شرکت می کنند دو نوع سود به وجود می آورد که یکی برای آنها که این سود بیشتر استُ و سودی که برای شما به وجود می اورد. سودی که برای آنها است ایت است که درس زندگی می گیرند و سودی که برای شما دارد این است که هم از نظرات دیگران نسبت به مقاله خود بهره مند می شوید و هم در سایت کامنت بیشتری درج می شود که این واقعا عالیست. شاد و موفق باشید

محمد خاکسار

سلام سرکار خانم احمدیان واقعا برای منکه مهم نیست که این مسپله برای چه کسی سود بیشتری دارد من در کامنت ها شرکت می کنم چون فکر می کنم که از این جهت بسیار می توانم به معلومات خود بیفزایم و دیگر دوستان هم همینطور به عنوان مثال من و دیگر دوستان بحثی در میان همین کامنت ها به راه انداختیم در مورد اینکه عذاداری بهتر است یا شادی و هر کدام نقطه نظر های خود را بیان کردیم و این باعث می شود که ما نظرات موافق و مخالف با نظر خود را هم بشنویم و واقعا به این نتیجه برسیم که آیا نظر ما درست است یا خیر باید تصحیح بشود یا به طور کامل نظر خود را عوض کنیم. همین به نظر من یک کاری می باشد که بسیار سود دارد برای هر شخصی. موفق و سعادتمند باشید

محمد خاکسار

سلام خدمت بزرگواران من تعدادی کامنت درج کردم که بعضی از دوستان واکنش هایی نسبت به آن داشتند اما من فکر می کنم که منظور اصلی مرا هنوز برخی از دوستان متوجه نشده اند و منظور اصلی من آن است که هر کاری را ما سعی کنیم در زمان و مکان خود انجام دهیم فکر نمی کنم که درک این موضوع خیلی سخت باشد که بخواهم دوباره تکرارش کنم و اینکه اگر در جایی لازم است که عذاداری کنیم تا جایی که می توانیم این کار را انجام دهیم و اگر نمی خواهیم انجام دهیم ما دیگر نباید برای دیگران هم تصمیم بگیریم و بگوییم که آنها هم نباید عذاداری کنند چرا که این یک کار غیر اخلاقی به نظر من می باشد که نادرست هم هست. برایتان بهترین ها را از خدواند منان خواستارم.

حسین احمدی

سلام خدمت جناب خاکسار به نظر من حرف شما کاملا متین و درست می باشد و نقضی در آن وجود ندارد که بخواهیم آن را ببینیم و باید بگویم که از ویژگی های امام حسین علیه السلام فکر می کنم داشتن شخصیتی بوده است که واکنش هایشان در موقعیت های مختلف یک طور نبوده بلکه با توجه به همان موقعیت واکنش ایشان هم تغییر می کرده است از همین جهت ما هم باید از ایشان الگو بگیریم و سعی کنیم که شخصیت ایشان را در خود شکل دهیم تا‌انجا که می توانیم و به این فکر نکنیم که با گریه می شود به امام حسین نزدیک شد یا با خنده و … به هر شکلی که ما احساس راحتی می کنیم و فکر می کنیم که بهتر می توانیم با این امام ارتباط برقرار کنیم به نظر من بهتر است.

حسین احمدی

سلام دوباره خواستم این نکته را اشاره کنم که من گفتم که فکر میک نم این ویژگی از ویژگی های امام حسین علیه السلام بوده باشد که قطعا همینگونه خواهد بود چرا که در حادثه کربلا ایشان واکنش هایی اتز خود نشان می دادند که دقیقا مطابق با زمان و مکانشان بود ایشان برای نماز احترام زیادی قاپل بودند پس در همان زمان که دشمن حمله می خواست بکند ایشان از نماز نگزشتند چرا که می دانستند کار درستی است پس در همان موقعیت آن را انجام دادند که این نشان از همین حرفی دارد که من می گویم و به نوعی می تواند آن را تایید کند به نظر و در کل خواستم بگویم که این یک ویژگی خوب است پس چه عالی که آن را در خود شکل بدهیم.

حمید فرهادی

سلام به نظر شما آیا ما با عذاداری واقعا به خداوند نزدیک می شویم؟ این موضوع را در کامنت های دیگر دوستان خواندم و خیلی ذهن مرا به خود مشغول کرد که ما انسان ها چرا فکر می کنیم که با پریه کردن می توانیم به خداوند دست پیدا کنیم در صورتی که می توانیم بخندیم و شاد باشیم و به همین شکل به نعمات که خداوند به ما داده فکر کنیم و سپاس گذار اونها باشیم و همچنین مسیری که امام ما رفته رودر پیش بگیریم کسی که می خنده مبنی بر این نیست که دیگه کافر باشه اتفاقا شاید دلایل خیلی موثق تری داشته باشه از اینکه مسیر امامش رو در پیش بگیره و به سمت اون حرکت کنه در هر صورت این پیزی بود که ذهن منو به خودش درگیر کرده بود ودوست داشتم در مورد اون در این جا بحث کنم. موفق باشید

محمد خاکسار

سلام خدمت جناب فرهادی ببینید من در کامنت های دیگر هم اشاره کردم که به وسیله ی خنده و شادی واقعا نمی توان مصیبتی که به امامان رسیده را درک کنیم شما لحظه ای فکر کنید مگر می شود مصیبتی که بر امام وارد شده را شنید و خندید؟ آیا داغ طفل و کودک شیرخواره را زمانی که ما بشنویم شروع می کنیم به خندیدن؟ همین مسائل فکر میکنم برای پاسخ کافی باشند وبتوانند موثق هم باشند چرا که هر نکته مکانی و هر چیزی جای مخصوص خود را دارد و شما اگر یکی از عزیزانتان دور از جان خدای نکرده اتفاقی برایشان رخ دهد شما شروع به خندیدن نمی کنید بلکه برای او می گریید چرا که آنقدر ان شخص را عزیز می دانسته اید که از دست دادنش شما را به گریه وا می دارد به همین جهت گریه برای امام حسین علیه السلام و هر امام دیگری فکر می کنم که به همین گونه باشد. برایتان آرزوی موفقیت می کنم. شاد باشید

حسن موسوی

سلام جناب خاکسار من کامنت های شما را خواندم اما خواستم بگویم که منظور دوستان این نبوده که ما شروع بخ ندیدن کنیم زمانی که مصیبتی از کسی یا امام خود را می شنویم این کارُ کار شخصی دیوانه است که از لحاظ روانی مشکل دارد نه یک فردی که دارای ذهن سالم می باشد. منظور دوستان به نظر من این است که ما بیشتر روز های سال را به عذاداری مشغول هستیم و به همین جهت جامعه ی ما بسیار افسرده شده است و این افسردگی حتی بر روی کار و … تاثیر می گذارد ومی توانید ببینید که وضعیت کار در جامعه هم زیاد خوب نیست اگر همین مقدار عذاداری ها نصف بشوند و کمتر بخوایم که گریه کنیم قطعا جامعه ی شادتری خواهیم داشت نسبت به قبل

محمد خاکسار

سلام جناب موسوی بزرگوار متشکرم که این را خدمت من گفتید اما راجع به اینکه می گویید عزاداری ها خیلی زیاد هستند خواستم بگویم که کدام عزاداری است که مدت سیزده روز طول می کشد در صورتی که ما سیزده روز فقط برای تعطیلات عید و … شادی و پایکوبی می کنیم؟ همین مقدار شادی فکر می کنم مثال خوبی باشد که دیگر نخواهم مثال دیگری بزنم و تایید کننده حرف بنده باشد پس از شما دوست بزرگوارم می خواهم که مقدار شادی ها با عزاداری ها را بسنجید آن وقت متوجه خواهید شد که فکر می کنم مقدار شادی ها از عزاداری ها هم بیشتر باشد و باز هم به همان نکته اشاره می کنم که هر چیزی را در جای خود و هر عاملی را در وقت خود می بایست که به آن عمل کنیم.

ناشناس

بعضى از مداحان امسال مثل عینى فرد مى گفت امام صادق فرموده که عزادارى حد و مرزى نداره
آیا درسته؟

افضل

سلام به نظر من عزاداری کردن هم باید مانند مجالس شادی و … حد و مرز داشته باشد و هر چیزی که از حد بگذرد به نظر من کیفیت و خاصیت خود را از دست خواهد داد خب ما برای چه عزاداری می کنیم یکی از مهمترین دلایلش فکر می کنم که این باشد که راه امامان را بشناسیم وبخواهیم که خودمان را در این راه قرار بدهیم اما زمانی که ما مدام عزاداری کنیم دیگر عزاداری ان کیفیت اصلی خود را برای ما نخواهد داشت و دلیلم از این سخن که اینگونه می گویم این است که بعد از مدتی طبیعی می شودو انگار که نه انگار ما داریم یکی از مهمترین عواملی که باعث می شود مصیبتی که بر امام رسیده را یاد می کنیم داریم به آن عمل می کنیم شما هر چیز دیگری را هم که بیش از حد از ان استفاده کنید دیگر کیفیت قبلش را برایتان نخواهد داشت.

عشقی

یعنی شما گروه منحاج فردوسیان عقیده دارید باید عزاداری حذف بشه؟

ناشناس

از کجاى منهاج فردوسیان به این نتیجه رسیدى!؟

لیلا موذنی

سلام من فکر نمی کنم که منهاج فردوسیان بر این عقید ه باشه که عزاداری باید حذف بشه بلکه با چیزی که از او سراغ دارم فکر می کنم که منظورشون این است که عزاداری باید به شکل درستش انجام بشه که کاملا من با این موافقم متاسفانه امروزه خیلی بد عزاداری ها داره انجام می شه و بعضی از مداحان که متاسفانه از روی آهنگ هایی که برای مجالس رقص و پایکوبی ساخته میشود متن مداحی خود را انتخاب می کنند و مطابق با آن ملودی یا همان ریتم مداحی را تنظیم می کنندد که به نظر من یک توهین است و نباید اینگونه باشد بلکه می بایست متنی انتخاب شود که بسیار داغ حادثه را برای ما تازه می کند در هر صورت از هر چهت مواردی اشتباه است که می بایست برطرف شوند که کیفیت عزاداری حفظ بشود. موفق باشید

سپهر علوی

سلام به نظر منکه کلا عزاداری باید حذف بشه چه کسی گفته که عزاداری باید وجود داشته باشه زمانی که ما با شادی بهتر می تونیم به یاد خدا باشیم خب خودتون منطق خودتون رو حکم فرما کنید نه چیزی که بقیه می گن و با خودتون بگید واقعا من از چه طریقی بهتر خدا رو یاد می کنم؟ از اینکه گریه کنم و حال خودم رو بد کنم یا از اینکه بخندم و احساس خوبی داشته باشم؟ خداوند ذاتش خوبیه و احساس خوب بهتر با خداوند ارتباط برقرار میکنه تا اینکه ما بیایم و بزنیم به سر و کله خودمون و شروع کنیم آه و ناله کردن. البته که منظور من این نیست که روز شهادت هم بیایم شادی کنیم بلکه منظور من اینه که بیشتر سعی کنیم شادی رو جایگزین این گریه ها و عزاداری ها بکنیم.

محمد خاکسار

با سلام جناب سپهر عزیز به نظر من شما کمی موضوع را بهتر مطالعه کنیدو در مورد ان بیشتر تحقیق کنید به نظر من بهتر است دو امام بزرگ ما یعنی امام صادق علیه السلام وامام باقر علیه السلام در مورد عذاداری فکر میکنم که توصیه کرده اند پس حتما چیزی در این باره دیده اند که ما را به این کار توصیه می کنند و جدای از تمام این موارد ما درست است که یکی از اهدافمان این می باشد که به خداوند دست پیدا کنیم و در مسیر خداوند قرار بگیریم اما هدف دیگرمان هم این است که کمی مصیبتی که بر امامان وارد شده را بشنویم و قطعا شنیدن این مصیبت باعث خنده نخواهد شد بلکه دل هر کسی را به رنجش می آورد و باعث می شود که شخص به گریه بیفتد به همین جهت می گویم که به نظر من عذاداری دلایلی آشکار و دلایلی پنهان دارد که بسیار بهتر است از شادی. البته که شادی هم جایگاه خود را دارد ولی در این زمینه من عرض کردم

ناشناس

اقامه ى عزا و گریه بر مصائب استادان معظّم منهاج فردوسیان سلام الله علیهم اجمعین دو مسأله ى مجزّا هست.

مهلا صادقی

سلام خدمت شما خواستم به وب سایت بسیار زیبایتان نهایت تشکر را به جا بیاورم مقالاتی که در ان منتشر می کنید یا همین ویدیو هایی که منتشر می سازید بسیار می تواند به انسان ها کمک کند که مسیر زندگیشان به سوی خداوند را بیابند واگر در مسیر نادرست قرار دارند از آن خارج بشوند برای این موضوع از شما بی نهایت سپاس گذارم.

شروین

کمال عبارت است از «فعلیت و هستى محض و نداشتن قوه و استعداد». کمال، داشتن هر چیزی است که براى شى‏ء ممکن و لایق باشد. به سخن دیگر، کمال، نقطه‏ پایان و مرحله‏ نهایى و عالى هر شى‏ء و یا صفت یا اوصافى است که فعلیت اخیر شى‏ء اقتضاى واجد شدن آنها را دارد و امور دیگر در حدّى که براى رسیدن به کمال حقیقى آن مفید باشد

مینا عزیزی

در تگمیل سخنان حاج فردوسی
کمال حقیقی انسان نتیجه یک سیر آگاهانه و اختیاری است یعنی آنچه که او را مستعد برخورداریهای اخروی می گرداند، نتیجه سیر و حرکت اختیاری و آزادانه اوست و جنبه جبری یا ناآگاهانه ندارد.

مطالعه در آیات قرآنی این حقیقت را به وضوح روشن می کند که از دیدگاه اسلام کمال نهایی انسان تعلق به دنیا و طبیعت نداشته، متعلق به جهان ابدی است، یعنی گرچه کمال امری است که باید در این عالم کسب شود، ولی ظهور این کمال به صورت مقصد نهایی حیات انسان، در عالم آخرت است.و دنیا را با تمام وسعت و گستردگی خود ظرفیت ظهور کمال نهایی انسان را ندارد.

از این رو، جهان دیگری در پی این جهان هست که از محدودیتهای این عالم منزه و از حجابهای فراوان موجود در آن مبراست و لذا ظرفیت ظهور کمال نهایی انسان را داراست.

مقصد نهایی حیات انسان آن چنان که از آیات قرآنی دریافت می شود مقام و مرتبتی است که از آن به «نزد خدا» تعبیر می شود، یعنی انسان در نقطه نهایی سیر استکمالی خویش به جایگاهی می رسد که آن جا، نزد خدا و جوار رحمت اوست.

بشری

چرا این قدر برای عزاداری‌ها ثواب هست و چرا اینقدر سفارش شده و چرا اینقدر اصرار از ائمه طاهرین هست و مخصوصاً کسی که مکتب تشیع را فرهنگ‌دار کرد، یعنی امام باقر و امام صادق! درحالی که خودشان جلسه روضه می‌گرفتند و زن‌ها این طرف پرده و مردها آن‌ طرف پرده و مداح روضه می‌خواند و بلند بلند گریه می‌کردند. ولو در خفقان عجیبی بودند، اما امام باقر و امام صادق به مداح اصرار می‌کردند که زیادتر بخوان. هم پول می‌دادند و هم تشویق می‌کردند و هم وعده بهشت می‌دادند.

ندا کرمی

سلام من به فضیلت های این موضوع کاری ندارم اما باید به این مسئله توجه که که آن دو امام در چه زمانی بودند، در چه مکانی حضور داشتند، چه وضعیتی در آن موقع داشتند، با آنها چگونه رفتار می شده، مردم چه مقدار دین را قبول داشتند، چقدر مخالف داشته اند و مهمتر از همه ابزار فهماندن دین به مردم در آن موقع چه بوده است! شاید بهترین ابزار در ان زمان همین گریه کردن بوده است از کجا معلوم به عنوان مثال در زمان حال شاید فهماندن دین بتواند از طریق فضای مجازی باشد و همچنین از طریق کارهایی نو و جوان پسندانه ولی در ان زمان فهماندن دین از طریق همان کار ها یعنی گریه کردن و کارهایی مشابه بوده است. باز هم تکرار می کنم که من به خوب یا بد بودن این مسئله کاری ندارم و فقط خواستم از لحاظ زندگی اجتماعی و … بگویم که اگر یک کار انجام می شود چه عواملی موجب شکل گیری آن کار می شوند و چه عوامل موجب می شوند که اصلا آن کار صورت بگیرد. پیروز و موفق باشید

روشنک

چرا باید برای شهادت امام حسین(ع) و یارانش عزاداری و گریه کنیم؟ آنان با شهادت به قرب الهی رسیدند و این افتخاری بزرگ است و نباید ناراحت بود.مسیحیان نیز برای کشته شدن مسیح گریه و عزاداری نمی‌کنند، بلکه حتی جشن می‌گیرند.

محمد

شهادت برای شهید یک موفقیت، بلکه بزرگ ترین موفقیت است . امام حسین (ع) فرمود : «جدم پیامبر به من فرمود : نزد خدا مرتبه‌ای داری که جز با شهادت به آن نائل نمی‌گردی.»
شهادت حضرت، عالی ترین حد کمال به حساب می آید. بر این اساس شهادت برای شهید یک پیروزی به شمار می‌آید و جشن و شادمانی می طلبد. سید بن طاووس می گوید : اگر دستور عزاداری به ما نرسیده بود ، ایام شهادت امامان را جشن می گرفتم . علی (ع) آن گاه که می بیند مرگ به صورت شهادت نصیبش شد، از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجد.
حضرت بعد از ضربت خوردن می فرماید:
«والله ما فجأنی من الموت وارد کرهتُه و لا طالع أنکرتُه و ما کنتُ إلا کقارب ورد و طالب وَجَدَ و ما عند الله خیر للابرار؛ به خدا سوگند! هیچ امر خلاف انتظاری برای من رخ نداده؛ آن چه پیش آمده، همان است که در آرزوی نیل به آن بودم. مانند کسی هستم که در جستجوی آب در صحرایی می گردد و ناگهان چاه آبی یا چشمه ای پیدا می شود . مَثَل جوینده ای هستم که به مطلوب خود رسیده است.»

توانا

شهادت شهید برای کسانی که او را از دست داده و از فیض وجود او محروم مانده اند ، تأثر انگیز است ، در حالی که انسان ها می توانستند از برکت وجود وی، در همان عصر و در دوران آینده بهره مند گردند. در واقع این گریه بر خود ما است و نه بر شهیدی چون امام حسین که با شهادت به مقام قرب الهی نائل شد. همچنین تأثر و تأسف برای مردمانی که قدر عظمت وجود او را ندانستند و او را به شهادت رسانده و از فیض وجود حضرت بی بهره ماندند.
بنابراین عمل مسیحیان قابل توجیه نخواهد بود ؛ زیرا ما بر شخص امام که با شهادت به بالاترین مرتبه نائل شد، نمی‌گرییم . علاوه بر این که عمل مسیحیان (گریه و شادی)می تواند برخاسته از تفکر نادرستی باشد که خون مسیح را فدیه ای برای کفاره گناهان خود می دانند که با کشته شدن مسیح ، پاک گشتن فرزندان آدم از گناه تضمین شد.

عاطفه

ضمن سلام و عرض خدا قوت. خواستم خدمت شما بگویم که ما می دانیم که ایشا برای چه به شهادت رسیده اند و این افتخاری بوده است برای ایشان تا یک مصیبت وارد شده اما ما برای همین مصیبت که به آن ها رسیده است گریه می کنیم. متاسفانه از زاویه دیگر هم میشود به این موضوع نگاه کردو آن این است که ایشان پشت پرده را می دیدند ما خود پرده را می بینیم ایشان از حقیقت ماجرا باخبر بودند اما ما نیز فقط ظاهر را می بینیم که به ایشان مصیبتی وارد شده اما چون ما انسان هستیم و دارای احساسات پس بر مصیبتی که وارد شده هر کسی را اگر خوب به ماجرا را درک کند کمی غم بر او وارد خواهد شد پش گریست از همین نشات می گیرد. برایتان آرزوی موفقیت می کنم شادو سربلند باشید

امیر علی نجفی

ضمن سلام خدمت خواهر بزرگوارم خانم عاطفه من نیز با نظر شما موافق هستم و می خواهم بگویم که انسان برای غمی که می بیند یا مصیبتی که به چشم می بینید یا به گوش می شنود می گرید او به هدف و … کار ندارد که برای چه این کار ها انجام شده است زمانی که احساساتش جریحه دارد شود هر عاملی هم که بخواهد منطقی جلوه دهد قضیه را باز هم انسان کمی حالت گریه به خودش خواهد گرفت و این طبیعی است و نباید ما با دینی دیگر و پیامبری دیگر یا امامی دیگر این را مقایسه کنیم هر انسانی خصوصیت خاص خود را دارد و همینطور هر کشوری و هر دینی فرهنگ مخصوص به خود را و برای همین امر می بایست که کمی در این قضیه دقت کنیم و بدانیم که اگر آنها گریه نمی کنند شاید به خاطر این موضوع باشد که آن ها به گریستن عقیده ای ندارند یا به عذاداری کردن در صورتی که می توانید ببینید که چقدر علمای دینی ما ما را به عذاداری کردن سوق می دهند. پیشنهاد من به دوست عزیزمان سرکار خانم روشنک این است که با مطاعه ی مقالا رهبر معنوی مان جناب حاج فردوسی بیشتر در این باره تحقیق کنند قطعا به نتایج خوبی خواهند رسید. پیروز و موفق باشید

سید مجید

با سلام خدا خیرتان بده انشالله همیشه موفق باشید و تحت عنایاات امام عصر عج . برای ما هم دعا بفرمایید بصیرت داشته باشیم

منا

به نام خدای یگانه
با سلام خدمت تمام دوستان و بازدید کنندگان گرامی :
امام حسین (ع) آنقدر بزرگ بوده اند که یاد و خاطراشان تا کنون با این شور و هیجان باقی مانده است او برای باقی ماندن دیدن اسلام ونماز جهاد کرد تا اسلام جهانی شود مطلب دیگر این است که با دیدن این واقعه می توان گفت که انسان های خوب کم هستند و انسان های بد زیاد
همانطور که در واقعه عاشورا (۷۲) نفر یار امام بودند ولی یزیدیان پلید بسیار زیاد بودند
ما عزاداری نمی کنیم که سینمان پاره شود و فقط فریاد بزنیم این کار را می کنیم که وحدت مسلمانان شیعه را به رخ تمام جهان بکشیم
هیچ وقت نباید در عزاداری برای حسین (ع) زیاده روی کرد مانند: (قمه زنی ها) و خیلی کارهایی که باعث آزار خود ودیگران شود
امام حسین (ع) : در شب عاشورا خطاب به یاران خود فرمود : آرام قرآن بخوانید که مبادا دشمنان ناراحت شوند از صدای ما

امنه

سلام علیکم آیا روایتِ*هیچ روزی بر علویان بعد از روز کربلا سخت تر و مصیبت بارتر از یوم فخ نبوده‌است.* از امام جواد (علیه السلام) در کتب شیعه وجود دارد؟ با سپاس فراوان

ل-ل

باسلام . بایدبگویم که بعضی ازدوستان گفته اندکه چرابایدپس ازگذشت۱۴۰۰سال بعدازواقعه کربلابایدگریه وزاری کرد؟بایدبگویم سوره هایی مانندیوسف لقمان یعقوب نوح بقره و…خیلی ازسوره هاداستان کسانی ازتاریخ گذشته که برخی پیغمبروبرخی انسانهای صالح بوده اندرابیان میکندومابایدتاقیام قیامت که انسا ن وقران وجودداردبفرض سوره یوسف ع رابخوانیم وازاویادکنیم وبنظرشماآیاقرآن ازاینکه این داستانهارابیان میکندنمیخواهدمسایل دیگر رابه مابفهماند؟ایاقیام وشهادت سبط النبی ص که بایارانش برای زنده نگهداشتن دین قیام کرده وجان خودرافدای بشریت کردندوراه ظلمانی وناهموار وتاریک بشریت راروشن نکرده وهموارنساختند؟ایاقران نمیخواهدبابیان ماجرای ذبح اسماعیل که برای امتحان پدرش ابراهیم ع بودبه مابفماندباشهادت حسین که ذبح عظیم بودبه مایاداورشود؟

رضا

چه دلیلی برای عزاداری امام حسین ع وجود دارد؟ چرا برای کسی که ۱۴۰۰ سال پیش کشته شده عزاداری کرد؟ افراد زیادی در طول تاریخ با وضع مشابه امام حسین کشته شده اند. خلاصه اینکه فلسفه عزاداری امام حسن چیست؟

مودتیان

با سلام
دوست گرامی
تا یزیدیان و دوستداران آنها وجود دارند حسین ع هم زنده است و مبارزه باقیست باید میدان حضور ما مشخص باشد. اگر برای حسین ع هم عزاداری نمی شد براحتی همچون واقعه عظیم غدیر به فراموشی سپرده شده و بلکه انکار می شد. اگر این واقعه زنده نگه داشته نشود و ظالمان و منافقان برای مردم شناسایی و معرفی نشوند چگونه بتوان انحراف عظیم صدر اسلام را ثابت کرد؟ این واقعه عظیم است که با ماندگاری خود به همه اعلام می کند: که ای مسلمان! در صدر اسلام و پس از رسول الله ص و در طول ۵۰ سال آنقدر مردم عوض شدند که فرزند او را که بارها او را بر دوش رسول الله ص دیده و روایات فراوان در مورد او شنیده بودند را بر فردی عوضی و کافر همچون یزیدی که به تصریح منابع تاریخی پیامبر را قبول نداشت و علنا شرابی که قرآن صراحت بر حرمت آن دارد را جلوی همان مسلمانان می خورد و دوباره جلوی همان مردم، امام جماعت شده و به او اقندا کرده و نماز می خواندند ترجیح دادند و ناجوانمردانه جلوی زن و بچه اش او و اصحاب و اولادش را با لب تشنه سر بریدند!!!!
این یک تلنگری به ما هم می تواند باشد که مال پرستی می تواند تا این حد اعتقاد انسان را عوض کند.

احمد

باسلام و عرض ادب .بنده خواستم بگویم خیلی ازمسایل کلی راقرآن بیان میکند و پیامبر تشریح کننده آن است مانند نماز که خداوند واجب و پیامبر تعداد رکعات و چگونگی خواندن آن را شرح و بیان فرمودند و در مورد عزاداری اباعبدالله ع هم در قرآن بصورت کنایه ای راجع بب آن بیان کرده چونکه اگر صراحتا بیان میشد ممکن بود دست دشمنام و تحریفگران به قرآن باز شود و بخواهند این آیات را از بین ببرند و به مین منظور قرآن کریم می فرمایند: ای پیامبر به مردم بگو من در ازای مزد رسالتم نیکی وخوشرفتاری با نزدیکانم را از شما میخواهم«ما در این جامعه که بقول دوستمان که فرموده بود برای کسی که ۱۴۰۰سال پیش کشته شده است چه محبت و لطفی در این برهه از زمان میتوانیم به ذی القربی پیغمبربکنیم “جز زنده نگه داشتن یاد و نام آن بزرگوران که حماسه ای را بر پا کرده که تاقیامت مثل و مانند ندارد….درجواب فرمایش دوستمان که گفته چه دلیلی دارد برای کسی که ۱۴۰۰ سال پیش کشته شده عزاداری کرد«قران در این باره میگوید و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عندربهم یرزقون»کسانی که درطول تاریخ قیام داشته اند مانند قیام سید الشهداع بانیت خدایی و ظلم ستیزی کامل که باداشتن تنه ۷۲ نفریارکه شامل اهل بیت خود و برادران که نوجوان وجوان وکودک واصحاب ایشان که عده ای کم وقلیل بودندبانبود اب وغذا وشراط بسیارسخت ایستادگی کردند وتاپای جان ایستادگی کردندوبانثارخون خودجان تازه ای به پیکره امت جدش واردکردندکه باعث شدمردم آگاه شده واین اگاهی باعث قیامهای فراوانی برضدظالمان ویزیدیان شدوهمچنان باعث ظلم ستیزی وبیداری اذهان انسانهای ازاده دنیامیشود.« درموردفرمایش دوستمان که گفته شماقبرپرستید بایدبگویم ایاهرکس به زیارت قبرومدفن کسی برودکه اعتقادداردایشان شخص بزرگیست که این بزرگی درقران امده ازطریق ایه تطهیر بنظرشماایااین کارپرستش غیرخداوشرک است؟بایدبگویم که شماوقتی به مکه که میرویدوخانه کعبه رازیارت کنیدبنظرشما بوسیدن سنگ سیاهی بنام حجرالاسودشرک نیست؟ایادرحجراسماعیل مدفن حضرت اسماعیل ع وچنپیغمبردیگرست؟ایاشمابدورحجراسماعیل هم نمیچرخید؟پس شماهم مشرکیدکه بدورمدفن حضرت اسماعیل میچرخید پس زیارت قبرامام حسین ع هم مانعی ندارد…..«

سوگلی

در مجالس عزاداری با توجه به شعار حماسه آفرین امام حسین علیه السلام در روز عاشورا که فرمود :

فإنّی لا أری الموت إلا سعاده ولا الحیاه مع الظالمین إلا برماً

تحف العقول ص ۲۴۵، شرح الأخبار للقاضی النعمان المغربی ج ۳ ص ۱۵۰، مناقب ابن شهر آشوب ج ۳ ص ۲۲۴، بحار الأنوار ج ۴۴ ص ۱۹۲.

مردم از طرفی با انعقاد پیمان ناگسستنی با مظلومی که مرگ در راه عقیده را سعادت و سازش با ستمگر را مایه ننگ می داند وفاداری خود را در عدم سازش با ظالمان و مبارزه بی امان با هرگونه مظاهر استبداد اعلام می کنند.
و همین وفاداری ها است که ملت ها را در برابر طمع استعمار گران بیمه می کند و راه نفوذ استثماری را برای همیشه مسدود می سازد.
و از طرف دیگر نفرت خود را با سیاست اسلام زدایی دودمان ننگین بنی امیه که با نسبت دروغ به پیامبر گرامی احادیثی را در راستای سرکوبی نهضتها و قیام مردم در برابر حکومت ستمگران، جعل و در میان مردم منتشر ساخته اند، ابراز می دارند.

ناشناس

عزاداری نوعی پیوند محکم عاطفی با مظلوم انقلابگر و اعتراض به ستمگر است و به تعبیر استاد مطهری: «گریه بر شهید شرکت در حماسه اوست.
یعنی این تحول روحانی که در جلسات عزاداری ایجاد می شود، زمینه را برای تحولات اجتماعی فراهم ساخته. و در واقع زمینه را برای حفظ آرمان های آن حضرت و پیاده کردن آن فراهم می سازد؛ چنان که امام راحل می فرمود: ما هر چه داریم از محرم و عاشورا داریم. انقلاب اسلامی ایران و هشت سال دفاع سر فرازانه و پیروزمند ارتباط مستقیمی با مجالس سوگواری و عزاداری دارد. و در طول تاریخ نیز شیعیان با همین مجالس عزاداری، توانسته اند هویت جمعی خود را حفظ و در برابر ظالمان و فاسدان ایستادگی کنند.

علی دوستی

عزاداری برای اهل بیت: موجب احیای یاد و نام آنها و در کنار آن فرهنگ و مکتب و هدف آنان است. به عبارت دیگر در شکل یک پیوند روحی راه آنان به جامعه الهام گشته و پیوستگی پایداری بین پیروان مکتب و رهبران آن برقرار می سازد و دیگر گذشت قرون و اعصار نمی تواند بین آنان جدایی افکند. همین مسأله موجب نفوذ ناپذیری امت از تأثیرات و انحرافات دشمنان می گردد و مکتب را هم چنان سالم نگه می دارد و یا تحریفات و اعوجاجات را به حداقل می رساند. از همین روست که استعمارگران برای نابودی ملل اسلامی می کوشند رابطه آنان را با تاریخ پر افتخار صدر اسلامی قطع نمایند تا با ایجاد این خلاء زمینه القای فرهنگ خود را فراهم آورند. اینها از آثار اجتماعی عزاداری است

شمیم68

احیا و زنده داشتن نهضت عاشورا موجب زنده نگه داشتن و ترویج دائمی مکتب قیام و انقلاب در برابر طاغوت‌ها و تربیت کننده و پرورش دهنده روح حماسه و ایثار است. گریه بر مصائب سالار شهیدان باعث زنده نگه داشتن نهضت حسینی است. چنان که به اسارت رفتن خاندان امام باعث پایمال نشدن خون شهیدان کربلا شد. در اثر رساندن پیام امام به مردم کوفه و شام توسط امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س) نهضت عاشورا به ثمر نشست.

گریستن در سوگ شهدای کربلا، تجدید بیعت با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذیه فکری و روحی با این مکتب است. اشک ریختن نوعی بیعت و امضا کردن پیمان و قرارداد دوستی با سید الشّهدا و ابراز انزجار و تنفّر از قاتلان حضرت است. از این رو ائمه (ع) به گریستن بر مظلومیت شهدای کربلا تأکید کرده ‏اند. برای گریه بر مصیبت‏های امام حسین (ع) ثواب‏ها و فضیلت‏های فراوان ذکر کرده و فرمود: ه‏اند که چشم گریان بر کربلائیان، چشمه فیض خدا است، زیرا اشک ریختن در عزای حسین (ع) نشانه پیوند قلبی با اهل بیت و سیدالشّهدا است. اشک، دل را سیراب می‏کند، عطش روح را برطرف می‏سازد، و نتیجه محبتی است که نسبت به اهل بیت حاصل می‏شود. نیز نشانه همدلی و هماهنگی روحی با ائمه اطهار است. قلبی که مهر حسین (ع) داشته باشد، به یاد مظلومیت و شهادت او می‏گرید.

زهرا

امام رضا (ع) به ریان بن شبیب، که روز اول محرم به محضر حضرت شرفیاب شد، فرمود: «ان کنت باکیا لشیئ فابک علی الحسین فانه ذبح کما یذهب الکبش…؛

اگر بر مصیبتی گریه می‌کنی، بر حسین بن علی گریه کن، چون که آن بزرگوار را همانند گوسفند سر بریدند. همراه او هیجده تن از اهل بیت او -که در زمین همانندی نداشتند- به شهادت رسیدند.» سپس فرمود: «.. فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا؛ اگر خوشحال می‌شوی از این که در درجات عالی بهشت با ما باشی، در حزن ما محزون ودر شادی ما شاد باش.»

شیطونک

اهداف والا و آثار ابن واقعه مانند احیای اسلام و درس‌های آموزنده آن برکسی پوشیده نیست. ولی این‌ها دلیل بر این نمی‌شود که ما پس از ۱۴۰۰ سال هنوز هم عزاداری کنیم؟ با توجه به اینکه معتقدیم امام در این نبرد پیروز شده‌اند.

hossin

حضرت على (ع) مى‏ فرماید: «یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا و یبذلون اموالهم و انفسهم فینا، اولئک منّا و الینا؛ شیعه و پیروان ما در شادى و حزن ما شریکند و دارایی و جان خویش را در راه ما بذل می‌کنند، آنان از ما هستند و بازگشتشان به سوی ما است.»

lyla

وظیفه عقلانى و شرعى، ایجاب مى‏ کند که در ایام عزادارى اهل ‏بیت، حزن و اندوه خود را به «زبان حال»؛ یعنى، با اشک، آه و ناله و زارى، و با کم خوردن و کم آشامیدن مانند افراد غم زده اظهار نماییم؛ ‏طبق فرمود: ه امام صادق (ع): عزاداران سیدالشهدا در روز عاشورا از آب و غذا دورى جویند تا آن که یک ساعت از وقت فضیلت نماز عصر بگذرد، آن گاه به جامی از آب بسنده می‌کنند. از نظر پوشاک، با پوشیدن لباسى که از حیث جنس و رنگ و نحوه پوشش در عرف، حکایت‏گر اندوه و ناراحتى است، آشکار می‌سازیم.

محمد سلمان

اگر فردى که با معرفت در مجالس عزادارى، شرکت مى‏‌کند، شعور و شور و شناخت و عاطفه را درهم مى‏ آمیزد. در پرتو آن، انگیزه ‏اى قوى در او پدیدار می‌گردد. هنگام خروج از مراسم عزادارى مانند محبى مى ‏شود که فعّال و شتابان به دنبال پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن است. ولی شرطش ان است گه با معرفت باشد.

مجنون

در پاسخ به دوست عزیزم گرچه در واقع امام حسین (ع) پیروز شد. ولی ظلم وجنایات غیر قابل تصوری، نسبت به اهلبیت (ع) انجام شد؛ که همانندش تا کنون واقع نشده ودر اینده نیز واقع نخواهد شد. وپیروزی امام حسین (ع)، مرهون همین عزاداری‌ها وزنده نگهداشتن عاشورا ومحرم وپاسداشتن این مراسم باشکوه است. حفظ وتقویت وزنده نگهداشتن عاشورا، در واقع موجب حفظ اسلام ومکتب تربیتی وهدف امام حسین (ع) است.

پرستو

فلسفه و اساس عزاداری آرامش بخشیدن، و دعوت به صبر و استقامت، و روحیه دادن و نابود نمودن هرگونه یأس و ناامیدی و خود خوری و خود باختگی است.

صابر

پیامبر (ص) این خبر را به صدیقه‌ی طاهره (س) دادند که شهادت امام حسین (ع) درزمانی واقع می‌شود که جد و پدر و مادر و برادر آن حضرت نیستند. حضرت فاطمه (س) بسیار غمگین شده و گریستند و فرمودند:
«یَا أَبَهْ فَمَنْ‏ یَبْکِی‏ عَلَیْهِ‏ وَ مَنْ یَلْتَزِمُ بِإِقَامَهِ الْعَزَاءِ لَهُ فَقَالَ النَّبِیُّ یَا فَاطِمَهُ إِنَّ نِسَاءَ أُمَّتِی یَبْکُونَ عَلَى نِسَاءِ أَهْلِ بَیْتِی وَ رِجَالَهُمْ یَبْکُونَ عَلَى رِجَالِ أَهْلِ بَیْتِی وَ یُجَدِّدُونَ الْعَزَاءَ جِیلًا بَعْدَ جِیلٍ فِی کُلِّ سَنَه
ای پدر چه کسی بر او اقامه‌ی عزا می‌کند و می‌گرید؟ رسول اکرم فرمودند: «زنان امت من بر زنان اهل‌بیت من می‌گریند و مردان آن‌ها بر مردان اهل‌بیت و هرسال عزای آن حضرت را نسل به نسل برگزار و تجدید می‌کنند.»

ناشناس

عزاداری برای امام حسین (ع) از دیرباز بوده و همچنان خواهد بود و سال‌به‌سال به عظمت و وسعت عزای امام حسین (ع) اضافه می‌شود و این نیست مگر در سایه‌ی کلام پیامبر (ص) که فرمود: «إِنَ‏ لِقَتْلِ‏ الْحُسَیْنِ‏ حَرَارَهً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَدا»
همانا کشته شدن امام حسین (ع) حرارتی در قلوب مؤمنین ایجاد نموده که هرگز سرد نخواهد شد.
و در کلام بلند دیگری فرمود:
«لَا یَدْرُسُ‏ أَثَرُهُ‏ وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ وَ لَیَجْتَهِدَنَّ أَئِمَّهُ الْکُفْرِ وَ أَشْیَاعُ الضَّلَالَهِ فِی مَحْوِهِ وَ تَطْمِیسِهِ فَلَا یَزْدَادُ أَثَرُهُ إِلَّا ظُهُوراً وَ أَمْرُهُ إِلَّا عُلُوّا»
آثار شهادت و عظمت کربلای امام حسین (ع) با گذشت روزها و شب‌ها از بین نمی‌رود و کهنه نمی‌شود و پیشوایان کفر و ضلالت سعی و تلاش بسیار می‌کنند که آثار آن را از بین ببرند و محو کنند؛ ولی هر چه آن‌ها بیش‌تر سعی و تلاش می‌کنند، اثرات و برکات آن حضرت و عظمت کربلا و عزای امام حسین (ع) بیش‌تر و آشکارتر می‌شود.

تارا

بدون شک برپایی مراسم عزاداری و سوگواری برای اهل بیت ایمه ی معصومین و یارانشون به ویژه امام حسین(ع) و یاران با وفا و فداکار آن حضرت از سفارشات الهی و دارای اجر و قرب و ثواب بسیار است و حتی چ بسا باعث به قرب و نزدیکی به خداوند متعال هم بشود ، اما در سال‌های اخیر، همانطور که هممون در اطرافمون کمو و بیش میبینیم جریان‌های افراطی و مشکوک با پخش اطلاعیه، سی‌دی و کتاب به تبلیغ و ترویج بی‌حد و مرز بودن عزاداری پرداخته و می‌گویند: هر عملی که به قصد عزاداری انجام شود، جایز است و همه انواع عزاداری‌های مرسوم در جهان که به حدود ۳۳۰ نوع می‌رسد، جایز است.
بر اساس این حرف ها حتی قمه‌زنی، قفل‌زنی، استفاده از چاقو و… هم مجاز شمرده میشود و اصل عزاداری را زیر سوال میبرد

مصطفی

ممنون از راهنمایی های خوب و بی نظیر دوستان
فقط یک سوال برای بنده وجود دامده
طبق این حدیثی که چند روز پیش به ان بر خوردم
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
کُلُّ الْجَزَعِ وَ الْبُکاءِ مَکْرُوهٌ سِوَى الْجَزَعُ وَ الْبُکاءُ عَلَى الحُسَینِ علیه السّلام
امام صادق علیه السّلام فرمود:
هر نالیدن و گریه اى مکروه است ، مگر ناله و گریه بر حسین علیه السّلام .
بحارالانوار، ج ۴۵، ص۳۱۳

سوال اینه که پس یعنی گریه و بر پایی مراسم های عزاداری برای دیگر ائمه جایز نیست؟

عاطفه چمران

به این حدیث توجه کنید گه اتفاقا از امام صادق هم هست روایتگر حدیثی که شما به ان رجوع داده بودین
قال الصّادق علیه السّلام :
اَللّهم … وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْیُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَهً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا وَ ارْحَمِ الّصَرْخَهَ الّتى کانَتْ لَنا.
امام صادق علیه السّلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت ، چنین دعا مى کرد و مى فرمود:
خدایا … آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحّم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهایى را که بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است ، مورد رحمت قرار بده .
بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۸
این حدیث درمورد کسانی است که سوگواری برای اهل بیت میکنند پس یعنی سوگواری و عزاداری برای همه اهل بیت مجاز و شرعی است

ابراهیم

در تایید حرف های شما از حدیث ذکر شده در پایین از امام سجاد پی میبریم که احتمالا در اون حدیثی که اقا مصطفی اوردن منظور از امام حسین به طور مجازا کل اهل بیت و ائمه است و عزاداری برای همه ی ائمه مورد قبول دین است
قالَ السجّادُ علیه السّلام :
اِنّى لَمْ اَذْکُرْ مَصْرَعَ بَنى فاطِمَهَ اِلاّ خَنَقَتْنى لِذلِکَ عَبْرَهٌ.
ترجمه :
امام سجاد علیه السّلام فرمود:
من هرگز شهادتِ فرزندان فاطمه علیها السّلام را به یاد نیاوردم ، مگر آنکه بخاطر آن ، چشمانم اشکبار گشت .
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۹

طاها

با سلام خدمت دوست عزیز این حدیث تاکیدی بر گریه بر امام حسین است. تأکیدات حضرات معصومین (ع) باعث شده است تا مجالس عزاداری امام حسین(ع) از زمان شهادت آن حضرت تا به امروز، به صورت یک جریان زنده و فعال و انقلابی درآید و هزاران شاعر و نویسنده و خطیب، در این باره مطلب ارائه کنند. هر چند دشمنان، تلاش های گسترده ای در جهت تحریف این واقعیت عظیم نموده اند ولی همین مجالس عزاداری باعث شده است، اسلام برای همیشه زنده بماند و مبارزه با ظلم و ستم و تجاوزگری به عنوان یکی از شعارهای حسین بن علی (ع) در سراسر جهان طنین انداز شود.

علی

علقمه بن محمد حضرمی می گوید: «امام باقر (ع) برای حسین(ع) گریه می کرد و ناله سر می داد و به هر کس در خانه اش بود دستور می داد گریه کند و در منزل آن حضرت، مجلس سوگواری و عزاداری تشکیل می شد و آن مصیبت را به همدیگر تسلیت می گفتند.»

یاسر

دلایل و علت های دنیوی و عقلی عزاداری کردن بر بزرگان دینی و ائمه رو دوستان دیگه بسیار خوب و عالی و مفصل ذکر کردند
درمورد ثواب و منفعت اُخروی برپایی مراسم های عزاداری و گریه و اندوه برای مظلومیت ائمه و بزرگان دین فقط ذکر و توجه به همین حدیث بس است
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
لِکُلّ شَیْئٍ ثَوابٌ اِلا الدَمْعَهٌ فینا.
ترجمه :
امام صادق علیه السّلام فرمود:
هر چیزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشکى که براى ما ریخته شود (که چیزى با آن برابرى نمى کند و مزد بى اندازه دارد).
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۸

احسان مرشدلو

۸۰درصد کامنت ها رو خوندم و حرف های جالب و قانع کننده ای بود ولی ایا واقعا در دین هم سفارش شده عزاداری؟ مثلا ایه ای توی قران داشته باشیم درموردش یا حدیث معتبری؟

طیبه

بله در دین هم سفارش شده
قالَ الرّضا علیه السّلام :
اِنْ سَرَّکَ اَنْ تَکُونَ مَعَنا فىِ الدَّرَجاتِ الْعُلى مِنَ الجِنانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنا.
امام رضا علیه السّلام به ریّان بن شبیب فرمود:
اگر تو را خوشحال مى کند که در درجات والاى بهشت با ما باشى ، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش .
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۹

افرینش

این حدیث رو از امام صادق داریم که میفرمایند
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
اِنَّ النَّبىَّ لَمّا جائَتْهُ وَفاهُ جَعْفَرِ بنِ اَبى طالبٍ وَ زَیْدِ بنِ حارِثَهَ کانَ اَذا دَخَلَ بَیْتَهُ کَثُرَ بُکائُهُ عَلَیْهِما جِدّاً وَ یَقولُ: کانا یُحَدِّثانى وَ یُؤ انِسانى فَذَهَبا جَمیعاً.
امام صادق علیه السّلام فرمود:
وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثه به پیامبر خدا رسید، از آن پس هرگاه وارد خانه مى شد، بر آن دو شهید بشدّت مى گریست و مى فرمود:
آن دو شهید، با من هم سخن و همدم و انیس بودند، و هر دو رفتند! …
من لایحضره الفقیه ، ج ۱، ص ۱۷۷
از دقت در این حدیث در میابیم وقتی پیامبر خود برای شهیدان عزاداری و گریه میکردند پس بله عزاداری در دین نه تنها مورد قبول است بلکه به ان سفارش هم شده است

علی راستگو

در تایید حرف های شما من هم حدیثی از امام صادق در این باره به خاطر دارم که میفرمایند
نَفَسُ الْمَهْمُومِ لِظُلْمِنا تَسْبیحٌ وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَهٌ وَ کِتْمانُ سِرّنا جِهادٌ فى سَبیلِ اللّهِ. ثَمَّ قالَ اَبُو عَبدِاللّهِ علیه السّلام: یَجِبُ اَنْ یُکْتَبَ هذا الْحَدیثُ بِالذَّهَبِ.
ترجمه: امام صادق علیه السّلام فرمود: نَفَس کسى که بخاطر مظلومیّت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست.
سپس امام صادق علیه السّلام افزود: این حدیث را باید با طلا نوشت!
امالى شیخ مفید، ص ۳۳۸

یاسین

در پاسخ به دوست عزیزمون قرآن مجید در سوره ی ابراهیم(ع) به حضرت موسی(ع) دستور می دهد که ایام الله را به مردم یادآوری نماید:«… و ذکّرهم بایام الله انّ فی ذلک لایات لکل صبّار شکور»؛یعنی: «روزهای خداوندی را به مردم متذکر شو، زیرا در این روزها نشانه هایی برای انسان های صبور و شکرگزار است.»

استاد علامه طباطبایی در تفسیر این آیه می فرماید: « به طور مسلم، منظور از ایام الله، آن زمان هایی است که امر خدا و وحدانیت او و سلطنت او ظاهر شده و یا ظاهر می شود… و نیز ایامی که رحمت الهی به ظهور می رسد، البته آن ایامی که نعمت های الهی آن چنان ظاهر شده اند که در دیگر ایام به آن روشنی نبوده است؛ مانند روزی که حضرت نوح(ع) از کشتی بیرون آمدند و روزی که حضرت ابراهیم (ع) از آتش نجات یافت و….»

بر این اساس، واقعه ی عاشورا و بقا و حیات اسلام با حزن حسین بن علی(ع) و یارانش، یکی از مصادیق ایام الله است که همه ی ما مأمور به یادآوری و تنظیم و بزرگداشت آن هستیم.

لاله کمانی

با عرض سلام و خدا قوت. چرا بعضی ها از مداحان در میان مداحی های خود به جای انکه از امما حسین و … فقط سخن بگویند حرف های سیاسی می زنند یا به یک باره شروع می کنند به مرگ بر آمریکا گفتن و .. این چه ارتباطی با امام حسین دارد آیا بهتر نیست در میان مجالس عذاداری فقط هدف عذاداری کردن باشد نه هدف سیاسی و …؟

فریده خدایی

سرکار خانم کمانی می خواهم خدمتتان عرض کنم که سپاه یزید آن زمان کشور آمریکای امروزیسشت و اگر مداحی شروع می کند به مرگ بر آمریکا گفتن یعنی می خواهد که واقعه ی عاشورا و سپاه دشمن را با دشمن امروزی وفق دهد و همانند سازی کند که اشخاصی که در ان مجلس شرکت کرده اند بهتر بتوانند دشمن زمان حال را بشناسند واز نیرنگ های ان بهتر آگاه بشوند درست است که مجلس عذاداری برای گریه کردن بر امام حسین است اما شناخت دشمن هم نکته ی مهمی است که می توان در درون عذاداری به آن اشاراتی کرد.

محمد

سلام خیلی ها چنان خرج هایی می کنند در مجالس عذاداری که فکر میکنم اگر آن را برای نیازمندان خرج کنند بسیار ثوابش بیشتر است تا اینکه در اینگونه مجالس خرج کنند چرا که به نظر من کمک هایم ردمی هم هست و لازم نیست که این شخص تمام پولش را در این مجلس خرج نماید! نظر شما در این باره چیست؟

سید رضا حاتمی

سلام می کنم خدمت شما دوست بزرگوارم خدمتتان عارض هستم که نباید همه چیز را با هم مقایسه کرد به عنوان مثال چرا فلام فلان خرج را در فلان مجلس کرد اما کوچکترین کمکی به نیازمندان نکرد می خواهم بگویم که این یک امر کاملا شخصی است و به خود شخص باز می گردد و طوری نیست که ما بگوییم این کار را انجام دهد و آن کار را انجام ندهد ما اگر خودش پولش را داشتیم می توانستیم این کار را بکنیم اکنون که نداریم چرا می خواهیم برای مال دیگران تصمیم بگیریم؟ آن شخص احساس بهتری دارد که پولش را در مجالس امام حسین یا امام های دیگر خرج می کند خب بسیار عالی خرج کند ما هم دوست داریم پولمان را برای مساکین و نیازمندان خرج کنیم در اینباره هم بسیار عالیست و کسی جلوی ما را نگرفته است

حسن شکیبا

سلام هرگز اینگونه نیست ما همیشه باید کاری را انجام دهیم که نه سیخ بسوزد نه کباب به یاد داشته باشید که برای همان نیازمندان خب کلی موسسه های خیریه به وجود آمده است باز در اینجا می توان گفت که چرا برای عذاداری ها و … موسسه ای به وجود نیامده. پس این را نباید گفت که هر کس پولی دارد که می خواهد خیرات کند حتما ان پول را باید برای نیازمندان خرج کند گاهی نذری دادن و … بهتر به دل ادمی می نشیندو احساس او را بهتر می کند خب بهتر است این کار را انجام بدهد یعنی کاری که مطابق میل اوست نه کاری که دوستش ندارد اما چون فکر جمع آن را می پذیرد آن کار را انجام بدهد

اکبر مرادی

سلام خدمت شما خواستم بگویم که آیا جوانی که در گذشته کارهای نادرست بسیار کرده است آیا امکانش وجود دارد که با شرکت در مجلس عذاداری امام حسین متحول شود یا تغیری در او شکل بگیرد؟

فرهاد اکرمی

سلام ببینید اینکه شخص تغییر کند یا خیر کاملا به دست خودش است و عذاداری که نه حتی اگر خود امام حسین به نزد این شخص بیاید و او را به سمت درست هدایت کند اما او خودش خواهان این امر نباشد این اتفاق نخواهد افتاد که او تغییری کند پس به این مسئله می بایست که توجه کافی نمود. و اگر آن شخص در عذاداری شرکت کند و واقعا قصدش تغییر باشد بلکه چرا که نه مقدمه ای برای تغییر برای او به وجود خواهد آمد اما بگذارید که این را هم بگویم که کارهایی که او انجام می داده و نادرست بوده است ممکن است سالیان سال انجام می داده پس با یک شب شرکت در عذاداری تغییر آن چنانی در او به وجود نخواهد آمد بلکه می توان گفت که مقدمه ای شکل می گیرد که او بخواهد تغییر نماید.

اصغری

سلام خدمت شما عذاداری امام حسین چنان شوری را در دل آدمی ایجاد می کند که انسان واقعا از خود بی خود می شود و ان چنان در او تاثیر می گذارد که او به خودش می آید و می تواند ببیند که واقعا در کجای این دنیا قرار گرفته است و چه چیزهایی در دست دارد. اما همانطور که دوست عزیزمان جنای اکرمی فرمودند خواستم بگویم که لازمه ی این کار این است که خود آن شخص بخواهد و اگر شما می خواهید که او را وارد این محلس کنید به قصد اینکه او تغییری کند می خواهم بگویم که اگر باز هم خودش نخواهد شما هزاران بار او را در اینجور مجالس بیاورید کوچکترین تاثیری در او نخواهد گذاشت چرا که او چشمانش را بر روی حقیقت بسته و کسی جز خودش نمی تواند این چشم ها را باز کند

سمانه زمانی

سلام می کنم خدمت تمامی بزرگوارانی که در این وب سایت به نوعی فعالت می کنند و خسته نباشید خدمت آنها عرض می کنم. خواستم بگویم که بعضی از افراد اینگونه می گویند که دختری که در عذاداری شرکت می کند نباید آرایشی داشته باشد یا مواردی این چنینی خواستم بگویم در پاسخ به این افراد من هم با آرایش غلیظ موافق نیستم اما اینکه کلا آرایش نکند کاری بی معنی است چرا که مجلس عذاداری اصلا به اینجور مواردی کار ندارد و مهم دل انسان است به نظر من و اگر آن دختر کمی به سر و روی خود برسد اتفاقا چون با ظاهری مرتب حاضر می شود در مجلس به نظر من بیشتر احترام قائل شده است تا آن شخصی که این کار را انجام نمی دهد. شاد باشید

فاطمه

سلام خدمت سمانه عزیز می خوام بگم که منم با نظر شما موافقم یعنی چی که دختر آرایش نکنه بعضیا که میگن به خاطر اینه که جوونای مردم توی عذاداری به انحراف کشیده میشن یا همچین مسائلی می خوام بگمو اون جوونی که دلش حسینی باشه وبرای امام حسین داخل اون مجلس عذاداری شرکت کنه هیچوقت به چهره ی همون دختری هم که آرایش نکرده نگاه نمیکنه بلکه اون شخص که به دنبال سیاه کاری هست و یا به دنبال جلب توجه یا کارهایی مشابه هست که در اون عذاداری شرکت میکنه این شخص معلومه که هدفش چیه و به دنبال چه چیزهایی هم هست و اون دختر مایه ی انحراف این شخص نیست بلکه خودشه که موجب این امر شده و دختری که آرایش ساده نه غلیظ داره به قول شما به نوعی احترام هم میزاره به مجلس تا بی احترامی بخواد بکنه

محدثه رهبری

سلام و عرض ادب در میان سخنا شما خانم فاطمه بزرگوار حرفی بود که من می خواهم خدمت شما بگویم و آن هم همان جلب توجه بود. دختری که به دنبال جلب توجه باشد می توان گفت که این کار را انجام یم دهد در غیر اینصورت دختری که دلی پاک دارد و هدفش شرکت در مجلس امام حسین است هرگز این کار را انجام نمی دهد البته من هم مخالف با آرایش نکردن او هم نیستم اما طوری باشد که مجلس بی حرمتی نشود و در مورد جوانانی که گفتید خواستم بگویم که کلا خلق انسان به اینگونه است که به سوی جنس مخالف خود جذب می شود پس اینگونه نگویید که شخصی که به دنبال سیاه کاری یا کار دیگر باشد فقط این اتفاق برایش رخ می دهد و ممکن است آن جوان ناغافل نگاهی به این دختر کند پس این امر ناگریز برای همه است و تنها برای عده ای خاص نیست

farhad

آیا گفتن ذکر حسین علیه‌السلام در سینه‌زنی و به اصطلاح شور تند و پشت سر هم، بی احترامی است و اشکال شرعی دارد؟ آیا این مصداق غنای روضه‌ خوانی است؟

عباس

بدون اشکال هم نیست
برای ما واجب است از خواندن اشعار نامناسب و سبک و دور از شأن اهل‌‌بیت «طعلیهم‌‌‌‌السلام» یا کفر گونه و غلو و اغراق گونه اجتناب کنیم مخصوصا از حرکات خشونت امیز مثل قمه‌زدن که اسیب به خودمون و دیگران میشه و یا کلا هر نوع از حرکاتى که باعث میشه که وجهه شیعه در جهان همراه با رعب و وحشت باشد خودداری باید کرد چون میدونیم که جسم ما پیش ما امانت است و نمیتوان عمدا به ان ضرر و یا اسیبی وارد کرد از بُعد دیگه اینگونه اقدامات خشونت امیر بهانه به دست دشمن مى‏‌دهد

سجاد

عزاداری و برگذاری مراسم و مجالس عزاداری و سوگواری برای سالار شهیدان امام حسین(ع) و ۷۲ تن یاران ایشان از اعمال مستحب ولی جز سفارش‌ها و توصیه‌های اکید پیامبر گرامی اسلام (ص) است اما اینکه چگونه این مراسم های عزاداری برگزار شود ، به عرف جامعه و انسان‌ های شرکت کننده بستگی دارد اما باید طبق چهارچوب ارزش های اسلام و در خور شان ائمه بزرگان معصومان و شهدا باشد سینه‌زنی، زنجیر زنی و مدیحه‌سرایی هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد و این تفاوت اصلا مشکلی ندارد اما نباید عزاداری موجب ضرر مهم و قابل توجهی بر بدن شود

الیاس

بله در بعضی موارد اشکال دارد زمانی که پیامدهایی مثل خراب کردن حلوه ی دین و مذهب و پایین اوردن شان ائمه و بزرگان دین را در پی نداشته باشد و با عقل سالم هم سازگار باشد در این مواقع؛ مورد تأیید اسلام است، اما در مواردی خاص مثل قمه‌ زنی در مراسم های عزاداری امام حسین(ع) به دلیل مضرات خیلی زیاد بر بدن، همچنین باعث ایجاد رعب و وحشت و ترس برای کودکان و زنان سالمندان ، وهن مکتب تشیع، خدشه‌دار کردن و منحرف کردن اهداف عزاداری و اصلا کلا مخالف بودن با سیره اهل بیت(ع) حرام است.

طوبی

بله اشکال شرعی و الهی دارد و در دین اصلا جایز نیس همانطور کا خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «وَ مَنْ یَتَعّد حُدود اللّه فَقَد ظَلَم نَفَسه»هر کس از حدود الهی تجاوز کند بر نفس خویش ظلم کرده است و نیز روایات زیادی داریم که هر چیزی دارای حدّ است: «مامن شی ءٍ الاّ و له حدّ»؛هیچ چیزی نیست، مگر آنکه برای آن حدّی است.
برگزاری مراسم عزاداری و سوگواری برای امام حسین(ع) نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ و باید حد اعتدال ان رعایت شود و طبق چهار چوب های اسلام باشد

مرصاد

این امر بر همگان مسلم است که بهره‌گیری از دروغ و کلا هر گونه مطالبی که با شأن و منزلت حماسه‌سازان کربلا سازگاری ندارد، روا نیست.
پس بدون شک تحریف رویداد کربلا چه لفظی و چه معنوی، خرافه‌گرایی گزافه گویی زیاده گویی و اغراق در نقل حادثه عاشورا، چه شکلی و چه محتوایی، از حد مرزهای عزاداری عبور خواهد کرد. و این ادعا که عزاداری هیچ حد و مرزی ندارد، نادرست است.

مرتضی احمدیان

سلام من هم با این کار آنها بسیار مخالف هستیم یعنی چه مگر دارند موسیقی می خوانند که اینطور پشت سر هم اسم امام حسین رام ی آورند بعضی واقعا هدف اصلی نوحه خواندن یا مداحی کردن را فراموش کرده اند و طوری این کار را انجام می دهند که انگار دانرد برای رقص و مطربی این کار را انجام می دهند واقعا به نظر من که کاری ناشایست است و اگر می خواهند شور به مجلس اضافه کنند که مردم بیشتر وارد فضای غم بشوند واقعا انجام دادن این کار به نظر من بیشتر توهین است تا آنکه بخواهد تاثیری در مردم بگذارد ما باید به دنبال ان باشیم که مردم را وارد فضای معنوی کنیم نه انکه خود عاملی شویم که مردم بیشتر به جای آنکه وارد این فضا بشوند از ان خارج شده و میلی به انجام این کار نداشته باشند.

رضا آشفته

سلام ما باید به دنبال هدف اصلی خود یعنی عذاداری کردن برای امام حسین باشیم حال گفتن این کلمه به صورت پشت سر هم یا هر طور دیگری به نظر من اگر فضای عذاداری را تداعی کند مانعی ندارد چرا که ما داریم برای امام خود عذاداری میکنیم و می خواهم که آن فضای غم و گریه شکل بگیرد حال کسی است که از یک عذاداری با ریتم ملایم گریه اش می گیرد و به نوعی بیشتر با اینگونه فضاها خوی می گیرد تا یک عذاداری با ریتم تند خب این شخص بهتر است که در چنین عذاداری هایی شرکت کند اما کسانی هم هستند که با ریتم تند بهتر می توانند عذاداری کنند وبه نوعی احساساتشان بیشتر جریحه دار می شود خب حال قصد توهین به امام حسین که نیست بلکه تداعی فضایی است که انسان ها بیشتر به غم و مصیبت امامشان فکر کنند پس اگر نیت توهین نباشد به نظر من و منطق من این کار مانعی ندارد اما باز هم از درستی یا نادرستی آن بی خبرم.

احمد ایرانمنش

ضمن سلام خدمت جناب آشفته ی عزیز می خواهم خدمتتان بگویم که من با مواردی که گفتید مخالفتی ندارم اما همین کار ها فکر میکنم باعث شده است که امروزه اشخاصی که نوحه می خوانند را بعضی در کلیپ های طنزشان قرار داده و با نرم افزار های میکس و … صدای مداح را قطح کند و یک آهنگ شاد بر روی آن بگذارد. به نظر من اگر خود همین افراد مداح کمی درم تن مداحی های خود دقت کنند و همچنین با توجه به فضا و حال و هوای مخاطب خود ریتمش را طوری تنظیم کند که به شکلی مسخره شونده هم نباشد به نظر من بهتر است و بهتر می تواند تاثیرش را بگذارد ضمن اینکه همانطور که گفتید هر شخص نوعی ذائقه دارد و اینطور نیست که همه مثل هم باشند اما همان ها هم که مداحی به صورت تند می کنند این مسئله را باید مد نظر داشته باشند. پیروز و سعادتمند باشید

ندا گوهری

برهنه شدن در عزاداری، آیا امر به معروف و نهی از منکر واجب است؟

یاسمن افضلی

سلام به نظر من برهنه شدن خیلی کار نادرستی است در میان مجالس عذاداری به خصوص اگر جنس مخالف در ان صحنه حضور داشته باشد چه معنی دارد که خود را شخص برهنه کند زمانی که می تواند به خوبی و راحتی عذاداریش را نماید و چرا او اینگونه فکر میکند که اگر برهنه شود تاثیر بیشتری دارد و بهتر می تواند این کار را انجام دهد. عذاداری به دل است نه به کارهای ظاهری که انجام می دهیم کاش این را خیلی ها می دانستند و برای آنکه جلب توجه کنند یا هر عامل دیگری این کار را انجام نمی دادند. خب در جایی دیدم که نمی توانم بگویم که موثق است ولی بر سر کودکی قمه ای زده بودند در عکس نمایان بود که از سر او خون بیاید آیا این را واقعا امام حسین علیه السلام می پذیرد؟ چرا باید به یک طفل معصوم ضربه بزنیم و او را درد دار کنیم که خود حس نادرستمان را ارضا کنیم و فکر کنیم که با این کار بهتر می توانیم نظر امام حسین یا هر امام دیگری را جلب کنیم

کمالیان

یک عزاداری مورد رضایت اهل‌بیت علیهم‌السلام چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

رسول

از نظر محتوا آنچه که گفته می‌شود نباید مطالب حرام و خلاف شرع باشد، یعنی دروغ نباشد، غلو نباشد، موجب وهن مذهب نباشد، موجب تنقیص مقام اباعبدالله علیه‌السلام و معصومین علیهم‌السلام نباشد و همچنین موجب پایین آمدن مقام خود مومنین و عزاداران هم نباشد؛ یعنی از نظر محتوا مطالب مستند باشد، خلاف عقاید مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد، خلاف مرام اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد. نسبت به شیوه عزادارای اولا همراه با کار حرام نباشد مثل موسیقی حرام و امثال اینها، و موجب وهن مذهب هم نباشد، یعنی کاری نکنند که سوژه به دست دشمنان بیفتد و با این شیوه عزاداری که داریم، آنها علیه مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام تبلیغ سوء داشته باشند.

محسن خدایاری

با سلام خدمت شما دوست عزیز و بزرگوارم خواستم بگویم که عذاداری که مورد رضایت اهل بیت باشد به نظرم اینگونه است که ما به قصد تحول خویش به یک مجلس عذاداری وارد بشویم نه آنکه برای نذری یا غذایی که شب در انجا می دهند. متاسفانه خنده دار است اما حقیقت دارد و خیلی ها مقصودشان از رفتن به عذاداری ها همان غذایی است که آخر عذاداری پخش می کنند. مورد دیگر این است که ما واقعا به قصد پاک کردن دل خود برویم به آنجا نه آنکه برویم به قصد خود نمایی یا جلب نظر جنس مخالف و این هم متاسفانه خنده دار است اما باز هم وجود دارد. در میان مجلس عذاداری اگر کسی گریه نمی کند به دید کافر به او نگاه نکنیم شاید او در دلش دارد ارتباطش را برقرار میکند یادمان باشد که مرده ی ما را در قبر کس دیگری نمی گذارند پس نخواهیم که همه مثل ما باشند و یا اگر ریش سفیدی جوانی را دید که در حال خندیدن است به او هجوم نبرد که چرا می خندی این مجلس امام حسین است یا مواردیمشابه و بعد خودش در خفا کارهایی انجام دهد که کاملا بی حرمتی به این مجلس است. تمام این ها را اگر انجام دهیم فکر میکنم عذاداری مورد رضایت خواهد بود و همچنین کیفیت بالاتری خواهد داشت

احمد شایانفر

ضمن سلام و خدا قوت خدمت جناب خدایاری خواستم بگویم که واقعا درست می گوید جالب است که ما همه خود را مسلمان واقعی می دانیم و می گوییم که دین ما از همه کامل تر است اما زمانی که به مرحله ی عمل می رسد ما آنقدر که باید به دستورات دین عمل نمی کنیم نمونه مشابه همین ریش سفیدانی که گفتید را خدمت شما عرض میکنم البته که من در زندگی آنها نیستم و خبر دارم اما آنچه که ظاهر زندگیش را دیدم خدمتتان می گویم که ریش سفیدی را می شناسم که همیشه در ایام عذاداری امام حسین در دسته ها حضور داشت و فکر میکنم که هنوز هم دارد و همیشه در سر دیگ غذا و … حاضر بود همین شخص فرزندش و خودش آن چنان که ظواهر قضیه نشان می دهد به پدر و مادر خود ظلم کرده اند که تمام خواهر وبرداران همین ریش سفید از او نالان هستند. متاسفانه ما همیشه به دنبال این هستیم که ظاهر خود را زیبا کنیم در صورتی که باطن امری به مراتب مهمتر است

احمدیان

سلام یک عذاداری که مورد رضایت اهل بیت باشد به نظر من به این گونه می باشد که ما فقط برای دل خود برویم و به قول دوستان هدف دیگری پشت رفتن ما به عذاداری نرویم. این که لباس سیاه بپوشیم یا نپوشیم، اینکه گریه کنیم یا نکنیم، اینکه زنجیر یا سینه بزنیم یا نزنیم، اینکه غذای نذری را بخوریم و یا نخوریم و … تمام این موارد جزء موارد ظاهری هستند اما مهم باطن انسان است شخصی لباس سیاه بر تن کند اما در فکرش این باشد که بعد از مجلس عذاداری برود و فلان گناهی را که در گذشته انجام می داده است انجام بدهد این کار او در واقع به نوعی توهین به مقدسات هم هست اما شخصی دیگر با لباس های رنگی می آید اما چنان به مراسم احترام می گذارد و چنان در او تاثیر می گذارد این عذاداری که کامل شخص دیگری می شود پس به نظر من مهم دل انسان است. پیروز و موفق باشید

سینا

این که برخی از مسلمانان در ایام محرّم سینه می زنند و خودشان را می زنند آیا زدن و آزار رساندن به خود حرام نیست؟ آیا دلیلی وجود دارد که پیامبر (ص) چنین کاری انجام داده باشد؟ آیا هیچ امامی در شهادت یک فردی خودشان را زده اند؟

سحر

سلام خدمت دوست عزیزیم اقا سینا من به نوبه خود جواب شما رو می دهم . عزاداری برای امام حسین علیه الاسلام از برترین عبادات است و انجام هر کاری که در عرف عزاداری محسوب می شود، جایز است، مگر این که واقعاً ضرر قابل ملاحظه ای داشته باشد، یا موجب وهن شیعه و مکتب اهل بیت علیه الاسلام شود و سینه زنی مصداق هیچ یک از این امور نیست. بنابراین، چنین عملی منعی ندارد و سینه زنی در رثای آن امام همام علیه الاسلام مستحبّ است.

واعی

از ام سلمه روایت شده که گفت : حسن و حسین(ع) در خانه من و در برابر رسول خدا(ص) به بازى مشغول بودند.در این هنگام جبرئیل(ع) نازل شد و گفت: اى محمد! پس از رحلت تو ، امتت این فرزند را (و اشاره به حسین(ع)کرد) شهید مى‏کنند.رسول خدا(ص)گریست و حسین(ع) را به سینه چسبانید. سپس رسول خدا(ص) تربتى را که جبرئیل از مرقد شریف حسین(ع) آورده بود در دست گرفت و بویید و فرمود:
بوى کرب و بلا از آن به مشام مى‏رسد.
آنگاه آن خـاک را به دسـت ام سلمه سپرد و فرمود:
اى ام سلمه! مواظب باش و بدان که هر گاه این تربت مبدل به خون گردید ، فرزندم حسین(ع) به شهادت رسیده است. ام سلمه تربت را در شیشه‏اى ریخت و هر روز به آن تربت‏ نگاه مى‏کرد و مى‏گفت:
اى خاک! روزى که به خون تبدیل گردى
آن روز ، روز عظیمى خواهد بود.

رضا78

یَا فَاطِمَهُ کُلُّ عَیْنٍ بَاکِیَهٌ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِلَّا عَیْنٌ بَکَتْ عَلَى مُصَابِ الْحُسَیْنِ فَإِنَّهَا ضاحِکَهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ بِنَعِیمِ الْجَنَّه
اى فاطمه! هر چشمى فرداى قیامت گریان است غیر از چشمى که در مصیبت حسین گریه کند ؛ صاحب آن چشم خندان است و مژده نعمت‏هاى بهشت به وى داده خواهد شد.
(بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار، ج‏۴۴، ص۲۹۳)
این حدیث تأییدی بر سخنان حاج فردوسی عزیز است.
ان شاالله خداوند به ابشان عمر با برکت بدهد که اینگونه ما را اگاه می کنند.

محمد

در روایات بسیاری آمده است که نفس عزاداری کار درست و مثبتی است، اما از سوی دیگر آیات قرآن و روایات بر این نکته تاکید و سفارش دارد آن عملی ثواب دارد و در درگاه خداوند پذیرفته می‌شود که درست انجام شود. همچنین تصریح شده است که ایمان و عمل صالح با هم هستند، بنابراین عمل ناصالح نه تنها ثواب ندارد بلکه عقاب هم دارد. من هم با سخنان حاج فردوسی موافقم که عزاداری باید به خاطر این باشد که گناهانمون رو ترک کنیم

علی

مسافر غلام امام کاظم (ع) می گوید: وقتى خواستند حضرت موسى بن جعفر (ع) را ببرند به حضرت على بن موسى الرضا (ع) دستور داد تا زنده است هر شب در خانه‏‌اش بخوابد تا وقتى خبرى به او برسد. گفت: ما هر شب براى حضرت رضا (ع) در دهلیز رختخواب می انداختیم، پس از نماز عشا در آن جا می خوابید صبح به منزل خود می رفت، همین وضع تا چهار سال ادامه یافت. یک شب رختخواب انداختیم، ولى نیامد، ما و زن و بچۀ آن حضرت از تأخیر ایشان خیلى ناراحت شدیم. فردا صبح به خانه آمد داخل حرم شد و پیش ام احمد رفت فرمود: آنچه پدرم به امانت در اختیارت گذاشته بده. ام احمد ناله‌‏اى زده با دست به صورت خود نواخت و گریبان چاک زده گفت: به خدا، آقایم از دنیا رفت! امام على بن موسى الرضا (ع) او را نگه داشت به او فرمود: حرفى در این مورد نزن و اظهار ناراحتى نکن تا خبر رسمى به فرماندار برسد. زنبیلى که محتواى امانت ها بود با دو هزار یا چهار هزار دینار در اختیار او گذاشت و به دیگرى نداد.
این حدیث نیز که از کتاب معتبر (کافی) نقل شده، جواز این عمل (بر سر و سینه زدن) را می رساند؛ زیرا بر اساس نقل این حدیث مانعی از نهی آن حضرت وجود نداشت و اگر این کار منع شرعی داشت لازم بود که آن حضرت به او تذکر می فرمودند.

ساقی

امام سجاد (ع) می فرماید: در شبى که پدر بزرگوارم فرداى آن شهید شد (عاشورا) در خیمه نشسته بودم و عمه‏ام زینب به پرستارى من مشغول بود. پدرم به خیمۀ خود رفته و جوین غلام ابوذر، شمشیر آن حضرت را اصلاح مى‏کرد و پدرم مى‏فرمود: واى بر تو اى روزگار در هر بامداد و شبانگاهى بسیارى از یاران و دوستان را نابود مى‏سازى و به عوض هم اکتفا نمى‏کنى آرى سررشته همه در دست خدا است و هر ذى حیاتى به راهى خواهد رفت که من می روم. و همین مضامین را دو یا سه بار مکرر فرمود. من از شنیدن این مضامین به هدف آن حضرت توجه کرده گریه گلوى مرا فرا گرفت، ولی خوددارى کرده و آرام گرفتم و دانستم که بلا نازل شده، اما عمه‏ام زینب به مجرد این که مضامین اشعار را شنید بر اثر رقت قلبى که ویژه زنان است، نتوانست خوددارى نماید، با حالت تحیر از خیمه خارج شده به جانب آن حضرت روان گردید عرضه داشت: اى کاش می مردم، امروز مادرم فاطمه و پدرم على و برادرم حسن وفات یافتند، اى یادگار گذشتگان و سرپرست بازماندگان. امام حسین (ع) به خواهر بزرگوارش توجهى کرده با دیده اشکبار فرمود: خواهرم کارى کن شیطان به تو دست پیدا نکند و پرده صبرت را پاره نکند و فرمود: اگر مرغ قطا را به حال خود مى‏گذاردند آسوده مى‏خوابید. زینب (س) گفت: برادرم خود را براى مرگ آماده ساخته! این آمادگى شما قلب مرا مجروح ساخت و طاقتم را طاق نمود و بدون درنگ سیلى به صورت خود زد و گریبان چاک نمود و غشوه بر او عارض شده بر زمین افتاد. حسین (ع) کنار خواهر آمده آب به صورتش ریخت و او را به هوش آورده فرمود: خواهرم آرام باش و از خدا بپرهیز و به خواست او خوشنود شو و بدان که اهل زمین مى‏میرند و آسمانی ها باقى نمى‏مانند و ماسواى خدا نابود مى‏شوند و جز او که موجودات را آفریده و مردم را مبعوث مى‏سازد و یکتاى بی همتا است دیگرى زنده نخواهد ماند. از این حدیث میتوانیم برای جایز بودن سینه زنی استفاده کنیم.

ناشناس

واویلا . اگه بخوایم همه چیو اینجوری توجیه کنیم ٬ چه ها که نشود

سجاد

لطفاً علت و منشاء سینه زدن یا به طور کلی زدن خویش، به خاطر امام حسین (ع) را توضیح دهید؟ در جست و جویی که انجام دادم مطلبی را مبنی بر این که رسول خداوند (ص) سفارشی بدین منوال داشته باشند، نیافتم. آیا پیامبر (ص) همانند عملی که شیعیان در عزای امام حسین (ع) انجام می دهند، انجام داده است؟ در صورت صحت این مطلب بفرمایید که این سفارش در کجا وارد شده است؟

یهیا-7

با سلام خدمت اقا سجاد من تا حدودی پاسخ شما رو تونستم پیدا کنم و برایتان بازگو کنم عزاداری برای امام حسین (ع) از فروعات مذهب شیعه است، و دلایل زیادی آن را تأئید می کند و در بارۀ شیوۀ عزا داری هم باید گفت: تا مادامی که چگونگی اقامۀ عزا با اصلی از اصول اسلام و آیه و روایتی که در سنت آمده است، تنافی نداشته باشد، اشکالی ندارد و عرف های مختلف می توانند شیوه های مختلفی را برای برپایی مراسم عزا داشته باشند.
لازم به تذکر است که براساس روایات متعدد و حدیث ثقلین، سنت نیز در کنار قرآن، از منابع اصیل اسلامی به حساب می آید و طبق دیدگاه شیعه سخنان امامان شیعه نیز از نظر حجیت و اعتبار در عرض سخنان پیامبر اسلام (ص) است؛ ازاین رو اگر سنتی از امامان ما در این رابطه وجود داشته باشد در جواز این کار کافی است.

مهتاب

اینکه ما مجلس عزاداری و مدح سیدالشهداء را که عظمت او به خاطر شهادت است، عظمت او به خاطر فداکاری در راه خدا است، عظمت او به خاطر اقامه نماز است، عظمت او به خاطر گذشت است، گذشت از همه چیز، از همۀ خواسته‌ها، از همۀ مطلوبها، این را تبدیل کنیم به یک جایی که تعدادی جوان لُخت بشوند، بپرند هوا، بپرند پایین وندانند چه می‌گویند، درست است؟ این شکر این نعمت است که خداوند به شما داده؟

نسرین@@

با سلام خدمت حاج فردوسی عزیز من یه سوالی داشتم ایا استفاده از آلات موسیقی مانند اُرگ وسنج و غیرآنها در مراسم عزاداری چه حکمی دارد؟

ناشناس

اگر بعضی از واجبات از مکلف به سبب شرکت در مجالس عزاداری فوت شود، مثلاً نماز صبح قضا شود، آیا بهتر است بعد از این در این مجالس شرکت نکند یا اینکه عدم شرکت او باعث دوری از اهل بیت(ع) می‌شود؟

منا

عزاداری که سبب تقرّب و نزدیکی به خدا نشود، ارزشی نخواهد داشت؛
گریه‌ای که هیچ عملی در آن نباشد، ثمربخش نخواهد بود. همچون گریه عمر سعد بر حسین(ع) است، که توسط زینب کبری توبیخ خواهد شد.آنجا که خطاب کرد: «أیقتل ابوعبدالله و انت تنظر…؛ حسین(ع) را به قتل می‌رسانند و تو نگاه می‌کنی…»؛

بی کس

امام صادق(ع) می‌فرمایند:
کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و ۵۰ نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و ۳۰ نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و ۲۰ نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و ۱۰ نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و ۱ نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که برای حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و خودش گریه کند، بهشت بر او واجب است و کسی که برای حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و خودش را به حالت گریه درآورد، بهشت بر او واجب است. (امالی صدوق، ص ۱۴۱؛ ثواب الاعمال، ص ۸۳؛ رجال کشی، ص ۲۸۹)

فاطمه

آیا عزاداری از دیدگاه قرآن عملی صحیح است و آیات قرآن آن را تأیید می‌کند؟

ناهید

«لا یحبّ الله الجهر بالسوء مِن القول إلاّ مَن ظُلِم؛ خداوند فریاد زدن را دوست ندارد، جز برای کسانی که مورد ستم قرار گرفته‌اند».

در این آیه خداوند به همه مظلومان اجازه فریاد و افشاگری داده، بزرگ‌ترین ظلم آن است به حقوقی که خدا برای برخی قرار داده است، تجاوز شود. یکی از این حقوق طبق آیه ولایت، حق ولایت و امامت است. تعدّی به حق خدادادی، بزرگ‌ترین ظلم است، زیرا سایر ظلم‌های فردی و تجاوزهای اجتماعی، از آن سرچشمه‌ می‌گیرد. ستیز با حاکمیت ولی خدا و سایر ارزش‌ها، ستمی بزرگ و ناروا است.

علی

بی‌تردید امام حسین(ع) یکی از کسانی است که خدا حق ولایت و حاکمیت برای ایشان قرار داده است و یزید و یزیدیان جزء طاغوتیان هستند. طبق آیه، جامعه اسلامی و هر مسلمانی در برابر چنین حادثه‌ای اندوهبار و غمناک (که در آن فرزند نازنین پیامبر را به شهادت رسانده‌اند) باید فریاد برآورد و به دادخواهی، نیز افشاگری و رسوا کردن ستمگران بپردازد و چهره کثیف و زشت آنان را روشن سازد. فریادها و عزاداری‌هایی که در این راستا باشد، از مصادیق «جهر من القول» است که خدا آن را دوست دارد. حضرت امام(ره) می‌گوید: گریه بر مظلوم، فریاد بر ظالم است.