۳۰ مهر

عزاداری در اربعین

سؤال: آیا روز اربعین، روز عزاست؟
جواب: تنها روزی که به عزاداری در آن امر شده‌ایم، روز عاشوراست و حتی در روز شهادت استاد اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و امیر المؤمنین (علیه‌السلام) نیز امر به عزاداری نشده‌ایم. اما از آنجایی که اشک ریختن بر مصائب حضرت سیدالشهداء (علیه‌السلام) بسیار پرفضیلت و کمال‌بخش است، خوب است مناسبت‌های مختلف را بهانه قرار داده و از فضیلت گریستن بر آن جناب، بهره‌مند شوید.
یکی از این بهانه‌های خوب برای گریستن، آمدنِ کاروان اسرای اهل بیت (علیهم‌السلام) به کربلاست که در روز اربعین اتفاق افتاده و مایه‌ی تجدید عزا شده است. از اشکالات برخی منبری‌ها این است که در مراسم جشن میلاد ائمه‌ی طاهرین (علیهم‌السلام)، ذکر مصیبت و اشک را ترک می‌کنند، در حالی که تشکیل جلسه‌ی جشن میلاد، بدعت است و ریشه‌ای در آیات و روایات معتبر ندارد و یکی از بهترین وجوهی که آن را مشروع و موجّه می‌سازد، این است که بهانه‌ای برای گریستن بر غربت و مظلومیت حضرت خامس آل عبا (علیه‌السلام) باشد.
پس شایسته است که اصحاب منهاج فردوسیان (ایدهم الله فی الدارین) اینگونه بهانه‌ها را غنیمت شمرده و باغچه‌ی روحشان را با زلال اشک، آبیاری نمایند که حاصلش، قُرهُ العین است. ان شاء الله تعالی

موفق باشید
حاج فردوسی

کلمات کلیدی: , , , ,

67
دیدگاه

40 نویسندگان
27 پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
مرتب کردن بر اساس بیشترین بازخورد
مرتب کردن بر اساس داغ‌ترین دیدگاه
6 نویسندگان برتر
  مشترک شوید  
جدیدترین نظرات قدیمی‌ترین نظرات نظرات با امتیاز بالا
اشتراک برای:
اکبر گنجی

سلام علیکم شبهه پیرامون پیاده روی اربعین زیاد است که دوستان یکیشونو گفتن منم چند تا دیگش میگم اشکال دوم: آزردن خود برخی گفته‌اند پیاده‌روی نوعی خودآزاری و به رنج افکندن خود است بنابراین عقلا قبیح است و از آنجا که حکم عقل و شرع یکی است، پیاده‌روی مشروع شمرده نمی شود. پاسخ: حکم عقل در مواردی است که منجر به ایذای نفس باشد و عقلایی در کار نباشد، مثلا وارد آوردن جراحتی در بدن بدون دلیل ولی اگر هدف عقلایی مهمی در کار باشد عقل حکم به کار به طور مطلق ندارد عقل نیز رنج ها و مشتقات را برای دستیابی به اهداف خود تحمل می کند، پیاده روی زیارت حسینی گرچه با قدری سختی و رنج همراه است ولی خیر دنیا و آخرت در آن نهفته است و رنج اندک در برابر پاداشی بزرگ است. اشکال سوم: اختلاط زن و مرد برخی با تکیه بر مسئله اختلاط زن و مرد گفتند چون زیارت امام حسین علیه السلام و مخصوص پیاده‌روی توأم با اختلاط زن و مرد است کاری حرام است و حداقل ترک پیاده‌روی اولی و زیارت سواره افضل است. پاسخ: اولاً اینگونه اختلاط حرام نیست و کسی از فقها فتوا به حرمت این‌گونه اختلاط نداده است؛ اختلاطی… ادامه »

داوود

خیلی ها در مورد اربعین شبهه انداخته اند یکی اش خود شما حالا من به دوستان بیان شبهه میکنم و جواب میدم تا حواسمون باشه 😊 می‌گویند فرضا پیاده‌روی مستحب و ماجور باشد در صورتی که ضرر و زیان نداشته باشد و هنگامی که سبب ضرر و زیان شود، نه تنها واجب نیست بلکه حرام است مثلا زیارت امام حسین علیه السلام امروز چه بسا سبب ورم پاها و بیماری‌های درازمدت می‌شود و اضرار به خود و بیمار کردن خود جایز نیست. پاسخ: ضرر به خود دو گونه است ۱. ضرری که موجب مرگ و قطع عضو و امثال آن شود ۲.ضرری که تا این حد نیست اگرچه اندکی سختی و رنج داشته باشد؛ پیاده‌روی زیارت حضرت بر فرض که با ضرر اندکی همراه باشد منافع فراوان به همراه دارد و عامل نشاط و تحرک و طراوت انسان می‌شود به‌ویژه که امروزه به علت عادت به استفاده از وسایل حمل و نقل انسان بیشتر نیاز به این گونه فعالیت‌ها دارد. در استفتاء از آیات عظام خویی و تبریزی همین موضوع پرسیده شده که «امروز امور مستحبی اگر مستلزم ضرر باشد آیا جایز است مثلاً پیاده رفتن برای زیارت امام حسین علیه السلام سبب تورم پاها یا بیماری طولانی مثلا یک… ادامه »

اردشیر

لطفا این نظر اشتباه رو هر چه سریع تر پاک کنید مگر نمی‌دانید کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا اصلا شعر برات از حسین جان علیه السلام میخونم و میخوام تو بحث امام حسین علیه السلام افراط کنم و بگم #دیوانگی ما به کسی ربط ندارد عزاداری میکنیم خوبم میکنیم به شدت و با علاقه میکنیم توروخدا اینجور مطالب رو نزارین مردم همینطوری سست دین هستند که با محرم اربعین و امثالهم دین خودشون رو نگه داشتند پس توروخدا این مردم سست رو به کجا میخواهید بکشونید نکنید اینکارا رو عاقبت به شر میشوید هااااا به جای عاقبت به خیر؟؟!!

بابک معصومی

شما هم به همین راحتی و با یک دلیلی که فقط برای خودت معتبره نمیتونی یک عالم بزرگ رو متهم به عاقبت به شری کنی آقای اردشیر خان اگر میخوای بیان و انتقادی هم بکنی اول مطالعه دقیق و کامل و جامع بکنید بعد مراجعه کنید به اینحا و نظر اساتید رو بخونید و متوجه بشید تا محتاج یه چیز های بیخودی مانند سرچ در اینترنت و علم نا کافی نشوید

جواد

چهل روز گذشت تا رسیدیم به اربعین زیارت امام حسین در روز اربعین یکی از سنت هاست
وپیاده روی کردن یعنی راه ومسیر معنوی را که هر شخص تو زندگیش انتخاب میکنه
هدف از برپایی روضه وعزاداری برای امام حسین اشک ریختن نیست بلکه درک وهدف امام
واینکه برای چه جنگیده وراهش را ادامه دهیم وتا وقتی که یاد امام حسین باشد اسلام هم زنده است
با اینکه امام حسین دشمنان زیادی داشت اما از هدفش وراهش روی نگرداند.

الیاس

الیاس. متن زیبایی بود آیا از خودتون نوشتین یا کپی برداری کردید اگر اوله ک تحسین میکنم شما رو و الا منبعش رو هم ذکر کنید ممنون میشم و قصد بی احترامی نداشتم فقط میخواستم بدونم که در چنین شرایطی که عرض کردید بوده اگر بوده کجا چگونه و اگر جایی نیست دلیل بر حرفتون و منطقی بفرمایید

محمد ضیاء احدی

سوگواری رفتاری فطریست که از عمق احساسات انسان سر چشمه میی گیرد و مورد تأیید قرآن و سنت پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) است، در کتاب مسند ابن الجعد چنین آمده است: «زمانی که جعفر بن ابیی طالب شهید شد، پیامبر (صلی الله علیه و سلم) به أسماء بنت عمیس (همسر جعفر طیار) گفت: سه شبانه روز لباس سیاه بپوشد». بر اساس مدارک و منابع اسلامی، سوگواری در فقدان از دست رفتگان، به ویژه شهیدان راه خدا و اولیای الهی، نه تنها عملی نکوهیده نیست، بلکه رفتاری مشروع و تأیید شده از جانب سنت و سیرت پیامبر و یاران و خاندان اوست؛ علاوه بر این اظهار ناراحتی و به سوگ نشستن در مرگ عزیزان، عملی ریشه‌دار در عمق فطرت و عاطفه‌ی انسانی است و دین اسلام که آموزه‌های خود را برپایه‌ی فطرت انسانی و هماهنگی با ربوبیت تکوینی خداوند در هستی و انسان بنا نهاده است، هرگز نمی تواند با این میل و کشش فطری انسانی به مخالفت برخیزد. بنابر اسناد موثق و دساتیر اسلامی یک مسلمان نمی تواند بیشتر از سه روز به مناسبت مرگ نزدیکان خود سوگوار باشد.
والسلام

نوازش خدا

می توان این مسئله را از زوایای مختلف بررسی کرد و آن را از جنبه مختلف مورد تحلیل قرار داد. مسئله عاشورا دو جنبه و چهره دارد:

چهره زیبایی ها و چهره غم بار
که ما شیعیان برای قسمت غبار عزاداری میکنیم و از بقیه جنبه های آن عبرت میگیریم

لشکری

یه سوال پیچیده ذهن منو به شدت درگیر کرده که مناسب دونستم در اینجا اگر فرصتی باشه از حاج فردوسی بزرگ بپرسم
چرا باید ما عزاداری کنیم درحالیکه امام حسین علیه السلام با شهادتشان به قرب الهی رسیدند؟

مهدی

احیا و زنده داشتن نهضت عاشورا موجب زنده نگه داشتن و ترویج دائمی مکتب قیام و انقلاب در برابر طاغوت‌ها و تربیت کننده و پرورش دهنده روح حماسه و ایثار است. گریه برمصائب سالار شهیدان باعث زنده نگه داشتن نهضت حسینی است. چنان که به اسارت رفتن خاندان امام باعث پایمال نشدن خون شهیدان کربلا شد. در اثر رساندن پیام امام به مردم کوفه و شام توسط امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س) نهضت عاشورا به ثمر نشست.گریستن در سوگ شهدای کربلا، تجدید بیعت با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذیه فکری وروحی با این مکتب است. اشک ریختن نوعی بیعت و امضا کردن پیمان و قرارداد دوستی با سید الشهدا (ع) و ابراز انزجار و تنفر از قاتلان حضرت است. از این رو ائمه (ع) به گریستن بر مظلومیت شهدای کربلا تأکید کرده‌اند

یاسین

برای گریه بر مصیبت‌‏های امام حسین(ع) ثواب‏ها و فضیلت‏های فراوان ذکر کرده و فرموده‌‏اند که چشم گریان برکربلائیان، چشمه فیض خدا است، زیرا اشک ریختن در عزای حسین(ع) نشانه پیوند قلبی با اهل بیت(ع) و سیدالشهدا (ع) است. اشک، دل را سیراب می‌کند، عطش روح را برطرف می‌سازد، و نتیجه محبتی است که نسبت به اهل بیت حاصل می‌شود. نیز نشانه همدلی و هماهنگی روحی با ائمه اطهار(ع) است. قلبی که مهر حسین (ع) داشته باشد، بی شک به یاد مظلومیت و شهادت او می‌گرید.فضیلت‏ها و ثواب‏های زیادی که برای گریه بر امام حسین(ع) در روایات ذکر شده، در صورتی است که گناه و فسق و آلودگی انسان در حدی نباشد که مانع رسیدن فیض الهی گردد. اشکی که مبیّن پیوند عاطفی و رابطه مکتبی واتصال روحی با راه و فکر و خطّ سیّد الشهدا است حتما زمینه ساز پرهیز از گناه می‌گردد.

زهرا

امام صادق(ع) فرمود: «شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل طینتنا یسوؤهم ما یسؤنا و یسرّهم ما یسرّنا؛ شیعیان ما پاره‏اى از وجود ما هستند واز زیادى گل ما آفریده شده‌‏اند؛ آن چه که ما را بدحال یا خوش حال مى‏‌سازد، آنان را بدحال و خوش حال مى‏‌گرداند.براین اساس وظیفه عقلانى و شرعى، ایجاب مى‌‏کند که در ایام عزادارى اهل‏ بیت(ع)، حزن و اندوه خود را به «زبان حال»؛ یعنى، با اشک، آه و ناله و زارى، از نظر خوراک، با کم خوردن و کم آشامیدن مانند افراد غم ‏زده اظهار نماییم؛ ‏طبق فرموده امام صادق(ع): عزاداران سیدالشهدا در روز عاشورا از آب و غذا دورى جویند تا آن که یک ساعت از وقت فضیلت نماز عصر بگذرد، آن گاه به جامی از آب بسنده کنند و از نظرپوشاک، با پوشیدن لباسى که از حیث جنس و رنگ و نحوه پوشش در عرف، حکایت‏گر اندوه وناراحتى است، آشکار شوند

سجاد

شیعیان با حضور در مراسم عزاداری محرم و با کسب معنویت و تزکیه نفس، خود را در برابر نفوذ شیطان بیمه می‌کنند. محبان اهل بیت (ع) با عزاداری بر مصیبت های امام حسین (ع) پیوند عاطفی قوی بین خود و امام معصوم (ع) ایجاد می‌کنند که این ارتباط عاطفی باعث می‌شود فرد پس از عزاداری سعی کند ویژگی های محبوب را در خود تقویت کند.

یاهو

شهید مطهری درباره آثار گریه برای شهید این‌گونه می‌گوید: «گریه بر شهید، شرکت در حماسه او و هماهنگی با روح معنوی و موافقت با نشاط و حرکت او است». گریه در فرهنگ عاشورائیان سلاح همیشه برّانی است که فریاد اعتراض به ستمگران را دارد. اشک زبان دل است و گریه فریاد عصر مظلومیت، رسالت اشک نیز پاسداری از خون شهید است.

ناصر پروازی

اگر ما شیعیان در مصیبت ائمه اطهار-علیهم السلام- عزادارى و گریه مى کنیم به این دلیل است که آنان محبوب ما هستند و تار و پود وجودمان، با عشق و محبّت آنان عجین شده و این اظهار محبت در حقیقت اداء حق رسالت است.

فریال

حضرت رسول(ص) در مکان های متعددی بر فرزندش حسین(ع) گریسته است. خیلی جلبه که رفقای منهاجی هم بدونن در روز ولادت حسین(ع)، آن حضرت در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه خواند و سپس فرزندش را در دامنش نهاد و گریست.

ناشناس

اخه کجای قرآن گفته گریه خوبه که حالا شما شادی رو منع میکنید از جوونا؟؟

رحمن

دوست ناشناس
نمونه عینی عزا و گریه در قرآن کریم ، سوگواری و گریه حضرت یعقوب ـ علیه السّلام ـ در فراق یوسف است، که بنا بر نقل زمخشری هفتاد سال گریه کرد و پاداش آن گریه‌ها برابر با پاداش هفتاد شهید می‌باشد

مصطفی علیزاده

درباره گریستن، عزاداری و مجلس به پا داشتن امام صادق (علیه السلام) می فرماید : کسى که قطره اشکى درباره ما بریزد، بخاطر خونى که از ما ریخته شده و یا حقى که از ما غصب شده است و یا آبرویى که از ما هتک شده است و… خداوند در قبال این اشک سالیان دراز او را در بهشت جاى مى هد

منهاجی

هر مقوله ای و پدیده ای در کهکشان دانش بشری، برای ماندگاری، به سنجش در ترازوی عقل، تحکیم مبانی عقلانی و به دیگر سخن، توسعه و تقویت ظرفیت برهان پذیری آن نیاز دارد. حال آیا عزاداری امام حسین(علیه السلام) و ائمه اطهار (علیهم السلام) این استحکام عقلانی را دارد یا نه؟؟

فراز

در پاسخ به سوالتون رفیق منهاجی از بدیهیات عقلی آن است که انسان در سوگ عزیزانش، به حزن و اندوه می نشیند . پس اگر اهل بین و ائمه از عزیزان تو هستند این کار عقلانی است

ایناس

در بعضی از مناطق زنان مراسمی را به اسم سفره حضرت ابوالفضل(ع) برای اجرای برنامه هایی به عنوان جشن عروسی حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) برگزار می کنند و در آن شعرهای عروسی خوانده و کف می زنند و سپس شروع به رقص می کنند، انجام این امور چه حکمی دارد؟

نادیا

چرا حاج فردوسی میگن شکیل جلسه‌ی جشن میلاد، بدعت است ؟؟؟ اینجور که شما دارید دین رو تعریف میکنید فقط گریه و آه ناله جایزه و خوشی و شادی توش نیست. اگر توی روزهای ولادت و اعیاد مذهبی مردم شادی نکنند پس کس شادی کنند؟ شیرینی و شربت بدهند و خیلی کارهای زیبای دیگه. درسته توی قرآن نیومده ولی جایی هم شادی کردن نفی نشده لطفا مردم نا امید و غمگین مارو غمگین تر نکنید!؟!!

صدف

با سلام ما باید بیشتر از انکه به دنبال گریستن و پیدا کردن عواملی برای این کار باشیم به دنبال ان باشیم که آن حضرت که به عنوان مثال شهید شد به چه دلیل شهید شد و چرا خود با اینکه می دانست که شهید می شود اما قدم در میدان گذاشت؟ این بسیار بهتر است تا آنکه بدون دلیل برویم در میان مجلس و شروع به گریستن بکنیم در صورتی که اگر بگویند به عنوان مثال شخصیت امام حسین علیه السلام را در یک جمله توصیف کن نتوانیم توصیفش کنیم از بس که اطلاعات ما راجع به آن حضرت کم است و واقعا هم فکر میکنم به همین گونه باشد و خیلی از افراد واقعا نتوانند در یک جمله هم امام حسین علیه السلام را توصیف کنند و بگویند که چه کسی بود و برای چه شهید شد!

شراره منتظری

با عرض سلام خدمت شما بله به همین گونه است از خیلی ها نیز که سئوال بپپرسیم ممکن است که بگویم برای زنده نگه داشتن دین اسلام آن هم فقط مبینی بر چیزی است که شنیده اند اما اگر بگوییم که این هدف را با جزئیات بیشتر توضیح بدهید در آن می مانند و نمی دانند که زنده نگه داشتن دین اسلام چیست و گونه میسر می شود و چگونه دین اسلام بیشتر زنده خواهد ماند و تراوت بیشتر می توان به آن داد نسبت به قبل! فقط اگر سئوال بپرسیم می گویند زنده نگه داشتن دین اسلام اما نمی توانند کامل آن را توضیح بدهند که این بسیار بد است و نشان می دهد که ما چه بد دین خود را شناخته ایم و چه بد توانسته ایم آن را درک کنیم و در مسیر آن قدم بگذاریم. پیروز باشید

نسیم صادقی

با سلام کاش به همین گونه بود برخی که فقط برای نذری و … به اینگونه مراسمات می روند که این واقعا بد است خب چرا دروغ بگویم اطرافیانی که من می شناسم فقط در همین امسال برای گرفتن نذری به میان مجالس عذاداری می رفتند و هدف دیگری جز این نداشتند این واقعا به نظر من بیشتر بی احترامی می باشد تا آنکه بخواهیم برای امام حسین علیه السلام به عنوان مثال عذاداری نماییم. کاش به این کار های خود بیشتر فکر کنیم و ببینیم که واقعا کارهای ما درون مایه شان چیست و از چه چیزی و چه باور نشات می گیرند. موفق باشید

شقایق

سلام در مورد اینکه می فرمایید که در مراسم میلاد حرف از مصیبت و .. بشود به نظر من که کار نادرستی می باشد چرا که میلاد یعنی تولد آن حضرتی که در مراسمش شرکت کرده ایم وبا تولد و با به دنیا آمدن یک انسان باید شادی و سرور باشد تا غم و عذا چرا که اتفاق ناخوشایندی رخ نداده است که ما بخواهیم بر آن بگرییم. هر نکته جایی دارد و اینکه بخواهیم در مجلس سرور به غم بنشینیم به نظر من که آن حضرت هم از این موضوع رضایت نخواهند داشت چرا که اتفاقی بدی نیفتاده است که بخواهیم بر ان بگریم و یا ظلمی بر ان حضرت نشده که بخواهیم بر آن ظلم سودا کنیم. پس این نکته به نظر من حائز اهمیت است که می بایست در نظر گرفته باشد. با تشکر از وب سایت خوبتان.

زانیار

سلام به نظر منم به همین شکله و ما باید برای تولد و میلد امام هامون جشن بگیریم وشادی کنیم .چه دلیل داره که گریه کنیم وکی گفته که انسان با گریه به خدا نزدیک میشه اما با خنده خیر. باید به این موضع توجه کنیم که خدواند انسان که نیست که بخوایم با نشون دادن حال بد خودمون به اون ترحمش رو جلب کنیم که برامون فلان اتفاق خوب رو به وجود بیاره یا بخوایم خوشحالش کنیم که فلان اتفاق عالی رو برای ما شکل بده بلکه خدا یک سیستمی داره که هرگز از اون سیستم فراتر یا پپایین تر نمیره و دقیقا مطابق او سیستم جهان عمل میکنه و ما اگر بخوایم به خواسته ی خودمون برسیم یا طبق اون چیزی بشیم که خدواند از ما میخواد پس باید طبق همون سیستم عمل کنیم .شادو سعادتمند باشید

شقایق

سلام خدمت آقا زانیار محترم بله دقیقا منظور من هم همین می باشد که چه کسی گفته است که آدمی با گریه به خداوندگارش نزدیک تر می شود و با خنده از او دور خواهد شد! از قضا خنده اتفاقا باعث می شود که انسان روحیه اش بهتر بشود وبهتر بتواند بیندیشید و فکر کند و همانطور که یکی از امامن نمی دانم یا پیامبران گفته است که یک ساعت فکر کردن بهتر از هفتاد سال عبادت است پپس انسانی که می خندید یا شاد است با بهتر فکر کردن و بهتر تصمیم گرفتی که دارد به خداوند نزدیک تر می شود. شما لحظه خود بندیشید به زمانی که گریه می کردید و زمانی که می خندیدید کدام زمان برای شما بهتر بود؟ آیا همان موقع که می خندیدید احساس بهتری در خود نداشتید؟

ناصر

سلام می کنم خدمت حاج فردوسی عزیز. من نمی دانم که این گریه کردن که می فرمایید دقیقا چه نوع گریه ای است اما کسانی را دیده ام که گریه می کردند و سپس به کارهای ناشایست روی می آوردند، گریه می کردند و به ناموس مردم نگاه می کردند و … البته من در جایگاه قضاوت نیستم که بخواهم کسی را قضاوت کنم اما آن چه را که به چشم دیدم با هم مقایسه می کنم من عذاداری او را هم به چشم دیده ام و نگاه به ناموس مردم را هم از او به چشم دیده و آن چه را که چشم من نظاره کرد را به بحث نشسته ام. به نظر من انسان بهتر است اول بر روی ذات خود کار کند که ذاتش خداگونه بشود وسپس به اینگونه کارها مانند عذاداری و گریه کردن روی بیاورد. شاد باشید

فریده

سلام میکنم خدمت شما. بله درست است که انسان می بایست بر روی ذات خود کار کند که خداگونه شود اما چگونه باید کار کند؟ می توان گفت که یکی از راه هایی که انسان می تواند بر روی ذاتش کار کند که خدایی تر بشود همین شرکت در عذاداری ها می باشد و گریه نیز که جنبه ای دیگر از آن. با این کار انسان به پاک شدن نفس و درونش کمک خواهد کرد و خواهد توانست کرداری زیبا و منشی خداگونه در خود شکل بدهد و جدای از این مسئله رفتار او نیز به گونه ای خواهد شد که بهتر می تواند مسیر درست را به مردم نشان دهد اگر بخواهد که در مقام هدایت کننده باشد و این را برای نوعی کار در زندگی خود به وجود بیاورد. برایتان آرزوی موفقیت می کنم. شاد باشید

سعید دانایی

سلام و عرض خداقوت. چه وب سایت زیبایی دارید و چه زیبا کاربران آن با هم در تعامل هستند کمتر وب سایتی را دیده ام که اینگونه کاربران بخواهند با هم بر سر یک موضوع به بحث بپردازندو نظرات خود را با کمال احترام به یکدیگر بگویند و از هم بازخورد بگیرند و در نهایت متوجه بشوند که بهترین مسئله ای که می بایست آن را مستند کرد کدام است. و البته که مقالا جناب حاج فردوسی نیز به آن ها بسیار کمک می کند و به عنوان مشعل راهی برای آنها عمل میکند به عنوان مثال همین مقاله که در مورد عذاداری و گریه کردن نوشته شده است و چه زیبا این مسئله را ذکر کرده است و چه زیبا تر که کاربران نظرات خود را در مورد آن به این شکل روشن فکرانه بیان کرده اند.

رضا موهبی

سلام بله دقیقا به همین شکل است من این مقاله را که خواندم و نظرات دوستان را هم که مطالعه کردم خیلی چیز ها برای مروشن شدند و خیلی از مسائل را توانستم بهتر درک نمایم .قطعا اگر این مسیر به همین شکل ادامه پیدا کند روند موفقیت بسیاری از افراد بسیار سهل خواهد شد و بسیار راحت تر می توانند به خدای خود برسند و خدایشان را بهتر درک کنند اما چرا می گویم سهل و آسان می شود؟ دلیلش را در ادامه گفتم و آن هم یاد خدواند است. با تجدید باور های مدهبی و دینی در ذهن انسان، وی می تواند بهتر خدایش را بشانسد و بداند که او چیست و کیست و چگونه جهانی را آفریده است و به این شکل قطها بهتر خواهد توانست زندگی بهتری برای خود به وجود بیاورد

شهاب الدین

سلام بله از این شکل و نوع وب سایت که کاربران در آن فعالیت داشته باشند بسیار کم استو البته وجود دارد اما آنهایی که هستند و اینگونه فعالیت می کنند هدف شان اطلاع رسانی نیست بلکه همان بحث و تبادل اطلاعات می باشد که به شکل فروم و … در دسترس هستند که هدف اصلی آنها تبادل اطلاعات بین کاربران است پپس نباید تعجب کرد که چرا این مقدار کاربر در آن فعال هستند اما یک وب سایت که هدفش اطلاع رسانی است خیلی کم پیدا می شود که کاربران بخواهند در آن با هم به بحث بپردازند که وب سایت حاج فردوسی عزیز این قابلیت را نیز دارد. برای این مقال هزیبا نیز متشکرم و باید بگویم که مجلس عذاداری و گریه انسان را گرچه کامل از گناهان دور نکند اما بی تاثیر هم نیست

فریال

با عرض سلام هر چیزی جایگاه خود را دارد واین نیست که مجالسی که مربوط به شادی است را هم ما برای عذا و گریه تدارک ببینیم این حرف به نظرم از روی احساسات گفته شده است البته من کاملا عذرخواهم که اینگونه سخن گفتم اما همانطور که آدمی به گریستن احتیاج دارد به شادی و نشاط نیز احتیاج دارد و هر چیزی به اندازه اش برای انسان مفید است واگر زیاد از حد بشود نه تنها موجب سعادت او نخواهد شد بلکه او را به گمراهی خواهد کشانید پس اگر به این موضوع توجه شود و نسبت به آن فکر کرد و تعقل کرد به نظرم بسیار می تواند خوب باشد و نتایج خیلی خوبی به بار می آورد. در هر صورت هر موضوعی را باید در جایگاهش و موقعیتش به آن عمل کرد. موفق باشید

روژان

با سلام خدمت فریال عزیز. بله درست می فرمایید خداوند بر این جهان سیستمی قرار داده است که این سیستم هرگز تغییر نخواهد کرد و هر کس مبنی بر احساسی که دارد در این سیستم جایگاه مخصوص به خود را مهیا می سازدو اگر انسان دائما در حال و هوای غم و اندوه باشد جایگاهی که در این سیستم خواهد داشت قطعا جایگاه خوبی نخواهد بود چرا که هر چیز مشابه به خودش را جذب می کند واگر آدمی دائما بخواهد بگرید و گریه کند چیزی جز غم و اندوه را به سمت خود جذب نخواهد کرد و زمانی هم که در حال گریه هستیم می توانیم ببینیم که چقدر حالمان بد است پس باید به این موضوع توجه کرد و آن را نادیده نگرفت اگر که می خواهیم به خداوند و قوانینی برسیم. شاد باشید

ذهرا

با سلام خدمت کاربر محترم این وب سایت سرکار خانم فریال. بله کاملا موافقم و این نیست که انسان بگرید و فکر کند که به خداوند نزدیک می شود. ما با گریستن به هیچ چیز نمی رسیم فکر میکنم چون اگر اینطور بود حضرت یعقوب بسیار در فراق یوسف گریست پس چرا به او نرسید؟ اما همین که سعی کرد حالش را بهترت نماید و احساس خوب را در خود ایجاد کند خبر اینکه یوسف زنده است به او رسید به همین موضوع به نظر من می تواند تکیه کرد و این حرف را با سند زد که گریستن بر احوال دیگران نمی تواند راهی که آنها رفته اند را برای ما مشخص کند بلکه می بایست با ژرف اندیشی و تفکر و تعقل در مسیری که آن پیپموده اند خود را در آن راه قرار داد. سعادتمند باشید

سمانه

سلام اینکه به برای ائمه گریه کنیم یا براشون عذاداری کنیم چه مشکلی می خواد از کار اونا برطرف کنه؟ مگه اونا شهید شدن که ما برای اونا گریه کنیم؟ البته که من اصلا قصد زیر سئوال بردن اعتقادات و … رو ندارم و نظر شخصی خودم رو میگم اما از نظر من اگر بخوایم که راه اونا رو در پیش بگیریم و به چیزهایی که در احادیث و روایات از اون ها می شنویم عمل کنیم خیلی خیلی می تونیم پیشرفت کنیم و به سمت جلو حرکت کنیم تا اینکه فقط بشینیم و گریه کنیم و چند روز بعد دوباره همون انسان گناه کاری بشیم که قبلا بودیم. البته که میگن گریه برای مصیبت اهل بیت انسان رو پاک می کنه اما من چیزی که می بینم الان فقط متاسفانه تعداد افرادی که برای گریستن و اینجور مواردی میرن برای گریه اش هم نیست بلکه برای نذری ای هست که میدن یا همچین چیزایی

شادی

سلام اینکه شما می فرمایید گریستن برای اهل بیت کاری نادرست است از نظر من تا حدودی درست می باشد و اینکه راه ایشان را در پیش بگیریم بسیار بهتر است اما به یاد داشته باشید که با همین گریه نیز زخمی که بر اهل بیت خورده است و داغی که بر ایشان وارد شده است بسیار برای شما آشنا می شود و دلیلش را می توانید واقعا درک کنید. گریه هم از یکی از احساسات انسان نشات می گیرد یعنی همان غم و اندوه و اینکه انسان با احساساتش خیلی چیز ها را درک می کند هم موضوعی فکر میکنم منطقی باشد پس اینکه بخواهیم بگرییم یعنی از یکی از احساسات خود برای درک واقعه ی کربلا یا مصیبت هر یک از معصومین استفاده کرده ایم که می تواند بسیار خوب و عالی باشد. از مدیریت وب سایت حاج فردوسی برای تشکیل این فضا متشکرم. پیروز باشید

فتانه

سلام در مورد این مسئله که فرمودید به نظر من بهتر است که کمی مطالعه کنید در مورد ان و ببینید که واقعا دلیل اینکه می گویند بگریید چیست و چرا این کار را انجام می دهند یا امام صادق برای چه گفته اند که این موضوع ثواب بسیار دارد. به نظر من گریه برای اهل بیت باعث می شود که آنها در اخرت شفاعت ما را نزد خداوند بکنند که البته که ما برای شفاعت آنها گریه نباید بکنیم بلکه برای مصیبتی که بر آنها وارد شده باید بگرییم اما در کل این موضوع را باید ذکر کنم که گریه کردن کاری شایسته است و باعث می شود که واقعا آدمی از درون احساس کند که واقعا هر آنچه که در دلش گیر کرده است از آن رهانیده شده و به خداوند نزدیک تر شده است. به نظر من واقعا گریه کردن باعث می شود که انسان به خداوند نزدیک بشود.شاد، پیروز و موفق باشید

لیلا

با سلام خدمت کاربر گرامی خانم فتانه محترم خواستم در مورد اینکه می فرمایید که گریه باعث می شود که انسان به خداوند نزدیک شود دلایل خود را ذکر کنید که چرا باید اینگونه باشد؟ می خواهم از شما بپرسم زمانی که دارید گریه می کنید احساس سپپاس گذاری دارید یا زمانی که می گریید؟ یا زمانی که احساس شادی دارید آیا بهتر نمی توانید در مسیر خدواند قدم بگذارید تا زمانی که گریه می کنیدو خلق و خوی شما گرفته است؟ البته که گریه ی شوق و … فرق می کند اما گریه ای که فقط باعث ناراحتی آدمی بشود به نظر من اصلا درست نیست و نه تنها گرهی از کار انسان نمی گشاید بلکه گرهی بر کار او می افزاید پس باید به این موضوع دقت کاملی داشت و اگر شما دلیلی بر این امر دارید ممنون می شوم که آن را ذکر نمایید. شاد و سعادتمند باشید

فتانه

با سلام خدمت شما. خانم لیلای عزیز در مورد اینکه فرمودید دلایل خود را ذکر کنید خواستم در ابتدا بگویم که منظور من دقیقا همان گریه ای بود که از سر شوق انسان به وجود می آید وواقعا آدمی می گرید بر غفلتی که تا کنون داشته است و می گرید بر جاهلیتی که تا به امروز داشته است و از اکنون که با واقعیت آشنا می شود اشکی بر چشمان او می آید که این گریه به نظر من بسیار ارزشمند است و جایگاه رفیعی نزد خدای متعال دارد. این گریه به نظر من بر هر خنده ای می ارزد و بزرگترین دلیل هم همین می تواند باشد وگرنه من هم با نظر شما موافقم که گریستنی که حال و احساس آدمی را بد نماید نه تنها باعث بهتر شدن حال او نمی شود بلکه او را از مسیر اصلی نیز خارج خواهد نمود. پیروز باشید

شهلا

سلام گریستن بر ائمه کاری شایسته است که باعث می شود که ایشان از ما خشنود و راضی بشوند والبته که من این موضوع را از یکی از اساتید دینی شنیدم که می گفتند که امام صادق علیه السلام گفته است که گریه برای فکر میکنم امام حسین و … ثواب بسیار دارد اما از این موضوع که عبور کنیم همانطور که دیگر دوستان در کامنت هایشان اشاره کردند تا زمانی که دل انسان پاک نباشد این موضوع به نظر من زیاد توفیق خاصی نخواهد داشت چرا که انسانی که با دل چرکین برای امام خود می گرید قطعا این گریه مبنی بر مصیبتی است که بر خود وارد شده است نه امامش البته قطعا که نمی توان گفت ولی احتمال می رود که به همین گونه نیز باشد پس آدمی برای آنکه برای امامش بگرید واین گریه ی او پاداشی نزد خدایش و امامش داشته باشد می بایست دلش پپاک باشد

رویا

با عرض سلام و خدا قوت به نظر من گریستن برای اهل بیت واقعا نمی تواند مشکلی از ما بگشاید والبته که ما کاری را که انجام می دهیم به این دلیل نیست که مشکلی از ما گشوده شود بلکه برای رضای خداوند و همچنین شادی اهل بیت می باشد اما این موضوع را باید به خاطر داشت که گریه کردن برای اهل بیت زمانی که ما هنوز به آن درجه از معرفت نرسیده ایم که راه و مسیری که آن پیموده اند را درک کنیم و شروع به گریستن می کنیم فکر میکنم کاری اشتباه باشد شخصی که می خواهد برای امام خویش بگرید به نظر من قبل از هر کاری می بایست درون خویشتن را صاف و زلال نماید قطعا اینگونه بهتر خواهد بود برای او و بهتر می تواند زندگیش را آنگونه که می خواهد با گریستن بر مصیبتی که بر اهل بیت پیامبر رخ داده شکل دهد به نظر من اینگونه بسیار عالی تر می باشد. از شما و مدیریت سایتتان نیز کمال سپاس گذاری را دارم و از خدواند متعال و منان خواستارم که در هر لحظه از زندگیتان شادی واقعی را تجربه نمایید. پیروز و موفق باشید و در پناه الله یکتا به هر… ادامه »

نجوا

توصیه به برگزاری و احیاء عزاداری در سیره ائمه معصومین همواره قابل مشاهده بوده است تا جایی که امام سجاد علیه السلام قریب به چهل سال عزا داری نمود و تا آخر عمر شریفیان حضرت عزادار پدر بود. قطعا امام کار اشتباه نمیکرد و حکمتی داشته این کارشان

مرضیه

با سلام. من اونجای سخنانتون که گفتین در ولادت هم اشک بریزیم رو نفهمیدم؟؟ مگر میشود در مجلس شادی و ولایت که ائمه شاد هستن گریست؟؟ آیا درست است در هنگام خشنودی معصومانمان ما گریه کنیم؟

راحله

چطور می‌توانید بنویسید که به عزاداری در اربعین حسینی امر نشده‌ایم؟! پس اینهمه حدیث و روایت درباره فضیلت زیارت و عزاداری اربعین برای چیست؟ واقعا منهاج فردوسیان اینهمه حدیث و روایت را نادیده انگاشته و با استناد به کدام منبع معتبر، می‌نویسد که عزاداری در اربعین حسینی امر نشده است؟
همچنین آنکه گفته‌اید باید در مراسم شادی اهل بیت (ع) نیز ذکر مصیبت گفت، ظاهرا برداشت اشتباهی است از اینکه بر ذکر مصیبت امام حسین (ع) در همه مجالس عزاداری اولاست. نخیر این برداشت شما غلط است، در شادی اهل بیت (ع) باید شاد بود و در عزای آنها نیز عزادار. دین مبین اسلام، میانه‌رو است و اهل افراط و تفریط در هیچ چیزی نیست، حتی در شادی و عزای اهل بیت (ع).اگر قصد بیان سنتی از دین عزیزمان را دارید، لطفا با اعتبار و استناد به اسناد و منابع بزرگ و اصیل تشیع باشد و نه صرفا نظری که برخاسته از تفکری شخصی است.
خدایا همه ما را به راه راست هدایت کن…

بنده خدا

سلام علیکم به همه منهاج دوستان
بنده به دنبال گزینه خوب برای ازدواج میگردم اگر کسی که گرایشش به منهاج فردوسیان باشه خیلی عالی تر مشخصات همسرم فردی با ایمان اهل نماز روزه وا جبات شرعی از لحاظ پوشش چادری وقابل درک در این زمونه باشه وان شا الله یک زندگی بسیار عالی وشاد وپر از برکت به حق محمد وآل محمد داشته باشیم
آیدی بنده در تلگرام

GALBSAFF@

کاظمیان

چهل روز پس از شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش، اهل بیت ایشان برای عزاداری به کربلا وارد و در آنجا با جابربن عبدالله انصاری مواجه شدند، وی بعنوان نخستین کسی که سنت زیارت اربعین را پایه‌گذاری کرده شناخته می‌شود. یزید وقتى هوشیارى مردم شام و متوجه کراهتها نسبت به خود شد، اهل بیت را طلبید و با تظاهر به مهربانی و خود را از قتل امام(ع) تبرئه کرد. وی اهل بیت(ع) را میان ماندن در شام و برگشتن به مدینه مخیر گرداند، اهل بیت مراجعت به مدینه را انتخاب کردند و خواستند برای شهدای عاشورا عزاداری کنند. اهل بیت جامه هاى سیاه پوشیدند و زنان هاشمیه و قرشیه و زن هاى شام دسته دسته با لباس ماتم، ناله و شیون کنان به تعزیت آمدند. مرثیه خوان آن مجلس با شکوه ام کلثوم دختر حضرت على(ع) بود. یزید، نعمان را خواست و گفت مهیاى سفر باش و براى این زنان هرچه لازم است مهیا کن و از اهل شام مردى را که به امانت و دیانت موسوم است با جمعى از لشکر به جهت حفظ اهل بیت در خدمت ایشان بگمار و به مدینه حرکت ده، نعمان نیز چنین کرد. خاندان عصمت زمانى که از مدینه کوچ داده مى شدند… ادامه »

soha65

وجه اختصاص این که ما برگزاری مراسم اربعین و زیارت اربعین را به عنوان عمل شرعی برای امام حسین(علیه‌السلام) در نظر می‌گیریم، چیست و چرا برای امامان معصوم چون امام علی(علیه‌السلام) و یا امام حسن(علیه‌السلام) مراسم اربعین نمی گیریم؟

فاطمه -m

ما زیارت اربعین را تنها برای امام حسین(علیه‌السلام) داریم و اگر بخواهیم عملی را به عنوان مستحب شرعی قلمداد کنیم، قول و فعل و تقریر معصوم را در نظر می‌گیریم، به طوریکه در باب زیارت اربعین، هم قول معصوم(علیهم‌السلام)، هم فعل و هم تقریر معصوم(علیهم‌السلام) را داریم.امام سجاد(علیه‌السلام) و اهل بیت(علیهم‌السلام) روز اربعین به کربلا آمدند و مزار شهدای عاشورا را زیارت کردند.
در روایات آمده که سر امام حسین(علیه‌السلام) در کربلا به بدن مطهر آن حضرت ملحق و در آنجا دفن شد و این کار توسط امام سجاد(علیه‌السلام) انجام شد

بتول

اختصاص زیارت اربعین به امام حسین(علیه‌السلام) شاید زنده نگه داشتن شعار مبارزه با ظلم است؛ در زمان حادثه عاشورا تعداد زیادی از صحابه زنده بودند و از احترام و قداست فوق العاده ای برخوردار بودند اما بعد از واقعه عاشورا چنان اختناقی به وجود آمده بوده که تعداد قابل توجهی از صحابه پیامبر را در مدینه کشتند.در این شرایط، جابر بن عبدالله از جایگاه و اعتبار خود برای دهن کجی به یزید هزینه می‌کند و برای ابراز پیوند محبت و وفاداری به اهل بیت(علیهم‌السلام) از مدینه به سوی کربلا حرکت می‌کند و این هزینه کردن جابر از اعتبار خود به نوعی انقلاب در آن فضای بسته بود و سرآغازی برای اظهار ارادت و محبت به اهل بیت (علیهم‌السلام) در آن فضای اختناق آور شد.

jalali

آیا برگزاری مراسم اربعین و چهلم گرفتن فقط برای امام حسین(علیه‌السلام) جایز است و برای دیگر اهل بیت(علیهم‌السلام) و افراد دیگر نمی‌توان مراسم چهلم گرفت؟

ناشناس

وقتی کاروان به کربلا و محل فعلی حرم مطهر حضرت امام حسین(ع) رسیدند جابربن عبدالله انصاری را دیدند که به همراه تعدادی از بنی هاشم برای زیارت سیدالشهدا(ع) آمده بودند

پرستو

در زیارت اربعین، هدف قیام امام حسین علیه‌السلام، همان هدف رسالت نبی اکرم صلی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم دانسته شده است. بر اساس قرآن و نهج‌البلاغه، هدف رسالت انبیای الهی، دو چیز است: یکی عالم کردن مردم و دیگری عاقل نمودن آن‌ها با تهذیب نفس.

کسانی که علم ندارند، دستور خدا را نمی‌دانند و توان تربیت خود یا دیگران را ندارند. برخی نیز عالمند، ولی در اثر نداشتن عقل به دانش خود عمل نمی‌کنند

eiham

در زیارت اربعین آن حضرت می‌خوانیم: «فاعذر فی‌الدعا و منح النصح و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله وحیرهالضلاله»؛ یعنی آن حضرت علیه‌السلام با اتمام حجت بر خلق، هر عذری را از امت رفع کرد و اندرز و نصیحت آنان را با مهربانی انجام داد و خون پاکش را در راه تو ـ ای خدا ـ نثار کرد تا بندگانت را از جهالت و حیرت و گمراهی نجات دهد.

اعذار و نصح و بذل خون آن حضرت علیه‌السلام، همگی برای عالم و عادل کردن انسان‌هایی بود که در دریای هلاکت جهل علمی و فساد اخلاقی غوطه‌ور بودن

یهیا

چرا برای حسین بن علی علیه السلام عزاداری اربعین برپا می کنند؟

taherh

ساده‌ترین پاسخ این است که عظمت مصیبت وارده بر امام حسین (ع) و اهل بیت ایشان بر هیچ کس پوشیده نیست. حسین (ع) از همه چیز خود گذشت٬ تا دین حق زنده بماند.

عظمت این مصیبت به حدی است که جناب زراره بن اعین (ره) که از اکابر اصحاب اهل بیت و فقهای شیعه امامیه است، از حضرت امام صادق (ع) نقل کرده:

«قال ابوعبدالله(ع): یا زراره! إن السماء بکت علی الحسین (ع) أربعین صباحا بالدم، و إن الأرض بکت علیه أربعین صباحا بالسواد، و إن الشمس بکت اربعین صباحا بالکسوف والحمره، و إن الملائکه بکت علیه أربعین صباحا و… .» (کامل الزیاره، ص ۸۱ و مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۲۱۵)
آنچه از مضمون این روایت بر می آید این است که، بر این مصیبت زمین و زمان و آسمان چهل شبانه روز ناله سر دادند و گریستند.

محسنی

امام حسن عسگری(ع) علامت مومن را در اقامه ۵۱ رکعت نماز، زیارت اربعین، بلند گفتن بسم الله، انگشتر در دست انداختن و پیشانی بر خاک نهادن می داند لذا براساس این روایت، زیارت اربعین در کنار نماز بیان شده و همانگونه که نماز انسان را از فحشا و منکر فردی بازمی دارد، زیارت اربعین مانع از فحشا و منکر اجتماعی و سیاسی است.

نماز معراج مومن به سوی خداست، زیارت اربعین معراج مومن به سوی ولایت الهی است.

زیبا سلامی

برای هیچ امامی به غیر از امام حسین(ع) اربعین وجود ندارد. در واقع فلسفه برگزاری مراسم اربعین حسینی، آمدن کاروان اسرا به کربلا در اولین اربعین امام حسین(ع) بود. آمدن حضرت زینب(س) از شام به کربلا در اربعین امام حسین(ع) یک نوع پیروزی است، زیرا اگر حضرت زینب(س) نمی توانست پیام عاشورا را برساند، نمی توانست در اربعین در کربلا باشد لذا همین حرکت باعث شد اربعین حسینی از ویژگی خاصی برخوردار شود.

@@@@@@

سید بن طاوس نقل می کند: هنگامى که زنان و فرزندان امام حسین (ع) از شام برگشتند و به عراق رسیدند به راهنما گفتند: ما را از راه کربلا ببر. وقتى به جایگاه شهادت امام حسین (ع) و یارانشان رسیدند، جابر بن عبد اللَّه انصارى را با گروهى از بنى هاشم و مردى از آل رسول اللَّه دیدند که براى زیارت امام حسین (ع) وارد شده بودند. همه در یک وقت وارد شدند و با یک دیگر شروع به گریه و حزن کردند و به سر و صورت زدند. مجلس عزایی به پا کردند که فوق العاده دلخراش و جگر سوز بود. زنان آن دیار نیز به ایشان پیوستند و عموماً چند روزى عزادارى کردند.

نیما66

اگر اربعین نبود بنی امیه موفق می‌شدند یاد حسین علیه السلام و رشادت‌های اهل‌بیت علیهم السلام و یارانش را از خاطره نسل بشر آن روز و اعصار بعد محو کنند

مرجان خانم

بحار الأنوار به نقل از سید بن طاووس
لَمّا رَجَعَت نِساءُ الحُسَینِ ‏علیه السلام و عِیالُهُ مِنَ الشّامِ و بَلَغوا إلَی العِراقِ قالُوا لِلدَّلیلِ : مُرَّ بِنا عَلی طَریقِ کَربَلاءَ فَوَصَلُوا إلی مَوضِعِ المَصرَعِ . . . وَ اجتَمَعَت إلَیهِم نِساءُ ذلِکَ السَّوادِ و أقامُوا عَلی ذلِکَ أیّاماً
چون همسران و اهل‏بیت امام حسین ‏علیه السلام از شام بازگشتند و به عراق رسیدند ، به راهنما گفتند : “ما را از راه کربلا ببر” . به قتلگاه شهیدان رسیدند . . . در این هنگام زنان اهل آن وادی گرد ایشان جمع شدند و چند روز عزاداری کردند

زهرا

امام صادق‏ علیه السلام :
بَکَتِ السَّماءُ عَلَی الحُسَین أربَعینَ یَوماً بالدَّم
آسمان چهل روز بر حسین علیه السلام ، خون گریه کرد
مناقب آل أبی طالب ، ج ۳ ، ص ۲۱۲ .

نسرین@@

امام صادق(ع): «یا زُرارَه! إِنَّ السَّماءَ بَکَتْ عَلی الْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلام اَرْبَعِینَ صَباحاً بِالدَّمِ وَ إِنَّ الْأَرْضَ بَکَتْ أرْبَعینَ صَباحاً بِالسَّواءِ وَ إِنًّ الشَّمْسَ بَکَتْ اَرْبَعِینَ صَباحاً بِالْکُسُوفِ وَ الْحَمْرَهَ… وَ إِنَّ الْمَلائکَهَ بَکَتْ اَرْبَعِینَ صَباحاً عَلَی الْحُسَینِ(ع)؛

ای زراره، آسمان چهل روز بر حسین(ع) خون گریه کرد و زمین چهل روز برای عزای آن حضرت گریست به تیره و تار شدن و خورشید با کسوف و سرخی خود چهل روز گریست… و ملائکه الهی برای آن حضرت چهل روز گریستند».

(مستدرک الوسائل/ج۱۰/ص۳۱۴)

ناشناس

یک عزاداری مورد رضایت اهل بیت (ع) چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

پری

دروغ نباشد، غلو نباشد، موجب وهن به مذهب نباشد، موجب تنقیص مقام اباعبدالله (ع) و معصومین (ع) نباشد و همچنین موجب پایین آمدن مقام خود مومنین و عزاداران هم نباشد، خلاف عقاید مکتب اهل بیت نباشد، خلاف مرام اهل بیت نباشد. نسبت به شیوه عزادارای اولا همراه با کار حرام نباشد مثل موسیقی حرام و امثال اینها، و موجب وهن مذهب هم نباشد، یعنی کاری نکنند که سوژه به دست دشمنان بیافتد و با این شیوه عزاداری که داریم، آنها علیه مکتب اهل بیت و پیروان مکتب اهل بیت تبلیغ سو داشته باشند.