۱۰ آبان

چرا عزاداری؟

پاسخ حاج فردوسی، رهبر معنوی مشتاقان کمال و سعادت و مؤلف نظام جامع تربیتی منهاج فردوسیان به سؤال: «چرا شما شیعیان عزاداری می‌کنید؟»
کلمات کلیدی: , , , ,

161

 
 
 
81 نویسندگان
80 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
8 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
اشتراک برای:
سمانه احمدیان

سلام خدمت جناب حاج فردوسی چه مقاله ی عالی ای و جالبت تر از‌آن چه کامنت های زیبایی کاذربران سایت درج کرده اند که از هر کدام به نوعی می توان درسی آموخت که به نظر از هزاران کلاس درس بهتر است چرا که هر کسی تجربه ی خودش را بیان می کند در این زمینه و به اشتراک می گذارد که تجارب اشخاص بسیار ‌اموزنده تر می تواند باشد از مطالبی که یک استاد در سر کلاس می گوید به نظر اما به صورت کلی که بخواهم بیان کنم می توانم اینگونه بگویم که این کاری که دوستان انجام می دهند یعنی در کامنت ها شرکت می کنند دو نوع سود به وجود می آورد که یکی برای آنها که این سود بیشتر استُ و سودی که برای شما به وجود می اورد. سودی که برای آنها است ایت است که درس زندگی می گیرند و سودی که برای شما دارد این است که هم از نظرات دیگران نسبت به مقاله خود بهره مند می شوید و هم در سایت کامنت بیشتری درج می شود که این واقعا عالیست. شاد و موفق باشید

محمد خاکسار

سلام سرکار خانم احمدیان واقعا برای منکه مهم نیست که این مسپله برای چه کسی سود بیشتری دارد من در کامنت ها شرکت می کنم چون فکر می کنم که از این جهت بسیار می توانم به معلومات خود بیفزایم و دیگر دوستان هم همینطور به عنوان مثال من و دیگر دوستان بحثی در میان همین کامنت ها به راه انداختیم در مورد اینکه عذاداری بهتر است یا شادی و هر کدام نقطه نظر های خود را بیان کردیم و این باعث می شود که ما نظرات موافق و مخالف با نظر خود را هم بشنویم و واقعا به این نتیجه برسیم که آیا نظر ما درست است یا خیر باید تصحیح بشود یا به طور کامل نظر خود را عوض کنیم. همین به نظر من یک کاری می باشد که بسیار سود دارد برای هر شخصی. موفق و سعادتمند باشید

محمد خاکسار

سلام خدمت بزرگواران من تعدادی کامنت درج کردم که بعضی از دوستان واکنش هایی نسبت به آن داشتند اما من فکر می کنم که منظور اصلی مرا هنوز برخی از دوستان متوجه نشده اند و منظور اصلی من آن است که هر کاری را ما سعی کنیم در زمان و مکان خود انجام دهیم فکر نمی کنم که درک این موضوع خیلی سخت باشد که بخواهم دوباره تکرارش کنم و اینکه اگر در جایی لازم است که عذاداری کنیم تا جایی که می توانیم این کار را انجام دهیم و اگر نمی خواهیم انجام دهیم ما دیگر نباید برای دیگران هم تصمیم بگیریم و بگوییم که آنها هم نباید عذاداری کنند چرا که این یک کار غیر اخلاقی به نظر من می باشد که نادرست هم هست. برایتان بهترین ها را از خدواند منان خواستارم.

حسین احمدی

سلام خدمت جناب خاکسار به نظر من حرف شما کاملا متین و درست می باشد و نقضی در آن وجود ندارد که بخواهیم آن را ببینیم و باید بگویم که از ویژگی های امام حسین علیه السلام فکر می کنم داشتن شخصیتی بوده است که واکنش هایشان در موقعیت های مختلف یک طور نبوده بلکه با توجه به همان موقعیت واکنش ایشان هم تغییر می کرده است از همین جهت ما هم باید از ایشان الگو بگیریم و سعی کنیم که شخصیت ایشان را در خود شکل دهیم تا‌انجا که می توانیم و به این فکر نکنیم که با گریه می شود به امام حسین نزدیک شد یا با خنده و … به هر شکلی که ما احساس راحتی می کنیم و فکر می کنیم که بهتر می توانیم با این امام ارتباط برقرار کنیم به نظر من بهتر است.

حسین احمدی

سلام دوباره خواستم این نکته را اشاره کنم که من گفتم که فکر میک نم این ویژگی از ویژگی های امام حسین علیه السلام بوده باشد که قطعا همینگونه خواهد بود چرا که در حادثه کربلا ایشان واکنش هایی اتز خود نشان می دادند که دقیقا مطابق با زمان و مکانشان بود ایشان برای نماز احترام زیادی قاپل بودند پس در همان زمان که دشمن حمله می خواست بکند ایشان از نماز نگزشتند چرا که می دانستند کار درستی است پس در همان موقعیت آن را انجام دادند که این نشان از همین حرفی دارد که من می گویم و به نوعی می تواند آن را تایید کند به نظر و در کل خواستم بگویم که این یک ویژگی خوب است پس چه عالی که آن را در خود شکل بدهیم.

حمید فرهادی

سلام به نظر شما آیا ما با عذاداری واقعا به خداوند نزدیک می شویم؟ این موضوع را در کامنت های دیگر دوستان خواندم و خیلی ذهن مرا به خود مشغول کرد که ما انسان ها چرا فکر می کنیم که با پریه کردن می توانیم به خداوند دست پیدا کنیم در صورتی که می توانیم بخندیم و شاد باشیم و به همین شکل به نعمات که خداوند به ما داده فکر کنیم و سپاس گذار اونها باشیم و همچنین مسیری که امام ما رفته رودر پیش بگیریم کسی که می خنده مبنی بر این نیست که دیگه کافر باشه اتفاقا شاید دلایل خیلی موثق تری داشته باشه از اینکه مسیر امامش رو در پیش بگیره و به سمت اون حرکت کنه در هر صورت این پیزی بود که ذهن منو به خودش درگیر کرده بود ودوست داشتم در مورد اون در این جا بحث کنم. موفق باشید

محمد خاکسار

سلام خدمت جناب فرهادی ببینید من در کامنت های دیگر هم اشاره کردم که به وسیله ی خنده و شادی واقعا نمی توان مصیبتی که به امامان رسیده را درک کنیم شما لحظه ای فکر کنید مگر می شود مصیبتی که بر امام وارد شده را شنید و خندید؟ آیا داغ طفل و کودک شیرخواره را زمانی که ما بشنویم شروع می کنیم به خندیدن؟ همین مسائل فکر میکنم برای پاسخ کافی باشند وبتوانند موثق هم باشند چرا که هر نکته مکانی و هر چیزی جای مخصوص خود را دارد و شما اگر یکی از عزیزانتان دور از جان خدای نکرده اتفاقی برایشان رخ دهد شما شروع به خندیدن نمی کنید بلکه برای او می گریید چرا که آنقدر ان شخص را عزیز می دانسته اید که از دست دادنش شما را به گریه وا می دارد به همین جهت گریه برای امام حسین علیه السلام و هر امام دیگری فکر می کنم که به همین گونه باشد. برایتان آرزوی موفقیت می کنم. شاد باشید

حسن موسوی

سلام جناب خاکسار من کامنت های شما را خواندم اما خواستم بگویم که منظور دوستان این نبوده که ما شروع بخ ندیدن کنیم زمانی که مصیبتی از کسی یا امام خود را می شنویم این کارُ کار شخصی دیوانه است که از لحاظ روانی مشکل دارد نه یک فردی که دارای ذهن سالم می باشد. منظور دوستان به نظر من این است که ما بیشتر روز های سال را به عذاداری مشغول هستیم و به همین جهت جامعه ی ما بسیار افسرده شده است و این افسردگی حتی بر روی کار و … تاثیر می گذارد ومی توانید ببینید که وضعیت کار در جامعه هم زیاد خوب نیست اگر همین مقدار عذاداری ها نصف بشوند و کمتر بخوایم که گریه کنیم قطعا جامعه ی شادتری خواهیم داشت نسبت به قبل

محمد خاکسار

سلام جناب موسوی بزرگوار متشکرم که این را خدمت من گفتید اما راجع به اینکه می گویید عزاداری ها خیلی زیاد هستند خواستم بگویم که کدام عزاداری است که مدت سیزده روز طول می کشد در صورتی که ما سیزده روز فقط برای تعطیلات عید و … شادی و پایکوبی می کنیم؟ همین مقدار شادی فکر می کنم مثال خوبی باشد که دیگر نخواهم مثال دیگری بزنم و تایید کننده حرف بنده باشد پس از شما دوست بزرگوارم می خواهم که مقدار شادی ها با عزاداری ها را بسنجید آن وقت متوجه خواهید شد که فکر می کنم مقدار شادی ها از عزاداری ها هم بیشتر باشد و باز هم به همان نکته اشاره می کنم که هر چیزی را در جای خود و هر عاملی را در وقت خود می بایست که به آن عمل کنیم.

ناشناس

بعضى از مداحان امسال مثل عينى فرد مى گفت امام صادق فرموده كه عزادارى حد و مرزى نداره
آيا درسته؟

افضل

سلام به نظر من عزاداری کردن هم باید مانند مجالس شادی و … حد و مرز داشته باشد و هر چیزی که از حد بگذرد به نظر من کیفیت و خاصیت خود را از دست خواهد داد خب ما برای چه عزاداری می کنیم یکی از مهمترین دلایلش فکر می کنم که این باشد که راه امامان را بشناسیم وبخواهیم که خودمان را در این راه قرار بدهیم اما زمانی که ما مدام عزاداری کنیم دیگر عزاداری ان کیفیت اصلی خود را برای ما نخواهد داشت و دلیلم از این سخن که اینگونه می گویم این است که بعد از مدتی طبیعی می شودو انگار که نه انگار ما داریم یکی از مهمترین عواملی که باعث می شود مصیبتی که بر امام رسیده را یاد می کنیم داریم به آن عمل می کنیم شما هر چیز دیگری را هم که بیش از حد از ان استفاده کنید دیگر کیفیت قبلش را برایتان نخواهد داشت.

عشقی

یعنی شما گروه منحاج فردوسیان عقیده دارید باید عزاداری حذف بشه؟

ناشناس

از كجاى منهاج فردوسيان به اين نتيجه رسيدى!؟

لیلا موذنی

سلام من فکر نمی کنم که منهاج فردوسیان بر این عقید ه باشه که عزاداری باید حذف بشه بلکه با چیزی که از او سراغ دارم فکر می کنم که منظورشون این است که عزاداری باید به شکل درستش انجام بشه که کاملا من با این موافقم متاسفانه امروزه خیلی بد عزاداری ها داره انجام می شه و بعضی از مداحان که متاسفانه از روی آهنگ هایی که برای مجالس رقص و پایکوبی ساخته میشود متن مداحی خود را انتخاب می کنند و مطابق با آن ملودی یا همان ریتم مداحی را تنظیم می کنندد که به نظر من یک توهین است و نباید اینگونه باشد بلکه می بایست متنی انتخاب شود که بسیار داغ حادثه را برای ما تازه می کند در هر صورت از هر چهت مواردی اشتباه است که می بایست برطرف شوند که کیفیت عزاداری حفظ بشود. موفق باشید

سپهر علوی

سلام به نظر منکه کلا عزاداری باید حذف بشه چه کسی گفته که عزاداری باید وجود داشته باشه زمانی که ما با شادی بهتر می تونیم به یاد خدا باشیم خب خودتون منطق خودتون رو حکم فرما کنید نه چیزی که بقیه می گن و با خودتون بگید واقعا من از چه طریقی بهتر خدا رو یاد می کنم؟ از اینکه گریه کنم و حال خودم رو بد کنم یا از اینکه بخندم و احساس خوبی داشته باشم؟ خداوند ذاتش خوبیه و احساس خوب بهتر با خداوند ارتباط برقرار میکنه تا اینکه ما بیایم و بزنیم به سر و کله خودمون و شروع کنیم آه و ناله کردن. البته که منظور من این نیست که روز شهادت هم بیایم شادی کنیم بلکه منظور من اینه که بیشتر سعی کنیم شادی رو جایگزین این گریه ها و عزاداری ها بکنیم.

محمد خاکسار

با سلام جناب سپهر عزیز به نظر من شما کمی موضوع را بهتر مطالعه کنیدو در مورد ان بیشتر تحقیق کنید به نظر من بهتر است دو امام بزرگ ما یعنی امام صادق علیه السلام وامام باقر علیه السلام در مورد عذاداری فکر میکنم که توصیه کرده اند پس حتما چیزی در این باره دیده اند که ما را به این کار توصیه می کنند و جدای از تمام این موارد ما درست است که یکی از اهدافمان این می باشد که به خداوند دست پیدا کنیم و در مسیر خداوند قرار بگیریم اما هدف دیگرمان هم این است که کمی مصیبتی که بر امامان وارد شده را بشنویم و قطعا شنیدن این مصیبت باعث خنده نخواهد شد بلکه دل هر کسی را به رنجش می آورد و باعث می شود که شخص به گریه بیفتد به همین جهت می گویم که به نظر من عذاداری دلایلی آشکار و دلایلی پنهان دارد که بسیار بهتر است از شادی. البته که شادی هم جایگاه خود را دارد ولی در این زمینه من عرض کردم

ناشناس

اقامه ى عزا و گريه بر مصائب استادان معظّم منهاج فردوسيان سلام الله عليهم اجمعين دو مسأله ى مجزّا هست.

مهلا صادقی

سلام خدمت شما خواستم به وب سایت بسیار زیبایتان نهایت تشکر را به جا بیاورم مقالاتی که در ان منتشر می کنید یا همین ویدیو هایی که منتشر می سازید بسیار می تواند به انسان ها کمک کند که مسیر زندگیشان به سوی خداوند را بیابند واگر در مسیر نادرست قرار دارند از آن خارج بشوند برای این موضوع از شما بی نهایت سپاس گذارم.

شروین

کمال عبارت است از «فعلیت و هستى محض و نداشتن قوه و استعداد». کمال، داشتن هر چیزی است که براى شى‏ء ممکن و لایق باشد. به سخن دیگر، کمال، نقطه‏ پایان و مرحله‏ نهایى و عالى هر شى‏ء و یا صفت یا اوصافى است که فعلیت اخیر شى‏ء اقتضاى واجد شدن آنها را دارد و امور دیگر در حدّى که براى رسیدن به کمال حقیقى آن مفید باشد

مینا عزیزی

در تگمیل سخنان حاج فردوسی
کمال حقیقی انسان نتیجه یک سیر آگاهانه و اختیاری است یعنی آنچه که او را مستعد برخورداریهای اخروی می گرداند، نتیجه سیر و حرکت اختیاری و آزادانه اوست و جنبه جبری یا ناآگاهانه ندارد.

مطالعه در آیات قرآنی این حقیقت را به وضوح روشن می کند که از دیدگاه اسلام کمال نهایی انسان تعلق به دنیا و طبیعت نداشته، متعلق به جهان ابدی است، یعنی گرچه کمال امری است که باید در این عالم کسب شود، ولی ظهور این کمال به صورت مقصد نهایی حیات انسان، در عالم آخرت است.و دنیا را با تمام وسعت و گستردگی خود ظرفیت ظهور کمال نهایی انسان را ندارد.

از این رو، جهان دیگری در پی این جهان هست که از محدودیتهای این عالم منزه و از حجابهای فراوان موجود در آن مبراست و لذا ظرفیت ظهور کمال نهایی انسان را داراست.

مقصد نهایی حیات انسان آن چنان که از آیات قرآنی دریافت می شود مقام و مرتبتی است که از آن به «نزد خدا» تعبیر می شود، یعنی انسان در نقطه نهایی سیر استکمالی خویش به جایگاهی می رسد که آن جا، نزد خدا و جوار رحمت اوست.

بشری

چرا این قدر برای عزاداری‌ها ثواب هست و چرا اینقدر سفارش شده و چرا اینقدر اصرار از ائمه طاهرین هست و مخصوصاً کسی که مکتب تشیع را فرهنگ‌دار کرد، یعنی امام باقر و امام صادق! درحالی که خودشان جلسه روضه می‌گرفتند و زن‌ها این طرف پرده و مردها آن‌ طرف پرده و مداح روضه می‌خواند و بلند بلند گریه می‌کردند. ولو در خفقان عجیبی بودند، اما امام باقر و امام صادق به مداح اصرار می‌کردند که زیادتر بخوان. هم پول می‌دادند و هم تشویق می‌کردند و هم وعده بهشت می‌دادند.

ندا کرمی

سلام من به فضیلت های این موضوع کاری ندارم اما باید به این مسئله توجه که که آن دو امام در چه زمانی بودند، در چه مکانی حضور داشتند، چه وضعیتی در آن موقع داشتند، با آنها چگونه رفتار می شده، مردم چه مقدار دین را قبول داشتند، چقدر مخالف داشته اند و مهمتر از همه ابزار فهماندن دین به مردم در آن موقع چه بوده است! شاید بهترین ابزار در ان زمان همین گریه کردن بوده است از کجا معلوم به عنوان مثال در زمان حال شاید فهماندن دین بتواند از طریق فضای مجازی باشد و همچنین از طریق کارهایی نو و جوان پسندانه ولی در ان زمان فهماندن دین از طریق همان کار ها یعنی گریه کردن و کارهایی مشابه بوده است. باز هم تکرار می کنم که من به خوب یا بد بودن این مسئله کاری ندارم و فقط خواستم از لحاظ زندگی اجتماعی و … بگویم که اگر یک کار انجام می شود چه عواملی موجب شکل گیری آن کار می شوند و چه عوامل موجب می شوند که اصلا آن کار صورت بگیرد. پیروز و موفق باشید

روشنک

چرا باید برای شهادت امام حسین(ع) و یارانش عزاداری و گریه کنیم؟ آنان با شهادت به قرب الهی رسیدند و این افتخاری بزرگ است و نباید ناراحت بود.مسیحیان نیز برای کشته شدن مسیح گریه و عزاداری نمی‌کنند، بلکه حتی جشن می‌گیرند.

محمد

شهادت برای شهید یک موفقیت، بلکه بزرگ ترین موفقیت است . امام حسین (ع) فرمود : «جدم پیامبر به من فرمود : نزد خدا مرتبه‌ای داری که جز با شهادت به آن نائل نمی‌گردی.»
شهادت حضرت، عالی ترین حد کمال به حساب می آید. بر این اساس شهادت برای شهید یک پیروزی به شمار می‌آید و جشن و شادمانی می طلبد. سید بن طاووس می گوید : اگر دستور عزاداری به ما نرسیده بود ، ایام شهادت امامان را جشن می گرفتم . علی (ع) آن گاه که می بیند مرگ به صورت شهادت نصیبش شد، از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجد.
حضرت بعد از ضربت خوردن می فرماید:
«والله ما فجأنی من الموت وارد کرهتُه و لا طالع أنکرتُه و ما کنتُ إلا کقارب ورد و طالب وَجَدَ و ما عند الله خیر للابرار؛ به خدا سوگند! هیچ امر خلاف انتظاری برای من رخ نداده؛ آن چه پیش آمده، همان است که در آرزوی نیل به آن بودم. مانند کسی هستم که در جستجوی آب در صحرایی می گردد و ناگهان چاه آبی یا چشمه ای پیدا می شود . مَثَل جوینده ای هستم که به مطلوب خود رسیده است.»

توانا

شهادت شهید برای کسانی که او را از دست داده و از فیض وجود او محروم مانده اند ، تأثر انگیز است ، در حالی که انسان ها می توانستند از برکت وجود وی، در همان عصر و در دوران آینده بهره مند گردند. در واقع این گریه بر خود ما است و نه بر شهیدی چون امام حسین که با شهادت به مقام قرب الهی نائل شد. همچنین تأثر و تأسف برای مردمانی که قدر عظمت وجود او را ندانستند و او را به شهادت رسانده و از فیض وجود حضرت بی بهره ماندند.
بنابراین عمل مسیحیان قابل توجیه نخواهد بود ؛ زیرا ما بر شخص امام که با شهادت به بالاترین مرتبه نائل شد، نمی‌گرییم . علاوه بر این که عمل مسیحیان (گریه و شادی)می تواند برخاسته از تفکر نادرستی باشد که خون مسیح را فدیه ای برای کفاره گناهان خود می دانند که با کشته شدن مسیح ، پاک گشتن فرزندان آدم از گناه تضمین شد.

عاطفه

ضمن سلام و عرض خدا قوت. خواستم خدمت شما بگویم که ما می دانیم که ایشا برای چه به شهادت رسیده اند و این افتخاری بوده است برای ایشان تا یک مصیبت وارد شده اما ما برای همین مصیبت که به آن ها رسیده است گریه می کنیم. متاسفانه از زاویه دیگر هم میشود به این موضوع نگاه کردو آن این است که ایشان پشت پرده را می دیدند ما خود پرده را می بینیم ایشان از حقیقت ماجرا باخبر بودند اما ما نیز فقط ظاهر را می بینیم که به ایشان مصیبتی وارد شده اما چون ما انسان هستیم و دارای احساسات پس بر مصیبتی که وارد شده هر کسی را اگر خوب به ماجرا را درک کند کمی غم بر او وارد خواهد شد پش گریست از همین نشات می گیرد. برایتان آرزوی موفقیت می کنم شادو سربلند باشید

امیر علی نجفی

ضمن سلام خدمت خواهر بزرگوارم خانم عاطفه من نیز با نظر شما موافق هستم و می خواهم بگویم که انسان برای غمی که می بیند یا مصیبتی که به چشم می بینید یا به گوش می شنود می گرید او به هدف و … کار ندارد که برای چه این کار ها انجام شده است زمانی که احساساتش جریحه دارد شود هر عاملی هم که بخواهد منطقی جلوه دهد قضیه را باز هم انسان کمی حالت گریه به خودش خواهد گرفت و این طبیعی است و نباید ما با دینی دیگر و پیامبری دیگر یا امامی دیگر این را مقایسه کنیم هر انسانی خصوصیت خاص خود را دارد و همینطور هر کشوری و هر دینی فرهنگ مخصوص به خود را و برای همین امر می بایست که کمی در این قضیه دقت کنیم و بدانیم که اگر آنها گریه نمی کنند شاید به خاطر این موضوع باشد که آن ها به گریستن عقیده ای ندارند یا به عذاداری کردن در صورتی که می توانید ببینید که چقدر علمای دینی ما ما را به عذاداری کردن سوق می دهند. پیشنهاد من به دوست عزیزمان سرکار خانم روشنک این است که با مطاعه ی مقالا رهبر معنوی مان جناب حاج فردوسی بیشتر در این باره تحقیق کنند قطعا به نتایج خوبی خواهند رسید. پیروز و موفق باشید

سید مجید

با سلام خدا خيرتان بده انشالله هميشه موفق باشيد و تحت عناياات امام عصر عج . براي ما هم دعا بفرماييد بصيرت داشته باشيم

منا

به نام خداي يگانه
با سلام خدمت تمام دوستان و بازديد كنندگان گرامي :
امام حسين (ع) آنقدر بزرگ بوده اند كه ياد و خاطراشان تا كنون با اين شور و هيجان باقي مانده است او براي باقي ماندن ديدن اسلام ونماز جهاد كرد تا اسلام جهاني شود مطلب ديگر اين است كه با ديدن اين واقعه مي توان گفت كه انسان هاي خوب كم هستند و انسان هاي بد زياد
همانطور كه در واقعه عاشورا (72) نفر يار امام بودند ولي يزيديان پليد بسيار زياد بودند
ما عزاداري نمي كنيم كه سينمان پاره شود و فقط فرياد بزنيم اين كار را مي كنيم كه وحدت مسلمانان شيعه را به رخ تمام جهان بكشيم
هيچ وقت نبايد در عزاداري براي حسين (ع) زياده روي كرد مانند: (قمه زني ها) و خيلي كارهايي كه باعث آزار خود وديگران شود
امام حسين (ع) : در شب عاشورا خطاب به ياران خود فرمود : آرام قرآن بخوانيد كه مبادا دشمنان ناراحت شوند از صداي ما

امنه

سلام عليکم آيا روايتِ*هيچ روزي بر علويان بعد از روز کربلا سخت تر و مصيبت بارتر از يوم فخ نبوده‌است.* از امام جواد (عليه السلام) در کتب شيعه وجود دارد؟ با سپاس فراوان

ل-ل

باسلام . بايدبگويم كه بعضي ازدوستان گفته اندكه چرابايدپس ازگذشت1400سال بعدازواقعه كربلابايدگريه وزاري كرد؟بايدبگويم سوره هايي ماننديوسف لقمان يعقوب نوح بقره و…خيلي ازسوره هاداستان كساني ازتاريخ گذشته كه برخي پيغمبروبرخي انسانهاي صالح بوده اندرابيان ميكندومابايدتاقيام قيامت كه انسا ن وقران وجودداردبفرض سوره يوسف ع رابخوانيم وازاويادكنيم وبنظرشماآياقرآن ازاينكه اين داستانهارابيان ميكندنميخواهدمسايل ديگر رابه مابفهماند؟اياقيام وشهادت سبط النبي ص كه بايارانش براي زنده نگهداشتن دين قيام كرده وجان خودرافداي بشريت كردندوراه ظلماني وناهموار وتاريك بشريت راروشن نكرده وهموارنساختند؟اياقران نميخواهدبابيان ماجراي ذبح اسماعيل كه براي امتحان پدرش ابراهيم ع بودبه مابفماندباشهادت حسين كه ذبح عظيم بودبه ماياداورشود؟

رضا

چه دليلي براي عزاداري امام حسين ع وجود دارد؟ چرا براي کسي که 1400 سال پيش کشته شده عزاداري کرد؟ افراد زيادي در طول تاريخ با وضع مشابه امام حسين کشته شده اند. خلاصه اينکه فلسفه عزاداري امام حسن چيست؟

مودتیان

با سلام
دوست گرامي
تا يزيديان و دوستداران آنها وجود دارند حسين ع هم زنده است و مبارزه باقيست بايد ميدان حضور ما مشخص باشد. اگر براي حسين ع هم عزاداري نمي شد براحتي همچون واقعه عظيم غدير به فراموشي سپرده شده و بلكه انكار مي شد. اگر اين واقعه زنده نگه داشته نشود و ظالمان و منافقان براي مردم شناسايي و معرفي نشوند چگونه بتوان انحراف عظيم صدر اسلام را ثابت كرد؟ اين واقعه عظيم است كه با ماندگاري خود به همه اعلام مي كند: كه اي مسلمان! در صدر اسلام و پس از رسول الله ص و در طول 50 سال آنقدر مردم عوض شدند كه فرزند او را كه بارها او را بر دوش رسول الله ص ديده و روايات فراوان در مورد او شنيده بودند را بر فردي عوضي و كافر همچون يزيدي كه به تصريح منابع تاريخي پيامبر را قبول نداشت و علنا شرابي كه قرآن صراحت بر حرمت آن دارد را جلوي همان مسلمانان مي خورد و دوباره جلوي همان مردم، امام جماعت شده و به او اقندا كرده و نماز مي خواندند ترجيح دادند و ناجوانمردانه جلوي زن و بچه اش او و اصحاب و اولادش را با لب تشنه سر بريدند!!!!
اين يك تلنگري به ما هم مي تواند باشد كه مال پرستي مي تواند تا اين حد اعتقاد انسان را عوض كند.

احمد

باسلام و عرض ادب .بنده خواستم بگويم خيلي ازمسايل کلي راقرآن بيان ميکند و پيامبر تشريح کننده آن است مانند نماز که خداوند واجب و پيامبر تعداد رکعات و چگونگي خواندن آن را شرح و بيان فرمودند و در مورد عزاداري اباعبدالله ع هم در قرآن بصورت کنايه اي راجع بب آن بيان کرده چونکه اگر صراحتا بيان ميشد ممکن بود دست دشمنام و تحريفگران به قرآن باز شود و بخواهند اين آيات را از بين ببرند و به مين منظور قرآن کريم مي فرمايند: اي پيامبر به مردم بگو من در ازاي مزد رسالتم نيکي وخوشرفتاري با نزديکانم را از شما ميخواهم«ما در اين جامعه که بقول دوستمان که فرموده بود براي کسي که 1400سال پيش کشته شده است چه محبت و لطفي در اين برهه از زمان ميتوانيم به ذي القربي پيغمبربکنيم “جز زنده نگه داشتن ياد و نام آن بزرگوران که حماسه اي را بر پا کرده که تاقيامت مثل و مانند ندارد….درجواب فرمايش دوستمان که گفته چه دليلي دارد براي کسي که 1400 سال پيش کشته شده عزاداري کرد«قران در اين باره ميگويد و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احيا عندربهم يرزقون»کساني که درطول تاريخ قيام داشته اند مانند قيام سيد الشهداع بانيت خدايي و ظلم ستيزي کامل که باداشتن تنه 72 نفريارکه شامل اهل بيت خود و برادران که نوجوان وجوان وکودک واصحاب ايشان که عده اي کم وقليل بودندبانبود اب وغذا وشراط بسيارسخت ايستادگي کردند وتاپاي جان ايستادگي کردندوبانثارخون خودجان تازه اي به پيکره امت جدش واردکردندکه باعث شدمردم آگاه شده واين اگاهي باعث قيامهاي فراواني برضدظالمان ويزيديان شدوهمچنان باعث ظلم ستيزي وبيداري اذهان انسانهاي ازاده دنياميشود.« درموردفرمايش دوستمان که گفته شماقبرپرستيد بايدبگويم اياهرکس به زيارت قبرومدفن کسي برودکه اعتقادداردايشان شخص بزرگيست که اين بزرگي درقران امده ازطريق ايه تطهير بنظرشماايااين کارپرستش غيرخداوشرک است؟بايدبگويم که شماوقتي به مکه که ميرويدوخانه کعبه رازيارت کنيدبنظرشما بوسيدن سنگ سياهي بنام حجرالاسودشرک نيست؟ايادرحجراسماعيل مدفن حضرت اسماعيل ع وچنپيغمبرديگرست؟اياشمابدورحجراسماعيل هم نميچرخيد؟پس شماهم مشرکيدکه بدورمدفن حضرت اسماعيل ميچرخيد پس زيارت قبرامام حسين ع هم مانعي ندارد…..«

سوگلی

در مجالس عزاداري با توجه به شعار حماسه آفرين امام حسين عليه السلام در روز عاشورا كه فرمود :

فإنّي لا أري الموت إلا سعادة ولا الحياة مع الظالمين إلا برماً

تحف العقول ص 245، شرح الأخبار للقاضي النعمان المغربي ج 3 ص 150، مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 224، بحار الأنوار ج 44 ص 192.

مردم از طرفي با انعقاد پيمان ناگسستني با مظلومي كه مرگ در راه عقيده را سعادت و سازش با ستمگر را مايه ننگ مي داند وفاداري خود را در عدم سازش با ظالمان و مبارزه بي امان با هرگونه مظاهر استبداد اعلام مي كنند.
و همين وفاداري ها است كه ملت ها را در برابر طمع استعمار گران بيمه مي كند و راه نفوذ استثماري را براي هميشه مسدود مي سازد.
و از طرف ديگر نفرت خود را با سياست اسلام زدايي دودمان ننگين بني اميه كه با نسبت دروغ به پيامبر گرامي احاديثي را در راستاي سركوبي نهضتها و قيام مردم در برابر حكومت ستمگران، جعل و در ميان مردم منتشر ساخته اند، ابراز مي دارند.

ناشناس

عزاداري نوعي پيوند محكم عاطفي با مظلوم انقلابگر و اعتراض به ستمگر است و به تعبير استاد مطهري: «گريه بر شهيد شركت در حماسه اوست.
يعني اين تحول روحاني كه در جلسات عزاداري ايجاد مي شود، زمينه را براي تحولات اجتماعي فراهم ساخته. و در واقع زمينه را براي حفظ آرمان هاي آن حضرت و پياده كردن آن فراهم مي سازد؛ چنان كه امام راحل مي فرمود: ما هر چه داريم از محرم و عاشورا داريم. انقلاب اسلامي ايران و هشت سال دفاع سر فرازانه و پيروزمند ارتباط مستقيمي با مجالس سوگواري و عزاداري دارد. و در طول تاريخ نيز شيعيان با همين مجالس عزاداري، توانسته اند هويت جمعي خود را حفظ و در برابر ظالمان و فاسدان ايستادگي كنند.

علی دوستی

عزاداري براي اهل بيت: موجب احياي ياد و نام آنها و در كنار آن فرهنگ و مكتب و هدف آنان است. به عبارت ديگر در شكل يك پيوند روحي راه آنان به جامعه الهام گشته و پيوستگي پايداري بين پيروان مكتب و رهبران آن برقرار مي سازد و ديگر گذشت قرون و اعصار نمي تواند بين آنان جدايي افكند. همين مسأله موجب نفوذ ناپذيري امت از تأثيرات و انحرافات دشمنان مي گردد و مكتب را هم چنان سالم نگه مي دارد و يا تحريفات و اعوجاجات را به حداقل مي رساند. از همين روست كه استعمارگران براي نابودي ملل اسلامي مي كوشند رابطه آنان را با تاريخ پر افتخار صدر اسلامي قطع نمايند تا با ايجاد اين خلاء زمينه القاي فرهنگ خود را فراهم آورند. اينها از آثار اجتماعي عزاداري است

شمیم68

احیا و زنده داشتن نهضت عاشورا موجب زنده نگه داشتن و ترویج دائمی مکتب قیام و انقلاب در برابر طاغوت‌ها و تربیت کننده و پرورش دهنده روح حماسه و ایثار است. گریه بر مصائب سالار شهیدان باعث زنده نگه داشتن نهضت حسینی است. چنان که به اسارت رفتن خاندان امام باعث پایمال نشدن خون شهیدان کربلا شد. در اثر رساندن پیام امام به مردم کوفه و شام توسط امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س) نهضت عاشورا به ثمر نشست.

گریستن در سوگ شهدای کربلا، تجدید بیعت با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذیه فکری و روحی با این مکتب است. اشک ریختن نوعی بیعت و امضا کردن پیمان و قرارداد دوستی با سید الشّهدا و ابراز انزجار و تنفّر از قاتلان حضرت است. از این رو ائمه (ع) به گریستن بر مظلومیت شهدای کربلا تأکید کرده ‏اند. برای گریه بر مصیبت‏های امام حسین (ع) ثواب‏ها و فضیلت‏های فراوان ذکر کرده و فرمود: ه‏اند که چشم گریان بر کربلائیان، چشمه فیض خدا است، زیرا اشک ریختن در عزای حسین (ع) نشانه پیوند قلبی با اهل بیت و سیدالشّهدا است. اشک، دل را سیراب می‏کند، عطش روح را برطرف می‏سازد، و نتیجه محبتی است که نسبت به اهل بیت حاصل می‏شود. نیز نشانه همدلی و هماهنگی روحی با ائمه اطهار است. قلبی که مهر حسین (ع) داشته باشد، به یاد مظلومیت و شهادت او می‏گرید.

زهرا

امام رضا (ع) به ریان بن شبیب، که روز اول محرم به محضر حضرت شرفیاب شد، فرمود: «ان کنت باکیا لشیئ فابک علی الحسین فانه ذبح کما یذهب الکبش…؛

اگر بر مصیبتی گریه می‌کنی، بر حسین بن علی گریه کن، چون که آن بزرگوار را همانند گوسفند سر بریدند. همراه او هیجده تن از اهل بیت او -که در زمین همانندی نداشتند- به شهادت رسیدند.» سپس فرمود: «.. فاحزن لحزننا و افرح لفرحنا؛ اگر خوشحال می‌شوی از این که در درجات عالی بهشت با ما باشی، در حزن ما محزون ودر شادی ما شاد باش.»

شیطونک

اهداف والا و آثار ابن واقعه مانند احیای اسلام و درس‌های آموزنده آن برکسی پوشیده نیست. ولی این‌ها دلیل بر این نمی‌شود که ما پس از ۱۴۰۰ سال هنوز هم عزاداری کنیم؟ با توجه به اینکه معتقدیم امام در این نبرد پیروز شده‌اند.

hossin

حضرت على (ع) مى‏ فرماید: «یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا و یبذلون اموالهم و انفسهم فینا، اولئک منّا و الینا؛ شیعه و پیروان ما در شادى و حزن ما شریکند و دارایی و جان خویش را در راه ما بذل می‌کنند، آنان از ما هستند و بازگشتشان به سوی ما است.»

lyla

وظیفه عقلانى و شرعى، ایجاب مى‏ کند که در ایام عزادارى اهل ‏بیت، حزن و اندوه خود را به «زبان حال»؛ یعنى، با اشک، آه و ناله و زارى، و با کم خوردن و کم آشامیدن مانند افراد غم زده اظهار نماییم؛ ‏طبق فرمود: ه امام صادق (ع): عزاداران سیدالشهدا در روز عاشورا از آب و غذا دورى جویند تا آن که یک ساعت از وقت فضیلت نماز عصر بگذرد، آن گاه به جامی از آب بسنده می‌کنند. از نظر پوشاک، با پوشیدن لباسى که از حیث جنس و رنگ و نحوه پوشش در عرف، حکایت‏گر اندوه و ناراحتى است، آشکار می‌سازیم.

محمد سلمان

اگر فردى که با معرفت در مجالس عزادارى، شرکت مى‏‌کند، شعور و شور و شناخت و عاطفه را درهم مى‏ آمیزد. در پرتو آن، انگیزه ‏اى قوى در او پدیدار می‌گردد. هنگام خروج از مراسم عزادارى مانند محبى مى ‏شود که فعّال و شتابان به دنبال پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن است. ولی شرطش ان است گه با معرفت باشد.

مجنون

در پاسخ به دوست عزیزم گرچه در واقع امام حسین (ع) پیروز شد. ولی ظلم وجنایات غیر قابل تصوری، نسبت به اهلبیت (ع) انجام شد؛ که همانندش تا کنون واقع نشده ودر اینده نیز واقع نخواهد شد. وپیروزی امام حسین (ع)، مرهون همین عزاداری‌ها وزنده نگهداشتن عاشورا ومحرم وپاسداشتن این مراسم باشکوه است. حفظ وتقویت وزنده نگهداشتن عاشورا، در واقع موجب حفظ اسلام ومکتب تربیتی وهدف امام حسین (ع) است.

پرستو

فلسفه و اساس عزاداری آرامش بخشیدن، و دعوت به صبر و استقامت، و روحیه دادن و نابود نمودن هرگونه یأس و ناامیدی و خود خوری و خود باختگی است.

صابر

پیامبر (ص) این خبر را به صدیقه‌ی طاهره (س) دادند که شهادت امام حسین (ع) درزمانی واقع می‌شود که جد و پدر و مادر و برادر آن حضرت نیستند. حضرت فاطمه (س) بسیار غمگین شده و گریستند و فرمودند:
«یَا أَبَهْ فَمَنْ‏ یَبْکِی‏ عَلَیْهِ‏ وَ مَنْ یَلْتَزِمُ بِإِقَامَهِ الْعَزَاءِ لَهُ فَقَالَ النَّبِیُّ یَا فَاطِمَهُ إِنَّ نِسَاءَ أُمَّتِی یَبْکُونَ عَلَى نِسَاءِ أَهْلِ بَیْتِی وَ رِجَالَهُمْ یَبْکُونَ عَلَى رِجَالِ أَهْلِ بَیْتِی وَ یُجَدِّدُونَ الْعَزَاءَ جِیلًا بَعْدَ جِیلٍ فِی کُلِّ سَنَه
ای پدر چه کسی بر او اقامه‌ی عزا می‌کند و می‌گرید؟ رسول اکرم فرمودند: «زنان امت من بر زنان اهل‌بیت من می‌گریند و مردان آن‌ها بر مردان اهل‌بیت و هرسال عزای آن حضرت را نسل به نسل برگزار و تجدید می‌کنند.»

ناشناس

عزاداری برای امام حسین (ع) از دیرباز بوده و همچنان خواهد بود و سال‌به‌سال به عظمت و وسعت عزای امام حسین (ع) اضافه می‌شود و این نیست مگر در سایه‌ی کلام پیامبر (ص) که فرمود: «إِنَ‏ لِقَتْلِ‏ الْحُسَیْنِ‏ حَرَارَهً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَدا»
همانا کشته شدن امام حسین (ع) حرارتی در قلوب مؤمنین ایجاد نموده که هرگز سرد نخواهد شد.
و در کلام بلند دیگری فرمود:
«لَا یَدْرُسُ‏ أَثَرُهُ‏ وَ لَا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَى کُرُورِ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامِ وَ لَیَجْتَهِدَنَّ أَئِمَّهُ الْکُفْرِ وَ أَشْیَاعُ الضَّلَالَهِ فِی مَحْوِهِ وَ تَطْمِیسِهِ فَلَا یَزْدَادُ أَثَرُهُ إِلَّا ظُهُوراً وَ أَمْرُهُ إِلَّا عُلُوّا»
آثار شهادت و عظمت کربلای امام حسین (ع) با گذشت روزها و شب‌ها از بین نمی‌رود و کهنه نمی‌شود و پیشوایان کفر و ضلالت سعی و تلاش بسیار می‌کنند که آثار آن را از بین ببرند و محو کنند؛ ولی هر چه آن‌ها بیش‌تر سعی و تلاش می‌کنند، اثرات و برکات آن حضرت و عظمت کربلا و عزای امام حسین (ع) بیش‌تر و آشکارتر می‌شود.

تارا

بدون شک برپایی مراسم عزاداری و سوگواری برای اهل بیت ایمه ی معصومین و یارانشون به ویژه امام حسین(ع) و یاران با وفا و فداکار آن حضرت از سفارشات الهی و دارای اجر و قرب و ثواب بسیار است و حتی چ بسا باعث به قرب و نزدیکی به خداوند متعال هم بشود ، اما در سال‌های اخیر، همانطور که هممون در اطرافمون کمو و بیش میبینیم جریان‌های افراطی و مشکوک با پخش اطلاعیه، سی‌دی و کتاب به تبلیغ و ترویج بی‌حد و مرز بودن عزاداری پرداخته و می‌گویند: هر عملی که به قصد عزاداری انجام شود، جایز است و همه انواع عزاداری‌های مرسوم در جهان که به حدود 330 نوع می‌رسد، جایز است.
بر اساس این حرف ها حتی قمه‌زنی، قفل‌زنی، استفاده از چاقو و… هم مجاز شمرده میشود و اصل عزاداری را زیر سوال میبرد

مصطفی

ممنون از راهنمایی های خوب و بی نظیر دوستان
فقط یک سوال برای بنده وجود دامده
طبق این حدیثی که چند روز پیش به ان بر خوردم
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
کُلُّ الْجَزَعِ وَ الْبُکاءِ مَکْرُوهٌ سِوَى الْجَزَعُ وَ الْبُکاءُ عَلَى الحُسَینِ علیه السّلام
امام صادق علیه السّلام فرمود:
هر نالیدن و گریه اى مکروه است ، مگر ناله و گریه بر حسین علیه السّلام .
بحارالانوار، ج ۴۵، ص۳۱۳

سوال اینه که پس یعنی گریه و بر پایی مراسم های عزاداری برای دیگر ائمه جایز نیست؟

عاطفه چمران

به این حدیث توجه کنید گه اتفاقا از امام صادق هم هست روایتگر حدیثی که شما به ان رجوع داده بودین
قال الصّادق علیه السّلام :
اَللّهم … وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْیُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا وَ ارْحَمِ الّصَرْخَةَ الّتى کانَتْ لَنا.
امام صادق علیه السّلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت ، چنین دعا مى کرد و مى فرمود:
خدایا … آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحّم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهایى را که بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است ، مورد رحمت قرار بده .
بحارالانوار، ج ۹۸، ص ۸
این حدیث درمورد کسانی است که سوگواری برای اهل بیت میکنند پس یعنی سوگواری و عزاداری برای همه اهل بیت مجاز و شرعی است

ابراهیم

در تایید حرف های شما از حدیث ذکر شده در پایین از امام سجاد پی میبریم که احتمالا در اون حدیثی که اقا مصطفی اوردن منظور از امام حسین به طور مجازا کل اهل بیت و ائمه است و عزاداری برای همه ی ائمه مورد قبول دین است
قالَ السجّادُ علیه السّلام :
اِنّى لَمْ اَذْکُرْ مَصْرَعَ بَنى فاطِمَةَ اِلاّ خَنَقَتْنى لِذلِکَ عَبْرَةٌ.
ترجمه :
امام سجاد علیه السّلام فرمود:
من هرگز شهادتِ فرزندان فاطمه علیها السّلام را به یاد نیاوردم ، مگر آنکه بخاطر آن ، چشمانم اشکبار گشت .
بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۱۰۹

طاها

با سلام خدمت دوست عزیز این حدیث تاکیدی بر گریه بر امام حسین است. تأکیدات حضرات معصومین (ع) باعث شده است تا مجالس عزاداری امام حسین(ع) از زمان شهادت آن حضرت تا به امروز، به صورت یک جریان زنده و فعال و انقلابی درآید و هزاران شاعر و نویسنده و خطیب، در این باره مطلب ارائه کنند. هر چند دشمنان، تلاش های گسترده ای در جهت تحریف این واقعیت عظیم نموده اند ولی همین مجالس عزاداری باعث شده است، اسلام برای همیشه زنده بماند و مبارزه با ظلم و ستم و تجاوزگری به عنوان یکی از شعارهای حسین بن علی (ع) در سراسر جهان طنین انداز شود.

علی

علقمه بن محمد حضرمی می گوید: «امام باقر (ع) برای حسین(ع) گریه می کرد و ناله سر می داد و به هر کس در خانه اش بود دستور می داد گریه کند و در منزل آن حضرت، مجلس سوگواری و عزاداری تشکیل می شد و آن مصیبت را به همدیگر تسلیت می گفتند.»

یاسر

دلایل و علت های دنیوی و عقلی عزاداری کردن بر بزرگان دینی و ائمه رو دوستان دیگه بسیار خوب و عالی و مفصل ذکر کردند
درمورد ثواب و منفعت اُخروی برپایی مراسم های عزاداری و گریه و اندوه برای مظلومیت ائمه و بزرگان دین فقط ذکر و توجه به همین حدیث بس است
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
لِکُلّ شَیْئٍ ثَوابٌ اِلا الدَمْعَةٌ فینا.
ترجمه :
امام صادق علیه السّلام فرمود:
هر چیزى پاداش و مزدى دارد، مگر اشکى که براى ما ریخته شود (که چیزى با آن برابرى نمى کند و مزد بى اندازه دارد).
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۸

احسان مرشدلو

۸۰درصد کامنت ها رو خوندم و حرف های جالب و قانع کننده ای بود ولی ایا واقعا در دین هم سفارش شده عزاداری؟ مثلا ایه ای توی قران داشته باشیم درموردش یا حدیث معتبری؟

طیبه

بله در دین هم سفارش شده
قالَ الرّضا علیه السّلام :
اِنْ سَرَّکَ اَنْ تَکُونَ مَعَنا فىِ الدَّرَجاتِ الْعُلى مِنَ الجِنانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنا.
امام رضا علیه السّلام به ریّان بن شبیب فرمود:
اگر تو را خوشحال مى کند که در درجات والاى بهشت با ما باشى ، پس در اندوه ما غمگین باش و در شادى ما خوشحال باش .
جامع احادیث الشیعه ، ج ۱۲، ص ۵۴۹

افرینش

این حدیث رو از امام صادق داریم که میفرمایند
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
اِنَّ النَّبىَّ لَمّا جائَتْهُ وَفاةُ جَعْفَرِ بنِ اَبى طالبٍ وَ زَیْدِ بنِ حارِثَةَ کانَ اَذا دَخَلَ بَیْتَهُ کَثُرَ بُکائُهُ عَلَیْهِما جِدّاً وَ یَقولُ: کانا یُحَدِّثانى وَ یُؤ انِسانى فَذَهَبا جَمیعاً.
امام صادق علیه السّلام فرمود:
وقتى خبر شهادت جعفر بن ابى طالب و زید بن حارثه به پیامبر خدا رسید، از آن پس هرگاه وارد خانه مى شد، بر آن دو شهید بشدّت مى گریست و مى فرمود:
آن دو شهید، با من هم سخن و همدم و انیس بودند، و هر دو رفتند! …
من لایحضره الفقیه ، ج ۱، ص ۱۷۷
از دقت در این حدیث در میابیم وقتی پیامبر خود برای شهیدان عزاداری و گریه میکردند پس بله عزاداری در دین نه تنها مورد قبول است بلکه به ان سفارش هم شده است

علی راستگو

در تایید حرف های شما من هم حدیثی از امام صادق در این باره به خاطر دارم که میفرمایند
نَفَسُ الْمَهْمُومِ لِظُلْمِنا تَسْبیحٌ وَ هَمُّهُ لَنا عِبادَةٌ وَ کِتْمانُ سِرّنا جِهادٌ فى سَبیلِ اللّهِ. ثَمَّ قالَ اَبُو عَبدِاللّهِ علیه السّلام: یَجِبُ اَنْ یُکْتَبَ هذا الْحَدیثُ بِالذَّهَبِ.
ترجمه: امام صادق علیه السّلام فرمود: نَفَس کسى که بخاطر مظلومیّت ما اندوهگین شود، تسبیح است و اندوهش براى ما، عبادت است و پوشاندن راز ما جهاد در راه خداست.
سپس امام صادق علیه السّلام افزود: این حدیث را باید با طلا نوشت!
امالى شیخ مفید، ص ۳۳۸

یاسین

در پاسخ به دوست عزیزمون قرآن مجید در سوره ی ابراهیم(ع) به حضرت موسی(ع) دستور می دهد که ایام الله را به مردم یادآوری نماید:«… و ذکّرهم بایام الله انّ فی ذلک لایات لکل صبّار شکور»؛یعنی: «روزهای خداوندی را به مردم متذکر شو، زیرا در این روزها نشانه هایی برای انسان های صبور و شکرگزار است.»

استاد علامه طباطبایی در تفسیر این آیه می فرماید: « به طور مسلم، منظور از ایام الله، آن زمان هایی است که امر خدا و وحدانیت او و سلطنت او ظاهر شده و یا ظاهر می شود… و نیز ایامی که رحمت الهی به ظهور می رسد، البته آن ایامی که نعمت های الهی آن چنان ظاهر شده اند که در دیگر ایام به آن روشنی نبوده است؛ مانند روزی که حضرت نوح(ع) از کشتی بیرون آمدند و روزی که حضرت ابراهیم (ع) از آتش نجات یافت و….»

بر این اساس، واقعه ی عاشورا و بقا و حیات اسلام با حزن حسین بن علی(ع) و یارانش، یکی از مصادیق ایام الله است که همه ی ما مأمور به یادآوری و تنظیم و بزرگداشت آن هستیم.

لاله کمانی

با عرض سلام و خدا قوت. چرا بعضی ها از مداحان در میان مداحی های خود به جای انکه از امما حسین و … فقط سخن بگویند حرف های سیاسی می زنند یا به یک باره شروع می کنند به مرگ بر آمریکا گفتن و .. این چه ارتباطی با امام حسین دارد آیا بهتر نیست در میان مجالس عذاداری فقط هدف عذاداری کردن باشد نه هدف سیاسی و …؟

فریده خدایی

سرکار خانم کمانی می خواهم خدمتتان عرض کنم که سپاه یزید آن زمان کشور آمریکای امروزیسشت و اگر مداحی شروع می کند به مرگ بر آمریکا گفتن یعنی می خواهد که واقعه ی عاشورا و سپاه دشمن را با دشمن امروزی وفق دهد و همانند سازی کند که اشخاصی که در ان مجلس شرکت کرده اند بهتر بتوانند دشمن زمان حال را بشناسند واز نیرنگ های ان بهتر آگاه بشوند درست است که مجلس عذاداری برای گریه کردن بر امام حسین است اما شناخت دشمن هم نکته ی مهمی است که می توان در درون عذاداری به آن اشاراتی کرد.

محمد

سلام خیلی ها چنان خرج هایی می کنند در مجالس عذاداری که فکر میکنم اگر آن را برای نیازمندان خرج کنند بسیار ثوابش بیشتر است تا اینکه در اینگونه مجالس خرج کنند چرا که به نظر من کمک هایم ردمی هم هست و لازم نیست که این شخص تمام پولش را در این مجلس خرج نماید! نظر شما در این باره چیست؟

سید رضا حاتمی

سلام می کنم خدمت شما دوست بزرگوارم خدمتتان عارض هستم که نباید همه چیز را با هم مقایسه کرد به عنوان مثال چرا فلام فلان خرج را در فلان مجلس کرد اما کوچکترین کمکی به نیازمندان نکرد می خواهم بگویم که این یک امر کاملا شخصی است و به خود شخص باز می گردد و طوری نیست که ما بگوییم این کار را انجام دهد و آن کار را انجام ندهد ما اگر خودش پولش را داشتیم می توانستیم این کار را بکنیم اکنون که نداریم چرا می خواهیم برای مال دیگران تصمیم بگیریم؟ آن شخص احساس بهتری دارد که پولش را در مجالس امام حسین یا امام های دیگر خرج می کند خب بسیار عالی خرج کند ما هم دوست داریم پولمان را برای مساکین و نیازمندان خرج کنیم در اینباره هم بسیار عالیست و کسی جلوی ما را نگرفته است

حسن شکیبا

سلام هرگز اینگونه نیست ما همیشه باید کاری را انجام دهیم که نه سیخ بسوزد نه کباب به یاد داشته باشید که برای همان نیازمندان خب کلی موسسه های خیریه به وجود آمده است باز در اینجا می توان گفت که چرا برای عذاداری ها و … موسسه ای به وجود نیامده. پس این را نباید گفت که هر کس پولی دارد که می خواهد خیرات کند حتما ان پول را باید برای نیازمندان خرج کند گاهی نذری دادن و … بهتر به دل ادمی می نشیندو احساس او را بهتر می کند خب بهتر است این کار را انجام بدهد یعنی کاری که مطابق میل اوست نه کاری که دوستش ندارد اما چون فکر جمع آن را می پذیرد آن کار را انجام بدهد

اکبر مرادی

سلام خدمت شما خواستم بگویم که آیا جوانی که در گذشته کارهای نادرست بسیار کرده است آیا امکانش وجود دارد که با شرکت در مجلس عذاداری امام حسین متحول شود یا تغیری در او شکل بگیرد؟

فرهاد اکرمی

سلام ببینید اینکه شخص تغییر کند یا خیر کاملا به دست خودش است و عذاداری که نه حتی اگر خود امام حسین به نزد این شخص بیاید و او را به سمت درست هدایت کند اما او خودش خواهان این امر نباشد این اتفاق نخواهد افتاد که او تغییری کند پس به این مسئله می بایست که توجه کافی نمود. و اگر آن شخص در عذاداری شرکت کند و واقعا قصدش تغییر باشد بلکه چرا که نه مقدمه ای برای تغییر برای او به وجود خواهد آمد اما بگذارید که این را هم بگویم که کارهایی که او انجام می داده و نادرست بوده است ممکن است سالیان سال انجام می داده پس با یک شب شرکت در عذاداری تغییر آن چنانی در او به وجود نخواهد آمد بلکه می توان گفت که مقدمه ای شکل می گیرد که او بخواهد تغییر نماید.

اصغری

سلام خدمت شما عذاداری امام حسین چنان شوری را در دل آدمی ایجاد می کند که انسان واقعا از خود بی خود می شود و ان چنان در او تاثیر می گذارد که او به خودش می آید و می تواند ببیند که واقعا در کجای این دنیا قرار گرفته است و چه چیزهایی در دست دارد. اما همانطور که دوست عزیزمان جنای اکرمی فرمودند خواستم بگویم که لازمه ی این کار این است که خود آن شخص بخواهد و اگر شما می خواهید که او را وارد این محلس کنید به قصد اینکه او تغییری کند می خواهم بگویم که اگر باز هم خودش نخواهد شما هزاران بار او را در اینجور مجالس بیاورید کوچکترین تاثیری در او نخواهد گذاشت چرا که او چشمانش را بر روی حقیقت بسته و کسی جز خودش نمی تواند این چشم ها را باز کند

سمانه زمانی

سلام می کنم خدمت تمامی بزرگوارانی که در این وب سایت به نوعی فعالت می کنند و خسته نباشید خدمت آنها عرض می کنم. خواستم بگویم که بعضی از افراد اینگونه می گویند که دختری که در عذاداری شرکت می کند نباید آرایشی داشته باشد یا مواردی این چنینی خواستم بگویم در پاسخ به این افراد من هم با آرایش غلیظ موافق نیستم اما اینکه کلا آرایش نکند کاری بی معنی است چرا که مجلس عذاداری اصلا به اینجور مواردی کار ندارد و مهم دل انسان است به نظر من و اگر آن دختر کمی به سر و روی خود برسد اتفاقا چون با ظاهری مرتب حاضر می شود در مجلس به نظر من بیشتر احترام قائل شده است تا آن شخصی که این کار را انجام نمی دهد. شاد باشید

فاطمه

سلام خدمت سمانه عزیز می خوام بگم که منم با نظر شما موافقم یعنی چی که دختر آرایش نکنه بعضیا که میگن به خاطر اینه که جوونای مردم توی عذاداری به انحراف کشیده میشن یا همچین مسائلی می خوام بگمو اون جوونی که دلش حسینی باشه وبرای امام حسین داخل اون مجلس عذاداری شرکت کنه هیچوقت به چهره ی همون دختری هم که آرایش نکرده نگاه نمیکنه بلکه اون شخص که به دنبال سیاه کاری هست و یا به دنبال جلب توجه یا کارهایی مشابه هست که در اون عذاداری شرکت میکنه این شخص معلومه که هدفش چیه و به دنبال چه چیزهایی هم هست و اون دختر مایه ی انحراف این شخص نیست بلکه خودشه که موجب این امر شده و دختری که آرایش ساده نه غلیظ داره به قول شما به نوعی احترام هم میزاره به مجلس تا بی احترامی بخواد بکنه

محدثه رهبری

سلام و عرض ادب در میان سخنا شما خانم فاطمه بزرگوار حرفی بود که من می خواهم خدمت شما بگویم و آن هم همان جلب توجه بود. دختری که به دنبال جلب توجه باشد می توان گفت که این کار را انجام یم دهد در غیر اینصورت دختری که دلی پاک دارد و هدفش شرکت در مجلس امام حسین است هرگز این کار را انجام نمی دهد البته من هم مخالف با آرایش نکردن او هم نیستم اما طوری باشد که مجلس بی حرمتی نشود و در مورد جوانانی که گفتید خواستم بگویم که کلا خلق انسان به اینگونه است که به سوی جنس مخالف خود جذب می شود پس اینگونه نگویید که شخصی که به دنبال سیاه کاری یا کار دیگر باشد فقط این اتفاق برایش رخ می دهد و ممکن است آن جوان ناغافل نگاهی به این دختر کند پس این امر ناگریز برای همه است و تنها برای عده ای خاص نیست

farhad

آیا گفتن ذکر حسین علیه‌السلام در سینه‌زنی و به اصطلاح شور تند و پشت سر هم، بی احترامی است و اشکال شرعی دارد؟ آیا این مصداق غنای روضه‌ خوانی است؟

عباس

بدون اشکال هم نیست
برای ما واجب است از خواندن اشعار نامناسب و سبک و دور از شأن اهل‌‌بیت «طعلیهم‌‌‌‌السلام» یا کفر گونه و غلو و اغراق گونه اجتناب کنیم مخصوصا از حرکات خشونت امیز مثل قمه‌زدن که اسیب به خودمون و دیگران میشه و یا کلا هر نوع از حرکاتى که باعث میشه که وجهه شیعه در جهان همراه با رعب و وحشت باشد خودداری باید کرد چون میدونیم که جسم ما پیش ما امانت است و نمیتوان عمدا به ان ضرر و یا اسیبی وارد کرد از بُعد دیگه اینگونه اقدامات خشونت امیر بهانه به دست دشمن مى‏‌دهد

سجاد

عزاداری و برگذاری مراسم و مجالس عزاداری و سوگواری برای سالار شهیدان امام حسین(ع) و ۷۲ تن یاران ایشان از اعمال مستحب ولی جز سفارش‌ها و توصیه‌های اکید پیامبر گرامی اسلام (ص) است اما اینکه چگونه این مراسم های عزاداری برگزار شود ، به عرف جامعه و انسان‌ های شرکت کننده بستگی دارد اما باید طبق چهارچوب ارزش های اسلام و در خور شان ائمه بزرگان معصومان و شهدا باشد سینه‌زنی، زنجیر زنی و مدیحه‌سرایی هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد و این تفاوت اصلا مشکلی ندارد اما نباید عزاداری موجب ضرر مهم و قابل توجهی بر بدن شود

الیاس

بله در بعضی موارد اشکال دارد زمانی که پیامدهایی مثل خراب کردن حلوه ی دین و مذهب و پایین اوردن شان ائمه و بزرگان دین را در پی نداشته باشد و با عقل سالم هم سازگار باشد در این مواقع؛ مورد تأیید اسلام است، اما در مواردی خاص مثل قمه‌ زنی در مراسم های عزاداری امام حسین(ع) به دلیل مضرات خیلی زیاد بر بدن، همچنین باعث ایجاد رعب و وحشت و ترس برای کودکان و زنان سالمندان ، وهن مکتب تشیع، خدشه‌دار کردن و منحرف کردن اهداف عزاداری و اصلا کلا مخالف بودن با سیره اهل بیت(ع) حرام است.

طوبی

بله اشکال شرعی و الهی دارد و در دین اصلا جایز نیس همانطور کا خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «وَ مَنْ یَتَعّد حُدود اللّه فَقَد ظَلَم نَفَسه»هر کس از حدود الهی تجاوز کند بر نفس خویش ظلم کرده است و نیز روایات زیادی داریم که هر چیزی دارای حدّ است: «مامن شی ءٍ الاّ و له حدّ»؛هیچ چیزی نیست، مگر آنکه برای آن حدّی است.
برگزاری مراسم عزاداری و سوگواری برای امام حسین(ع) نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ و باید حد اعتدال ان رعایت شود و طبق چهار چوب های اسلام باشد

مرصاد

این امر بر همگان مسلم است که بهره‌گیری از دروغ و کلا هر گونه مطالبی که با شأن و منزلت حماسه‌سازان کربلا سازگاری ندارد، روا نیست.
پس بدون شک تحریف رویداد کربلا چه لفظی و چه معنوی، خرافه‌گرایی گزافه گویی زیاده گویی و اغراق در نقل حادثه عاشورا، چه شکلی و چه محتوایی، از حد مرزهای عزاداری عبور خواهد کرد. و این ادعا که عزاداری هیچ حد و مرزی ندارد، نادرست است.

مرتضی احمدیان

سلام من هم با این کار آنها بسیار مخالف هستیم یعنی چه مگر دارند موسیقی می خوانند که اینطور پشت سر هم اسم امام حسین رام ی آورند بعضی واقعا هدف اصلی نوحه خواندن یا مداحی کردن را فراموش کرده اند و طوری این کار را انجام می دهند که انگار دانرد برای رقص و مطربی این کار را انجام می دهند واقعا به نظر من که کاری ناشایست است و اگر می خواهند شور به مجلس اضافه کنند که مردم بیشتر وارد فضای غم بشوند واقعا انجام دادن این کار به نظر من بیشتر توهین است تا آنکه بخواهد تاثیری در مردم بگذارد ما باید به دنبال ان باشیم که مردم را وارد فضای معنوی کنیم نه انکه خود عاملی شویم که مردم بیشتر به جای آنکه وارد این فضا بشوند از ان خارج شده و میلی به انجام این کار نداشته باشند.

رضا آشفته

سلام ما باید به دنبال هدف اصلی خود یعنی عذاداری کردن برای امام حسین باشیم حال گفتن این کلمه به صورت پشت سر هم یا هر طور دیگری به نظر من اگر فضای عذاداری را تداعی کند مانعی ندارد چرا که ما داریم برای امام خود عذاداری میکنیم و می خواهم که آن فضای غم و گریه شکل بگیرد حال کسی است که از یک عذاداری با ریتم ملایم گریه اش می گیرد و به نوعی بیشتر با اینگونه فضاها خوی می گیرد تا یک عذاداری با ریتم تند خب این شخص بهتر است که در چنین عذاداری هایی شرکت کند اما کسانی هم هستند که با ریتم تند بهتر می توانند عذاداری کنند وبه نوعی احساساتشان بیشتر جریحه دار می شود خب حال قصد توهین به امام حسین که نیست بلکه تداعی فضایی است که انسان ها بیشتر به غم و مصیبت امامشان فکر کنند پس اگر نیت توهین نباشد به نظر من و منطق من این کار مانعی ندارد اما باز هم از درستی یا نادرستی آن بی خبرم.

احمد ایرانمنش

ضمن سلام خدمت جناب آشفته ی عزیز می خواهم خدمتتان بگویم که من با مواردی که گفتید مخالفتی ندارم اما همین کار ها فکر میکنم باعث شده است که امروزه اشخاصی که نوحه می خوانند را بعضی در کلیپ های طنزشان قرار داده و با نرم افزار های میکس و … صدای مداح را قطح کند و یک آهنگ شاد بر روی آن بگذارد. به نظر من اگر خود همین افراد مداح کمی درم تن مداحی های خود دقت کنند و همچنین با توجه به فضا و حال و هوای مخاطب خود ریتمش را طوری تنظیم کند که به شکلی مسخره شونده هم نباشد به نظر من بهتر است و بهتر می تواند تاثیرش را بگذارد ضمن اینکه همانطور که گفتید هر شخص نوعی ذائقه دارد و اینطور نیست که همه مثل هم باشند اما همان ها هم که مداحی به صورت تند می کنند این مسئله را باید مد نظر داشته باشند. پیروز و سعادتمند باشید

ندا گوهری

برهنه شدن در عزاداری، آیا امر به معروف و نهی از منکر واجب است؟

یاسمن افضلی

سلام به نظر من برهنه شدن خیلی کار نادرستی است در میان مجالس عذاداری به خصوص اگر جنس مخالف در ان صحنه حضور داشته باشد چه معنی دارد که خود را شخص برهنه کند زمانی که می تواند به خوبی و راحتی عذاداریش را نماید و چرا او اینگونه فکر میکند که اگر برهنه شود تاثیر بیشتری دارد و بهتر می تواند این کار را انجام دهد. عذاداری به دل است نه به کارهای ظاهری که انجام می دهیم کاش این را خیلی ها می دانستند و برای آنکه جلب توجه کنند یا هر عامل دیگری این کار را انجام نمی دادند. خب در جایی دیدم که نمی توانم بگویم که موثق است ولی بر سر کودکی قمه ای زده بودند در عکس نمایان بود که از سر او خون بیاید آیا این را واقعا امام حسین علیه السلام می پذیرد؟ چرا باید به یک طفل معصوم ضربه بزنیم و او را درد دار کنیم که خود حس نادرستمان را ارضا کنیم و فکر کنیم که با این کار بهتر می توانیم نظر امام حسین یا هر امام دیگری را جلب کنیم

کمالیان

یک عزاداری مورد رضایت اهل‌بیت علیهم‌السلام چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

رسول

از نظر محتوا آنچه که گفته می‌شود نباید مطالب حرام و خلاف شرع باشد، یعنی دروغ نباشد، غلو نباشد، موجب وهن مذهب نباشد، موجب تنقیص مقام اباعبدالله علیه‌السلام و معصومین علیهم‌السلام نباشد و همچنین موجب پایین آمدن مقام خود مومنین و عزاداران هم نباشد؛ یعنی از نظر محتوا مطالب مستند باشد، خلاف عقاید مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد، خلاف مرام اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد. نسبت به شیوه عزادارای اولا همراه با کار حرام نباشد مثل موسیقی حرام و امثال اینها، و موجب وهن مذهب هم نباشد، یعنی کاری نکنند که سوژه به دست دشمنان بیفتد و با این شیوه عزاداری که داریم، آنها علیه مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام تبلیغ سوء داشته باشند.

محسن خدایاری

با سلام خدمت شما دوست عزیز و بزرگوارم خواستم بگویم که عذاداری که مورد رضایت اهل بیت باشد به نظرم اینگونه است که ما به قصد تحول خویش به یک مجلس عذاداری وارد بشویم نه آنکه برای نذری یا غذایی که شب در انجا می دهند. متاسفانه خنده دار است اما حقیقت دارد و خیلی ها مقصودشان از رفتن به عذاداری ها همان غذایی است که آخر عذاداری پخش می کنند. مورد دیگر این است که ما واقعا به قصد پاک کردن دل خود برویم به آنجا نه آنکه برویم به قصد خود نمایی یا جلب نظر جنس مخالف و این هم متاسفانه خنده دار است اما باز هم وجود دارد. در میان مجلس عذاداری اگر کسی گریه نمی کند به دید کافر به او نگاه نکنیم شاید او در دلش دارد ارتباطش را برقرار میکند یادمان باشد که مرده ی ما را در قبر کس دیگری نمی گذارند پس نخواهیم که همه مثل ما باشند و یا اگر ریش سفیدی جوانی را دید که در حال خندیدن است به او هجوم نبرد که چرا می خندی این مجلس امام حسین است یا مواردیمشابه و بعد خودش در خفا کارهایی انجام دهد که کاملا بی حرمتی به این مجلس است. تمام این ها را اگر انجام دهیم فکر میکنم عذاداری مورد رضایت خواهد بود و همچنین کیفیت بالاتری خواهد داشت

احمد شایانفر

ضمن سلام و خدا قوت خدمت جناب خدایاری خواستم بگویم که واقعا درست می گوید جالب است که ما همه خود را مسلمان واقعی می دانیم و می گوییم که دین ما از همه کامل تر است اما زمانی که به مرحله ی عمل می رسد ما آنقدر که باید به دستورات دین عمل نمی کنیم نمونه مشابه همین ریش سفیدانی که گفتید را خدمت شما عرض میکنم البته که من در زندگی آنها نیستم و خبر دارم اما آنچه که ظاهر زندگیش را دیدم خدمتتان می گویم که ریش سفیدی را می شناسم که همیشه در ایام عذاداری امام حسین در دسته ها حضور داشت و فکر میکنم که هنوز هم دارد و همیشه در سر دیگ غذا و … حاضر بود همین شخص فرزندش و خودش آن چنان که ظواهر قضیه نشان می دهد به پدر و مادر خود ظلم کرده اند که تمام خواهر وبرداران همین ریش سفید از او نالان هستند. متاسفانه ما همیشه به دنبال این هستیم که ظاهر خود را زیبا کنیم در صورتی که باطن امری به مراتب مهمتر است

احمدیان

سلام یک عذاداری که مورد رضایت اهل بیت باشد به نظر من به این گونه می باشد که ما فقط برای دل خود برویم و به قول دوستان هدف دیگری پشت رفتن ما به عذاداری نرویم. این که لباس سیاه بپوشیم یا نپوشیم، اینکه گریه کنیم یا نکنیم، اینکه زنجیر یا سینه بزنیم یا نزنیم، اینکه غذای نذری را بخوریم و یا نخوریم و … تمام این موارد جزء موارد ظاهری هستند اما مهم باطن انسان است شخصی لباس سیاه بر تن کند اما در فکرش این باشد که بعد از مجلس عذاداری برود و فلان گناهی را که در گذشته انجام می داده است انجام بدهد این کار او در واقع به نوعی توهین به مقدسات هم هست اما شخصی دیگر با لباس های رنگی می آید اما چنان به مراسم احترام می گذارد و چنان در او تاثیر می گذارد این عذاداری که کامل شخص دیگری می شود پس به نظر من مهم دل انسان است. پیروز و موفق باشید

سینا

این که برخی از مسلمانان در ایام محرّم سینه می زنند و خودشان را می زنند آیا زدن و آزار رساندن به خود حرام نیست؟ آیا دلیلی وجود دارد که پیامبر (ص) چنین کاری انجام داده باشد؟ آیا هیچ امامی در شهادت یک فردی خودشان را زده اند؟

سحر

سلام خدمت دوست عزیزیم اقا سینا من به نوبه خود جواب شما رو می دهم . عزاداری برای امام حسین علیه الاسلام از برترین عبادات است و انجام هر کاری که در عرف عزاداری محسوب می شود، جایز است، مگر این که واقعاً ضرر قابل ملاحظه ای داشته باشد، یا موجب وهن شیعه و مکتب اهل بیت علیه الاسلام شود و سینه زنی مصداق هیچ یک از این امور نیست. بنابراین، چنین عملی منعی ندارد و سینه زنی در رثای آن امام همام علیه الاسلام مستحبّ است.

واعی

از ام سلمه روايت شده كه گفت : حسن و حسين(ع) در خانه من و در برابر رسول خدا(ص) به بازى مشغول بودند.در اين هنگام جبرئيل(ع) نازل شد و گفت: اى محمد! پس از رحلت تو ، امتت اين فرزند را (و اشاره به حسين(ع)كرد) شهيد مى‏كنند.رسول خدا(ص)گريست و حسين(ع) را به سينه چسبانيد. سپس رسول خدا(ص) تربتى را كه جبرئيل از مرقد شريف حسين(ع) آورده بود در دست گرفت و بوييد و فرمود:
بوى كرب و بلا از آن به مشام مى‏رسد.
آنگاه آن خـاك را به دسـت ام سلمه سپرد و فرمود:
اى ام سلمه! مواظب باش و بدان كه هر گاه اين تربت مبدل به خون گرديد ، فرزندم حسين(ع) به شهادت رسيده است. ام سلمه تربت را در شيشه‏اى ريخت و هر روز به آن تربت‏ نگاه مى‏كرد و مى‏گفت:
اى خاك! روزى كه به خون تبديل گردى
آن روز ، روز عظيمى خواهد بود.

رضا78

يَا فَاطِمَةُ كُلُّ عَيْنٍ بَاكِيَةٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا عَيْنٌ بَكَتْ عَلَى مُصَابِ الْحُسَيْنِ فَإِنَّهَا ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ بِنَعِيمِ الْجَنَّة
اى فاطمه! هر چشمى فرداى قيامت گريان است غير از چشمى كه در مصيبت حسين گريه كند ؛ صاحب آن چشم خندان است و مژده نعمت‏هاى بهشت به وى داده خواهد شد.
(بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏44، ص293)
این حدیث تأییدی بر سخنان حاج فردوسی عزیز است.
ان شاالله خداوند به ابشان عمر با برکت بدهد که اینگونه ما را اگاه می کنند.

محمد

در روایات بسیاری آمده است که نفس عزاداری کار درست و مثبتی است، اما از سوی دیگر آیات قرآن و روایات بر این نکته تاکید و سفارش دارد آن عملی ثواب دارد و در درگاه خداوند پذیرفته می‌شود که درست انجام شود. همچنین تصریح شده است که ایمان و عمل صالح با هم هستند، بنابراین عمل ناصالح نه تنها ثواب ندارد بلکه عقاب هم دارد. من هم با سخنان حاج فردوسی موافقم که عزاداری باید به خاطر این باشد که گناهانمون رو ترک کنیم

علی

مسافر غلام امام کاظم (ع) می گوید: وقتى خواستند حضرت موسى بن جعفر (ع) را ببرند به حضرت على بن موسى الرضا (ع) دستور داد تا زنده است هر شب در خانه‏‌اش بخوابد تا وقتى خبرى به او برسد. گفت: ما هر شب براى حضرت رضا (ع) در دهلیز رختخواب می انداختیم، پس از نماز عشا در آن جا می خوابید صبح به منزل خود می رفت، همین وضع تا چهار سال ادامه یافت. یک شب رختخواب انداختیم، ولى نیامد، ما و زن و بچۀ آن حضرت از تأخیر ایشان خیلى ناراحت شدیم. فردا صبح به خانه آمد داخل حرم شد و پیش ام احمد رفت فرمود: آنچه پدرم به امانت در اختیارت گذاشته بده. ام احمد ناله‌‏اى زده با دست به صورت خود نواخت و گریبان چاک زده گفت: به خدا، آقایم از دنیا رفت! امام على بن موسى الرضا (ع) او را نگه داشت به او فرمود: حرفى در این مورد نزن و اظهار ناراحتى نکن تا خبر رسمى به فرماندار برسد. زنبیلى که محتواى امانت ها بود با دو هزار یا چهار هزار دینار در اختیار او گذاشت و به دیگرى نداد.
این حدیث نیز که از کتاب معتبر (کافی) نقل شده، جواز این عمل (بر سر و سینه زدن) را می رساند؛ زیرا بر اساس نقل این حدیث مانعی از نهی آن حضرت وجود نداشت و اگر این کار منع شرعی داشت لازم بود که آن حضرت به او تذکر می فرمودند.

ساقی

امام سجاد (ع) می فرماید: در شبى که پدر بزرگوارم فرداى آن شهید شد (عاشورا) در خیمه نشسته بودم و عمه‏ام زینب به پرستارى من مشغول بود. پدرم به خیمۀ خود رفته و جوین غلام ابوذر، شمشیر آن حضرت را اصلاح مى‏کرد و پدرم مى‏فرمود: واى بر تو اى روزگار در هر بامداد و شبانگاهى بسیارى از یاران و دوستان را نابود مى‏سازى و به عوض هم اکتفا نمى‏کنى آرى سررشته همه در دست خدا است و هر ذى حیاتى به راهى خواهد رفت که من می روم. و همین مضامین را دو یا سه بار مکرر فرمود. من از شنیدن این مضامین به هدف آن حضرت توجه کرده گریه گلوى مرا فرا گرفت، ولی خوددارى کرده و آرام گرفتم و دانستم که بلا نازل شده، اما عمه‏ام زینب به مجرد این که مضامین اشعار را شنید بر اثر رقت قلبى که ویژه زنان است، نتوانست خوددارى نماید، با حالت تحیر از خیمه خارج شده به جانب آن حضرت روان گردید عرضه داشت: اى کاش می مردم، امروز مادرم فاطمه و پدرم على و برادرم حسن وفات یافتند، اى یادگار گذشتگان و سرپرست بازماندگان. امام حسین (ع) به خواهر بزرگوارش توجهى کرده با دیده اشکبار فرمود: خواهرم کارى کن شیطان به تو دست پیدا نکند و پرده صبرت را پاره نکند و فرمود: اگر مرغ قطا را به حال خود مى‏گذاردند آسوده مى‏خوابید. زینب (س) گفت: برادرم خود را براى مرگ آماده ساخته! این آمادگى شما قلب مرا مجروح ساخت و طاقتم را طاق نمود و بدون درنگ سیلى به صورت خود زد و گریبان چاک نمود و غشوه بر او عارض شده بر زمین افتاد. حسین (ع) کنار خواهر آمده آب به صورتش ریخت و او را به هوش آورده فرمود: خواهرم آرام باش و از خدا بپرهیز و به خواست او خوشنود شو و بدان که اهل زمین مى‏میرند و آسمانی ها باقى نمى‏مانند و ماسواى خدا نابود مى‏شوند و جز او که موجودات را آفریده و مردم را مبعوث مى‏سازد و یکتاى بی همتا است دیگرى زنده نخواهد ماند. از این حدیث میتوانیم برای جایز بودن سینه زنی استفاده کنیم.

ناشناس

واویلا . اگه بخوایم همه چیو اینجوری توجیه کنیم ٬ چه ها که نشود

سجاد

لطفاً علت و منشاء سینه زدن یا به طور کلی زدن خویش، به خاطر امام حسین (ع) را توضیح دهید؟ در جست و جویی که انجام دادم مطلبی را مبنی بر این که رسول خداوند (ص) سفارشی بدین منوال داشته باشند، نیافتم. آیا پیامبر (ص) همانند عملی که شیعیان در عزای امام حسین (ع) انجام می دهند، انجام داده است؟ در صورت صحت این مطلب بفرمایید که این سفارش در کجا وارد شده است؟

یهیا-7

با سلام خدمت اقا سجاد من تا حدودی پاسخ شما رو تونستم پیدا کنم و برایتان بازگو کنم عزاداری برای امام حسین (ع) از فروعات مذهب شیعه است، و دلایل زیادی آن را تأئید می کند و در بارۀ شیوۀ عزا داری هم باید گفت: تا مادامی که چگونگی اقامۀ عزا با اصلی از اصول اسلام و آیه و روایتی که در سنت آمده است، تنافی نداشته باشد، اشکالی ندارد و عرف های مختلف می توانند شیوه های مختلفی را برای برپایی مراسم عزا داشته باشند.
لازم به تذکر است که براساس روایات متعدد و حدیث ثقلین، سنت نیز در کنار قرآن، از منابع اصیل اسلامی به حساب می آید و طبق دیدگاه شیعه سخنان امامان شیعه نیز از نظر حجیت و اعتبار در عرض سخنان پیامبر اسلام (ص) است؛ ازاین رو اگر سنتی از امامان ما در این رابطه وجود داشته باشد در جواز این کار کافی است.

مهتاب

اینکه ما مجلس عزاداری و مدح سیدالشهداء را که عظمت او به خاطر شهادت است، عظمت او به خاطر فداکاری در راه خدا است، عظمت او به خاطر اقامه نماز است، عظمت او به خاطر گذشت است، گذشت از همه چیز، از همۀ خواسته‌ها، از همۀ مطلوبها، این را تبدیل کنیم به یک جایی که تعدادی جوان لُخت بشوند، بپرند هوا، بپرند پایین وندانند چه می‌گویند، درست است؟ این شکر این نعمت است که خداوند به شما داده؟

نسرین@@

با سلام خدمت حاج فردوسی عزیز من یه سوالی داشتم ایا استفاده از آلات موسیقی مانند اُرگ وسنج و غیرآنها در مراسم عزاداری چه حکمی دارد؟

ناشناس

اگر بعضی از واجبات از مکلف به سبب شرکت در مجالس عزاداری فوت شود، مثلاً نماز صبح قضا شود، آیا بهتر است بعد از این در این مجالس شرکت نکند یا اینکه عدم شرکت او باعث دوری از اهل بیت(ع) می‌شود؟

منا

عزاداری که سبب تقرّب و نزدیکی به خدا نشود، ارزشی نخواهد داشت؛
گریه‌ای که هیچ عملی در آن نباشد، ثمربخش نخواهد بود. همچون گریه عمر سعد بر حسین(ع) است، که توسط زینب کبری توبیخ خواهد شد.آنجا که خطاب کرد: «أیقتل ابوعبدالله و انت تنظر…؛ حسین(ع) را به قتل می‌رسانند و تو نگاه می‌کنی…»؛

بی کس

امام صادق(ع) می‌فرمایند:
کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و 50 نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و 30 نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و 20 نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و 10 نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که در وصف حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و 1 نفر را بگریاند، بهشت بر او واجب است و کسی که برای حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و خودش گریه کند، بهشت بر او واجب است و کسی که برای حسین‌بن‌علی(ع) شعری بگوید و خودش را به حالت گریه درآورد، بهشت بر او واجب است. (امالی صدوق، ص 141؛ ثواب الاعمال، ص 83؛ رجال کشی، ص 289)

فاطمه

آیا عزاداری از دیدگاه قرآن عملی صحیح است و آیات قرآن آن را تأیید می‌کند؟

ناهید

«لا یحبّ الله الجهر بالسوء مِن القول إلاّ مَن ظُلِم؛ خداوند فریاد زدن را دوست ندارد، جز برای کسانی که مورد ستم قرار گرفته‌اند».

در این آیه خداوند به همة مظلومان اجازه فریاد و افشاگری داده، بزرگ‌ترین ظلم آن است به حقوقی که خدا برای برخی قرار داده است، تجاوز شود. یکی از این حقوق طبق آیه ولایت، حق ولایت و امامت است. تعدّی به حق خدادادی، بزرگ‌ترین ظلم است، زیرا سایر ظلم‌های فردی و تجاوزهای اجتماعی، از آن سرچشمه‌ می‌گیرد. ستیز با حاکمیت ولی خدا و سایر ارزش‌ها، ستمی بزرگ و ناروا است.

علی

بی‌تردید امام حسین(ع) یکی از کسانی است که خدا حق ولایت و حاکمیت برای ایشان قرار داده است و یزید و یزیدیان جزء طاغوتیان هستند. طبق آیه، جامعه اسلامی و هر مسلمانی در برابر چنین حادثه‌ای اندوهبار و غمناک (که در آن فرزند نازنین پیامبر را به شهادت رسانده‌اند) باید فریاد برآورد و به دادخواهی، نیز افشاگری و رسوا کردن ستمگران بپردازد و چهرة کثیف و زشت آنان را روشن سازد. فریادها و عزاداری‌هایی که در این راستا باشد، از مصادیق «جهر من القول» است که خدا آن را دوست دارد. حضرت امام(ره) می‌گوید: گریه بر مظلوم، فریاد بر ظالم است.

ف-ذ

عزاداری در مصائب ائمه اطهار (علیهم‌السّلام) در واقع یک حرکت اجتماعی بر ضد ظلم و جور و احیاء عدل و سنّت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است چرا که بنی‌امیّه، که به گفته خود اهل سنت، از طرف پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، شرالملوک نامیده شدند و هم چنین بنی‌عباس، با خیانت‌ها و ستم‌هایی که در حق اهل بیت (علیهم السلام) روا داشتند اجر رسالت را ضایع نمودند و مسیر اسلام را منحرف ساختند و عزاداری شیعیان در حقیقت اظهار برائت از ستمگران زمان و زنده کردن ارزش‌هاست که مردم با الهام از مکتب عاشورا و قیام امام حسین (علیه السلام) بر علیه حاکمان جور قیام نمودند و به ارزش‌های اسلامی جان تازه‌ای بخشیدند.

علیرضا

خیلی ها هستند که جهت عزاداری دراین ماه سینه زنی میکنند کسانیکه از زنجیرهای کاردی
ویا قمه استفاده میکنند وخون خود را در جاده ها میریزند کار انها اشتباه است ولی کسانی که درست عزاداری میکنند باعث احیا وزنده نگه داشتن عاشورا وترویج دائمی مکتب وقیام و انقلاب در برابر
دشمنان است وتربیت کننده ایثار است که سبب میشود با گذشت قرون نتواند میان جامعه ومکتب
جدایی ایجاد کند وامت اسلام از تاثیرات وانحرافات دشمن در امان باشند.

شهاب اکرمی

سلام خدمت جناب حاج فردوسی عزیز به نظر من اگر همچنان از ویدیو استفاده کنید به جای مقالات خیلی بهتر است چرا که ما به زبان خودتان این حرف ها را می شنویم و یا در کل ویدیو تاثیر بیشتری دارد تا به متن و … و حتی می توانیم آن را در تلفن همراه خود یا کامپیوتر خود ذخیره کنیم و هر گاه که خواستیم گوش نماییم اما واقعا انجام این کار برای متن امکان پذیر نیست.

مهدی احمدی

با سلام من هم موافقم اگر از ویدیو استفاده شود تاثیر بسیار بیشتری می تواند داشته باشد در یک شخص که به عنوان مثال چیز بیشتری بیاموزد یا چیز بیشتری را فرا بگیرید. با ویدیو اما یک مشکل دیگر نیز به وجود می آید و آن این است که اگر حرف یا سختی را در میان ویدیو جناب حاج فردوسی به عنوان مثال به زبان بیاورند که برای شخص خیلی تاثیر گذار باشد تنها مگر آن را بنویسید در غیر اینصورت نمی تواند آن را مارک کند یا کار دیگری انجام دهد که بعدا به آن دسترسی داشته باشد که با متن این کار بسیار راحت تر می باشد. هر کاری هم خوبی دارد و هم بدی اما به نظر من ویدیو با اینکه این مشکل را به همراه دارد اما چون ما مستقیما هم گوش هایمان می شنود و هم چشم هایمان می بیند بهتر می توانم یک سخن را بپذیریم به خصوص اگر اززبان رهبر معنوی مان جناب حاج فردوسی باشد.

سلیمان

سلام خدمتت تمام بزرگواران. به نظر من عذاداری کاری شایسته ودرست است اگر کسی در مقابل آن می ایستد و می گوید که خیر من عذاداری نمی کنم یا هر چیزی مشابه به این به این دلیل است که او هنوز فلسفه اش را درست درک نکرده یا بنا بر اینکه در درونش فقدان دارد سعی می کند که با متفاوت نشان دادن خودش این فقدان را پر نماید. اما نباید تنها به این شکل به مسئله نگاه کرد خیلی از افراد هم عذاداری میکنند اما نوع عذاداری آنها واقعا می توان گفت که درست نیست یا در عذاداری مداحی هایی می کنند که بیشتر به موسیقی هایی شباهت دارد که … یا چنان در عذاداری با زنجیر یا … به خود ضربه وارد می کنند که تا چند روز نمی توانند از جای خود برخیزند.

حدیث

واعظان مذهبی و مداحان در ایام عزاداری علاوه بر ذکر مصیبت باید فلسفه قیام امام حسین (ع) و امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یکی از اهداف بزرگ این قیام را به خوبی به مردم تبیین کنند.آنها باید یاد آور نماز اول وقت و امر به معروف و نهی از منکر که مورد تاکید حضرت سید الشهدا (ع) است باشند .

جمیله

مداحان و نوحه خوانان و کسانی که در هیات ها سعی در زنده نگه داشتن عزاداری ها دارند باید توجه داشته باشند که نگاه مردم به آنان است و مردم رفتار و کردار آنان را محک می زنند ، آنها باید آبروی عزاداری ها را حفظ کنند و هیات را از هر انحرافی مصون بدارند

سحرپرورش

حضرت رسول(ص) در مكان های متعددی بر فرزندش حسین(ع) گریسته است. در روز ولادت حسین(ع)، آن حضرت در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه خواند و سپس فرزندش را در دامنش نهاد و گریست.

میلاد صفری

نمونه عینی عزا و گریه در قرآن كریم ، سوگواری و گریه حضرت یعقوب ـ علیه السّلام ـ در فراق یوسف است، كه بنا بر نقل زمخشری هفتاد سال گریه كرد و پاداش آن گریه‌ها برابر با پاداش هفتاد شهید می‌باشد. بنابراین عزاداری و گریه در مصائب برگزیدگان الهی و اهلبیت ـ علیهم السّلام ـ مورد تأیید روایات بوده و ممدوح قرآن كریم و در قرآن و روایات هیچگونه نهی و مذمتی از آن نشده است.

سام علیمردانی

سلام نمی دانم بر چه منطقی این سخن را گفتید اما باید بدانید که زمانی که حضرت یعقوب دست از گریه کردن کشید و سعی کرد زندگی را به معنای واقعی زندگی کند و خداوند را برای نعمات دیگرش بستاید یوسف به او رسید وگرنه تا زمانی که گریه می کرد که خبری از یوسف نبود! زلیخا تا زمانی که گریه می کرد از یوسف که خبری نبود! هر دوی آنها یعنی حضرت یعقوب و زلیخا زمانی که دست الز گریه کردن کشیدند خداوند یوسف را به آنها رساندو باعث شد که یوسف به آنها نزدیک شود در غیر اینصورت گریه ی آنها که گریه ی شوق و برای رضای خداوند نبود بلکه گریه ی فراق بود گریه ی از دست دادن بر نعمتی که خداوند بنا بر مصلحتی یا هر چیزی که در حکمت الهیست از آنها گرفته است. پس دوست خوب من نباید هر چیزی را نوعی کار خوب و شایسته دانست و آنها را مورد تایید قرار داد. البته این نظر شخصی من بود و چیزی بود که منطق من به من می گفت و اگر شما چیز بهتری می دانید که این حرف را نقض می کند خوشحال می شوم آن را با من و بقیه به اشتراک بگذارید

سیمین راد

سلام خدمت شما گریه بر اهل بیت کار درستی است اما من هم با نظر شما موافقم! چه کسی گفته که انسان با گریه به خداوندن زدیک تر است! بگذارید بگویم که خود شما زمانی که می خندید بیشتر سپاس گذار نعمات خدواند هستید یا زمانی که گریه می کنید؟ آیا حضرت یعقوب با گریه هایش چیزی به دست آورد؟ سال های سال در فراق یوسف گریست و نه تنها چیزی به دست آورد بلکه چشمانش را هم از دست داد! آیا این مقبول خداوند است و یا آیا خداوند این را می پسندد؟ پس هر گریه ای را هم نباید گفت که مورد تایید است! گریه ای که باعث شود ما مسیری به سوی خداوند پیدا کنیم که سریعتر به او برسیم و به ما معرفت ببخشد وباعث شود که دل ما پاک شود این گریه به نظر من گریه ای است که موجب می شود آدمی به سعادت برسد نه همه گریه ها مانند گریه ی حضرت یعقوب.

مرضیه حسینی

با نظری به آیات و روایات روشن می‌شود كه عزاداری و برپایی مجالس عزا نه تنها با قرآن مخالفت و ناسازگاری با مبانی دینی ما ندارد، بلكه از مصادیق شعایر الهی، مودّت و محبّت به اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ و مبارزه با ظلم و ستم می‌باشد كه در قرآن به آنها سفارش شده است.

سمیه احمدی

با سلام برپایی مجالس عذا به نظر من فقط باید یک هدف داشته باشد و آن هم پاک شدن دل باشد. در گرو پاک شدن دل یاد به مظلومیت امام حسین یا هر امامی که برایش مجلسی گرفته ایم رخ می دهد یعنی ما این مصیبتی که بر آنها وارد شده را یاد می کنیم، برای گناهنمان طلب مغفرت و بخشش می کنیم، سعی می کنیم که با خداوند ارتباط بهتری برقرار کنیم و کلیه ی کارهای مشابه بهمین در گرو همین پاک شدن دل می توان به آنها رسید. حال ما بیاییم و بر هدف دیگری مجالس را برگزار کنیم یعنی مبارزه با دشمن! باید در اینجا ببینیم که آیا به روش بهتری نمی شود با دشمن مبارزه کرد که حتما باید از مقدسات برای مبارزه با آنها استفاده کنیم! پس باید مقدسات همان مقدسات بمانند و به عنوان وسیله ای برای مبارزه استفاده نشوند.

زهرا حسینی

در سوگ بزرگان و نزدیكان تازه از دست رفته نیكوست، ولی آیا این كه پس از هزار و چهارصد سال، هنوز بر كسی چون حسین بن علی(علیه السلام) بگرییم نیز زیبنده و رواست؟

مهلا

در جواب سوال شما باید بگم آن که تشیع ، مكتب امامت است و امامت، بر پایه ارتباط قلبی و عاطفی امت و امام استوار شده است. حال اگر این ارتباط قلبی و عاطفی، آن گونه عمیق است كه پس از هزار و چهارصد سال نیز با ذكر و یادآوری مظلومیت امامی چون حسین بن علی(علیهما السلام)، اشك در چشمان شیعه پیرو او حلقه می زند، می توان آن را غیر عقلانی خواند و به ملامتش پرداخت؟

فریال موسوی

با سلام خدمت سرکار خانم حسینی گریه کردن به نوعی باعث می شود که آدمی دلش پاک شود اما یه قول یکی از دوستان چه کسی گفته است که انسان با گریه بخ دواندن زدیک تر می شود؟ گریه کردن بر امام حسین را من نمی خواهم کاری اشتباه بدانم اما باید ما بیشتر به جای آنکه گریه کنیم از امام حسین درس بگیریم! درس آزادگی، درس شجاعت، دین داری و … این ها همه درس هایی هستند که باید در سایه همان گریه کردن به آنها رسید و یا بدون گریه ولی اینکه اگر شخصی گناهکار هستیم الان بگرییم و چند ساعت بعد دوباره همان شخص گناه کار قبلا بشویم نه تنها ثوابی به نظر من به ما نخواهد رسید بلکه به نوعی به امام حسین علیه السلام توهین کرده ایم چرا که در مجلس او شرکت کرده ایم و دوباره گناهنمان را انجام می دهیم.

سمیرا اسلامی

هر مقوله ای و پدیده ای در كهكشان دانش بشری، برای ماندگاری، به سنجش در ترازوی عقل، تحكیم مبانی عقلانی و به دیگر سخن، توسعه و تقویت ظرفیت برهان پذیری آن نیاز دارد. حال آیا عزاداری امام حسین(علیه السلام) و ائمه اطهار (علیهم السلام) این استحكام عقلانی را دارد یا نه؟ آیا می توان با برهان های عقلی، به تبیین آن پرداخت یا آن كه تنها با مقولاتی فراعقلانی چون عشق، قابل شرح است؟

Hana.smd

از بدیهیات عقلی آن است كه انسان در سوگ عزیزانش، به حزن و اندوه می نشیند و در فراق آنان، گریان و نالان می شود. رفتار هر انسان آراسته به اخلاق انسانی، هنگام از دست دادن یار، عزیز و بزرگی چنین است. درست به همان شكل كه آدم بر هابیل، یعقوب بر یوسف، پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) بر حمزه و… گریستند .

شیدا رضایی

سلام خدمت کاربر گرامی Hana.smd خواستم در پاسخ به کامنتی که درج کرده اید بگویم که ارتباط عاطفی فقط از طریق گریه کردن که به وجود نمی آید!!! مهم وجود انسان و چیزی است که در درون او می گذرد! اشخاصی هستند که گریه می کنند و به قول خانم موسوی دوباره همان شخص گناه کار قبل خواهند شد. ما باید ارتباطی که ایجاد می کنیم ارتباطی قوی باشد ارتباط عاطفی که به هیچ کار ما نخواهد آمد البته که ما انسان هستیم و دارای احساسات ولی باید به دید منطقی هم که بنگریم به موضوع که تنها گریه کردن باعث نمی شود که ما مسیر امام حسین علیه السلام را بپیماییم. به نظر من اگر نصف یا ی سوم مخارجی که صرف مجالس عذا می شود برای مجالسی صرف شود با این عنون که درس هایی که از قیام امام حسین می گیریم به نظر خیلی می تواند در پیشرفت جامعه ی اسلامنی ما کمک کند

شیدا رضایی

با سلام عذر خواهم من کامنت خانم مهلا را با کامنت شما اشتباه گرفتم کامنت من در ارتباط با کامنت خانم سمیرا اسلامی می باشد که کاربر مهلا به آن پاسخی داده اند و این من نیز بازخورد خودم را نسبت به پاسخ ایشان نوشتم

مجید

این ما هستیم که به عزاداری نیاز داریم نه درگذشتگان یا معصومین که برای شان مجالس عزاداری برگزار میکنیم. ما هستیم که از مجلس عزای آنها استفاده میبریم

بنده خدا

سلام در پاسخ به جواب حاج فردوسی
که در صحبتش گفت که چنین عزاداری ها مثل زنجیر زنی و سینه زنی در دین اسلام نیومده می خوام بگم اگر میخواهی تو فرض بر اصل وهر چه از زمان وحی امده بکنی شلوار و عمامه و گوشی ولب تابی وتلوزیون وظرفی ومصالح ساختمانی و وسیله نقلیه وهزاران چیز دیگه که تو داری ازش استفاده میکنی به دین نمیخوره
این منطق نمی دونم از کجا بیان میکنید دنیا پیشترفت کرد ودنیای بدون معصوم حتما سبک همه چیزش عوض میشه و زنجیر زنی وسینه زنی هم یک از زیر شاخه های عزاداری هست و بچه شیعه با همون زنجیر که میزنه به همون انداز ه محبت امام حسین در دل داره و شما چطور جرات این حرف های بی منطق رو دارید وطرفی که سالیان سال باهمان سبک عزاداری محبت امام حسین وسایر ائمه در دل داره می خواهی باز داری
بلا نسبت با این سبک عزاداری امروز مگه داره فحش عمل ناسزایی میکنه

روح الله

سلام خداوند با هر کاری که به انسان صدمه وارد کند مخالف است این چیزی است که هر عقل سلیمی هم آن را می پذیرد. می خواهم خدمت شما بزرگوار عرض کنم که امام حسین، خداوند و هر انبیا و اولیای دیگر زمانی که شما به خود صدمه می زنید نه تنها رضایتی دارند بلکه حل النفس است در حق خود شما. اگر می گویید که زنجیرزنی و سینه زنی زیر مجموعه ای از حزن است باید بگویم حزن بدون تفکر به مصیبت و همچنین حزن بدون اینکه دل پاک شود به هیچ نمی ارزد. مورد دیگر این است که دنیا پیشرفت کرده است و باید بدانیم که چیزی که ما را از دیگر موجودات متمایزم یک ند چیست! آن قدرت تعقل انسان است. انسان باید بیندیشید در مورد امامش نه آنکه شروع به زدن خودش کند. شخصی را دیدم که پشتش را قرمز کرده بود و از ان عکس گرفته ودر فضای مجازی گزاشته بود آیا این واقعا او را به امامش نزدیک می کند؟ نمی دانم چه کسی گفته است که با ضربه زدن به خود ما به خدا و اماممان نزدیک تر می شویم

احمد ولی

سلام متاسفانه نوعی عذاداری هست که به همین شکل عمل میکنه و از فحش و ناسزا بدتر هست و اون این هست که از اسم امام حسین برای ساختن آهنگ استفاده میکنن و اسم امام حسین رو تند تند پشت سر هم تکرار میکنند و نوعی سبک موسیقی بیشتر به وجود می آید تا عذاداری. در مورد جرات که گفتید باید بگویم که اگر می خواهید چیزی را بهتر بشناسید اول باید در وجود شک کنید این شک باعث می شود به دنبال تحقیق برود و دلایل مستند برای تقض یا اثبات آن بیابید و اگر چشم بسته چیزی را بپذیرید در آخرت که خداوند از شما پرسش کند چیزی نخواهید داشت که بگویید که به عنوان مثلا یک عمر هر سال چرا به خود زنجیر می زدی چند روز خاص! البته من هم نمی خواهم نقض کنم چرا که دلایل مستندی ندارم بر این موضوع اما چیزی که منطقم بر من می گوید این است که من از راه های بهتری می توانم خداوندگارم را بشناسم.

محبت

سلام شما میگید که زنجیر زنی نوعی عذاداری هست. خب عذاداری که باید دل آدم ها رو پاک کنه. چرا هر سال ما اون همه دسته های عذاداری داریم و زنجیر می زنن تو خیابون اما هر روز خبر از جرم و جنایت هایی می شنویم که واقعا باید بر این گریه کرد که چرا همون اشخاصی که در دسته های عذاداری شرکت کردن الان به یک جرم در زندان هستند!

یاسر

دوستان گرامی شما ها که این جنین سوالاتی رو مطرح میکنید تا به حال فکر کردید خب حالا اصلا چرا عزاداری نه درصورتی که با تدبر و تفکر و نگاه کردن به آیات قران و روایات میبینیم كه عزاداری و برگذاری مجالس عزا نه تنها که با قرآن مخالفت و ناسازگاری ندارد بلکه با مبانی دینی ما ندارد، و حتی عزاداری از مصادیق شعایر الهی، محبّت و دوستی به اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ و اعلام مخالفت و مبارزه با ظلم و ستم می‌باشد كه در قرآن هم به آنها سفارش شده است

محمود

کاملا با حرف شما موافقم
از نمونه های عینی و کاملا مشهود عزاداری و گریه در قرآن كریم ، سوگواری و عزادارب و گریه حضرت یعقوب ـ علیه السّلام ـ برای دوری و فراق یوسف است، كه طبق بر نقل شخصی به اسم زمخشری هفتاد سال گریه كرد که پاداش آن گریه‌ها برابر با پاداش هفتاد شهید می‌باشد.
پس عزاداری و گریه دردوری از برگزیدگان الهی و اهلبیت ـ علیهم السّلام ـ مورد تأیید روایات و ایات قرانی بوده و هیچگونه نهی و مذمتی از آن در قران نشده است.

عاطفه چمران

موافقم و ما حتی عزاداری رو در مجموعه روایات، رفتارها و اخلاقبات و عمل های پیامبر(ص) و همجنعن امامان (ع) بسیار بیشتر از این دیده میتونیم ببینیم

نسایی از سخصی به نام جابربن عبدالله انصاری نقل می كند كه هنگامی گه پدرم در جنگ احد شهید شدند، من برای پدرم می گریستم و مردم مرا از گریستن نهی می كردند ، ولی از جانب پیامبر(ص) نهی ای ندیدم

یاسر سلیمانی

سلام خود من هیچ مشکلی با عذاداری ندارم هر کسی به نوبه خودش می تونه با خداش ارتباط برقرار کنه وارادت خودش رو به امامش نشون بده اما اینکه بعضیا چنان میان جبهه می گیرن در برابر یک کار مثل همین عذاداری علبته جبهه می گیرن نه در برابر اون بلکه از طرف اون که انگار همه کافرن و اونا فقط مسلمون هستن و همه دارن اشتباه میکنن انگار که اونا فقط کار درست رو انجام میدن به نظر من اصلا این روشی که در پیش گرفتیم درست نیست بر می گردم به همون صحبتی که همون اول کردم که هر کسی به نوبه خودش ارادتش رو نشون می ده و اگر شخص مقابل من با عذاداری میتونه این کارش رو انجام بده پس عقیده اش رو باید برای خودش نگه داره نه اینکه منی که به عنوان مثال با شادی می تونم ارتباط برقرار کنم رو کافر بدونه یا طوری با من صحبت کنه که انگار از دین خارج شدم

حبیب الله

سلام می کنم خدمت تمامی بزرگواران. جناب سلیمانی من هم با نظر شما موافقم بعضیا چنان در برابر این گفته ای که شما به قلم آوردید گار دارن و چنان بقیه رو مقصر میدونن انگار که تنها جانشین خداوند روی زمین اونها هستند یا قراره که اونها رو داخل قبر ما بگذارن که چنان با جدیت میخان با ما ارتباط برقرار کنن. و نکته ی جالبش همینجاست که بیشتر این افراد رو اگر که داخل زندگی خودشونو نگاه کنیم متوجه میشیم که غرق در گناه هستن. چه ظلم ها که به خانوداشون نمی کنن، چه حق هایی از مردم که نمیخورن! چه کارهایی که به اسم دین و خدا نمیکنن و همین افراد چنان در روز عذاداری نقاب طبیعی به صورتشون میزنن که انگار واقعا خدا اونها رو مامور کرده که چنان به مردم دیگر هجوم ببرن برای نوع ارتباط براقرار کردنشون با خدای خودشون یا امامشون

عباس

عزاداری و سگواری ای که انسان ها برای از دست دادن عزیزانشون میکنند اصلا از اص های بدیهی عقلی است مسلما هر انسانی که عزیزی را از دست میدهد غمیگن میشود و عزاداری میکند در نبود ان ها به حزن و اندوه می نشیندو در فراق آنان گری ها و ناله ها میکند و زجه ها می زند نمونه هاشو زیاد دیدیم در اطرافمون یا در تاریخ مثلا وقتی که آدم برای مرگ پرسش هابیل،که به دست برادر کشته شده بود و یا یعقوب برای فراغ و دوری از یوسفپیامبر یا پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) برای مرگ حمزه گریستند و هزار هزار نمونه ی دیگه امری طبیعیست
بعد ما چگونه برای امامان و بزرگان دینی خود عزاداری نکنیم

نرگس

هیئت هایی در همه جای کشور هستن که بی هدف عزا داری میکنند و مداحی‌ها در این هیات‌ها بر گرفته از سبک ترانه‌های کوچه بازاری و کاملا بی‌مایه و سطحی انجام می‌شود. در این نوع عزاداری به جز فریاد زدن  اشعاری بی‌مفهوم به سبک آهنگهای تند غربی چیز دیگری به عزاداران که نوعا جوان هستند، آموزش داده نمی‌شود. طبیعی است وقتی جوانی که این سبک عزاداری مهیج را می‌بیند دیگر سراغ عمق‌بخشی به عزاداری و دین‌داری نخواهد رفت  و این معضل حاصل عملکرد مسئولانی است که به جای عمق‌بخشی به کارکردهای سیاسی، اعتقادی، دینی و اجتماعی حرکت بزرگ نهضت امام حسین(ع) در مساجد است.

ناشناس

مساجد به عنوان اصلی‌ترین پایگاههای فرهنگی کشور که نقش بسیار تعیین کننده‌ای در پیروزی انقلاب اسلامی داشتند، یک زمانی مرکز برگزاری عزاداری‌های حسینی و پایگاه سخنرانی‌های مذهبی و اقامه نماز و سایر مراسم‌های اجتماعی – فرهنگی بود اما از یک زمانی به بعد این نقش مهم مساجد به هیات‌ها و تکایا سپرده شد.

ولی خانی

باید کمک به ایتام و نیازمندان در دستور کار هیئت های عزاداری قرار گیرد که بهترین کارخدمت به آنان است و مورد توصیه ائمه نیز هست.
امام حسین (ع) برای برپایی دین اسلام ، نماز و امر به معروف و نهی از منکر قیام کرد که ما با الهام از ایشان باید در این مسیر حرکت کنیم.

مریم بانو

برگزاری مراسم عزاداری همراه با خرافات و سلیقه های غلط به مصلحت دین و رضای امامان نیست و انجام آنها در محرم و صفر حرمت شیعیان در میان اذهان عمومی جهان از بین می برد، از این رو عزاداران باید مراقب و هوشیار باشند.

حسین خان

امام باقر (ع) می‌فرماید:

«در روز عاشورا برای امام حسین (ع) مجلس عزا بر پا نموده و بر مصائب آن حضرت همراه با خانواده بگویید و جزع و ناراحتی خویش را ابراز کنید، ضمن دیدار و ملاقات همدیگر بر آن حضرت گریه کنید و یکدیگر را تعزیت دهید.»

جلال

وضعیت دوران امام باقر (ع) برای برگزاری مجالس عزاداری بسیار دشوار بود؛ زیرا بنی‌امیه از هر نوع حرکت و برنامه‌ای برای بیداری اسلام و برملا شدن چهرهٔ ستمگران جلوگیری می‌کرد. لذا عزاداری در خفا و با حضور افراد خاصی صورت می‌گرفت، مثل شاعر معروف آن زمان کمیت ابن زید اسدی.

ابراهیم

در روایت از امام صادق (ع ) نقل‌شده:

«امام سجاد  بیست سال گریه کرد و هرگاه در جلو آن حضرت غذایی گذاشته می‌شد می‌گریست؛ … چرا گریه نکنم درصورتی‌که پدرم را از آبی منع کردند که برای تمام درندگان و حیوانات آزاد بود»

ناشناس

صلّى الله عليك يا ابا عبد الله

جعفرپور

ویژگی بارز امام سجاد صبر و شکیبایی ایشان در برابر سختی و مصائب بوده است، اما بااین‌حال آن حضرت زیاد گریه می‌کردند به‌طوری‌که ایشان را یکی از بکائون نامیده‌اند

سینا پناهی

در میان فرماندهان و رزم‌آوران غالباً سنگدلی به‌عنوان صلابت حاکم است و آنان که اهل عواطف و سوزوگداز باشند اهل صلابت نیستند ولی هنر مردان خدا این است که این دو ویژگی را به هم‌آمیخته‌اند؛ امام حسین (ع) نیز جزء مردانی است که درنهایت صلابت، باعاطفه است و در عزای عزیزان خود اشک می‌ریزد و این نشانه ارزش عزاداری است

ناشناس

فعل معصوم عليه السّلام حجيت ندارد و عمل امام حسين عليه السلام در مورد گريه براى فرزندانش، عزادارى اثبات نمى شود!

فرزانه

در مذهب شیعه عزاداری برای شهیدان واقعه عاشورا نوعی عمل مذهبی تلقی می‌شود که توسط مختار ثقفی پایه‌گذاری شده و تا به امروز ادامه یافته‌است

امیرحسین

عزاداری برای امام حسین و اصحاب ایشان در روز عاشورا امر دینه و ربطی به مختار ثقفی نداره

ناشناس

مختار ثقفى چى كاره بوده!؟ مختار ثقفى همون كسى هست كه در حضور امام زمانش، امام سجاد عليه السلام حكومت تشكيل داد!

علی اکبر

عزاداری بر امام حسین نیز عبادت است واجروثواب فراوانی دارد پس از هزار واندی سال
هنوز برماتم وعزاومظلومیت امام حسین واهل بیتش عزاداری میکنیم.
اما متاسفانه برخی از ما شیعیان با کارهایی مانند قمه زدن در دین خرافه وشبهه ایجاد میکنیم
نه خدا راضی است ونه امام حسین که از نظر تمام مراجع قمه زدن ممنوع است

حمید

وقتی به مجالس امام حسین میرویم برای مدتی از مشکلات خود دور میشویم وجوی از
معنویت وصفا قرار میگیریم وباعث زنده شدن دل وامید به رحمت خدا میگردد ودراین
صورت جامعه به سوی اصلاح وسازندگی معنوی ومادی پیش می رود اگر کسی که
در مجالس سخنرانی اش با خلوص نیت باشد میتواند تاثیرات به سزایی در مردم بگذارد
وموجبات اصلاح شود در مردم

محمد طاها

اگر مجالس عزاداری امام حسین درست انجام شود الگوهای درست از الگوهای بی ارزش
شناخته میشود وموجب استحکام ارزش های الهی در جامعه میشود ووفاداری امام ویارانش
وشناخت والگو قراردادن انسان کامل پیامد این مجالس است وبرای جوانان برگزاری این
مجالس نتیجه رسیدن به اهداف امام حسین وشناخت شخصیت وتاثیر خوبی در دلشان میگذارد

امیر حسین

با سلام خدمت حاج فردوسی گرامی سخنان شما درمورد هیئت عزاداری درست است چون بعضی از انها معنی عزاداری برای امام حسین را بد فهمیدن امام حسین شهید شد تا راه واساس زندگی را بیاموزد نه اینکه مردم خودشان را خونین کنند وغافل بشوند ازیاد خدا.ولی دسته ای ازمردم محرم که میشود به راه راست کشیده واز گناهانشان کنار میکشند وامام حسین را الگو قرار میدهند.

ناشناس

دقيقاً تا به نظام جامع تربيتى منهاج فردوسيان نرسند هدف امام حسين عليه السّلام رو از بيعت نكردن درك نكردن

مهدی شیری

خیلی بده که به حالت تمسخر از عزاداری امام حسین یاد میکنید. دلیل نداره چون آدم گناه کرده دیگه عزاداری نکنه. شاید همین چایی دادن تو هیئت براش توفیقی بشه و راه درست رو پیدا کنه واقعا از شما که رهبر معنوی عده زیادی هستین توقع این لحن رو برای عزاداری اباعبدالله نداشتم

ناشناس

شما اصلاً متوجّه نشديد حاج فردوسى چى فرمودند. كى حاج فردوسى فرمودن آدمى كه گناه كرده عزادارى نكنه؟ فرمايش حاج فردوسى براى اصحاب منهاج فردوسيان هست و حواسمون باشه كه ايشون ابتدا برا فرزندانشون يعنى اصحاب منهاج فردوسيان اين فرمايشات رو دارن
ايشون نظام جامع تربيتى منهاج فردوسيان رو مقايسه كردند با نظام عزادارى ساخته ى دست هيئتى ها و مدّاحان بى سواد و روحانيّون اغلب كم سواد.

نازنین زهرا

سلام حاج فردوسی عزیز. سخنانتون بسیار زیبا و منطقی بود ممنون ازتون ولی اینکه با طعنه از هیئت میگید و مسخره آمیز راجب هیئتی ها حرف میزنید صحیح نیست خیلی از این مجالس میتونن زمینه ساز برگشت انسان ها به خدا و دینشون بشن

ناشناس

طعنه حاج فردوسی به عزاداری های سخیفه و آدمایی که در متن این نوع عزاداری قرار دارند .

fa فارسی
X